CrossWorx vernieuwt de LITE: 135 mm trailbike
92 pagina’s vol pure mountainbike inspiratie. Geen reclame. Alleen waar het echt om draait: Mountainbiken. Chapter 1 printed mountainbike magazine
CrossWorx vernieuwt de LITE: 135 mm trailbike met opvallend steile zitpositie
CrossWorx is misschien niet het eerste merk waar iedereen aan denkt bij een nieuwe trail-MTB, maar juist daarom is deze interessant. Het Duitse merk heeft de LITE MK2 gelanceerd: een aluminium trailbike met 135 millimeter veerweg achter en een geometrie die op een paar punten behoorlijk afwijkt van de gevestigde orde. Pinkbike publiceerde de eerste uitgebreide blik op het nieuwe model op 9 september 2026.
De basis is vrij overzichtelijk. De LITE MK2 rijdt standaard op 29-inch wielen, heeft 135 mm veerweg achter en kan worden opgebouwd met een 140 of 150 mm voorvork. Het frame is gemaakt van 7020 aluminium en weegt volgens CrossWorx 3,7 kilo in maat M. Een complete L in standaardconfiguratie komt volgens het merk uit rond 14,3 kilo.
Vooral die geometrie valt op
Waar het interessant wordt, is bij de cijfers. De balhoofdhoek staat op 66 graden, maar vooral de 79 graden zitbuishoek springt eruit. Dat is behoorlijk steil voor een trailbike in deze categorie.
Daarmee lijkt CrossWorx duidelijk te mikken op een MTB die efficiënt omhoog moet klimmen, maar toch voldoende reserve heeft wanneer de trail weer naar beneden duikt. De reach loopt van 415 mm in maat S tot 505 mm in XL. De achtervork meet standaard 455 mm, maar met de optionele mullet-configuratie met 27,5-inch achterwiel wordt dat 435 mm.
Ook het veersysteem is aangepast. De linkage-driven single pivot is progressiever geworden en CrossWorx zegt tegelijkertijd de lagerbelasting te hebben verminderd. Dat laatste kunnen we natuurlijk pas echt beoordelen na langdurig gebruik, maar grotere dubbel afgedichte lagers zijn in ieder geval geen verkeerde richting voor een MTB die veel modder en trailkilometers moet zien.
Gebouwd in Duitsland, behoorlijk configureerbaar
CrossWorx bouwt zijn aluminium frames in Duitsland en biedt de LITE MK2 behoorlijk modulair aan. Denk aan lucht- of coil-dempers, verschillende vorklengtes, mechanische of elektronische aandrijvingen en meerdere dropper-opties.
Praktisch is hij ook gebleven: SRAM UDH, BSA-trapas, ruimte voor 29 x 2.5-inch banden en twee montagepunten voor bidons of tools.
Pinkbike noemt een vanafprijs van €2.499 voor het frame en €4.499 voor een complete MTB, waarbij de configurator flink verder omhoog kan lopen afhankelijk van de gekozen onderdelen.
De LITE MK2 is vooral interessant omdat hij niet probeert nóg een extreme mini-enduro te zijn. Met relatief weinig veerweg, een steile zitpositie en een vrij traditionele balhoofdhoek kiest CrossWorx duidelijk voor een actieve trail-MTB. Voor Nederlandse trails misschien behoorlijk dik uitgevoerd, maar voor lange dagen in bijvoorbeeld Duitsland, de Ardennen of de Alpen juist een interessante combinatie.
95 km en 4.000 hm: daarom moet San Martino op je MTB-radar
92 pagina’s vol pure mountainbike inspiratie. Geen reclame. Alleen waar het echt om draait: Mountainbiken. Chapter 1 printed mountainbike magazine
95 kilometer en 4.000 hoogtemeters: misschien moeten we San Martino eens beter bekijken
95 kilometer. 4.000 hoogtemeters. Dit weekend wordt in Primiero San Martino di Castrozza het UCI Mountain Bike Marathon World Championship gereden. Zaterdag 12 september staan de Elite mannen en vrouwen aan de start, zondag volgen de Masters. Wij moesten bij die cijfers vooral aan iets anders denken:
Wat ligt daar dan allemaal?
Want San Martino di Castrozza kennen we natuurlijk wel van de Dolomieten, maar als MTB-bestemming?
95 kilometer door de Dolomieten
Het WK-parcours is gebaseerd op de bekende Mythos Primiero Dolomiti. Voor de Elite is dat dit jaar één parcours van 95 kilometer met ongeveer 4.000 meter klimmen. Zowel de mannen als vrouwen rijden dezelfde afstand. Dat zegt al genoeg over het terrein. Dit is geen XC-rondje dat ze voor één weekend ergens achter het dorp hebben uitgezet. Primiero ligt ingeklemd tussen onder andere de Pale di San Martino en het Lagorai-gebergte, met lange klimmen, bos, bergpaden en behoorlijk wat hoogteverschil.
Precies het soort omgeving waar wij graag iets langer blijven hangen.
En er liggen gewoon twee bikeparks
Voor wie niet direct 4.000 hoogtemeters zelf wil wegtrappen is er gelukkig een beter plan. DE LIFT. San Martino heeft namelijk twee gravitygebieden. De San Martino Bike Arena ligt onder de Tognola-gondel en richt zich op downhill en enduro. De gondel brengt je naar ongeveer 2.200 meter hoogte en het park heeft verschillende lijnen van toegankelijk tot serieus technisch. Aan de andere kant ligt Colbricon Bike Park. Daar vind je onder andere de 4,5 kilometer lange Inventum Trail en de kortere Paludis Trail. Beide worden door de bestemming als makkelijk geclassificeerd. Dus je kunt hier behoorlijk makkelijk twee totaal verschillende MTB-dagen bouwen.
Tognola is het interessante stuk
Wij zouden waarschijnlijk als eerste richting Tognola gaan. De gondel draait deze zomer nog dagelijks tot 20 september en daarna ook tijdens de weekenden van 26–27 september, 3–4 oktober en 10–11 oktober. Openingstijd is 08:30 tot 17:00 uur. Daar liggen onder andere:
Thriller – de toegankelijkere downhilllijn.
Back in Black – steiler, moeilijker en voorzien van drops, jumps, snelle kombochten en meer dan zeven houten features.
Abbey Road – makkelijker en vlakker, met ruimte om sprongen op te bouwen.
Final Fantasy – de nieuwste grote uitbreiding uit 2024, als progressieve jump- en freeridelijn.
Dat klinkt al een stuk minder als alleen “plek waar toevallig een marathon wordt gereden”.
Dit weekend staat alles even in het teken van MTB
Vandaag, vrijdag 11 september, begint het officiële programma. Zaterdag wordt de Elite-wereldtitel verdeeld en zondag volgen twaalf Masters-wereldtitels. Het is de eerste keer dat de Masters op deze manier tijdens hetzelfde WK-weekend op dezelfde locatie worden toegevoegd. Wie dit weekend toevallig in Noord-Italië zit kan dus rechtstreeks gaan kijken. Wie thuis zit krijgt vooral een hele goede gratis preview van de omgeving en misschien is dat voor ons uiteindelijk het interessantste.
We hoeven niet per se 95 kilometer te rijden.
4.000 hoogtemeters hoeven ook niet.
Gondel omhoog.
Dikke trail naar beneden.
Pasta.
Nog een keer.
Wij zien mogelijkheden!
Officiële informatie over het WK en programma
Riders Park Donovaly: nieuw bikepark in Slowakije
92 pagina’s vol pure mountainbike inspiratie. Geen reclame. Alleen waar het echt om draait: Mountainbiken. Chapter 1 printed mountainbike magazine
Vergeet even de Alpen: Slowakije heeft er een serieus nieuw bikepark bij
Slowakije staat niet bepaald bovenaan ons lijstje als iemand roept: Waar gaan we een weekend bikepark rijden? Misschien moeten we dat lijstje een beetje aanpassen. In Donovaly, midden in Slowakije, is deze zomer namelijk Riders Park Donovaly geopend. Een compleet nieuw opgezet bikepark met momenteel tien trails, lifttransport, pumptrack en skillszone. En ze hebben voor het traildesign niet de buurman met een minigraver gevraagd.
Het park werkte samen met Gravity Logic, bekend van het ontwerp en de ontwikkeling van Whistler Bike Park. Dat maakt ons best nieuwsgierig.
Van eerste kombocht tot zwarte lijn
Het concept van Donovaly draait opvallend sterk om progressie. Niet meteen bovenaan een rode trail neerzetten en succes ermee. Je begint op de pumptrack en skillszone en kunt vervolgens via groene en blauwe trails steeds verder doorgroeien richting tech en jumps. Het huidige netwerk telt ongeveer 7 kilometer trail, verdeeld over verschillende niveaus. De langste geopende lijn is JOYLINE: 2,1 kilometer flow met 122 meter afdaling, rollers, tables en kombochten. Wil je meer tech, dan ligt er bijvoorbeeld OFFROADER, 750 meter lang met gemiddeld 11 procent verval. En voor het snellere werk is er PINBALL: 1,5 kilometer Flow/Jump met bijna 100 meter hoogteverschil.
Best een lekker pakket voor een park dat pas een paar maanden bestaat.
En dan moet VIPERA nog komen
Dit is degene die wij in de gaten zouden houden. VIPERA Downhill. De trail staat officieel nog als coming soon, dus voor alle duidelijkheid: hij is nog niet geopend. Maar de gepubliceerde cijfers zijn interessant:
2,0 kilometer
440 meter afdaling
gemiddeld 21% verval.
Dat is ineens een compleet ander beest dan de huidige flowtrails. Wanneer VIPERA precies opent, heeft Riders Park nog niet bevestigd. Dus daar plakken we ook geen datum op.
Dit is misschien wel het interessantere deel van Europa
Niet omdat Donovaly nu ineens beter is dan Morzine, Leogang of Finale. Dat weten we helemaal niet. We hebben er (nog) niet gereden. Maar terwijl we met z’n allen ieder jaar ongeveer dezelfde bekende Alpenbestemmingen afvinken, wordt er in landen als Slowakije ondertussen serieus geïnvesteerd in mountainbiken. Donovaly is daar een mooi voorbeeld van!
- Nieuw bikepark.
- Goede trailbouwers.
- Lifttransport.
- Flow én tech.
- Een serieuze downhill onderweg.
Misschien moeten we voor een volgende Trail-addicts-roadtrip gewoon eens naar rechts rijden in plaats van naar beneden.
Riders Park Donovaly – officiële website en trailstatus
Nieuwe Deleeschi Flow maakt Leukerbad ineens een stuk interessanter
92 pagina’s vol pure mountainbike inspiratie. Geen reclame. Alleen waar het echt om draait: Mountainbiken. Chapter 1 printed mountainbike magazine
Nieuwe Deleeschi Flow maakt Leukerbad ineens een stuk interessanter
Leukerbad. Thermale baden. Wandelen. Zwitserse bergen. Niet direct de plek waarbij wij als eerste denken: zes kilometer flowtrail naar beneden.
Maar dat beeld kunnen we een beetje bijstellen. Deze zomer is op de Torrent-berg de nieuwe Deleeschi Flow toegevoegd. De trail begint bij Torrentalp en loopt helemaal naar beneden richting Flaschen. En het toffe is vooral wat erboven al lag.
2,9 kilometer nieuw
Deleeschi is 2,9 kilometer lang en daalt ongeveer 378 hoogtemeters. Leukerbad omschrijft hem als een aangelegde flowtrail met een gemiddeld verval van ongeveer 10 procent. Verwacht van alles zoals wat je in een bikepark ma verwachten. Het onderste deel wordt volgens de bestemming iets lastiger doordat de bochten krapper worden en de snelheid oploopt, niet meteen een technische endurotrack. Wel een trail waarop je waarschijnlijk iedere run iets harder gaat.
Koppel hem aan Jales Flow
Vanaf het bergstation Rinderhütte loopt al de Jales Flow naar Torrentalp. Die is 3,3 kilometer lang en pakt ongeveer 375 hoogtemeters. Ook daar draait het om rollers, kombochten, kleine jumps en een gemiddeld verval van circa 10 procent. Vanaf Torrentalp kun je nu direct door op Deleeschi. Reken je beide officiële trailgegevens bij elkaar op, dan kom je op ongeveer:
6,2 kilometer trail
753 meter afdalen
van Rinderhütte richting Flaschen, dat begint gewoon een fatsoenlijke top-to-bottom run te worden.
Leukerbad is groter dan die twee trails
En wie na een paar flowruns klaar is met kombochten, zit niet meteen zonder opties. De complete MTB-regio rond Leukerbad en Pfyn-Finges telt volgens de bestemming ongeveer 225 kilometer aan routes. Daar zitten makkelijke routes tussen, maar ook all-mountain en enduro. Een van de bekendste langere opties is de Torrenttrail, die inmiddels tot 29 kilometer is uitgebreid. Dus het is geen klassiek bikepark waar je vijf dagen dezelfde lift rondjes draait.
Juist die mix maakt het interessant.
Flowtrail pakken. Daarna een natuurlijke enduroroute. Volgende dag weer iets anders.
De lift draait tot november
Ook qua seizoen zit Leukerbad opvallend ruim. De Torrentbahn vanaf Leukerbad draait volgens de actuele planning in zomer 2026 tot 1 november. De hoofdverbinding rijdt dagelijks van 08:40 tot 12:00 en daarna weer van 12:40 tot 16:40. Wel even opletten met Flaschen: Leukerbad waarschuwt dat de gondel daar later in het najaar niet meer draait, dus wie specifiek de volledige Jales + Deleeschi-combinatie wil rijden, checkt vooraf even de actuele liftstatus.
Wat kost dat?
Een Torrent-dagkaart kost momenteel CHF 43 voor volwassenen. Voor een dag biketransport komt daar CHF 10 bij. Er is ook een Summer Card van CHF 54 per dag, waarin onbeperkt gebruik van Gemmi en Torrent inclusief MTB-transport zit én drie uur toegang tot een van de thermale baden.
En dat laatste is eerlijk gezegd best slim.
Overdag trails.
Daarna warm water in.
We hebben slechtere herstelprogramma’s gezien.
Officiële informatie over Deleeschi Flow
Santa Cruz gooit het roer om met de Tallboy V6
92 pagina’s vol pure mountainbike inspiratie. Geen reclame. Alleen waar het echt om draait: Mountainbiken. Chapter 1 printed mountainbike magazine
Santa Cruz gooit het roer om met de Tallboy V6
De Tallboy is al jaren een beetje de vreemde eend binnen de line-up van Santa Cruz. Niet extreem veel veerweg, wel gebouwd om veel harder naar beneden te gaan dan je op papier zou verwachten. Met de zesde generatie gooit Santa Cruz het concept behoorlijk overhoop. Meer veerweg, een compleet ander veersysteem én het einde van de 5010.
De Tallboy V6 blijft een 29er, maar groeit van 120 naar 130 millimeter veerweg achter. Vooraan zit voortaan een 140 millimeter voorvork. Daarmee schuift hij een stukje op richting het stevigere trailwerk, zonder direct in het vaarwater van de Hightower terecht te komen.
VPP maakt plaats voor four-bar
De grootste verandering zit achterin. Santa Cruz neemt bij de Tallboy afscheid van het bekende VPP-systeem en stapt over op een four-bar veersysteem.
Volgens Santa Cruz geeft dat meer vrijheid om de vering onafhankelijk van trap- en remkrachten af te stemmen. De anti-squat en anti-rise zijn verlaagd, met als doel meer grip en een rustiger reagerende achterkant op ruwe trails.
Tegelijkertijd is het carbon frame volgens de gepubliceerde informatie ongeveer 300 gram lichter geworden. Alle uitvoeringen krijgen voortaan hetzelfde CC-carbon frame. Ook is de zitbuis korter gemaakt, waardoor er langere droppers gemonteerd kunnen worden.
De basis blijft gelukkig behoorlijk praktisch. De Tallboy heeft een geschroefde BSA-trapas, UDH, ruimte voor 2.4-inch banden en Santa Cruz’ Glovebox-opbergruimte in de downtube.
En daarmee verdwijnt de 5010
Misschien nog opvallender: de nieuwe Tallboy neemt ook de plek van de Santa Cruz 5010 over. Die 5010 zat met 140/130 millimeter veerweg al dicht tegen de Tallboy aan, maar gebruikte een mullet-opstelling met een 29-inch voorwiel en 27,5-inch achterwiel. Santa Cruz kiest nu voor één trailplatform in dit segment. De Tallboy blijft daarbij volledig op 29-inch wielen staan.
Daarmee wordt de positionering eigenlijk een stuk duidelijker. Onder de Tallboy staat de XC-gerichte Blur, erboven de Hightower met meer veerweg. De Tallboy zit precies ertussenin als allround trail-MTB. En misschien is dat wel de grootste verandering. De Tallboy was altijd die korte-veerweg-MTB voor rijders die er veel te hard mee naar beneden wilden. De V6 lijkt minder eigenwijs, maar tegelijkertijd een stuk breder inzetbaar.
Of dat hem ook leuker maakt? Dat kunnen we natuurlijk pas zeggen als we er daadwerkelijk mee gereden hebben. Op papier is dit in ieder geval één van de grootste veranderingen die Santa Cruz ooit aan de Tallboy heeft doorgevoerd.
Bron: https://www.santacruzbicycles.com/en-nl/pages/product-support/tallboy-6-my-27
Dyfi Bike Park ontsluit de top met nieuwe natuurlijke trails
92 pagina’s vol pure mountainbike inspiratie. Geen reclame. Alleen waar het echt om draait: Mountainbiken. Chapter 1 printed mountainbike magazine
Dyfi Bike Park stopt niet meer waar de uplift stopt
Een bikepark heeft normaal een vrij simpele grens. De lift stopt. Dus daar begint je trail. Bij Dyfi Bike Park vonden ze dat blijkbaar een beetje zonde.
Boven het hoogste punt van hun bekende Land Rover-uplift lag namelijk nog een flink stuk berg waar Dan Atherton al jaren trails wilde bouwen. Alleen: hoe krijg je daar iedere dag riders naartoe zonder nóg een uplift aan te leggen? De oplossing bleek uiteindelijk behoorlijk simpel.
Laat ze het laatste stuk zelf omhoog rijden.
Dyfi heeft deze zomer twee nieuwe trails op de upper mountain geopend. De bestaande uplift brengt je nog steeds het grootste deel omhoog, maar vanaf het eindpunt trap je verder richting de daadwerkelijke summit en daarmee is het bikepark ineens een stukje groter geworden.
Niet alleen voor e-MTB’s
Dit wordt op sommige plekken inmiddels omschreven als een e-MTB-uitbreiding, maar Dyfi zelf formuleert het iets genuanceerder. Mountainbikers gaan vanaf de uplift “under pedal & motor power” verder omhoog. Een e-MTB maakt die extra klim dus duidelijk makkelijker, maar Dyfi presenteert de nieuwe trails niet als uitsluitend toegankelijk voor elektrische mountainbikes. Dat verschil is belangrijk. Het idee is vooral dat een moderne e-MTB terrein praktisch bereikbaar maakt waar een traditionele uplift niet komt.
Twee nieuwe natuurlijke trails
Boven op de berg krijg je bovendien niet nóg twee gladgestreken flowlijnen. Dyfi omschrijft de upper mountain juist als een veel natuurlijker stuk van het park, met singletrack, handgebouwde bochten en open bergterrein. Vanaf de nieuwe trails kun je weer aansluiten op het bestaande netwerk en zo een complete top-to-bottom run rijden die eerder simpelweg niet mogelijk was.
Hoe lang de twee nieuwe trails afzonderlijk zijn en welke officiële grading ze krijgen, publiceert Dyfi momenteel nog niet duidelijk op de eigen trailpagina’s, dus die cijfers gaan we ook niet verzinnen.
Het belangrijkste is wat er conceptueel gebeurt: uplift omhoog → zelf verder klimmen → natuurlijke summittrail → aansluiten op bestaande trails → helemaal naar beneden.
Dyfi is sowieso geen gemiddeld bikepark
Wie Dyfi niet kent: dit is het bikepark van de Athertons in het Dyfi Forest in Wales. Het park opende in 2019 en beslaat ongeveer 650 acres. In plaats van een skilift rijden Land Rovers met trailers riders omhoog. De trails lopen van rood tot triple black diamond en zijn gebouwd door Dan Atherton en de eigen Dyfi-crew.
Dit is dus sowieso niet het park waar je twintig bijna identieke blauwe flowtrails vindt. De upper mountain past daar eigenlijk perfect bij.
Rauwer.
Natuurlijker.
En blijkbaar was er boven het bestaande park nog genoeg berg over.
Fase twee wordt misschien nog interessanter
Want Dyfi is nog lang niet klaar. De twee nieuwe trails vormen officieel Phase One van Unlocking Dyfi. In een volgende fase wil het park speciale klimtrails bouwen waarmee je zelfstandig tussen verschillende delen van de berg kunt bewegen. Dan verandert het concept behoorlijk.
Je hoeft niet meer:
afdalen → helemaal naar beneden → uplift → opnieuw.
Je kunt boven op de berg verschillende trails en klimstukken aan elkaar knopen en zelf een grotere ronde bouwen.
Voor een e-MTB is dat natuurlijk ideaal.
Maar eigenlijk vinden we vooral de ontwikkeling interessant. Bikeparks zijn ooit gebouwd rond skiliften. Dyfi had geen skilift en gebruikte Land Rovers. Nu maakt de e-MTB het mogelijk om zelfs voorbij de Land Rovers te gaan en daarmee ontstaat ineens terrein dat jarenlang praktisch onbereikbaar bleef.
Meer informatie vind je op Dyfi Bikepark
Marin haalt de Madrone Trail uit 1986 terug
92 pagina’s vol pure mountainbike inspiratie. Geen reclame. Alleen waar het echt om draait: Mountainbiken. Chapter 1 printed mountainbike magazine
Marin haalt de Madrone Trail uit 1986 terug
Terwijl de MTB-wereld steeds verder richting elektronica, draadloos schakelen en ingewikkeldere vering gaat, doet Marin voor zijn 40e verjaardag precies het tegenovergestelde. Het merk haalt de Madrone Trail uit 1986 terug. Een volledig starre stalen mountainbike met een flinke dosis jaren 80, maar dan gebouwd met moderne onderdelen.
En eerlijk is eerlijk: hij ziet er behoorlijk tof uit.
Terug naar 1986
De Madrone Trail grijpt terug naar de beginjaren van Marin. Het nieuwe model krijgt een 4130 chromoly frame en starre stalen voorvork, gecombineerd met 27,5-inch wielen. De opvallende splatter-lak, tanwall Maxxis-banden en hoge BearMoose cockpit maken de retro-look compleet.
Onder die oldschool uitstraling zit gelukkig wel een MTB waar je anno 2026 gewoon mee het bos in kunt. De geometrie is moderner geworden, met onder andere een balhoofdhoek van 66 graden. Schakelen gaat via een Shimano CUES 1×10-aandrijving, terwijl Marin voor hydraulische Shimano Alfine-remmen kiest.
Een grappig detail is de MicroSHIFT thumb shifter. Geen moderne trigger onder het stuur, maar bewust een knipoog naar hoe er vroeger geschakeld werd.
Slechts 440 exemplaren
Marin probeert van de Madrone Trail geen moderne trailmachine te maken. Geen dropper, geen vering en al helemaal geen elektronica. Dit is vooral een simpele MTB die waarschijnlijk juist daardoor ontzettend leuk kan zijn voor lokale trails, een rondje door het bos of gewoon als bijzondere bike in de verzameling.
Praktisch is hij trouwens ook. Het frame heeft bevestigingspunten voor spatborden en bagagedragers, waardoor je er net zo makkelijk een avontuurlijke allrounder van kunt maken.
Van de nieuwe Madrone Trail worden wereldwijd slechts 440 exemplaren gebouwd. In Europa staat hij voor €1.199 in de shop.
Misschien niet de MTB die we zouden kiezen voor een weekje Alpen. Maar in een tijd waarin alles groter, sneller en ingewikkelder lijkt te moeten worden, kunnen we deze stap terug naar simpel eigenlijk wel waarderen.
Bronnen: Marin Bikes
Bikepark in oktober? Leogang blijft tot 8 november open
92 pagina’s vol pure mountainbike inspiratie. Geen reclame. Alleen waar het echt om draait: Mountainbiken. Chapter 1 printed mountainbike magazine
Bikepark in oktober? Leogang blijft gewoon tot 8 november open
September, voor veel mountainbikers is dat ongeveer het moment waarop de Alpen langzaam uit beeld verdwijnen. Bikeparks schakelen terug naar weekenden, de liften stoppen en de MTB verdwijnt weer richting de lokale rondjes.
Maar in Leogang hebben ze daar weinig boodschap aan. Het Epic Bikepark blijft dit seizoen open tot 8 november 2026, dus terwijl een flink deel van de Alpen langzaam richting wintermodus gaat, kun je hier in oktober nog steeds gewoon de lift in met je mountainbike.
Dat klinkt ons eigenlijk wel lekker!
Nog ruim twee maanden bikepark
Leogang begon zijn seizoen al op 8 mei, dat betekent dat het bikepark in 2026 ongeveer een half jaar lang draait en het is niet bepaald een klein park dat voor drie locals open blijft. Leogang vormt samen met Saalbach Hinterglemm en Fieberbrunn de grootste bikeregio van Oostenrijk, met meer dan 120 kilometer aan lines en trails, verdeeld over zeven bergen en negen liften. Welke liften en verbindingen in het late seizoen precies draaien kan verschillen. Check dus altijd de actuele lift- en trailstatus voordat je vertrekt, maar het bikepark zelf houdt officieel vol tot 8 november.
Vier relatief verse lijnen
Ook leuk als je Leogang al kent: het park heeft de afgelopen periode flink doorgebouwd. Vier lijnen die vorig seizoen zijn toegevoegd, zijn in 2026 voor het eerst het hele seizoen beschikbaar:
T-LINE by GoPro
Gateway
Back to the Roots
Hangover.
En die vier zijn behoorlijk verschillend. Gateway is een makkelijke blauwe verbinding vanaf het middenstation van de Steinbergbahn, met rustige bochten en houten features. Hangover zit juist aan de andere kant van het spectrum: zwart en technisch.
Back to the Roots klinkt beter
Maar deze zouden wij als eerste pakken. Back to the Roots is een 1,3 kilometer lange zwarte singletrack in het Steinberg-gedeelte. Geen gladgestreken flowlijn, de trail is bewust natuurlijk gehouden, met technische wortelpassages en een veel rauwer karakter. Dat klinkt sowieso beter.
T-LINE voor het snellere werk
Wie liever flow heeft, kan richting T-LINE by GoPro. Die rode lijn is ongeveer 1,3 kilometer lang en loopt tussen Vali’s Hölle en Bongo Bongo richting het Riders Playground beneden. Onderweg krijg je rollers, kombochten, shark fins en een opvallende brugfeature. Dus je hoeft niet ineens een natuurlijke-trailpurist te worden omdat de bladeren van de bomen vallen. Leogang blijft gewoon Leogang.
En begin oktober is er nog een festival
Wie een concreet weekend zoekt: van 2 tot en met 4 oktober staat het Bike Festival Saalfelden Leogang gepland. Daar worden onder andere de nieuwste MTB-modellen voor 2027 getoond en getest. Dat maakt begin oktober misschien wel het slimste weekend.
Overdag trails. Nieuwe MTB’s bekijken. Biertje. Volgende ochtend weer de lift in. Geen heel ingewikkeld reisplan!
Het seizoen is dus nog lang niet klaar
Dat is eigenlijk het hele verhaal. We hoeven begin september nog helemaal niet te doen alsof de Alpen-MTB alweer opgeborgen kan worden. Leogang draait tot 8 november. Meer dan 120 kilometer trail in de bredere regio. Alleen even die weersapp niet te vroeg openen.
Actuele trails en openingstijden bij Epic Bikepark Leogang
Stan’s komt met Polar Drip Wax: kettingwax zonder pannetje
92 pagina’s vol pure mountainbike inspiratie. Geen reclame. Alleen waar het echt om draait: Mountainbiken. Chapter 1 printed mountainbike magazine
Stan’s komt met Polar Drip Wax: kettingwax zonder pannetje
Stan’s kennen we vooral van tubeless sealant, maar het merk duikt nu ook serieus de wereld van kettingsmering in. Sinds 1 september is de nieuwe Polar Drip Wax wereldwijd verkrijgbaar: een plantaardige vloeibare wax die de voordelen van een gewaxte aandrijving moet bieden zonder dat je de ketting in een pannetje hete wax hoeft te hangen.
Het interessante zit volgens Stan’s in de zogenaamde polar bonding-technologie. De waxmoleculen zouden zich aantrekken tot het staal van de ketting en zich daar chemisch en mechanisch aan hechten. Een watergedragen vloeistof zorgt ervoor dat de wax tussen rollers en pennen terechtkomt, waarna het water verdampt en een droge waxlaag achterblijft. De formule bevat geen PFAS of PTFE en is ontwikkeld samen met Whistler Performance Labs.
Stan’s claimt een levensduur van meer dan 320 kilometer per behandeling, ook onder wisselende omstandigheden. Die claim hebben wij uiteraard niet getest. Ook is het goed om de marketing rond ‘polar bonding’ enigszins te relativeren: vloeibare wax die via een wateremulsie in de ketting komt is op zichzelf niet nieuw. Of Stan’s formule in de praktijk echt beter hecht of langer meegaat dan bestaande drip waxes zal dus nog moeten blijken.
Aanbrengen is simpel, maar niet instant: twee lagen met vijf minuten ertussen en daarna minimaal acht uur laten uitharden. Een fles van 120 ml kost €18.
Voor mountainbikers is vooral het idee aantrekkelijk: een schonere aandrijving waar zand en trailmeuk minder makkelijk aan blijven hangen, zonder de rompslomp van traditioneel hot-waxen. Als die 320 kilometer ook buiten de marketingafdeling overeind blijft, kan dit best een interessant flesje worden.
Bron: Stan’s – Polar Drip Wax
Nesfjellet Bike Park: nieuw Noors bikepark groeit alweer verder
92 pagina’s vol pure mountainbike inspiratie. Geen reclame. Alleen waar het echt om draait: Mountainbiken. Chapter 1 printed mountainbike magazine
Nesfjellet Bike Park: dit piepjonge Noorse bikepark groeit alweer verder
In de Noorse bergen bij Nesbyen ligt Nesfjellet Bike Park. Het park opende pas in zomer 2025, maar deze zomer is er alweer flink doorgebouwd. Een nieuwe technische rode trail is inmiddels open en momenteel wordt gewerkt aan een compleet nieuwe downhilllijn.
Doel: klaar voor 5 september 2026.
Van familie-flow naar serieus technisch
Nesfjellet begon vooral als toegankelijk lift-bikepark.
- Flowtrails.
- Kombochten.
- Natuurlijke elementen.
- Een aparte Mini Gravity Zone voor kids.
Maar dit seizoen schuift het park duidelijk een stukje op richting riders die wat meer tech willen. De nieuwste toevoeging heet MBR – Martin’s Blood Red. De rode trail begint bovenaan de lift en is volgens Nesfjellet duidelijk technischer dan de bestaande flowlijnen, met natuurlijk terrein en meer technische features. Precies goed! Want een bikepark met alleen maar gladde kombochten is leuk voor een paar uur, daarna willen we wortels.
En er komt nóg een downhilltrail
Ondertussen wordt verder gebouwd. Nesfjellet zegt dat een compleet nieuwe downhilltrail in aanleg is en dat het doel is hem gereed te hebben voor Nesfjellet Gravelduro op 5 september. Tijdens het Ride Your Bike Weekend staat bovendien een officiële downhillwedstrijd gepland, met training op zaterdag en de finale op zondag 6 september. Of de nieuwe trail daar daadwerkelijk voor gebruikt gaat worden, wordt in de officiële informatie nog niet expliciet bevestigd.
En ook belangrijk: Nesfjellet zegt op dit moment alleen dat de trail naar verwachting voor het evenement klaar moet zijn.
Omhoog met een sleeplift
Ook leuk aan Nesfjellet: je wordt niet met een enorme gondel omhoog gebracht. Het bikepark gebruikt een bestaande T-bar skilift. Daar hebben ze het EasyLoop-systeem aan toegevoegd: een haak die aan het stuur van de MTB wordt bevestigd, zodat de sleeplift je omhoog trekt. Een beetje vergelijkbaar met de kleine bikeparks die we vaker in Scandinavië en de Alpen zien ontstaan.
Bestaande winterinfrastructuur en in de zomer trails erbij. Hoppa we hebben een bikepark..
De prijs is bijna verdacht vriendelijk
Een volwassen dagkaart kost voor 2026: 245 NOK. Dat is afhankelijk van de actuele koers iets meer dan twintig euro. Een losse uplift kost 50 tot 70 NOK en op geselecteerde woensdagavonden kun je voor 200 NOK rijden. Daar kun je in sommige Alpenbikeparks ongeveer parkeren en een koffie voor kopen. Nesfjellet blijft bovendien nog tot 4 oktober open. Vanaf 21 augustus draait het park in de weekenden en tijdens de Noorse herfstvakantie van 28 september tot en met 4 oktober zelfs weer dagelijks.
Maar het echte interessante ligt buiten het bikepark
Dit is waarom we Nesfjellet niet als los klein bikepark zouden bekijken. Je zit hier bij Nesbyen en daar ligt een veel groter netwerk aan natuurlijk mountainbiken omheen. De bekendste is HallingSpranget: een 17 kilometer lange familiegerichte trail waarvoor een shuttle je naar de start brengt.
Daardoor kun je een trip mooi mixen.
- Dagje lift.
- Dag natuurlijke trails.
- HallingSpranget.
- Weer bikepark.
Voor meer info check de site van het bikepark zelf:
Nesfjellet Bike Park – officiële informatie en actuele openingstijden