Van Frankrijk naar Italië op de MTB: La Rosière naar La Thuile
Van Frankrijk naar Italië op de MTB: La Rosière naar La Thuile
Sommige MTB-dagen draaien om zoveel mogelijk runs onder dezelfde lift. Deze niet. Hier begin je ’s ochtends in Frankrijk en eindig je een paar uur later met je mountainbike in Italië.
La Rosière en La Thuile liggen in de winter al samen in hetzelfde grensoverschrijdende skigebied, Espace San Bernardo. In de zomer wordt die verbinding nu ook heel duidelijk als MTB-route gepromoot.
En dat maakt hem best bijzonder. De officiële route vanuit La Rosière naar La Thuile is 21,5 kilometer lang, telt 688 hoogtemeters omhoog en maar liefst 1.154 meter omlaag. Dus ja, je moet serieus trappen.
Maar daarna krijg je wel een hele dikke afdaling richting Italië terug.
Van La Rosière naar La Thuile
De route begint in La Rosière, net onder de Franse kant van de Kleine Sint-Bernhardpas. Vanaf daar trek je via bergwegen en trails richting de grens. Het landschap bestaat uit open alpenweides, bossen en hooggelegen passages waar je uitzicht hebt over een behoorlijk groot stuk van de Alpen.
De bestemming classificeert de route als hard en noemt hem specifiek geschikt voor ervaren mountainbikers. Dat komt niet alleen door technische passages. 688 meter klimmen op hoogte telt ook gewoon mee.
Dit is dus geen lift omhoog, twintig minuten naar beneden en klaar.
21,5 kilometer klinkt korter dan het is
Op Nederlandse trails is 21 kilometer natuurlijk niet bepaald een epische afstand. Maar in de bergen zeggen kilometers weinig.
Hier combineer je:
- 688 hoogtemeters klimmen;
- 1.154 meter afdalen;
- hoogalpien terrein;
- wisselende ondergrond;
- langere stukken zonder dorp of directe voorzieningen;
- en uiteindelijk een flinke afdaling richting La Thuile.
Met andere woorden: reken niet even snel twintig kilometer per uur uit en denk dat je na een uurtje aan de pizza zit. Op dit soort routes zijn hoogte, ondergrond en routezoeken vaak veel belangrijker dan afstand.
Je kunt de liften gebruiken om het makkelijker te maken
Dat is misschien wel het slimme van deze verbinding. La Thuile publiceert verschillende varianten van de grensoverschrijdende route. Je kunt de volledige route op eigen kracht rijden, maar ook delen met de liften combineren.
Voor de richting La Rosière naar La Thuile noemt La Thuile bijvoorbeeld:
Volledig op de mountainbike
- ongeveer 20,3 kilometer;
- circa 999 meter klimmen.
Met liftgebruik
- ongeveer 15,4 kilometer;
- circa 570 meter klimmen.
Die cijfers verschillen iets van de 21,5 kilometer en 688 hoogtemeters die La Rosière publiceert. Waarschijnlijk gaat het om verschillende routevarianten of meetmethodes. We zouden daarom in het artikel de 21,5 kilometer-route van La Rosière als hoofdroute gebruiken en de La Thuile-varianten apart benoemen.
Twee bikeparks in één trip
Het mooiste is natuurlijk dat je niet zomaar ergens in Italië eindigt. Je komt uit in La Thuile. En dat is voor Trail-addicts-publiek bepaald geen onbekende plek. La Thuile draait niet om gladde flowtrails met iedere vijftig meter een tafel.
De gravitytrails staan juist bekend om:
- natuurlijke ondergrond;
- wortels;
- rotsen;
- steile bossecties;
- off-camber passages;
- lange afdalingen.
De officiële trailinformatie van La Thuile omschrijft het gravitygedeelte zelf als steil, technisch en gevarieerd, met wortels, stenen en lastige passages voor ervaren riders. Dat past dus behoorlijk goed bij wat wij graag rijden.
Kun je daarna nog bikepark rijden?
Ja, mits je je dag een beetje slim plant. La Thuile heeft in de zomer twee belangrijke liften voor mountainbikers:
- Bosco Express, normaal geopend van 09:30 tot 17:00;
- Chalet Express, normaal geopend van 09:45 tot 16:45.
In 2026 loopt het zomerseizoen in La Thuile van 6 juli tot en met 13 september. De liften kunnen bij slecht weer of andere omstandigheden uiteraard anders draaien. Wanneer je vroeg vanuit La Rosière vertrekt, kun je dus in theorie in Italië aankomen en daarna nog een paar runs pakken.
Maar onderschat de route niet. Als je halverwege al twee lekke banden hebt gehad en drie kwartier boven op de pas naar het uitzicht hebt staan kijken, kan die laatste lift ineens vrij vroeg komen.
En hoe kom je weer terug?
Dat is natuurlijk de vraag die je vóór vertrek moet beantwoorden. Je hebt grofweg drie opties.
Terug op de mountainbike
Er bestaat ook een officiële route in tegenovergestelde richting. Van La Thuile naar La Rosière noemt de Italiaanse route-informatie ongeveer 24,4 kilometer en 1.454 hoogtemeters wanneer je alles zelf rijdt. Met liftgebruik wordt dat ongeveer 16,9 kilometer en 619 meter klimmen. Heen én terug volledig op eigen kracht wordt dus een behoorlijk stevige dag.
Liften combineren
Omdat beide bestemmingen onderdeel zijn van hetzelfde grensgebied kun je liften gebruiken om een deel van de hoogte terug te winnen.
Controleer wel vooraf heel goed:
- welke liften MTB’s meenemen;
- welke verbinding op dat moment open is;
- tot hoe laat de laatste lift draait;
- welk ticket je nodig hebt.
Een gemiste laatste lift kan hier betekenen dat je niet even vijf kilometer over een vlak fietspad terugrolt.
Shuttle of auto regelen
Waarschijnlijk de meest relaxte oplossing wanneer je vooral wilt afdalen. Met twee auto’s of een shuttle kun je vanuit La Rosière vertrekken en in La Thuile eindigen.
Daarna bier. 🙂
Dat klinkt ons eigenlijk wel als het betere plan.
Is dit een endurotrail?
Niet echt. Dat is belangrijk om duidelijk te maken. De cross-border route is meer een alpiene MTB-tour dan één lange enduroafdaling.
Je rijdt een combinatie van:
- bergwegen;
- trails;
- klimmen;
- verbindingen;
- en langere afdalingen.
Wie uitsluitend technische singletracks zoekt, vindt in La Thuile zelf betere opties. De aantrekkingskracht zit hier juist in het avontuur. Je rijdt letterlijk van het ene land naar het andere.
Ook interessant met een e-MTB
De route wordt expliciet geschikt genoemd voor zowel mountainbikes als e-MTB’s. Langs de verbinding zijn bovendien laadmogelijkheden aangebracht. Een e-MTB maakt vooral de klimmeters een stuk minder zwaar.
De grens zelf is bijna het leukste deel
Er zit iets tofs aan routes die een grens oversteken. Niet omdat je ineens compleet andere bergen krijgt. Maar omdat het echt als een klein avontuur voelt. Je vertrekt in Frankrijk. Je klimt richting de pas. Ergens boven passeer je de grens. En daarna daal je Italië in. Het klinkt bijna als een meerdaagse transalp, terwijl je het gewoon in één dag kunt doen.
Dat maakt deze route veel interessanter dan alleen het aantal kilometers.
La Rosière als startpunt
La Rosière zelf heeft in 2026 vier downhilltrails en zes enduro- en e-MTB-routes. Sommige routes leveren tot ongeveer 1.200 meter afdaling. Het bikepark is geopend van 27 juni tot en met 4 september 2026. Je hoeft de cross-border route dus niet als losse activiteit te zien.
Je kunt bijvoorbeeld:
Dag 1: La Rosière bikepark
Dag 2: cross-border naar La Thuile
Dag 3: La Thuile gravitytrails
Dat begint ineens behoorlijk op een serieuze MTB-trip te lijken.
En La Thuile is eigenlijk al reden genoeg
La Thuile heeft een enorm natuurlijk trailnetwerk en is eerder gebruikt voor de Enduro World Series en internationale World Cup-wedstrijden. Het gebied begint rond 2.600 meter hoogte en levert lange afdalingen richting het dorp op ongeveer 1.400 meter. Als je van natuurlijke endurotrails houdt, kun je hier sowieso een paar dagen kwijt.
Dat je nu vanuit Frankrijk op de mountainbike naar het gebied toe kunt rijden, maakt de trip alleen maar dikker.
Niet nieuw, wel opnieuw interessant
We gaan hier bewust niet roepen dat er ineens een compleet nieuwe trail tussen Frankrijk en Italië ligt. De verbinding bestaat al langer binnen het ALCOTRA-project. Wat er wél gebeurt, is dat Espace San Bernardo en La Rosière hem in 2026 veel duidelijker als officiële cross-border MTB-route neerzetten, inclusief bewegwijzering, navigatie en infrastructuur voor e-MTB’s.
En eerlijk gezegd maakt het ons weinig uit of het lijntje op de kaart gisteren of drie jaar geleden is getekend.
We hadden hem nog niet op onze lijst staan.
Nu wel.
Want een dag beginnen in Frankrijk, ruim 1.100 meter afdalen en eindigen tussen de technische trails van La Thuile? Dat klinkt gewoon als een hele dikke MTB-dag.
Faloria Bike Express: nieuwe MTB-trail boven Cortina d’Ampezzo
Faloria Bike Express: nieuwe MTB-trail boven Cortina d’Ampezzo
Cortina d’Ampezzo heeft aan mooie bergen geen gebrek.
Aan trails trouwens ook niet.
Toch lag het grootste deel van het aangelegde bikeparkaanbod tot nu toe vooral aan de andere kant van het dal, rond Tofana en Col Drusciè.
Daar is deze zomer verandering in gekomen.
Op Monte Faloria is de Faloria Bike Express geopend: de eerste trail op deze berg die volledig voor mountainbikers is aangelegd. Vanaf ruim 2.100 meter hoogte loopt de trail dwars door het bos richting Rio Gere.
Geen enorme zwarte downhillline of compleet nieuw bikepark.
Wel een interessante eerste stap aan een kant van Cortina waar tot nu toe vooral langere MTB-routes en natuurlijke verbindingen lagen.
Van Rifugio Faloria naar Rio Gere
De Faloria Bike Express begint bij Rifugio Faloria, vlak bij het bergstation van de kabelbaan op 2.123 meter hoogte.
Vanaf daar daalt de trail over 4,38 kilometer naar Rio Gere. In totaal verlies je ongeveer 410 hoogtemeters en volgens de officiële inschatting duurt een afdaling ongeveer twintig minuten.
De trail loopt vrijwel volledig door het bos.
Dat is misschien niet het beeld dat je direct bij Cortina hebt. De regio staat vooral bekend om enorme grijze rotstorens, open berglandschap en uitzichten die bijna te dik zijn om echt te lijken.
Maar juist die combinatie kan tof zijn.
Je begint hoog op Faloria met uitzicht over de Dolomieten en duikt daarna een lange bosafdaling in richting Rio Gere.
Voor wie is de trail bedoeld?
De Faloria-organisatie presenteert de trail als toegankelijk voor riders die net beginnen met mountainbiken en voor bezoekers die het gebied op een relaxte manier willen ontdekken.
Dat suggereert dat dit geen extreem technische trail is.
Een officiële moeilijkheidsgraad wordt op de huidige informatiepagina’s echter niet duidelijk genoemd. Ook details over jumps, drops, rock gardens of steile passages ontbreken.
We gaan hem daarom niet alvast als blauwe flowtrail verkopen zonder hem gereden te hebben.
Wat wel duidelijk is:
- de trail is volledig voor MTB-gebruik bedoeld;
- hij daalt ongeveer 410 meter;
- hij is ruim vier kilometer lang;
- hij is aangelegd voor een brede groep riders;
- de trail eindigt niet terug bij dezelfde lift.
Dat laatste is belangrijk voor het plannen van je dag.
Je komt niet direct bij dezelfde lift uit
De kabelbaan vertrekt vanuit het centrum van Cortina en brengt je naar Faloria.
De trail eindigt vervolgens bij Rio Gere, aan de andere kant van de berg. Vanaf daar kun je niet simpelweg opnieuw dezelfde kabelbaan instappen.
Volgens Cortina zijn er twee logische mogelijkheden:
- via boswegen terugrijden richting Cortina;
- de Rio Gere–Son Forca-stoeltjeslift nemen en de rit uitbreiden richting Val Padeon, Ospitale en de voormalige Dolomieten-spoorlijn.
De Faloria Bike Express is daardoor eerder een onderdeel van een grotere MTB-ronde dan een klassieke bikeparktrail waarop je de hele dag dezelfde lift pakt.
En eerlijk gezegd maakt dat hem juist interessanter voor Trail-addicts.
Je gebruikt de lift voor de hoogte, rijdt de nieuwe trail en knoopt daar vervolgens een langere ronde door de Dolomieten aan vast.
Een mooie start van een complete MTB-dag
Een mogelijke dag begint midden in Cortina.
Daar stap je met de mountainbike in de Faloria-kabelbaan en word je in korte tijd naar 2.123 meter gebracht. Vanaf Rifugio Faloria pak je de Bike Express richting Rio Gere.
Daarna kun je de dag uitbreiden.
De officiële suggestie loopt via de Son Forca-lift en Val Padeon richting Ospitale. Vanaf Ospitale kun je via de oude spoorlijn terug naar Cortina rijden.
Dat geeft een combinatie van:
- lift omhoog;
- aangelegde trail;
- boswegen en natuurlijke verbindingen;
- uitzicht over het Faloria-Cristallo-massief;
- een relatief eenvoudige terugweg richting Cortina.
De exacte afstand en moeilijkheid hangen af van de gekozen verbindingen. Controleer daarom vooraf de actuele kaart en liftstatus.
Is dit onderdeel van Cortina Bike Park?
Niet direct in de klassieke betekenis.
Het bestaande Cortina Bike Park ligt vooral aan de Tofana-kant van het dal en heeft aangelegde flow- en technische trails rond onder meer Col Drusciè, Piè Tofana en Duca d’Aosta.
Faloria ligt aan de andere kant van Cortina.
De nieuwe trail maakt dus niet simpelweg het bestaande bikepark één trail groter. Hij voegt een nieuw MTB-gebied toe aan het bredere Cortina-netwerk.
Dat verschil is belangrijk.
Cortina wordt hierdoor niet ineens één gigantisch aaneengesloten bikepark. De kracht zit juist in meerdere losse zones die je met liften, routes en verbindingen kunt combineren.
De kabelbaan vertrekt gewoon vanuit het centrum
Een van de tofste praktische punten is dat de Faloria-kabelbaan vrijwel vanuit het centrum van Cortina vertrekt.
Je hoeft dus niet eerst met de auto naar een afgelegen liftstation.
De kabelbaan brengt bezoekers rechtstreeks naar het bergstation bij Rifugio Faloria. Sinds 11 juli 2026 is MTB-transport op deze lift weer mogelijk.
Voor een verblijf in Cortina maakt dat de logistiek een stuk makkelijker.
Je kunt vanuit je accommodatie richting de lift rollen, boven beginnen met de Bike Express en later via een andere kant van het gebied terugkeren.
Wel vooraf controleren welk ticket je nodig hebt. De Cortina Bike Pass is geldig op meerdere liften waar MTB-transport is toegestaan, waaronder Faloria en Rio Gere–Son Forca.
Is 410 meter afdalen genoeg?
Als losse trail is 410 hoogtemeter geen hele dagvulling.
Maar zo moet je de Faloria Bike Express waarschijnlijk ook niet bekijken.
De trail is vooral interessant omdat hij:
- direct vanaf een hoge kabelbaan start;
- een nieuwe kant van Cortina ontsluit;
- aansluit op langere MTB-routes;
- de verbinding richting Rio Gere en Son Forca makkelijker maakt;
- geschikt lijkt voor een bredere groep riders.
Wie alleen eindeloos bikepark wil rijden, vindt aan de Tofana-kant waarschijnlijk meer losse trails.
Wie Cortina juist als complete MTB-bestemming wil ontdekken, krijgt met Faloria een extra bouwsteen voor een dikke ronde.
Cortina is meer dan alleen het bikepark
Cortina heeft een vrij bijzondere MTB-opzet.
Er is een echt bikepark, maar daarnaast liggen er verspreid rond het dal natuurlijke trails, militaire wegen, liftroutes en langere tochten door het hooggebergte.
Daardoor kun je hier meerdere soorten dagen plannen:
- bikepark rijden rond Tofana;
- een langere endurodag met liftverbindingen;
- een MTB-tocht richting Cinque Torri;
- een ronde door Val Padeon;
- een trip richting Misurina;
- of nu dus een dag beginnen met Faloria Bike Express.
Trail-addicts reed eerder al door deze regio tijdens een Dolomieten-crossing. Dat verhaal draaide om een veel langere trip met shuttles, natuurlijke singletracks en duizenden meters afdalen. De nieuwe Faloria-trail is een stuk toegankelijker, maar past goed binnen dat grotere plaatje: Cortina is geen bestemming voor één trail, maar een plek waar je verschillende zones aan elkaar kunt knopen.
Welke mountainbike neem je mee?
Op basis van de officiële omschrijving lijkt een trail-MTB of lichte enduro-MTB de meest logische keuze.
Niet omdat de Faloria Bike Express extreem ruig wordt omschreven, maar omdat je na de trail waarschijnlijk nog verder wilt rijden. Een downhill-MTB is dan al snel onhandig op de langere verbindingen.
Een e-MTB kan hier eveneens interessant zijn.
Zeker wanneer je vanaf Rio Gere zonder extra lift wilt doorrijden of meerdere gebieden op één dag probeert te combineren.
Wat wij minimaal zouden meenemen:
- goede banden met voldoende grip;
- kniebeschermers;
- een jas voor het weer boven 2.000 meter;
- een offline kaart of GPX voor de verbinding terug;
- voldoende water;
- een plan voor de laatste liften.
Die laatste is belangrijk. Je wilt niet aan het einde van de middag aan de verkeerde kant van Cortina ontdekken dat de benodigde lift al dicht is.
Beste plek om te verblijven
Voor de Faloria Bike Express is Cortina zelf de makkelijkste basis.
De lift vertrekt vanuit het centrum en je hebt direct toegang tot winkels, restaurants en verschillende andere MTB-zones.
Cortina is alleen niet de goedkoopste plek van de Dolomieten.
Wie met een bus of caravan reist, kan ook buiten het centrum kijken. Plaatsen richting San Vito di Cadore, Fiames of Passo Tre Croci kunnen praktischer of betaalbaarder zijn, afhankelijk van welke trails je wilt rijden.
Let bij een accommodatie vooral op:
- veilige MTB-opslag;
- ruimte om materiaal schoon te maken;
- mogelijkheid om natte kleding te drogen;
- afstand tot de lift;
- parkeren wanneer je meerdere zones wilt bezoeken.
Een “bikehotel” met alleen een rek voor de deur telt wat ons betreft niet helemaal.
Wanneer kun je de trail rijden?
De Faloria-kabelbaan en Rifugio Faloria gingen op 11 juli 2026 open voor het zomerseizoen.
De exacte sluitingsdatum en dagelijkse tijden kunnen veranderen door seizoen, onderhoud en weersomstandigheden.
Controleer daarom vlak voor vertrek:
- of de Faloria-kabelbaan draait;
- of MTB-transport is toegestaan;
- of de Faloria Bike Express geopend is;
- of de Rio Gere–Son Forca-lift rijdt;
- of eventuele aansluitende routes toegankelijk zijn.
Op ruim 2.000 meter kan het weer snel omslaan. Een zonnige ochtend in Cortina zegt weinig over mist, regen of onweer hoger op Faloria.
Is de Faloria Bike Express een reden om speciaal naar Cortina te rijden?
Alleen voor deze ene trail?
Waarschijnlijk niet.
Maar dat is ook niet het juiste verhaal.
Faloria Bike Express maakt Cortina als totale MTB-bestemming interessanter. Je krijgt er een nieuwe lifttoegankelijke afdaling bij, aan een kant van het dal die voor mountainbikers nog veel minder ontwikkeld was.
Combineer hem met het bestaande bikepark, een langere route richting Ospitale of een paar natuurlijke trails rond de Dolomieten en je hebt ineens een hele dikke trip.
De trail zelf is ruim vier kilometer.
De mogelijkheden eromheen zijn een stuk groter.
Top Gun in Paganella: 1.000 hoogtemeters trail vanaf de bergtop
Top Gun in Paganella: ruim 1.000 hoogtemeters trail vanaf de bergtop
Sommige nieuwe trails voegen vooral nog een extra rondje toe.
Top Gun doet iets veel beters.
De nieuwe trail in Paganella vult precies het ontbrekende stuk tussen de top van de berg en het bestaande bikepark in de Fai Zone. Daardoor kun je nu vanaf Cima Paganella richting Fai della Paganella afdalen zonder halverwege op een brede fire road terecht te komen.
Vanaf meer dan 2.100 meter hoogte ligt er nu een vrijwel doorlopende keten van aangelegde singletracks naar beneden.
Dat begint serieus op een dikke afdaling te lijken.
Wat is Top Gun?
Top Gun is de nieuwe trail van Paganella Bike Park voor het seizoen 2026.
De trail ligt in de Fai Zone en begint bij Selletta op 1.973 meter hoogte. Vanaf daar daalt hij over 4,7 kilometer naar het gebied rond Meriz. In totaal rijdt je 573 hoogtemeters. De officiële classificatie is intermediate/advanced.
Top Gun werd eind mei officieel geopend tijdens het Paganella Bike Opening. De trail was al aangekondigd als het ontbrekende deel waarmee riders vanaf Cima Paganella volledig over aangelegde singletracks richting Santel en Fai kunnen afdalen.
Van Cima Paganella naar Fai
De hoogste lift in Paganella komt uit bij Cima Paganella op 2.125 meter.
Vanaf daar kun je eerst Interstellar rijden richting Selletta. Top Gun neemt het vervolgens over naar Meriz. Daarna liggen trails als Apocalypse Now en Easy Rider klaar voor het laatste deel richting Santel.
Afhankelijk van de gekozen combinatie kom je daarmee op ruim 1.000 hoogtemeters afdalen. Dat is iets anders dan de hele dag rondjes van drie minuten onder dezelfde lift rijden.
Je begint hoog boven de boomgrens, duikt daarna het bos in en rijdt uiteindelijk helemaal richting het dal. De ondergrond en het karakter veranderen onderweg mee. Precies dat maakt lange trailcombinaties vaak zo tof.
Hoe technisch is Top Gun?
De officiële classificatie is intermediate/advanced. Dat zegt al dat Top Gun niet bedoeld is als pure beginnerstrail. Tegelijkertijd wordt hij ook niet als expert-only beschreven.
Beelden van mountainbikers en het bikepark laten een combinatie zien van aangelegde stukken, natuurlijke ondergrond, stenen, jumps en snellere stukken. Dat geeft een aardige indruk, maar geen volledige beoordeling van de moeilijkheid. Trailcondities, snelheid en lijnkeuze bepalen natuurlijk uiteindelijk hoe pittig hij voelt.
Op basis van de beschikbare informatie zouden wij Top Gun vooral zien als een trail voor riders die:
- comfortabel zijn op rode bikeparktrails;
- snelheid goed kunnen controleren;
- ervaring hebben met losse stenen en natuurlijke secties;
- niet schrikken van kleine jumps en rollers;
- bijna vijf kilometer geconcentreerd kunnen blijven rijden.
De exacte moeilijkheid kunnen we niet uit eigen ervaring bevestigen. De officiële indeling en beschikbare beelden zijn daarvoor de beste bronnen.
Waarom juist de Fai Zone interessant is
Dolomiti Paganella Bike bestaat uit drie zones: Andalo, Molveno en Fai della Paganella.
Andalo draait vooral om flowtrails. Molveno is de meest panoramische en toegankelijkere zone. Fai wordt officieel juist neergezet als de plek voor technische en lastigere trails. De zone heeft negen trails met samen ongeveer 38 kilometer.
Dat verschil tussen de zones maakt Paganella sterker dan een gemiddeld bikepark.
Je hoeft niet iedere dag hetzelfde type trail te rijden:
- flow en kombochten in Andalo;
- uitzichten en toegankelijkere trails rond Molveno;
- ruigere, technischere lijnen in Fai.
Top Gun geeft die laatste zone nu een veel logischere start vanaf de hoge liften.
Is Top Gun de langste trail van Paganella?
Volgens het bikepark is Top Gun met 4,7 kilometer de langste aangelegde bikeparktrail van de regio.
Dat moet je wel goed formuleren. Paganella heeft namelijk ook langere shared trails en complete endurotours. De Lake to Lake- en Bear Trails-routes zijn tientallen kilometers lang en combineren trails, verbindingen en klimstukken.
Top Gun is dus niet de langste MTB-route van Paganella. Wel de langste losse aangelegde bikeparktrail. Dat onderscheid voorkomt dat een lekkere marketingclaim ineens net niet klopt.
Een complete dag in de Fai Zone
Een logische traildag kan beginnen met de lift naar Cima Paganella.
Vanaf daar combineer je bijvoorbeeld:
- Interstellar naar Selletta;
- Top Gun richting Meriz;
- Apocalypse Now of Easy Rider naar beneden;
- de lift terug omhoog;
- daarna Peter Pan, Supernatural of een van de andere trails in de zone.
De exacte combinatie hangt af van geopende liften en trails. Paganella heeft een actuele statuspagina waarop je per dag kunt controleren wat rijdt.
Dat is belangrijk, want een lange afdaling werkt alleen wanneer alle schakels open zijn.
Een gesloten lift of trail kan betekenen dat de volledige top-tot-dalcombinatie die dag niet mogelijk is.
Niet alleen voor downhill-MTB’s
De trail wordt gepresenteerd als intermediate/advanced en ligt binnen een groter netwerk voor trail-, all-mountain- en enduro-MTB’s. Een moderne enduro-MTB lijkt daarmee de meest logische keuze. Met een downhill-MTB kun je Top Gun uiteraard ook rijden, maar Paganella is groter dan alleen liftlaps. Wie de verschillende zones via shared trails wil verbinden, heeft meer aan een MTB waarmee een stukje klimmen niet meteen een straf wordt.
Voor een complete Paganella-trip zouden wij kiezen voor:
- een enduro-MTB;
- goede remmen;
- stevige banden;
- minimaal kniebeschermers;
- een fullfacehelm voor de bikeparkdagen.
Niet omdat iedere meter extreem is, maar omdat bijna vijf kilometer afdalen behoorlijk lang wordt wanneer je remmen of banden het zwaar krijgen.
Paganella is inmiddels veel meer dan één bikepark
De regio communiceert momenteel 25 bikeparktrails verdeeld over drie zones. Daarnaast liggen er shared trails, enduroroutes, pumptracks, skillsgebieden, MTB-scholen, verhuurpunten en bikehotels. Juist daardoor is Paganella interessant voor een volledige MTB-vakantie. Je kunt een paar dagen lifttrails rijden, maar ook langere tochten maken of een gids boeken voor routes buiten de standaard bikeparklijnen. De bergen liggen bovendien tussen de Brenta-Dolomieten en het Gardameer. Het landschap is dus niet bepaald het minst interessante onderdeel van de trip.
Waar verblijf je?
De drie meest logische plaatsen zijn:
Fai della Paganella
De beste keuze wanneer de technische trails en Top Gun de hoofdreden voor je bezoek zijn.
Andalo
Centraal, levendig en handig voor de flowtrails en voorzieningen.
Molveno
Waarschijnlijk de mooiste setting, direct bij het meer en met toegang tot de panoramische zone.
De zones zijn met trails en liften verbonden, maar onderschat de logistiek niet. Aan het einde van de dag wil je niet ontdekken dat je MTB aan de verkeerde kant van de berg staat terwijl de laatste lift al dicht is.
Plan dus vooraf waar je begint, waar je eindigt en welke liften je nodig hebt.
Kun je Paganella combineren met het Gardameer?
Ja, en dat is misschien wel de dikste roadtrip-combinatie.
Paganella ligt ongeveer twintig minuten van de A22 en op bereikbare afstand van het noordelijke Gardameer. De regio positioneert verschillende routes zelfs nadrukkelijk richting het Gardameer.
Je kunt daardoor technische bikeparkdagen in Paganella combineren met natuurlijke trails rond Riva del Garda, Torbole of Monte Altissimo.
Wel even een waarschuwing: “dicht bij het Gardameer” betekent niet automatisch dat je na iedere trail eenvoudig terugrolt naar je hotel. De bergen, dalen en wegverbindingen maken de werkelijke reistijd soms langer dan de kaart doet vermoeden.
Beste reistijd
Paganella staat bekend om een lang zomerseizoen. De verschillende liften hebben echter hun eigen openingsperiodes en tijden. Controleer daarom altijd de officiële lift- en trailstatus vlak voor vertrek.
Juni tot en met september zijn waarschijnlijk de veiligste maanden voor een complete top-tot-dalafdaling. In het voor- en naseizoen kan het rustiger en juist heel tof zijn, maar hogere liften of trails kunnen dan beperkt geopend zijn.
Na zware regen is vooral de actuele trailstatus belangrijk. Een lange trail met stenen en natuurlijke secties kan dan compleet anders rijden dan op droge openingsbeelden.
Top Gun is niet zomaar nummer 25 op de trailkaart.
De trail lost een ontbrekende verbinding op en maakt het mogelijk om vanaf Cima Paganella ruim 1.000 hoogtemeters over aangelegde singletracks richting Fai af te dalen. Paganella had al flow, technische trails, drie verschillende zones en een behoorlijk dik uitzicht.
Nu heeft het ook een echte top-tot-dal trail van 4,7 kilometer!
Maar vooral het feit dat hij de hele berg aan elkaar knoopt, maakt Top Gun een goede om op je bucket list te zetten.
Meet informatie vind je hier https://www.paganellabikepark.com/en/trail/top-gun-1
Meer informatie over het bikepark zelf.
We hebben helaas nog geen foto’s of deze trail zelf kunnen bezoeken. Ben jij er geweest laat het weten, heb je een leuke foto? Stuur hem dan in via info@trail-addicts.com 🙂 je bent een held!!
Mountainbiken in Aletsch Arena: 7 dikke endurotrails bij de grootste gletsjer van de Alpen
Mountainbiken in Aletsch Arena: 7 dikke endurotrails bij de grootste gletsjer van de Alpen
Wij kwamen een paar jaar geleden naar Aletsch Arena voor één traildag.
Of beter gezegd: Erik en Jess van MTBVerbier namen ons mee en vertelden vooraf dat hier misschien wel een van de mooiste trails van Zwitserland lag.
Dat soort uitspraken horen we vaker.
Maar bij Aletsch hadden ze gewoon gelijk.
Gigantische rotsplaten, losse stenen, technische switchbacks en uitzicht op een gletsjer die bijna niet echt lijkt. Dit was geen strak aangeharkte flowtrail waar je gedachteloos naar beneden rolt. Hier moest je blijven kijken, lijnen kiezen en vooral niet te lang naast je naar het uitzicht staren.
Inmiddels heeft de regio het mountainbiken behoorlijk serieus aangepakt. Onder de naam Aletsch Enduro worden zeven officiële endurotrails met samen 79 kilometer gepresenteerd.
Misschien wordt het dus tijd om deze bestemming opnieuw op de kaart te zetten.
Niet zomaar een rondje met mooi uitzicht
De Aletsch Arena ligt in het Zwitserse Wallis, rond plaatsen als Riederalp, Bettmeralp en Fiesch. Boven de regio ligt de Grote Aletschgletsjer, de grootste gletsjer van de Alpen en onderdeel van het UNESCO-werelderfgoed Swiss Alps Jungfrau-Aletsch.
Dat uitzicht is zonder twijfel spectaculair.
Maar het zou zonde zijn wanneer Aletsch alleen bekendstaat als een plek waar je een foto van de gletsjer maakt en daarna weer naar beneden wandelt.
De trails zijn namelijk minstens zo indrukwekkend.
Aletsch Enduro noemt zelf smalle singletracks, wortelpassages, scherpe bochten, rotsen en geëxponeerde stukken. Dat sluit precies aan bij wat wij er zelf aantroffen: natuurlijke alpiene trails waarop je je aandacht er echt bij moet houden.
Zeven officiële endurotrails
De regio vermeldt momenteel zeven endurotrails met samen 79 kilometer. Met de verschillende liften zou op één dag maximaal 6.300 meter afdalen mogelijk zijn.
Dat getal klinkt natuurlijk lekker dik.
Het betekent niet dat je even ontspannen 6.300 hoogtemeters wegklikt. De trails zijn lang, technisch en op sommige plekken behoorlijk fysiek. Ook de verbindingen tussen liften en trails kosten tijd.
Maar het laat wel zien dat dit inmiddels veel meer is dan één mooie afdaling naast de gletsjer.
Onder de belangrijkste routes vallen onder andere:
Bettmerhorn Enduro Trail
Dit is de afdaling die bij ons het meeste is blijven hangen.
Vanaf het hooggelegen terrein bij Bettmerhorn duik je een landschap in met rotsplaten, losse stenen en meerdere lijnkeuzes. Het uitzicht is waanzinnig, maar de trail vraagt eigenlijk continu je volledige aandacht.
De officiële route-informatie omschrijft de Bettmerhorn-trail eveneens als een combinatie van gletsjerpanorama, rotsplaten en historische paden.
Het is geen trail waarop je even rustig warmdraait.
Wel eentje waarvan je beneden direct weet waarom je naar Zwitserland bent gereden.
Moosfluh Enduro Trail
Vanaf de bergkam bij Moosfluh combineert deze route uitzicht over de gletsjer met aangelegde bochten en natuurlijke trailsecties.
Dat klinkt misschien toegankelijker dan Bettmerhorn, maar in hoogalpien terrein kunnen losse ondergrond, steile passages en veranderend weer een trail snel een stuk serieuzer maken.
Märjela Enduro Loop
De Märjela-route combineert een lange bergtocht met een tunnel, uitzicht op de gletsjer en technische afdalingen.
Dit is meer een complete endurodag dan alleen een lift omhoog en één trail omlaag. De regio noemt de route als een van de vier grote trails die in een ronde van meer dan zestig kilometer gecombineerd kunnen worden.
Martisberg Enduro Trail
De Martisberg-trail loopt door een ander soort landschap, met bos, struiken en een meer klassiek alpien karakter.
Daarmee krijg je binnen één bestemming behoorlijk wat afwisseling: open rotsachtig terrein bovenin en meer wortels en bosgrond lager op de berg.
Zes liften en twee verschillende bikepassen
Volgens Aletsch Enduro geven zes kabelbanen toegang tot het trailgebied. Je kunt kiezen voor een Aletsch Bike Pass of een uitgebreidere Upper Valais Bike Pass, waarmee ook Bellwald wordt ontsloten.
Dat laatste maakt de regio extra interessant.
Aletsch en Bellwald liggen dicht genoeg bij elkaar om tijdens één trip te combineren, maar bieden een ander soort rijgevoel. Zo ontstaat een serieus endurogebied waarin je meerdere dagen kunt rijden zonder iedere ochtend dezelfde lift te pakken.
De zomerdienstregeling van de Aletsch-liften loopt in 2026 officieel van 6 juni tot en met 25 oktober, maar niet iedere lift hoeft gedurende die hele periode dagelijks of onder alle omstandigheden geopend te zijn. Controleer dus altijd de actuele status voordat je vertrekt.
Hoe moeilijk zijn de trails?
Laten we daar niet te makkelijk over doen.
De officiële teksten zeggen dat de trails uitdagend zijn zonder riders te overvragen. Dat blijft natuurlijk behoorlijk persoonlijk. Wat voor een lokale endurorijder “lekker technisch” is, kan voor iemand die vooral Nederlandse routes rijdt behoorlijk heftig zijn.
Onze eigen ervaring:
- veel losse en scherpe stenen;
- grote natuurlijke rotsplaten;
- technische lijnkeuzes;
- steile stukken;
- plekken waar je niet wilt vallen;
- lange afdalingen waarin vermoeidheid gaat meetellen.
Je hoeft geen World Cup-racer te zijn.
Maar dit is ook niet de bestemming waar je voor het eerst kennismaakt met bergtrails. Ervaring met natuurlijke rode en zwarte trails, goede remtechniek en vertrouwen op steil en los terrein zijn hier wel handig.
Een fullfacehelm is niet op iedere route verplicht, maar wij zouden voor een serieuze endurodag niet moeilijk doen en hem gewoon meenemen. Kniebeschermers eveneens.
De World Cup liet zien wat hier echt ligt
Van 17 tot en met 19 juli 2026 reed de Enduro World Cup in Aletsch Arena en Bellwald.
De wedstrijd bestond uit acht stages, verspreid over twee dagen. De totale wedstrijdafstanden waren ongeveer 42 kilometer op dag één en 39 kilometer op dag twee. Pinkbike omschreef het terrein na afloop vrij treffend als lang, strak bevochten en vooral bijzonder rotsachtig.
Dat betekent niet dat alle wedstrijdstages permanent en exact in dezelfde vorm voor recreanten beschikbaar zijn.
Het bevestigt wel dat Aletsch geen marketingbestemming is waar toevallig drie aardige paadjes liggen. Dit terrein is goed genoeg en zwaar genoeg om de beste endurorijders ter wereld los te laten.
Enduro2: racen zonder World Cup-licentie
Van 12 tot en met 14 september 2026 komt Enduro2 naar Aletsch Arena en Bellwald.
Bij dit evenement rijd je in teams van twee. De inschrijving omvat drie wedstrijddagen, liftgebruik, tijdregistratie, bevoorrading, medische ondersteuning en een afterparty. De organisatie en Aletsch Arena verwachten ongeveer 350 deelnemers.
Dat is misschien wel de tofste manier om het gebied te ontdekken wanneer je van wedstrijden houdt, maar niet meteen tussen de World Cup-profs hoeft te staan.
Ook hier geldt: controleer zelf de beschikbaarheid en voorwaarden. Een plek bij een evenement is pas zeker na bevestigde inschrijving.
Waar kun je het beste verblijven?
De belangrijkste autovrije bergdorpen zijn Riederalp en Bettmeralp. Daarnaast zijn Fiesch en Mörel-Filet praktische plaatsen in het dal.
Welke plek het beste werkt, hangt af van de trails die je wilt rijden:
Bettmeralp
Handig voor directe toegang richting Bettmerhorn en trails hoog in het gebied. Je zit midden in de bergen, maar bent afhankelijker van lifttijden.
Riederalp
Logisch voor routes rond Moosfluh en de westzijde van de Aletsch Arena.
Fiesch
Praktischer wanneer je meerdere gebieden wilt combineren, boodschappen wilt doen of richting Bellwald wilt rijden.
Controleer bij het boeken altijd of je mountainbike veilig naar binnen kan. “MTB vriendelijke accommodatie” betekent in de Alpen soms niet meer dan dat er ergens achter het hotel een rek staat.
Gids of zelf rijden?
De officiële trails zijn bewegwijzerd en op de online trailkaart staan actuele statussen, moeilijkheidsgraden en routegegevens. Daardoor is zelfstandig rijden mogelijk.
Toch kan een lokale gids hier behoorlijk veel toevoegen.
Niet omdat je anders gegarandeerd verdwaalt, maar omdat:
- liftverbindingen slim gecombineerd moeten worden;
- omstandigheden per hoogte enorm kunnen verschillen;
- sommige natuurlijke trails lastiger te vinden of te beoordelen zijn;
- een local het niveau van de groep beter aan de juiste lijnen kan koppelen;
- je minder tijd kwijt bent aan zoeken en meer aan dikke trails rijden.
Wij reden destijds met MTBVerbier. Daardoor kwamen we direct op de trails terecht waarvoor we anders waarschijnlijk meerdere dagen nodig hadden gehad om ze zelf te vinden.
Dat is niet alleen makkelijk.
Dat is vaak het verschil tussen een goede dag en een topdag.
Is Aletsch een bikepark?
Niet in de klassieke betekenis.
Verwacht geen verzameling strak geshapete jumplines onder één stoeltjeslift. Aletsch draait om natuurlijke endurotrails die over een groot berggebied verspreid liggen.
Je gebruikt liften om hoogte te winnen, maar moet nog steeds verbindingen rijden, soms klimmen en goed plannen.
Zoek je vooral tables, grote kombochten en iedere tien minuten opnieuw dezelfde afdaling? Dan zijn er logischere bestemmingen.
Zoek je lange natuurlijke trails, ruig alpien terrein en een uitzicht dat je nergens anders krijgt? Dan is Aletsch juist een hele dikke bestemming.
Beste reistijd
Het officiële zomerseizoen loopt in 2026 tot 25 oktober. Voor mountainbiken zijn juli tot en met september waarschijnlijk de meest logische maanden, omdat dan normaal gesproken de meeste liften en hooggelegen routes beschikbaar zijn.
“Normaal gesproken” is hier bewust gekozen.
Op deze hoogte kunnen sneeuw, zware regen, onweer en onderhoud de situatie snel veranderen. Controleer kort voor iedere rit:
- liftstatus;
- trailstatus;
- weersverwachting;
- eventuele evenementafsluitingen;
- tijdelijke omleidingen.
Oktober kan waanzinnig mooi zijn, met rustigere trails en herfstkleuren. Wij hebben in Wallis juist vaak fantastische oktoberdagen meegemaakt. Maar een vroege sneeuwdump kan het hoogalpiene gedeelte net zo snel afsluiten.
Wij wisten al dat de trails bij de Aletschgletsjer bijzonder waren.
Wat we destijds nog niet hadden, was een compleet officieel endurogebied met zeven trails, een eigen bikepass, een World Cup en een meerdaagse Enduro2-wedstrijd.
Aletsch Arena is daarmee geen losse droomtrail meer.
Het is inmiddels een serieuze endurobestemming.
Niet de plek voor eindeloze gladgestreken flowlines. Wel voor rotsen, wortels, lange afdalingen en technisch rijden in een van de indrukwekkendste landschappen van de Alpen.
Het uitzicht is dik.
De trails zijn nog dikker.
En misschien is het vooral opvallend dat deze bestemming bij veel mountainbikers nog steeds nauwelijks op het lijstje staat.
Alpen Bikepark Schneeberg: nieuw mountainbikepark vlak bij Wenen
Alpen Bikepark Schneeberg: nieuw mountainbikepark vlak bij Wenen
Bij mountainbiken in Oostenrijk denken we meestal aan Tirol, Saalbach, Leogang, Sölden of de gebieden rond de Salzburger Alpen.
Sinds 2026 staat er een compleet nieuwe bestemming op de kaart.
Aan de voet van de Schneeberg in Niederösterreich is het Alpen Bikepark Schneeberg geopend. Een compact liftgestuurd bikepark met flowlines, natuurlijke technische trails, een kidszone, pumptrack en zelfs een BAGJUMP.
Niet midden in het bekende Oostenrijkse bikeparkgebied.
Wel op bereikbare afstand van Wenen en interessant als nieuwe stop tijdens een roadtrip door het oosten van Oostenrijk.
Waar ligt Alpen Bikepark Schneeberg?
Het bikepark ligt in Losenheim, bij Puchberg am Schneeberg.
De Schneeberg is met 2.076 meter de hoogste berg van Niederösterreich en behoort tot de bergregio ten zuidwesten van Wenen. Het bikepark ligt niet boven op de hoogste delen van de berg, maar rond de bestaande Schneeberg-stoeltjeslift.
Die lift brengt mountainbikers vanaf het dalstation weer omhoog voor een volgende afdaling.
Dat maakt Schneeberg een klassiek lift-assisted bikepark, maar wel met een andere uitstraling dan veel grotere Alpenresorts. Het terrein is lager, groener en grotendeels bebost.
Nieuw geopend in 2026
De officiële opening vond plaats op 15 mei 2026.
De eerste plannen gingen uit van bijna tien kilometer aan trails bij de start. Het uiteindelijke project moet in verschillende bouwfases doorgroeien naar ongeveer vijftien kilometer aan trails en lines.
De volledige ontwikkeling loopt volgens de plannen door tot 2028. Daarbij worden ontbrekende traildelen, extra freeridelijnen en een jumpline toegevoegd.
Schneeberg is dus nog geen afgerond megabikepark.
Het is een nieuwe bestemming die de komende seizoenen verder moet groeien.
Zeven trails en lines
Op de actuele trailpagina staan zeven verschillende afdalingen als geopend.
Schneeberg Line
De Schneeberg Line is een eenvoudige aangelegde lijn.
Dit lijkt de meest logische trail voor beginners, families en mountainbikers die eerst aan het terrein en de remmen willen wennen. Verwacht een flowgerichte lijn in plaats van een technisch natuurlijke afdaling.
Easy Rider Trail
Ook de Easy Rider Trail is als eenvoudig ingedeeld.
De aanwezigheid van meerdere makkelijke opties is belangrijk. Nieuwe bikeparks presenteren zich vaak als geschikt voor iedereen, terwijl de praktijk begint met een steile rode afdaling. Schneeberg lijkt daadwerkelijk aandacht te besteden aan instapmogelijkheden.
Alm-Trail
De Alm-Trail heeft een middelzware classificatie.
De officiële beelden tonen een meer natuurlijke trail door het berglandschap. Dit lijkt de stap tussen de eenvoudige flowlijnen en de technischere bostrails.
Lahning-Ries-Line
De Lahning-Ries-Line is eveneens middelzwaar en meer gericht op sprongen en aangelegde features.
Deze lijn past bij riders die de flowtrails ontgroeid zijn en meer airtime zoeken zonder direct een zwarte natural trail in te duiken.
Rock’n’Roots Trail
De naam geeft al redelijk goed aan wat je kunt verwachten.
Rock’n’Roots is een middelzware technische trail met natuurlijke obstakels. Wortels, ondergrond en lijnkeuze spelen hier waarschijnlijk een grotere rol dan perfect aangelegde kombochten.
Hard Rock Trail
De Hard Rock Trail is als moeilijk ingedeeld.
Dit is een van de opties voor ervaren riders die juist voor technisch terrein naar Schneeberg komen. De exacte moeilijkheid blijft lastig vanaf een website te beoordelen. Zwart in het ene bikepark kan heel anders voelen dan zwart in een ander gebied.
Black Snake Trail
Ook de Black Snake Trail heeft een moeilijke classificatie.
Daarmee heeft het bikepark direct twee zwarte opties. Dat voorkomt dat Schneeberg alleen een familie- en flowpark wordt en geeft gevorderde riders meer reden om het gebied serieus te nemen.
Meer dan alleen trails
Bij het dalstation ligt het Riders Playground.
Daar vind je onder andere:
- de Alpenloop-pumptrack;
- een kidszone;
- een skillsgebied;
- een BAGJUMP om sprongen veiliger te oefenen.
Daarnaast zijn er fietsverhuur, een bikeshop en mogelijkheden om technieklessen te boeken.
Dat maakt het gebied praktisch voor families en gemengde groepen. Niet iedereen hoeft de hele dag dezelfde zwarte trail te rijden. Beginners kunnen techniek oefenen, terwijl ervaren riders rondjes onder de lift rijden.
Voor wie is Schneeberg interessant?
Het bikepark lijkt vooral geschikt voor:
- beginners die hun eerste lifttrails willen rijden;
- families met verschillende niveaus;
- gevorderde riders die natural trails met wortels en stenen zoeken;
- rijders uit Wenen en Oost-Oostenrijk;
- mountainbikers die nieuwe en kleinere bikeparks willen ontdekken;
- roadtrippers die Schneeberg combineren met andere gebieden.
Voor een volledige week alleen in dit park lijkt het huidige netwerk waarschijnlijk nog wat compact.
Voor één of twee dagen, gecombineerd met andere trails in Niederösterreich, wordt het verhaal een stuk interessanter.
Combineer Schneeberg met Semmering en Wexl Trails
De locatie maakt Schneeberg vooral sterk als onderdeel van een regionale trip.
Bikepark Semmering ligt eveneens in Niederösterreich en is al langer een bekende gravitybestemming. Ook de Wexl Trails liggen in dit deel van Oostenrijk en bieden een combinatie van trailpark, uplift en technische lijnen.
Daardoor kun je een route plannen waarbij je meerdere kleinere en middelgrote bikeparks combineert.
Dat is misschien interessanter dan opnieuw een complete week op één bekende Alpenbestemming staan.
Een mogelijke opzet:
- één of twee dagen Alpen Bikepark Schneeberg;
- een dag Bikepark Semmering;
- één of twee dagen Wexl Trails;
- eventueel een bezoek aan Wenen.
Zo ontstaat een Oostenrijk-trip die duidelijk anders is dan de klassieke route richting Saalbach of Tirol.
Dicht bij Wenen
Wat vooral tof is van Schneeberg is de ligging ten opzichte van Wenen.
Voor inwoners van de stad is het bikepark leuk als dagbestemming of after-workspot. De officiële positionering noemt die korte sessies nadrukkelijk.
Voor reizigers maakt dit een combinatie van stad en mountainbiken mogelijk.
Je kunt een paar dagen trails rijden en daarna Wenen bezoeken, of juist een stadsreis uitbreiden met een bikeparkdag. Dat is niet de standaard Trail-addicts-trip, maar kan voor gezinnen en gemengde reisgezelschappen juist goed werken.
Accommodatie
Puchberg am Schneeberg en de omliggende Wiener Alpen hebben hotels, pensions en vakantieverblijven.
Controleer vooraf wel of een accommodatie werkelijk fietsgericht is. Vraag specifiek naar:
- een afsluitbare fietsenstalling;
- een plek om fietsen schoon te maken;
- droogmogelijkheden voor kleding en schoenen;
- afstand tot het dalstation;
- mogelijkheden voor reparatie of onderdelen.
Het bikepark verwijst op de eigen website naar regionale accommodaties, maar dat betekent niet automatisch dat iedere locatie volledig op mountainbikers is ingericht.
Wat weten we nog niet?
Omdat het park pas enkele maanden open is, is er nog relatief weinig onafhankelijke langetermijninformatie.
We kunnen op basis van officiële bronnen vaststellen welke trails open zijn en welk niveau eraan wordt gegeven.
We kunnen nog niet betrouwbaar beoordelen:
- hoe de trails zich houden na veel regen;
- hoe druk het in weekenden wordt;
- hoeveel rondjes je realistisch per dag rijdt;
- hoe zwaar de zwarte trails werkelijk zijn;
- hoe goed onderhoud en drainage na een volledig seizoen functioneren.
Dat zijn juist de punten die later interessant worden voor een eigen Trail-addicts-bezoek of een gesprek met lokale riders.
Saalbach Hinterglemm luidt het zomerseizoen 2026 in – vanaf 22 mei
Saalbach Hinterglemm luidt het zomerseizoen 2026 in – vanaf 22 mei
Op 22 mei 2026 gaan de liften in Saalbach Hinterglemm van start met het zomerseizoen. Naast nieuwe attracties op de Hochalm en drie nieuwe fietsroutes kunnen gasten zich verheugen op 400 km aan wandelpaden, 40 geopende berghutten en talloze onvergetelijke belevenissen voor bezoekers van alle leeftijden.
Saalbach Hinterglemm luidt het zomerseizoen 2026 in met nieuwe afwisseling en belevenissen
Nieuwe attracties op de Hochalm
Het Hochalm-gebied wordt omgevormd tot een nieuwe belevenisberg waar spelen, leren en bewegen centraal staan. Hoogtepunten zijn onder meer nieuwe attracties voor kinderen, zoals Kodok’s Technologiewereld, een interactief educatief parcours, en aanvullende activiteiten zoals begeleide wandelingen, yogasessies en fitnessactiviteiten in de buitenlucht.
Drie nieuwe fietsroutes & een blik op de toekomst
Tegelijkertijd blijft het fietsaanbod in het Glemmtal zich uitbreiden: op de Schattberg biedt de nieuwe rode Bearly Legal-Line natuurlijke obstakels, speelse elementen en vloeiende stukken voor pure adrenaline, terwijl extra verbindingen met de bestaande X-Line en Fairy-Line nog meer combinatiemogelijkheden creëren. Daarnaast gaan de ScheeLeitn-Line en de natuurlijke Wildenkaramba-Line al in 2026 open, wat een spannend voorproefje biedt van het toekomstige fietsaanbod in het Schönleiten-gebied, dat in 2027 volledig wordt geopend.
Learn to Ride for kids & beginners
Het ‘Learn to Ride Park’ aan de voet van de Kohlmaisbahn in Saalbach biedt het ideale terrein voor beginners, met vier ‘miniroutes’, een rolbandlift, een toegangsroute om gemakkelijk naar boven te komen en een oefenparcours met kleine obstakels – gratis toegankelijk voor iedereen. In het 12er Learn to Ride-gebied bij het middenstation van de 12er KOGEL-lift in Hinterglemm kunnen beginners ook oefenen op vlak terrein, gemakkelijke routes en een trainingsparcours. In de zomer van 2026 zal Saalbach Hinterglemm ook beschikken over drie pumptracks: bij het middenstation van de 12er KOGEL, bij het dalstation Schönleiten en bij het bergstation Westgipfel – dat met een hoogte van 2.096 m zelfs de hoogstgelegen pumptrack van Oostenrijk is.
Top 3 zomersportevenementen in Saalbach Hinterglemm
- Van 9 tot en met 12 juli 2026 vindt voor de tiende keer het legendarische GlemmRide Bike Festival plaats, dat opnieuw internationale mountainbikesterren, Masters of Dirt-shows, meer dan 50 exposanten, dj’s en live-optredens naar de regio brengt.
- Op 15 en 16 augustus 2026 volgt de Saalbach Trail & Skyrace met zeven trailrunningwedstrijden variërend van 3,3 km tot 47 km en tot 3.500 hoogtemeters, inclusief de nieuwe “12 Summits Speed”-afstand.
- Het seizoen wordt afgesloten met de World Games of Mountainbiking van 11 tot en met 13 september 2026, waar meer dan 1.000 deelnemers uit meer dan 20 landen strijden in vijf raceformats tussen 21 en 80 km, inclusief e-bike- en juniorcategorieën. Het evenement in de zomer biedt niet alleen sportieve uitdagingen voor deelnemers, maar ook een gevarieerd randprogramma voor bezoekers.
Plezier en korting met de JOKER CARD
In alle partneraccommodaties in Saalbach Hinterglemm is de JOKER CARD opnieuw inbegrepen tijdens de geldigheidsperiode van 22 mei tot en met 26 oktober 2026. Hiermee kunt u vanaf de eerste tot en met de laatste dag van uw vakantie gratis gebruikmaken van maximaal zes bergliften en krijgt u toegang tot de populairste attracties in de regio. Daarnaast profiteren houders van de JOKER CARD van 20% korting op fietstickets die ter plaatse worden gekocht in de grootste fietsregio van Oostenrijk met maximaal negen liften, evenals kortingen bij bonuspartners in de hele regio Salzburg. Sinds mei 2025 ontvangen alle gasten die in hun accommodatie in de deelstaat Salzburg zijn geregistreerd ook het Guest Mobility Ticket, waarmee ze tijdens hun verblijf gratis gebruik kunnen maken van al het openbaar vervoer in Salzburg.
Meer informatie over het zomerseizoen in Saalbach Hinterglemm is te vinden op saalbach.com
Nieuwe routes, meer airtime en slimme trailverbeteringen – Bike Republic Sölden wordt in 2026 nog beter
Nieuwe routes, meer airtime en slimme trail verbeteringen – Bike Republic Sölden wordt in 2026 nog beter
Voor het seizoen 2026 breidt Bike Republic Sölden zijn trailnetwerk uit, waardoor het nog aantrekkelijker wordt voor zowel beginners als gevorderden. Met de nieuwe Jump Line, de Drimmle Line als slimme verbinding tussen Gaislachkogl en Giggijoch, een nieuwe pumptrack bij het middenstation van Gaislachkogl, de verlengde Traien Trail, nieuwe Bike Hubs voor “Bike & Hike” en diverse upgrades in het bestaande trailnetwerk gaat Bike Republic Sölden de zomer in met tastbare nieuwe hoogtepunten.
Bike Republic Sölden breidt niet alleen zijn trailnetwerk uit voor 2026 – het tilt de rijervaring naar een hoger niveau. Nieuwe lijnen, betere verbindingen, langer trail plezier en verbeteringen aan bestaande routes maken het rijden in Sölden nog vloeiender, gevarieerder en aantrekkelijker. De focus ligt duidelijk op wat de ervaring voor rijders op de berg echt verbetert: meer opties, betere overgangen en meer plezier vanaf de eerste warming-up tot de laatste afdaling.
Hupfar Line: de nieuwe jump-route voor maximale airtime
Met de nieuwe Hupfar Line vervult Bike Republic Sölden net op tijd voor de seizoensstart op 4 juni 2026 een lang gekoesterde wens van de community. De naam zegt het al: „Hupfar“ betekent „sprong“ in het Ötztaler dialect – en dat is precies waarvoor deze nieuwe jump-route is aangelegd. Het eerste deel is 1,55 kilometer lang, heeft de moeilijkheidsgraad rood en biedt met tafels, rollers, drops, bochten en berms precies wat rijders die op zoek zijn naar airtime zoeken: een brede, vloeiende lijn met duidelijke dynamiek en veel pop.
Wat de nieuwe lijn bijzonder spannend maakt, is de veelzijdigheid ervan. Beginners kunnen stap voor stap hun eerste sprongen maken, terwijl gevorderden en experts volop kunnen variëren dankzij verschillende lijnkeuzes en take-offs op obstakels en sprongen.
En dat is nog maar het begin: een tweede sectie van ongeveer 200 meter is al gepland. De bouw gaat in mei van start en de opening staat gepland voor het Bike Republic Sölden Festival van 18 tot 21 juni 2026. Voor het ontwerp dragen twee ervaren rijders uit het Swatch Nines-universum – Sam Hodgson en Veronique Sandler – hun expertise bij.
Drimmle Line: een slimme verbinding met echte meerwaarde
Hoewel kort van lengte, is de nieuwe Drimmle Line (in het Ötztal-dialect ‘een klein stukje’) van groot belang voor de fietsbeleving in de Bike Republic. Deze route vormt een gemakkelijke (blauwe) verbinding tussen de trails op de Gaislachkogl en die op de Giggijoch. Praktisch gezien betekent dit dat rijders nu tussen beide gebieden kunnen wisselen zonder terug naar het dal en de weg te hoeven rijden.
Deze nieuwe verbinding maakt het trailnetwerk van 2026 niet alleen groter, maar vooral ook slimmer. De Drimmle Line verbetert de algehele doorstroming, vermindert onnodige omwegen en biedt flexibelere manieren om routes over de berg met elkaar te verbinden.
Het bestaande netwerk verfijnen: upgrades voor 2026
Naast de grote nieuwe toevoegingen blijft Bike Republic Sölden ook het bestaande trailnetwerk verder verfijnen voor 2026.
- Het bestaande Traien-trail wordt verder naar beneden uitgebreid, waardoor de totale lengte op 2,3 kilometer komt. Alleen al het nieuwe gedeelte voegt daar nog eens 1,7 kilometer aan toe. Het karakter en de moeilijkheidsgraad blijven in lijn met het bestaande pad.
- De Ohn Line krijgt zowel een herinrichting als een kort nieuw tracé, ter vervanging van het ietwat ongunstige gedeelte naast de weg.
- Ook de Troalen Line wordt verder ontwikkeld. Na de uitbreiding van vorig jaar verder naar beneden naar restaurant Giggijoch, is de volgende stap een uitbreiding verder de berg op. Dit creëert een volledig aaneengesloten, end-to-end blauwe route die Gaislachkogl, Rotkogl en Giggijoch met elkaar verbindt.
- De Ollweite Line krijgt een nieuw tracé vanaf het stuwmeergebied naar beneden naar het rotsveld. Het karakter van dit gedeelte belooft in de toekomst nog meer rock-‘n-roll, met meer rotsen en meer rotspartijen.
- Ook de Teäre Line wordt aangepast. Vanwege hellingsaanpassingen in het gebied rond het dalstation Wasserkar wordt het gedeelte rond de wallride verplaatst – uiteraard zonder het karakter van deze BRS-klassieker te veranderen.
“Met de nieuwe jump-route heeft Sölden nu echt voor elke fietser wat te bieden – ons trailnetwerk bestrijkt alle segmenten en alle moeilijkheidsgraden. De verlengde Traien Trail en de gerichte verbeteringen aan het bestaande netwerk zullen Bike Republic Sölden voor het seizoen 2026 nog aantrekkelijker maken. Ons doel was om verder te gaan dan alleen het creëren van nieuwe hoogtepunten en een soepelere, gevarieerdere en veiligere fietservaring over de hele berg te bieden”, aldus Dominik Linser, algemeen directeur van BRS.
Pumptrack en Bike Hubs op de berg
Ook buiten de routes zelf krijgt de fietsbeleving in 2026 een flinke upgrade. Bij het tussenstation Gaislachkogl wordt een nieuwe pumptrack aangelegd, waarmee voor het eerst een opwarm mogelijkheid direct op de berg ontstaat. Wie voor de eerste afdaling alvast op gang wil komen en zijn flow wil activeren, kan dat nu precies daar doen waar de tocht begint.
En rijders die Bike Republic Sölden liever met “Bike & Hike” verkennen, kunnen zich ook verheugen op de nieuwe Bike Hubs. Met hun eigen slot kunnen ze hun fietsen op drie locaties stallen: Bike Hub Lenzen, Bike Hub Kleble Alm en Bike Hub Brunnerberg.
Een hoogtepunt vroeg in het seizoen met een sterk programma in juni
Ook Bike Republic Sölden trapt het evenementenseizoen vroeg af: de Summer Kickstart op 4 juni luidt het seizoen in, gevolgd door het volgende hoogtepunt, het BRS Festival, van 18 tot en met 21 juni. De nieuwe trails vormen hiervoor het perfecte decor.
Overzicht evenementenseizoen:
- Summer Kickstart: 4 juni 2026 (opening van de Hupfar Line & Drimmle Line)
- BRS Festival: 18 tot 21 juni 2026
- 18 juni: Swatch Nines Night Show
- 19 juni: BRS Rallye (de iconische teamwedstrijd)
- 20 juni: Swatch Nines Public Day & Expo Party
- Nationale feestdag: 3/4 oktober 2026 als grote finale van het seizoen
Meer info & tickets
Ga voor meer actueel nieuws, evenement details en informatie over de lijnen en trails van de Bike Republic Sölden naar bikerepublic.soelden.com, instagram.com/bikerepublic.soelden of www.facebook.com/bikerepublicsoelden.
Trails
Saalfelden Leogang trapt het bike seizoen 2026 af
Saalfelden Leogang trapt het bike seizoen 2026 af – en het wordt er één voor in de boeken
Er zijn van die plekken waar het seizoen nét wat eerder begint te kriebelen. Waar de sneeuw nog maar net verdwenen is en je al weet: hier wil je zijn zodra de liften gaan draaien.
Saalfelden Leogang is zo’n plek.
Op 8 mei 2026 gaat hier officieel het bike seizoen van start. En niet zomaar eentje. Met ontelbare hoeveelheid aan trails, events en bikepark-actie wordt dit opnieuw een seizoen dat langer duurt dan de winterpauze zelf.
Van eerste runs tot laatste afdaling
Wat Leogang zo sterk maakt, is dat het nooit draait om één type rijder.
Of je nu:
- je eerste meters in een bikepark maakt
- flowy lijnen zoekt met eindeloze berms
- of juist technische root sections wilt overleven
…hier ligt alles binnen handbereik.
Met 15 lijnen in het park en daarnaast nog eens zes natuurlijke singletracks, is er simpelweg altijd iets te rijden.
En voor de ongeduldigen: de eerste trails, zoals de Schwarzleo en Knappen Trail, waren al rond Pasen open. Want wachten op het seizoen? Dat doen ze hier liever niet.
Nieuwe lijnen, nieuwe verhalen
Wat dit seizoen extra interessant maakt, is dat een aantal relatief nieuwe trails nu voor het eerst een volledig seizoen meedraaien.
Denk aan:
- T-LINE by GoPro – flow, jumps en snelheid
- GATEWAY – perfect voor beginners die hun eerste parkgevoel zoeken
- BACK TO THE ROOTS – puur natuur, wortels en techniek
- HANGOVER – zwart, rauw en allesbehalve vergevingsgezind
Het mooie? Je voelt hier echt het contrast tussen strak aangelegde lijnen en pure, natuurlijke trails. Precies zoals je het wil.
De Tour de Champions: eentje voor je bucketlist
Nieuw dit jaar is de Tour de Champions. En dit is niet zomaar een rondje dat je “even meepakt”.
Deze route verbindt iconische plekken uit de mountainbike-geschiedenis in de regio: van WK-tracks tot bekende wedstrijdlocaties. Je kunt ‘m:
- in één dag afknallen (succes 😉)
- of opdelen in een meerdaags avontuur
Het is zo’n rit waar het niet alleen om de kilometers gaat, maar ook om het verhaal dat je onderweg meeneemt.
Waar de wereldtop samenkomt
Leogang is al jaren een vaste waarde op de internationale kalender. En ook in 2026 verandert dat niet. Van 11 tot 14 juni komt de wereldtop hier weer samen voor de WHOOP UCI Mountain Bike World Series. Downhill, cross-country en enduro op het hoogste niveau.
En het mooiste? Je staat hier letterlijk naast de track terwijl het gebeurt.
25 jaar bikepark – en dat ga je merken
2026 is niet zomaar een seizoen. Het Epic Bikepark Leogang bestaat 25 jaar.
Tijdens de (Leo)Gang Days eind juli draait alles om de community:
- group rides
- workshops
- events
En een leuke twist: een slimme photo box langs de trail legt jouw actie vast — en maakt je automatisch onderdeel van een seizoenlange giveaway.
Met als hoofdprijs? Een Scott Gambler in speciale anniversary uitvoering.
Niet verkeerd.
Meer dan alleen rijden
Wat Leogang onderscheidt, zit niet alleen in de trails. De regio zet ook vol in op:
- duurzame trailbouw
- respect voor natuur en wildlife
- energie-efficiënte infrastructuur
En dat blijft niet onopgemerkt. Met internationale awards op zak laten ze zien dat bikeparken en natuur prima samen kunnen gaan — als je het goed aanpakt.
Dit is waarom je hierheen wil
Saalfelden Leogang is geen bestemming voor één weekend. Het is zo’n plek waar je:
- “even een paar runs” doet… en drie dagen later nog niet weg wil
- blijft hangen voor dat ene extra rondje
- en uiteindelijk beseft dat je plannen te klein waren
Met meer dan 120 kilometer aan trails, negen liften en eindeloze mogelijkheden is dit simpelweg één van de zwaarste bike bestemmingen van Europa.
Ga jij dit seizoen richting Leogang? Of staat ‘ie nog op je lijst?
Bulgarije - Opkomend mountainbike mekka van Europa?
Bulgarije – het nieuwe (betaalbare) bike-mekka van Europa?
Je hebt soms van die buitenkansjes die je niet helemaal zag aankomen. In onze mail verscheen een berichtje van Benj over een gidsbedrijf genaamd Out of the Park, gevestigd in Bulgarije. We hebben op onze site ontzettend veel bikeparks staan, maar geen enkele in Bulgarije! We hadden überhaupt nog nooit gehoord van iemand die ging mountainbiken in Bulgarije…
Zonder ook maar iets te hebben uitgezocht, zijn we gegaan!
Terug naar de mail van Benj: na wat kort heen en weer gemaild te hebben, zijn we verder gegaan op WhatsApp en eigenlijk vrij snel besloten om te gaan. We moesten op Sofia (Bulgarije) landen, dus snel tickets geboekt voor een goede prijs — en we zien wel! Fietsen huren of meenemen? Al snel kwamen we tot de conclusie dat huren niet goedkoper is en dat het eigenlijk ook wel fijn is om onze eigen fietsen te hebben.
Zelf hebben we geen reistassen voor de fiets. We zijn ooit eens met een fiets in een grote doos gevlogen en dat was een absoluut rampzalige ervaring! Dus gezocht naar een partij die Evoc-fietstassen verhuurt. We kwamen uit bij Melvin van MH Verhuur via sportrental.nl — gelijk leuk contact, en Melvin wilde ons helpen met twee tassen. Melvin is al jaren actief in de verhuur binnen de fietssportsector en heeft een mooie collectie aan reistassen, hometrainers en racefietsen. Tof dat iemand de stap heeft gezet en fulltime in deze business werkt!
Tassen geregeld, tickets geboekt — let’s go!
Ons thuisfront: “Waar gaan jullie eigenlijk precies heen?”
Goede vraag… geen idee! We laten het wel weten als we er zijn. 😄
Vervallen of nooit afgebouwde resorts – welkom in skiresort Bansko!
In Sofia werden we opgehaald door Chris, een van de eigenaren van het gidsbedrijf Out of the Park. Chris is een Brit en de zwager van Benj, de andere gids en eigenaar. We moesten ruim twee uur rijden naar Bansko. In Sofia word je direct geconfronteerd met dat typische “oude Oostblokgevoel”. Wat we van Sofia zagen, gaf niet direct zin om te blijven. Zodra je de stad uitrijdt, wordt het gelukkig snel beter — de wegen zijn prima!
Onderweg rijden we langs meerdere natuurparken en zien we meteen de gemiddelde architectuur van het land. Huizen zijn vaak half afgebouwd, niet gestuct of zelfs vervallen. Desalniettemin is de natuur schitterend, en de bergen ogen indrukwekkend.
Eenmaal in Bansko aangekomen doemen de onafgebouwde resorts op — enorme complexen die nooit zijn afgemaakt. De omgeving staat er vol mee. Een bijzonder aanzicht. Chris vertelde dat de overheid hier nu actief op stuurt: investeerders krijgen de keuze om hun projecten af te maken of af te breken. De verwachting is dat het probleem elk jaar kleiner wordt.
Het centrum van Bansko is daarentegen juist erg mooi — een echt hedendaags skiresort. Er wordt volop nieuw gebouwd en in de winter schijnt het er behoorlijk druk te zijn!
We zijn hier om te fietsen — mountainbiken, beter gezegd.
Zoveel indrukken! Je kijkt je ogen uit naar de andere cultuur dan we gewend zijn. Vanaf onze gezellige B&B-achtige accommodatie worden we opgehaald met de shuttlebus en trailer. Vandaag gaat het beginnen: de trails in Bulgarije!
We starten met een lekker flowy trailtje. Benj wil eerst even checken wat iedereen kan. Een relaxte trail om mee te beginnen, die meteen een goed beeld geeft van het niveau. Veel trails zijn gemarkeerd en worden onderhouden door locals — waaronder Benj en Chris zelf.
Het is eind oktober, dus het einde van het seizoen. Na een extreem droge zomer heeft een recente regenperiode de trails juist weer in topconditie gebracht.
De tweede trail, na een korte shuttle omhoog en tien minuten relaxed klimmen, is meteen leuker: meer flow, wat toffe features en hogere snelheid. Nog niet “mind blowing”, maar prima opwarmers. We blijven nog relatief laag op de berg – echte warming-up trails dus.
Hoger op de berg – echte alpine trails
Tijd om hogerop te gaan! Je gaat vanzelf vergelijken met bekende mountainbikeplekken. De trails hier doen denken aan echte “alpine trails”, maar dan vanaf de boomgrens naar beneden: loamy stukken, wortels, her en der wat rotsen en losse stenen.
Je merkt dat er veel werk in de paden is gestoken — natuurlijke drops en jumps worden aangevuld met man-made features. Door de hevige regen liggen er af en toe wat extra obstakels op het pad, maar niets wat een biker tegenhoudt. Even afstappen en weer door!
We rijden hier in het Nationaal Park Pirin, dat direct grenst aan het dorp Bansko.
Het Rodopegebergte
We rijden niet alleen in het Pirin-gebied; vandaag starten we eerder, zodat we op tijd aankomen in het Rodope-gebergte. Het is een uurtje rijden, dus we hopen dat het de moeite waard is. Op de terugweg stoppen we nog bij een natuurlijke bron — zwembroek dus mee in de bus!
De shuttle klimt omhoog via iets wat ooit een weg was… heel lang geleden. Vanaf het hoogste punt waar de bus nog kan komen, moeten we nog twintig minuten verder klimmen. Geen zware klim, lekker gemoedelijk.
Hier liggen drie trails van elk ruim 10 kilometer — dus 30 kilometer afdalen vandaag!
Zonder ze allemaal te beschrijven: deze móét je zelf rijden.
Erg toffe trails, elk met een eigen karakter. Soms doet het denken aan Finale Ligure, soms aan Ainsa. Highspeed, technisch, alles zit erin!
Na afloop snel een bord kip met friet (vier euro!) en door naar de hotsprings. Vandaag was echt top – met big smiles kwamen we telkens beneden. Geen extreem hooggebergte, maar absoluut de moeite waard.
De hotsprings
We hadden er veel van verwacht, maar het bleek letterlijk een betonnen bak naast een vervallen gebouw. Verwachtingen even bijstellen, zwembroek aan en erin!
Het water schijnt “alles te genezen wat bestaat” 😉 — en eerlijk is eerlijk, ondanks de setting was het heerlijk ontspannen. Misschien hebben ze het hier juist beter begrepen: het kost bijna niets en je kunt toch lekker relaxen. In het westen betaal je bakken met geld voor luxe en sfeer, maar het effect is hetzelfde. Zeg het maar…
Dag 3 – helaas alweer de laatste dag
We zijn inmiddels aardig gewend aan het skidorp: de houtstook ’s avonds in elk huis, de slechte stoepen, het goedkope maar heerlijke eten en de gezellige pub op loopafstand. Morgen vliegen we terug, dus vandaag nog één keer vol genieten van de omgeving en de trails.
Chris rijdt ons naar dezelfde spot als dag één, maar we pakken andere trails. Er ligt hier genoeg variatie om meerdere dagen te kunnen rijden.
Na een opwarmertje gaan we helemaal omhoog met de bus en duiken opnieuw de alpine trails in — lange afdalingen vanaf de boomgrens naar beneden. Uitzichten? Prachtig.
Na een goede lunch pakken we nog wat trails op de eerste locatie en eindigen met een dikke afdaling richting een ander dorp.
Bansko is een skiresort, maar dit andere dorp – Dropinisthe – is echt een stap terug in de tijd. Wat opvalt: iedereen is supervriendelijk, overal. En dat is misschien nog wel het belangrijkste.
Na weer heerlijk gereden te hebben achter Benj aan, sluiten we af in een goed “Beef”-restaurant met duidelijk westerse prijzen. Die waren het echter volledig waard — serieus goed eten! Benj stuurde elke dag wel wat restauranttips, die we vrolijk negeerden… behalve vandaag. Gelukkig maar!
Bulgarije – Bansko, must-visit: ja of nee?
Mountainbiken kun je tegenwoordig bijna overal waar bergen zijn. Onze ervaring is: waar hoge bergen zijn, zijn ook goede trails. Sommige plekken vallen extra op door het aantal vette paden; andere door de sfeer, de reisbaarheid of gewoon de vibe van de plek.
Trailtechnisch is Bansko echt tof, maar de echte reden om hierheen te gaan is het totaalpakket. Chris en Benj zijn superrelaxte gasten die goed kunnen rijden. De andere cultuur, het ruige landschap en het feit dat het best makkelijk bereikbaar is, maken Bansko een absolute aanrader.
Wij hebben elke dag genoten van Bulgarije en de trails rondom Bansko. Het voelt als een regio met nog veel meer potentie. Het land werkt zichtbaar aan vooruitgang, en ook Chris en Benj bouwen samen met andere locals aan nieuwe routes.
Met andere woorden: het wordt elk jaar beter dan het vorige.
Must visit: ja — vooral vanwege het totaalpakket.
Cheers!
Morzine zomer 2026 evenementen
Morzine Summer 2025 zit erop – en wát een seizoen was het!
De zomer is officieel voorbij in Morzine, en wat voor eentje! Volgens de crew van Bike Morzine was dit zonder twijfel één van de beste zomers ooit. Perfecte trailcondities, eindeloze dagen op de bike en een community die bruisde als nooit tevoren.
Maar na zo’n seizoen komt natuurlijk dat herkenbare gevoel: de post-Morzine blues.
Gelukkig is er goed nieuws om die leegte te vullen, want de voorbereidingen voor volgend jaar zijn al in volle gang. Nieuwe trails, vernieuwde liften en een bomvol evenementenprogramma zorgen ervoor dat zomer 2026 nu al episch belooft te worden.
Morzine & Les Gets – Summer 2026 Evenementen
26 – 28 juni: Pass’Portes du Soleil
3 – 5 juli: Morzine Spartan Race
11 – 14 juli: Harley Days Festival
19 – 22 juli: Tour de France 2026 (nabij Morzine)
14 – 16 augustus: UCI Downhill & XC World Cup
21 – 23 augustus: Enduro World Series
Haute-Savoie World Cup – Downhill & XC
14 – 16 augustus
De Haute-Savoie World Cup blijft een absoluut hoogtepunt voor rijders én fans. Het exacte wedstrijdschema is nog niet bevestigd, maar Les Gets lijkt opnieuw de logische keuze voor de downhillwedstrijd, gezien de rijke geschiedenis daar. Toch doen er geruchten de ronde dat Morzine zelf ook een serieuze gooi wil doen naar de organisatie — reden genoeg om het nieuws op te blijven volgen.
Eén ding is zeker: de beste rijders ter wereld zullen opnieuw hun skills laten zien op de legendarische trails van de Haute-Savoie. Een evenement dat geen enkele mountainbiker mag missen.
Pass’Portes du Soleil
26 – 28 juni
De Pass’Portes du Soleil markeert traditioneel de opening van het complete liftnetwerk van de Portes du Soleil. Geen wedstrijd, maar een unieke bike experience waarbij deelnemers via een uitgepijlde route dwars door de bergen rijden en de mooiste trails van het gebied ontdekken.
Het hele weekend staat in het teken van festivalvibes: honderden stands, lokale gerechten, drankjes en natuurlijk de sfeer die alleen mountainbikers samen kunnen creëren.
Let op: accommodaties en bikeverhuur raken elk jaar snel volgeboekt, dus vroeg reserveren is zeker aan te raden.
Zin in een winteralternatief? – Bike Queenstown 🇳🇿
Voor wie na de zomer niet wil afkicken, is er goed nieuws: Russ Paver, oprichter van Bike Morzine, heeft zijn passie uitgebreid naar de zuidelijke hemisfeer met Bike Queenstown in Nieuw-Zeeland.
Queenstown is al jaren een paradijs voor mountainbikers, en met Bike Queenstown krijgen rijders nu dezelfde service en sfeer die ze van Bike Morzine gewend zijn — maar dan in het hart van Nieuw-Zeeland.
Hun aanbod omvat:
Bike-vriendelijke accommodaties met perfecte ligging en faciliteiten
Premium huurfietsen (o.a. Santa Cruz) – geen gedoe met vervoer
Lokale gidsen die de beste trails kennen
Heli-biking avonturen voor ultieme backcountry rides
Insidertips voor eten, drinken en post-ride chillspots
Meer info is te vinden via Bike Queenstown.
Of het nu gaat om het boeken van accommodatie en bike hire in Morzine voor zomer 2026, of het plannen van een MTB-avontuur aan de andere kant van de wereld — het team van Bike Morzine staat klaar om alles te regelen.
See you on the trails!
— Trail-Addicts