Non-stop trails rijden in Bike Republic Sölden

Non-stop trails rijden in Bike Republic Sölden

Na twee geweldige weken in de Dolomieten hadden we nog ruim een week vakantie. Zin om naar huis te gaan hadden we nog lang niet, maar we wisten nog niet goed wat onze volgende MTB bestemming zou worden. “Waarom zouden we niet naar Sölden gaan?”, vroegen we ons af. Dit bike mekka stond namelijk al een poos op ons lijstje en we waren er nu niet zo ver vandaan. Zo werd Bike Republic Sölden een feit. En daar hebben we absoluut geen spijt van gekregen.

Dit verhaal is ingestuurd doorL MISS MTB

Sölden ligt op 1377 meter hoogte, is de bekendste wintersportplaats in het Ötztal en beroemd om haar bruisende après-ski. In de zomer transformeert Sölden in een waar paradijs voor mountainbikers en wordt het omgedoopt tot ‘Bike Republic Sölden’. Maar vergis je niet, Bike Republic Sölden is meer dan zomaar een bikepark.

Je kunt hier namelijk een ‘Bike Republic Citizen’ ofwel ‘Republican’ worden: je wordt onderdeel van een community waar iedereen, ongeacht het rijniveau, met plezier op de bike zit. Om het ‘officieel’ te maken, kun je hier je eigen bikepaspoort krijgen en van elke trail die je rijdt stempels verzamelen. Met 17 natuurlijke trails, 11 aangelegde (shaped) trails kun je dus in totaal 28 stempels halen. Wij vonden dit wel geinig en werden lekker fanatiek. Uiteindelijk hebben we 11 visa weten te verzamelen! Veel van de overige trails zijn of zwart (S3, S4 of S5) of liggen net wat verder weg (en we hadden niet zo’n zin om hier voor te klimmen 😛).

Bikepark Solden

Sölden Bike Dudes

Onze eerste dag in Sölden was een zondag. Het was schitterend weer en alle locals hadden vanzelfsprekend ook zin om wat trails te rijden. Het was behoorlijk druk in en om de Gaislachkogl gondel. Terwijl René in de rij voor de kassa stond, had ik mooi tijd om eens wat om me heen te kijken. Het werd me al snel duidelijk dat we ons weer middenin een bike walhalla bevonden: dikke bikes en een aanzienlijk hoog ‘dude gehalte’. Ik voelde me weer een beetje geïntimideerd (in Winterberg heb ik dit ook eens gehad toen ik daar voor het eerst reed). Ik rijd tenslotte nog steeds op mijn Trek met 120 mm veerweg (wat voor mij nog steeds oké is). Eenmaal op de trails, verdween dit gevoel toch al snel naar de achtergrond en werd het gewoon genieten met enorme hoofdletter G!

Hoeveel flowtrails wil je hebben?

We wilden nog een beetje aftasten hoe het hier biken is, dus begonnen we met een aantal blauwe shaped trails met heel toffe northshore stukken. Veel trails zijn aan elkaar gelust en uiteindelijk leek het of we een lange flowtrail reden. Wat ontzettend gaaf was dit! We kwamen beneden uit bij een foodtruck en besloten hier een drankje te doen. De zon scheen, Bob Marley kwam uit de speakers en er heerste een ontzettend relaxte sfeer. Het leven was goed en dit smaakte absoluut naar meer 😀

We namen de Giggijoch gondel aan de andere kant van het dorp om een rode natural trail (972) te rijden. Hier zagen we pas goed hoe mooi het Söldense alpine landschap is: ruig gebergte afgewisseld met kleurrijke heideweides en overal om je heen zie en hoor je koeien (we hadden letterlijk de koeien op de trail staan!). Deze rode trail (S2) was duidelijk pittiger van karakter dan wat we tot nu toe hadden gereden. Uiteindelijk kwamen we in het bos een aantal te moeilijke stukken tegen: wortelpartijen, drops, krappe switchbacks gecombineerd met een steile helling. Hier moesten we even van de fiets af. Even verderop werd het iets minder steil en konden we al fietsend verder en was het weer smullen van de trail en al het natuurschoon.

De Teäre line

De volgende ochtend voelden we ons goed en hadden we weer onwijs veel zin in deze nieuwe bike dag! We namen wederom de Gaislachkogl gondel en reden ons warm op de blauwe flowtrails. Vervolgens reden we de rode shaped Teäre line (6003). Een trail met ontzettend veel toffe features zoals een houten brug en een wallride (uiteraard moesten hier wat foto’s van gemaakt worden 😇). Ondanks dat deze trail als rood (S2) geclassificeerd is, vonden wij ‘m goed te doen. Het leuke van de trails hier is dat er op sommige stukken drops en jumps gebouwd zijn, die je kunt rijden of omzeilen. Zowel de beginner als de liefhebber c.q. gevorderde biker kan hier dus zijn eigen niveau kiezen en toch lol hebben. De smile ging bij ons in ieder geval niet meer van ons gezicht af!

De Ollweite line: dé mooiste trail ooit

Na een korte pauze wilden we de Ollweite line (6010) rijden. Deze rode (shaped) trail start op 2662 meter hoogte en is zeven kilometer lang. Vanaf deze hoogte heb je werkelijk een waanzinnig uitzicht op de gletsjer en de rest van het ruige hooggebergte. De trail zelf is al net zo waanzinnig. Je zit hier boven de boomgrens en dat merk je meteen. Ondanks dat er een soort van trail is, liggen er veel grote rotsblokken waar je overheen moet rollen. Ik moest mezelf echt tot het uiterste pushen. Door de spanning vergat ik zelfs af en toe adem te halen, maar het lukte zowaar om alles te rijden en ondertussen ook nog te genieten. De combinatie van een uitdagende trail met geweldige uitzichten maakt dat dit de meest epische trail is die ik ooit heb gereden. De rest van van de middag en avond liep ik nog stuiterend rond!

007 Elements

De James Bond fans onder ons weten dat de film Spectre ten dele in Sölden is opgenomen. Laat mijn man nou net groot Bond fan zijn en dus brachten we op dag drie een bezoek aan de 007 Elements tentoonstelling. Een overheerlijk chocolade taartje met cappuccino in het Ice Q restaurant mocht uiteraard niet ontbreken. Omdat we twee weken Dolomieten en twee dagen Sölden in de benen hadden, besloten we om af te sluiten met een blauwe afdaling en een hapje en drankje bij après-bike tent Marco’s in het dorp te doen. Hier proostten we op een fantastisch mooie bike vakantie!

Enkele tips voor biken in Sölden

  • Bij elk verblijf in de zomer ontvang je gratis de Ötztal Inside Sommer Card. Hiermee krijg je o.a. korting op de liftpas
  • Wij kochten een liftpas voor drie dagen en betaalden € 87,- (Sommer Card tarief)
  • Vanuit het dorp kun je kiezen uit twee liften die je omhoog brengen: de Gaislachkogl Gondola, die brengt je naar het Mittelstation op 2174m of de Giggijoch Gondola op 2284m (richting Hochsölden)
  • Voor de Ollweite trail (6010) neem je de Langgegbahn stoeltjeslift naar 2662m. Deze trail is niet echt geschikt voor beginners, maar voor de meer geoefende biker zeker niet te missen
  • Alle trails staan goed aangegeven en hebben namen (in het Ötztaler dialect) en nummers
  • Een full face helm is niet verplicht, wel raad ik aan om in ieder geval knie- en elleboogbeschermers te dragen
  • De afdalingen zijn lang, dus enige conditie is vereist (je gaat je armen en benen voelen!)
  • De blauwe shaped trails zijn ook voor de beginnende ‘bikepark’ rijders geschikt. De rode shaped trails vergen iets meer van je skills, maar vond ik nog steeds goed te rijden. De natural trails, zeker de rode, zijn wat pittiger van karakter
  • Alle afdalingen komen weer samen in het dorp. Een rugzak hoef je dus niet per se bij je te hebben. We zagen veel bikers met een heuptas rijden
  • Een toegangskaart voor de 007 Elements tentoonstelling kost € 22,-. Met de Sommer Card kun je gratis gebruik maken van de Gaislachkogl gondel II die je naar 3,048 meter hoogte brengt (de fiets mag niet mee in deze gondel)

Ons verblijf

Leni Mountain apartments
Unterwaldstraße 20
6450 Sölden, Austria


Winterberg Willingen Combo

Winterberg Willingen Combo

Om te starten moeten we iets bekennen. Ik en Nico zijn nog nooit in Willingen geweest… Op de een of andere reden poffen we altijd zonder na denken door richting Winterberg. Dat is makkelijk, we hoeven nergens over na te denken want we kennen de weg. Tijd om dat eens te veranderen!

Pssst: Niet zo’n trek om alles te lezen? De video vind je onder aan 😉

We hebben ons zelf de tijd gegund om 2 dagen richting deze regio te rijden. Dag 1 vind plaats in Winterberg om dan in de avond door te rijden naar Willingen. Over Winterberg zullen we niet al te veel vertellen, de meeste kennen dit wel 😉 Willingen daarintegen is minder bekend en dat is misschien wel geheel onterecht!

Na een dagje spelen in Winterberg komen we aan in Willingen. Nico heeft de camping uitgezocht wat op zichzelf staand al iets heel bijzonder is… Maar toch, puik werk geleverd! We staan op een camper camping, geen douche, de rest is prima in orde. Wat we bij aankomst nog niet helemaal beseffen is dat we letterlijk op de afdalingen uitkijken. Willingen is mooi, rustig en doet heel “Alpen” achtig aan. Allereerst is er een Gondel in plaats van een stoeltjes lift. Deze gondel brengt je eerst over allerlei mooie groene velden zoals je dat in de Alpen ook vaak ziet. Verder is het rustiger, Winterberg is veel commerciëler en veel drukker. Alles is goed en netjes onderhouden en dat spreekt ons wel aan eigenlijk.

De trails van Willingen

Uiteraard is een mooi onderhouden lift station en groene weides leuk, het gaat echter om de trails! Het is vandaag mistig op de top, wanneer we boven komen zien we wel wat bordjes die naar rechts wijzen echter enig vervolg daarop vinden we niet. Ook zou er een downhill track moeten liggen. Allemaal niks van te vinden. We vragen de man bij de gondel en hij verwijst ons dat ze bij het andere lift station beginnen. De mist weerhoudt ons van elk soort uitzicht dus we besluiten een willekeurig pad in te rijden tot dat we onder de andere lift door rijden. A!! Dan moeten we hier wat vinden.

Er liggen hier meerdere trails, 2 echter beginners trails 1 een wat meer flowlijn en de Enduro trail. De beginners trails zijn half verharde trails met veel bochten en kleine tafels. De Flow trail idem dito maar dan zijn de tafels en bochten wat hoger of scherper. Ook liggen er wat korte Northshore secties met wat drops aan het einde. Geen groot spektakel en toch erg leuk voor de beginnende “Enduro/downhill” rijder. Waar het ons om gaat is de Enduro trail!

De Enduro Trail van Willingen bike park

Nabij het lift station schieten we de Enduro trail in. Het is nat vandaag en laat de Enduro trail zich nou kenmerken door de vele wortels. Heel veel wortels. Het is nog even met de billen geknepen en we proberen de banden te laten rollen. Vaak is bovenlangs de beste optie ondanks dat die er het moeilijkst uitziet. De Enduro trail daagt je je technisch en fysiek behoorlijk uit! Hij is totaal anders als de Single trail in Winterberg (tegenwoordig double black downhill gemarkeerd) Daar zijn het vooral hoge dropoffs met krappe bochten wat de trail moeilijk maakt. Hier in  Willingen is het de oneindige hoeveelheid met scheve wortels. Dit vinden we leuk, heeel leuk!

De Downhill Track van WIllingen bike park

Aan de andere zijde van de gondel (links vanaf dal gezien) is de downhill track van Willingen. Je begint op een soort startheuvel en wordt direct op een stenen drop getrakteerd. Niet iets om je zorgen over te maken, dus we rollen hem in. We weten dat in de downhill track ook gaps en dubbels zitten dus de eerste afdaling is het aftasten wat wel en niet te rijden. Overal zie je stenen liggen zonder dat je kan zien wat erachter zit. Veel is goed te rijden en wat opvalt is dat er tal van keuzes zijn. Ondanks dat het officieel maar 1 trail is kan je hier eindeloos combineren. Het is rocky met wat steilere stukken afgewisseld! En voor de echt grote jongens of meisjes zijn er dus de roadgaps en hoge sprongen.

 

Al met al zijn we best wel verliefd geworden op Willingen. Het is mooi, zoals gezegd doet het ons denken aan de Alpen en dat maakt het al snel goed! Is Willingen dan een beter alternatief voor Winterberg? Nee meer een goede combinatie, ga je 2 dagen die kant op dan zouden wij altijd voor de combinatie gaan.


Kombochten rijden Bike Park Mook

Kombochtjes!

 

Een van die onderdelen die we straks tijdens de mountainbike enduro wedstrijden tegen gaan komen zijn kombochten. Er zitten altijd wel wat bikepark afdalingen in de wedstrijden.

 

Bikepark-mook.nl is de perfecte spot om die kombochten eens goed te gaan trainen. De theorie is simpel. Blijf hoog, kijk door.

 

Door elkaar te filmen zie je goed wat je nu eigenlijk doet. vaak zijn je eigen verwachtingen net even wat “rooskleuriger” dan wat je werkelijk presteert ☺

 

In de eerste runs bleven we inderdaad relatief laag in de kombocht. Hierdoor verlies je vaart of controle en verlies in controle leidt vaak tot remmen, vandaar ook dat alle brakebumps meestal laag in de kombocht te vinden zijn. Blijf je hoog dan houd je meer druk op de banden, minder remmen is dus meer controle (dit gaat natuurlijk niet altijd op.)… Bijkomend voordeel is dat je dus minder brakebumps tegen komt!!

 

Na wat trainingsrondjes en wat goedbedoelde adviezen naar elkaar rijden we zonder problemen alle kombochten hoog. Wat blijkt? Dan hoef je inderdaad niet te remmen op bikepark Mook 😀


Girona mountainbike zonsondergang

MTB avonturen in Costa Brava, Zona Zero(Ainsa) en Girona

Even voorstellen: Thijs met zijn bedrijf MTB Adventures based in Girona!

Ten tijde van corona, lockdowns en een ineenstorting van de toerismebranche, waar ik al meer dan 10 jaar in werkte, had ik tijd om na te denken over welke richting ik de komende jaren op wilde. In deze zoektocht wilde ik kijken of het mogelijk was om een combinatie te vinden van mijn talenten en passies: organiseren, avontuur, het werken met mensen en het outdoor leven. Avontuur en outdoor vind je niet zo snel in Nederland en al snel begon het te kriebelen om dit op te zoeken in het buitenland.

Girona als thuisbasis voor mtbAdventures

Maar ja, waar begin je met zo’n zoektocht? Voor mij was dat Google Maps en Trailforks. Met één enkele vraag: als alles mogelijk is, waar in Europa zou je willen wonen en waar zit je dicht bij mountainbike trails? Voor mij kwam Spanje als beste optie naar boven. Sure, de Alpen zijn ook prachtig, maar je kan er niet het gehele jaar door rijden. De winters zijn behoorlijk lang en koud. Ik zoek toch wat meer de warmte op, maar ook niet te warm. Dan kom je al snel bij Noord-Spanje en voor mij bleek Girona de perfecte plaats. De bereikbaarheid is perfect, met een eigen vliegveld waar Ryanair en Transavia op vliegen en van alle locaties in Spanje het dichtstbij Nederland. Girona heeft een prachtig oud centrum, vol pleintjes en terrasjes. Ideaal voor een drankje na het fietsen. En het belangrijkste: Girona is een perfect gelegen uitvalsbasis voor verschillende soorten ritten op de mountainbike.

Girona mountainbiken rocky trails

Dat is dan ook meteen het verschil met het bekendste mountainbike gebied van Spanje: Zona Zero in Aínsa – op zo’n 3,5 uur rijden vanaf Girona. Zona Zero is gelegen aan de voet van de Pyreneeën en heeft daarmee de routes die bij een hooggebergte horen. Vanuit Aínsa heb je lange klimmen en afdalingen, zo rond de 500 tot 900 hoogtemeters en met een shuttle kun je het nog wat verder oprekken. Persoonlijk vind ik Zona Zero een supermooie plek om te mountainbiken, dus zeker een aanrader om ook dit gebied te bezoeken. Ik kom hier dan ook regelmatig. Al merk ik zelf dat na een paar dagen de routes wat meer van hetzelfde worden. De uitzichten en ondergrond blijven enigszins gelijk en het type trails ook. In de provincie Girona is dit gelukkig niet het geval.

De mooiste mountainbike gebieden rond Girona

Rondom Girona (hoofdstad van de gelijknamige provincie) liggen verschillende mountainbike gebieden. Sommigen zijn direct vanuit het centrum bereikbaar en voor andere gebieden moet je 20 tot 50 minuten in de auto/shuttle zitten. Direct naast Girona heb je “Les Gavarres”. Dit laaggebergte biedt elke mountainbiker, trails op haar niveau. Van rustige cross-country trails tot diepzwarte afdalingen. Het gros is blauw en rood, waarbij rood ook echt rood is. In vergelijking: rode alpen-trails zouden hier blauw/diepblauw zijn, dat je het maar weet 😊. In Les Gavarres vind je trails met zo’n 100 tot 250 meter hoogteverschil met blauwe en rode trails, kriskras door elkaar. Je kan hier dus eenvoudig een hele dag verschillende trails aan elkaar rijgen en de variatie erin houden. Dit maakt Les Gavarres een geweldig mountainbike gebied.

Girona Enduro Trail rotsen

Even verderop ligt het trailpark van Santa Coloma de Farners (20 minuten vanaf Girona). Dit semi man-made trailpark heeft tientallen trails met elk zo’n 250 meter hoogteverschil. Ook hier kun je weer naar hartenlust je eigen dag samenstellen. Van flowy trails tot aan super technische rocky trails, er is voor elk wat wils.

Eén van de mooiste plekken in de omgeving om te mountainbiken, vind ik zelf het nationaal park Cap de Creus. Dit schiereiland ligt op zo’n 50 minuten rijden van Girona, hier ben je compleet omgeven door de Middellandse Zee. Het is zo’n vet gevoel om vanaf de pieken – zo’n 500 meter hoog – af te dalen richting de zee. Ook hier kun je weer de trails kiezen die het beste bij je passen.

Als je genoeg hebt gezien van het midden- en laaggebergte, dan zijn de Pyreneeën een goede optie. Het dichtstbijzijnde gebied is Les Salines. Hier worden elk jaar enduro races georganiseerd en in 2019 vonden hier de EWS European Series wedstrijden plaats. Een serieus enduro gebied dus. Je kan hier EWS stages narijden of wat andere trails erbij pakken. Les Salines is zelf nog het “lage” gedeelte van de Pyreneeën (tot zo’n 1200 meter hoog). De 2000m+ pieken zijn ook te bereiken en er is zelfs een bikepark op zo’n 1.5 uur rijden vanaf Girona: La Molina met de trail heads op 2400 meter!

Pyrineeën uitzicht meer mountainbike trails

Op mountainbike vakantie naar Girona

Zoals je ziet is er dus niet één enkel gebied wat Girona kenmerkt, het is de combinatie van de individuele ingrediënten. Dit maakt voor mij Girona een ideale uitvalbasis. Het is enorm afwisselend, afhankelijk van je waar je op dat moment zin in hebt plan je je tocht. Girona zelf is ook nog eens heerlijk om in terug te komen na een lange dag fietsen. Je hoeft niet telkens bij datzelfde restaurantje te gaan eten en op je rustdag zijn de stranden slechts 30 minuten van je verwijderd. Ideaal!

Girona mountainbike zonsondergang

Met mtbAdventures heb ik besloten zowel pakketten aan te bieden voor zowel de Girona provincie als ook combinatie-pakketten. Dit omdat de omgeving van Girona zelf nog redelijk onbekend is en mensen waarschijnlijk ook graag het bekende hooggebergte van Zona Zero willen bezoeken. Met een combi-pakket rijd je 2 à 3 dagen in Zona Zero en 2 à 3 dagen rondom Girona. Dan heb je dus best of both worlds en een super gevarieerde ervaring.


Kombocht in bikepark Mook

Bikepark Mook

Bikepark Mook de Zandberg

Let op: Bikepark Mook is nog niet officieel geopend. Stay tuned!

De newskool mountainbikeroutes schieten overal als paddenstoelen uit de grond. Met mooie technische trailfeatures (TTF’s) en zelfs trailclassificaties van groen tot zwart. Maar voor de echt uitdagende secties zul je een bikepark moeten bezoeken. Gelukkig hebben we ook wat bikeparks in Nederland, en hoef je daarvoor niet de grens over. En per februari 2021 komt daar een nieuw bikepark bij: Bikepark Mook, vlakbij Nijmegen.

Na een jarenlange aanloop startte in 2016 de ontwikkeling van nieuwe mountainbikeroutes in Nijmegen. De nieuwe blauwe route van het Rijk van Nijmegen routenetwerk komt langs De Zandberg in Mook. Hier vind je Bikepark Mook. Niet zomaar als onderdeel van de route, maar als echt toegewijd bikepark.

Wat vind je er?

In het bikepark zijn nu 2 lijnen geopend: blauw en zwart. Op de blauwe lijn zijn nog wat variaties met een rode trail-gradatie. Hoe zien die lijnen eruit? Het hoogteverschil is slechts enkele tientallen hoogtemeters, maar het is een heus bikepark. Met op beide lijnen rollers, doubles, tablejumps en hoge berms.

Op de blauwe lijn kun je als semi-pro ook prima je lol op; het blijft leuk om een trail zo hard mogelijk te rijden en de kombochten geven je vertrouwen om er vol overheen te knallen.

Op de zwarte lijn zijn alle features net wat hoger en is de landing achter de tabletop steiler. En de step-up tabletop aan het eind van deze lijn is superuniek en de eerste paar keren echt imposant.

Dit bikepark is een park voor de ‘bikepark rats’ die graag springen. Natuurlijke features zoals rockgardens en wortelpacks liggen er nog niet, maar wat niet is kan nog komen. De trailbuilders zijn namelijk nog bezig met de derde zwarte lijn; en dat belooft een ‘diepzwarte’ lijn te worden.

Onderaan het bikepark komen alle lijnen samen bij de ‘drop zone’ met drops in 3 verschillende hoogten: blauw, zwart en zwart. De blauwe is te rollen, de twee rechts daarnaast zijn hoger, met een landing die iets verder en dieper ligt.

Wij hebben – al voor de officiële opening – even mogen rijden en de trails zijn zo uitnodigend om iedere keer harder te gaan of hoger te springen. Je doet hier gemakkelijk 15 laps! Echt een aanwinst voor Nederland.

Niet zomaar een vuilnisberg?

De Zandberg is een voormalige stortplaats, maar is niet als dusdanig herkenbaar. Het ligt namelijk tegen de heuvel aan op de stuwwal van Nijmegen. Vlakbij de Mookerheide.
Tot 1963 was de locatie in gebruik als zandafgraving en deze afgraving is weer gevuld met huisafval. Het bikepark ligt fantastisch. Net buiten het terrein is een uitkijktoren met uitzicht over Mook en Cuijk. En bovendien is er in het bikepark aandacht om het weer in het landschap te laten blenden: de kombochten zijn voorzien van planten en bomen worden geplant.

Bikepark Mook is tot stand gekomen dankzij de hulp en funding van het Specialized Soil Searching programma en sponsoring van onder andere Shimano, Magura en Fox. Specialized Soil Searching zorgt voor hulp van trailbuilders met expertise wereldwijd. Dat betekent dus zeker dat dit bikepark niet zomaar wat hopen willekeurig gestort zand zijn, maar uitgekiende trails met uitdaging voor alle niveaus en een fantastische flow.

Support het bikepark & win een bike

Om die laatste dikke zwarte lijn aan te kunnen leggen en geld te maken voor onderhoud organiseert de organisatie een loterij. Support het bikepark met eenmalig €10 tot €30 en maak daarmee kans om superdikke prijzen te winnen! Onder andere maarliefst drie (!!!) Specialized Enduro bikes, Öhlins vork en demper, Fox vorken, Marzocchi droppers, Magura remset, Shimano groepset en Fox kleding. Zo’n fantastische prijzenpot hebben we eigenlijk nog niet eerder in een loterij gezien! Deelnemen kan tot 1 juni 2021.

Wanneer open?

Voor alle aktuele ontwikkelingen, openingstijden enzovoorts check de website: Bikepark Mook


Het trail park rond Fichtelberg in Duitsland

Mountainbike Trail park Fichtelberg

De overgang is abrupt. Van de glooiende Nederlandse heuvels met hier en daar een kuil, worteltje en los zand, naar het ruwe gebergte van het Duitse Fichtelgebergte met de 1024 meter hoge Ochsenkopf. Op en rond deze berg zijn grote, rond afgesleten rotsblokken als pepernoten uitgestrooid en liggen boomwortels als opgezwollen aderen op het pad: een mountainbike walhalla in Oost-Beieren.

Een vakkundige opbouw over talloze uitdagende tracks

We maken kennis met Marten, Morin en Hielke, drie gepassioneerde instructeurs van mountainbike-adventures die ons in het sfeervolle hotel Bullheadhouse in Warmensteinach ontvangen. Peter Hanke is de markante eigenaar van het hotel. Als mountainbiker en liefhebber is de flamboyante Duitser de ideale gastheer.

De eerste ochtend begeleiden de drie instructeurs ons via een vakkundige opbouw over talloze uitdagende tracks. De mountainbikeroutes zijn een mix van aangelegde trails en natuurlijke paden. Ze komen uit in een prachtig bikepark, dat weer eindigt in de tuin, naast ons hotel. Hier bevindt zich ook het liftstation. Hoe luxe wil je het hebben.

Spelen in het park pakken we de lift

Op de eerste ochtend verdelen Marten, Morin en Hielke zich in drie groepen over een flowlijn met kombochten en over technisch parcoursen met diverse obstakels. Een uitstekende manier om je coördinatie op te warmen. Via nuttige tips en trucs rollen we nog makkelijker en ontspannener de ideale lijn. Geheel volgens de rode draad van het weekend, waarin de verbetering van je rijtechnische vaardigheden centraal staan.

Na twee uurtjes spelen in het park pakken we de lift. Daar zien we onder ons de trails lopen waar we later overheen zullen rijden. Ze lijken behoorlijk heftig, maar gelukkig blijken de drie musketiers de omgeving op hun duimpje te kennen. Hierdoor zijn we verzekerd van een veilige opbouw.

Voor volhouders is geen weg onbegaanbaar’

Het eerste pad na de lift is niet steil, maar wel asymmetrisch en chaotisch met stronken en keien. Alsof het pad snel op maandagochtend is geboetseerd. ‘Nulla tenaci invia est via’, was het adagium van de Romeinse strijders: ‘voor volhouders is geen weg onbegaanbaar’. We worden geattendeerd om lijnen te zien en op een juiste wijze actief te bewegen, waardoor je de stenen absorbeert in plaats van er tegenaan rijdt. Na de eerste afdaling klimmen we een stukje naar een uitgekozen trail. Het is een uitdagend maar veilig vervolg. En warempel, na een ochtend gaat stuiteren over in ‘aaien’. We dokkeren als een veertje over de keien. Het terras onderaan de berg komt daarna juist op tijd. Want ‘wie te weinig tankt, is rap gezien’, is een bekende Vlaamse waarschuwing. Vloeibare genotsmiddelen als koffie en cola vinden gretig aftrek. Inclusief Schwarzwalderkirchtorte mit vollfette Zahne als het lunchpakket nog niet voldoende is.

Northshore in Fichtelberg

‘s Middags van hetzelfde laken een nog fraaier pak. We schrikken van de hoge en soms diepe northshore, maar de instructeurs leiden ons er tussendoor en over vele likkebaardende lekkere flowtrails en tafels. Het Sjakie in de chocoladefabriek-gevoel. Totdat we bij een diep natuurlijke drop uitkomen. Een enorm rotsblok dat je weliswaar kunt afrollen, maar vooralsnog een echte ‘mindkiller’ is. Je kijkt een diep gat in terwijl je de remmen geleidelijk los moet laten om te blijven rollen. Met de juiste voorbeelden en aanwijzingen lukt het iedereen. De vreugdegilletjes van de meiden én mannen gieren door het dal.

Wurst, Schinken und Gefugel

Op zaterdag maken we een dagtocht. Met de lift naar boven en dan afzakken richting Fichtelsee. Nou ja, afzakken. Zo nu en dan moeten we steil omhoog rijden. Rijden? ‘Kruipen’ dekt meer de lading. Halverwege bereiken we het grote terras aan de Fichtelsee, een toeristische hotspot. Mannen in polo’s en korte broek aan Wurst, Schinken und Gefugel, vrouwen met grote zonnebrillen nippend aan witte wijn.

Masterclass in drops rijden

Het is een tocht met alles erop en eraan. De trails zijn puur natuur, dan weer singletrack maar ook brede deelpaden met wandelaars, die soms bewonderd applaudisseren. Met als slot de down-hill tot in het bike-park. We eindigen de dag met een masterclass drops. Er zijn drie steigers van diverse hoogtes. Iedereen verlegt zijn eigen grenzen. Het regent high fives en eindigt traditioneel op het terras, want de derde helft is bij mountainbike-adventures net zo belangrijk.

Een grensverleggend niveau

Op zondag maken we een combinatie van de voorgaande dagen en nemen we lekker vaak de lift om zoveel mogelijk verschillende trails te verkennen. De omgeving is een ware speeltuin voor bikers en er lijkt geen einde aan te komen. De grippy bochten rijden we steeds strakker. Met op het eind een clinic tafelspringen. Alles gericht naar ieders vermogen tot een grensverleggend niveau. Behoorlijk uitgeknepen van alle fysieke en mentale overwinningen, rollen we het hotel binnen. Na de uitvinding van het wiel, lijkt vandaag die van de douchekop de belangrijkste. We zakken vervolgens diep onderuit op het terras voor een Apfelstrudel, een Weizen en laten ons verwennen met een Bullhead Burger. Alles in een gezellige, ongedwongen sfeer. Het leven om het mountainbiken heen is volgens Marten, Morin en Hielke immers net zo belangrijk als het mountainbiken zelf!

Zelf ook trailtjes killen in Fichtelberg? Check Mountainbike-adventures.nl


Bikepark: Beerfelden Duitsland

Bikepark: Beerfelden Duitsland

Ongeveer 60km ten oosten van Mannheim ligt het Beerfelden bikepark een klein bikepark die zeker de moeite waard is om te bezoeken. Er zijn 7 lijnen te rijden op verschillende niveau’s, met een anker liftje wordt je netjes boven afgezet bij de start van de verschillende lijnen. Een kleine kiosk is er ook voor een kleine versnapering.

Het seizoen in het Beerfelden bikepark wordt geopend met het Girl Bike Weekend in Maart en het seizoen wordt afgesloten met het jaarlijkse Freeride week en de DH race in het eerste weekend van Oktober.

In het hoog seizoen is het bikepark geopend van donderdag tot en met zondag. Ook zijn er enkele Kona bikes te huur en de nodige bescherming. Tijdens je roadtrip door Duitsland moet je deze niet links laten liggen.


Bikepark Châtel Frankrijk

Bikepark: Châtel Frankrijk

Bikepark Châtel, deze plek ademt mountainbiken en als onderdeel van het enorme mountainbike mekka Port du Soleil zeker te beschouwen als een van de toonaangevende bikeparks in Europa. 

Het Bikepark ligt niet in Châtel zelf maar 6 km verderop in bij Pre-La-Joux. Er zijn ruim 20 tracks met verschillende niveaus. Er is letterlijk voor ieder wat wils, northshores, slopestyle, freeride, kids shore, big air en een pumptrack. 

Zeker de moeite waard om een bezoekje te brengen!


Niner Shooting Trail - Rheden

Dé video van de Niner Shooting Mountain trail in Rheden

In Nederland poppen de 2.0 routes als paddenstoelen op! Er zijn steeds minder lange en rechte saaie stukken verwerkt in de nieuwe mountainbike routes. Een zeer, zeer goed ontwikkeling wat ons betreft!

Zo ook de 2.0 rode lussen van de mountainbike route Rheden (posbank) deze 2.0 routes zijn gewoon goed, heel goed!

Tijd om eens te gaan spelen: E-MUD Trail: Niner Shooting Mountain Trail

 

 

Rijders: Nico en Hielke Bikes:

Specialized Levo SL

Film en Edit: Rik Harms

Camera: Iphone 😉 en DJI Mavic Mini

Muziek: Modder…

Was deze video serieus bedoelt? Oorspronkelijk wel dus!

 

 


Rock garden op het bike park van Apeldoorn Bar end

Bike Park Apeldoorn Bar-enD

Een bezoek aan het bike park Apeldoorn, Bar-end!

Vandaag heb ik een afspraak met Han ten Hove, een van de drijfveren achter dit bike park. Het park is niet zomaar te betreden, maar gelukkig dat Han de poorten voor mij wild open doen zodat ik daar samen eens rond kon kijken.

Na een korte wederzijdse kennismaking besluiten we gelijk maar te gaan fietsen! Daar komen we immers voor. Vanaf de poort zijn de intenties duidelijk, hier wordt serieus getraind. Overal waar je kijkt zie je verschillende soorten features en overal waar je kijkt zie je verlichting, want hier kan je ook ’s avonds gewoon terecht. Dat het park niet openlijk toegankelijk is, is trouwens een bewuste keuze. Er liggen hier uitdagende XC stukken waar menig all-mountain rijder zijn hard van kan ophalen. De club bar-end heeft daarom de keuze gemaakt om er enkel onder begeleiding te kunnen rijden, zo garanderen ze beter ieders veiligheid.

Trap afdaling Bike Park Apeldoorn

Rijden maar! Kom maar op met die rockgardens

Han gaat mij voor en zet gelijk een benchmark, ik was niet van plan om mijn Levo SL aan te zetten namelijk. Meestal rijden we dit soort plekken nooit met de motor aan. Maar Han was nog maar net weg en ik had het snot al in de ogen :D lekker bezig Han!

We rollen rustig over de eerste relatief makkelijke rockgardens en terwijl we dat doen komen we overal leuke dingen tegen. Rollers, pumptrack, kombochten ga zo maar door. Gelukkig zijn de steentjes in de rockgardens niet allemaal kaarsrecht in een lijn gelegd. Je kan meerdere opties kiezen en qua moeilijkheidsgraad wat bij je past.

Wallride en een heerlijke drop

Het bikepark kent een mooi wallride, geen echte afsprong mogelijkheid helaas (je moet toch wat te zeuren hebben) maar verder rolt hij lekker. Leuk voor de oefening en zeker voor de jeugd. We knallen door, door het bos. Het bike park ligt in een mooie omgeving en zoals Han mij vertelde is er nog genoeg ruimte om uit te breiden!

Na een tal van bochten wat we qua trail meer een “gewone” moderne trail zouden kunnen noemen komen we nog een heerlijke drop tegen. Een beetje trail-addicts kan dit wel… A oké dan moeten we maar ;) heerlijke drop dit. Die doen we gelijk nog een keertje!

Northshore en internationaal wedstrijd niveau

We hebben inmiddels 3 kilometer achter de kiezen middels een lus waarbij we nagenoeg alles hebben gedaan. Dit was leuk, heel leuk! Onderweg zag ik al wat Northshore stukken liggen waar we nog even kijken. Han legt uit dat dit perfect is om bij de jeugd de benodigde skills verder uit te breiden.

Alles hier is er op gericht om de techniek op de NL trails verbeteren en het rijden van XC wedstrijden te rijden, maar dan op internationaal niveau. Moderne XC wedstrijden van anno nu zijn namelijk niet meer alleen modder paden met de vraag wie de sterkste benen heeft, nee tegenwoordig moet je serieus goed kunnen fietsen wil je kans maken. De focus is gericht op het beheersen van een goede techniek, omdat dat betekend dat het minder energie kost, het veiliger is en vooral een hogere FunFactor! Last but not least: Het algehele motto is “Alles mag niks moet” lekker rijden vanuit je eigen comfort zone en dat verder uitbreiden!

Overall oordeel bike park Apeldoorn

Je kan zien dat dit park met een specifieke gedachte is aangelegd. Het verbeteren van “de mountainbiker”. Dat is naar mijn opinie ook gelukt ook, er ligt voor elk niveau wel een uitdaging waar je lekker op kan oefenen. Daarbij is het een route waarbij je zowel conditie als techniek naar een hoger niveau kan brengen. Als laatste nood: We klagen nog wel eens dat er zo weinig wortels zijn in die nieuwe “moderne” routes. Hier hebben ze gewoon een tiental kluiten gekocht om een wortel tapijt te kunnen bouwen, goud!

We zijn erg benieuwd wat er allemaal nog bij gaat komen!