Bike Park Melkweg Arnhem

Het bike park of trail park Melkweg in Arnhem gereviewed

Het is er eentje in de categorie, dit moet je weten anders vind je hem niet. Het bike park de Melkweg in Arnhem, liever zouden we het de naam "skill park" willen noemen eigenlijk. Het parkje ligt een soort van op de route van de Oosterbeek/Arnhem mountainbike trail. Je komt er langs. Nu is de route van Oosterbeek van origine niet een waar je specifiek voor zou omrijden en als je nou in de regio bent zal men eerder uitwijken naar de posbank. Toch is de recentelijk ge-update route van Oosterbeek best leuk geworden voor de XC'er in de regio. En die xc route kan je nu dus uitbreiden met wat skill features in het bikepark de Melkweg.






De bikepark features van de Melkweg

Het bikeparkje is gebouwd op een stukje grond wat zo plat is als een dubbeltje, dus verwacht hier geen afdalingen te vinden. Het bikepark zou gezien kunnen worden als een soort grote pumptrack waar van alles in ligt. Skinnie's zijn er bijvoorbeeld te vinden, smalle balken welke op zichzelf al best een uitdaging zijn. Gelukkig liggen ze laag zodat je prima kan oefenen zonder alle risico's te nemen.

Verder is er een heuse wipwap. Leuk even oprollen, balanceren en weer door. De wipwap ligt er prima bij en combineert goed op de route. Her en der vind je wat kleine rockgardens waar je overheen kan fietsen. Allemaal keurig uitgelijnd wat dan misschien wat jammer is.

Northshore en een wallride in het skill park

Dat het niet zomaar wat afgegraven kuilen en kombochten zijn zie je direct. Want er is een soort Northshore met 2 step-ups aangelegd. Ook deze is relatief laag waardoor je dit goed kan oefenen zonder de risico's. Je kan de zaak wat meer pit geven door er af te droppen in plaats van te rollen. Zo zijn er her en der wat creatieve keuze te maken om je skills net even wat verder op de proef te stellen.

De wallride ligt er imposant bij, mooi formaat en door het kippengaas prima te rijden ook in wat nattere condities. De wallride is ook weer net zoals alle andere features vergevingsgezind. Je kan er leuk op oefenen door steeds hoger te gaan. Wat een terugkomend thema is, is dus de toegankelijkheid van de features maar dat je toch je skills kan verbeteren. Ik ben er nu een keer of drie door heen gereden en het doet mij deugt dat er veel kinderen aan het oefenen zijn! Voor hen is dit de ideale speeltuin! Ook zoefen er met grote regelmaat de XC mannen en vrouwen doorheen. Even wat pompen en draaien voordat ze de reguliere route weer verder oppakken.

Overall over bikepark de Melkweg

Perfect voor de kids! Leuk aangelegd, goed onderhouden en echt een toevoeging voor de regio. Hier gaan wij met onze eigen kids snel weer terug komen :D

En hier de impressie video!

Het Abonneren op ons kanaal wordt zeer gewaardeerd ;)

https://youtu.be/uJsBAwTsMlA

North Shore in bike park Spaarnwoude

Bike Park Spaarnwoude

Hèt bikepark van Nederland bikepark Spaarnwoude.

We hadden al heel veel gehoord over bikepark Spaarnwoude maar waren er nog nooit geweest. Onze verwachtingen zijn dan ook hoog! Wanneer we vanaf de parkeerplaats voor de skihall parkeren zien we in de verte al wat big boy (of girl natuurlijk) speelgoed. Grote drops doemen uit het bos met landingen 2 a 3 meter verder.


Bike Park Spaarnwoude heeft een klim trail die midden door het bikepark heen loopt. Voordeel is dat je direct ziet wat er allemaal te vinden is. Overall staan bordjes met Route naar start met – Look Left!!! – Dat links kijken is inderdaad essentieel omdat er meerdere kruisingen zijn waar men potentieel hard voorbij kan komen.

Het doet wat “slecht onderhouden” aan. We zien een dubbel met rotte planken erin. Ook op de start valt het start plateau wat uit elkaar.

We starten met de Red banana trail. Gelijk inrollen op een hoop niet netjes neergelegde grote stenen (waar we van houden) om onze weg naar beneden te maken. Helaas heeft een omgewaaide boom de trail voor een deel geblokkeerd waardoor de flow niet gevonden kan worden. Beneden kom je in een overwoekerd stuk aan, wat wij jammer vinden want dit is de meest “enduro” trail die er ligt.


Red banana trail van bike park Spaarnwoude


Is bike Park Spaarnwoude dan een bike park waar je langs op moet rijden?

Nee zeker niet! Het is misschien wel het “meest echte”  bikepark wat we in Nederland hebben. 1 Flowtrail met wat sprongen Groen. Dan een rode en 2 zwarte en die zwarte zijn ook echt dubbel diamond zwart. Grote sprongen en grote drop off, geen route voor de beginnende Dowhiller. Tussen door zijn er genoeg chicken opties zodat je de sprongen die wel klein en overzichtelijk zijn kan pakken. De afdalingen zijn relatief kort omdat ze redelijk recht naar beneden lopen. Er ligt een mooie northshore in een van de tracks met nog wat gave features. De rockgarden is een echte, hij ligt er echt bij zoals je die in de Alpen ook kan tegenkomen. Vaak zie je bij aangelegde Bike Parks dat de rotsblokken in een keurige lijn worden neergelegd, jammer want zo kom je het natuurlijk nooit tegen. De rockgarden van bikepark Spaarnwoude is de moeite waard!


Overal kunnen we zeggen dat dit een Downhill park is. Voor de beginner ligt er 1 lijn en voor de liefhebber van grote sprongen en drops liggen er meerdere. Iets vergelijkbaars is niet in de regio te vinden wat het tot een unieke plek maakt. Wij zelf liefhebbers van trail rijden tot en met Enduro level vinden Spaarnwoude minder bij ons passen. Dat maakt het dus geen slecht park!! Als je weet wat je kan verwachten en dat is ook wat je zoekt dan is dit bike park echt de moeite waard om eens heen te gaan.



Bike Parks Scandinavië

We zijn op zoek naar alle Bike Parks in het hoge Noorden

We willen alle bikeparks van Europa goed in kaart brengen. Nu is het tijd voor de Scandinavische landen :D Weet jij welke er naast onderstaande bike parks nog meer zijn? Please comment onderaan :D

FOTO: Door 000peter - Eigen werk, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=16344127

Noorwegen: Sweden Finland Denemarken
Drammen Åre Calpis Geen?
Geilo Bryngfjorden Laajavuori  
Gesunda Hammarby Backen Levi  
Hafjell Järvsö Ounasvaara  
Traktor Lofsdalen Sappee  
  Sälen    
  Vallasen Bike Park  


ATB bike park Beilen

ATB Bike park Beilen

het Bike Park van Beilen

Misschien is het eerst goed om de definitie “Bike Park” te bepalen. Zoals wij een bikepark zien is het een Park voor mountainbikers met van alles en nog wat om jezelf te vermaken en uit de dagen. Of dit nou in de Alpen is met mega afdalingen of lokaal met allerlei leuke dingen zoals bijvoorbeeld Wijchen, Holten en indoor park in Almelo. Als we die definitie bij bikepark Beilen toepassen dan kunnen we enkel zeggen. Nee dit is geen bikepark.






Wat is er dan wel in ATB Bike Park Beilen?

Er is een soort van een pump track, met een voor XC begrippen leuke slinger door het bos. Er zijn 2 stukjes met wat rotsblokken waarvan er 1 al overwoekerd is, dat laat dan ook zien dat de lokale bevolking niet veel behoefte heeft aan dit soort features.

Rockgarden in ATB park Beilen
Kombocht in bike park Beilen

Voor ons is Bike Park Beilen een park geweest waar we met 10 minuten klaar waren. Woon je in de regio of ben je toevallig in de buurt en ligt er een dirtjumper in je kofferbak? Prima gewoon even doen.

Rock garden van ATB bike park Beilen






hoge drop bij bike park wieler experience roosendaal

Bike Park WielerExperience Roosendaal

Wieler Experience Roosendaal

Het bike Park Wieler experience in Roosendaal is een sportcomplex direct aan de bebouwde kom met een wieler racebaan, een immense pumptrack en een mtb route. De immense pumptrack hadden we al eens voorbij zien komen en inderdaad: Chapau dat ziet er goed uit!






De MTB route van wieler experience Roosendaal

De MTB route van wieler experience in Roosendaal is gemaakt op drie huis hoge heuvels waarover ze 1 ronde hebben gemaakt met 2 niveau’s. Rood en Zwart. Je rijdt dus standaard op rood en her en der krijg je zwarte opties. De route is goed onderhouden ziet er leuk uit en het rolt lekker.


Rockgarden van bike park roosendaal

Toch vonden we het wat “netjes” aangelegd. Nergens, ook op de zwarte secties zijn we uitgedaagd. Het rolt allemaal erg makkelijk, zelfs de rockgarden kon onze adem niet doen inhouden. De northshore stukjes zijn niets meer dan houten bruggen zonder extra uitdaging. Dat is jammer want de locatie en manier van aanleggen biedt potentieel.



2 Drops voor de ervaren fietser

Bovenop de berg bevinden zich 2 drops welke in tegenstelling tot de verder nette trail dan weer niet zo “netjes” zijn. De lage zal voor menig mountainbiker al als uitdagend worden ervaren. De hoge is ook gelijk best wel hoog.

Overal is het een mooi park met een super mooie pump track baan waar je met je dirtjumper echt wel een middag plezier aan kan hebben. De baan is zeker in dit formaat uniek in Nederland wat het, het omrijden waard maakt. Voor het MTB parcours zouden we niet zover omrijden. Wat we zeggen, niet slecht maar netjes wat hem niet uitdagend maakt.



Wall Ride van bike park Holten

Bike Park Holten

Het bike park van Salland Twente in Holten

Het bike park Holten in de regio Salland Twente is een bijzondere plek. Op een relatief klein stukje grond is ontzettend veel gerealiseerd.

 

We komen vandaag wat vroeg aan en het wachten is nog tot de  poort open gaat. Even glurend door het hek zien we in een oog opslag al meerdere rockgardens, een pumptrack, dirtjumps en een gigantische North Shore stellage. Dit belooft wat! We worden heel vriendelijk opgevangen door een van de stichters van het park en na een bak koffie is het tijd om te verkennen.

 

In bikepark Holten is alles keurig met niveau’s aangeduid zodat je niet zomaar op een trail, rock garden of North shore terecht komt die boven je niveau ligt of bedacht had om te doen. Op advies rijden we eerst de blauwe route langs de randen van het park, zo krijg je een goed beeld van wat er allemaal te vinden is.

 

 

Hier kan je wel even spelen!

Na de complete ronde wisten we eigenlijk niet waar te beginnen. Ongelofelijk wat veel. We starten dan maar in de kids garden, leuk voor als je met koters deze kant op komt en ook hier voor de kids genoeg ruimte om lekker grensverleggend bezig te zijn. De eerste stappen naar de wereld top kunnen hier gezet worden hoor 😉

 

We gaan door met de verschillende rockgardens die zijn aangelegd. Niet keurig netjes op een rijtje, nee meer zoals je ze in het echt tegenkomt! We rollen wat heen en weer, ze hebben hier flink wat zand gestort maar het worden natuurlijk geen echte heuvels… Ondanks dat hoef je je echt niet te vervelen. Overal waar je kijkt ligt wel iets om je tanden in te bijten en niks is “te makkelijk” of “ te netjes”.

 

 

De North shore van Holten

Dit gigantische houten bouwwerk, loopt een aardig eind door en kent meerdere hoogtes en moeilijkheid niveau’s. We beginnen laag en rollen onze weg over de houten planken. De bochten zijn lekker uitdagend. Eenmaal uit de eerste sectie loopen we via wat rockgardens weer terug naar het begin om de hogere lijnen te proberen.

 

Er ligt een wokkel wat alleen al in aanzicht leuk is om te doen en 2 “steile” rollers waarvan er 1 uitkomt op een sprongetje en 1 op een grote wallride. Vandaag is gelukkig alles droog dus prima te doen!

 

 

De dropzone in Holten

Wat ik zelf altijd vind met drops dat het te hoog of te laag is. Zo kan je nooit echt lekker progressief opbouwen. De lage zijn vaak rollers waar je de techniek kan oefenen en de hoge zijn dan vaak breek je nek of je kan het niveau. Hier in het bikepark holten denken ze daar net zo over, ze hebben er namelijk maar liefst 4 aangelegd! Dat is echt een toegevoegde waarde voor je ontwikkeling aangezien drops toch echt bij het Enduro en Downhill rijden horen.

 

 

Dirtjump en pumptrack

Verder heeft bike park Holten nog een dirtjump zone en een pumptrack. Altijd leuk voor je techniek zo’n dirtjump parkje. In Holten ligt hij dubbel en ook hier hebben ze niet bespaard op de hoeveelheid! Mooi hoor dit allemaal.

Het dirtjump park laten we even voor wat het is, dat laten we aan de mensen over die daar goed in zijn 😉

 

 

Overall beeld van Holten

Overall is Bike Park holten een mountainbike gebied waar je voor om rijdt. Zeker voor Nederlandse begrippen is dit hyper modern te noemen waar nagenoeg elke niveau rijder zich tenminste een uur kan uitdagen (of langer…).

 

 

 

Bike Park Holten de video:

 

 



North Shore Col du Kragge

Bike Park Col du Kragge

De mountainbike route Col du Kragge

We hebben het al eerder over de definitie “bike park”  gehad, dus dat gaan we niet nog een keer oprakelen. Col du kragge is GEEN bikepark (volgens ons dan). Col du Kragge is een cross-country parkour op een vuilnisbuilt met pro secties voor de xc’er. Ben je XC’er, kom je in de buurt dan is het echt een must visit. Je kan jezelf telkens uitdagen om over de neergelegde rotsblokken te rollen. Het alom bekend mtb symbool is er met een paarse rand en een zwarte rand. Op het entree boord staat “zeer moeilijk” daar zijn we het niet helemaal mee eens. Het zijn leuke aanvullingen wat deze route modern maakt.






Bijna op het eind komen we een Wallride tegen. De wallride heeft geen afsprong mogelijkheid, maar dat past ook weer bij het XC karakter van deze route. Helemaal op het eind vind je nog 2 jumps en een stukje northshore met wat step ups.

Ben je op zoek naar Enduro? Niet doen. Wil je een mooie XC route die leuker is dan de gemiddelde route in Nederland? Dan is dit zeker een goede optie. Goed onderhouden, leuke prosecties en wat kombochten. Erg attractief te noemen!


Davos2 Enduro wedstrijd

Mondraker Enduro Team race - Davos

Davos Enduro race

Ergens vorig jaar november was de inschrijving al een feit. Bram heeft in 2019 meegedaan aan de Enduro Team wedstrijd in Davos (Zwitserland) en was, ondanks het baggerweer van toen, zo enthousiast dat hij 2020 zeker weer mee wilde doen. En dit keer als driemans-team! Nieuw dit jaar is de ‘Fun Team’ categorie; hier start je niet als duo’s, maar als team van 3 tot maximaal 6 man. De inschrijving van Team Trail-Addicts is een feit. Al máánden van tevoren!

Het was lang spannend of het allemaal wel door kon gaan maar gelukkig komt het verlossende woord begin augustus. De Mondraker Enduro Team race in Davos gaat door! De afgelopen maanden hebben we wel enkele uitstapjes gemaakt naar trails nét over de grens, maar we zijn nu maar wat blij om weer naar de Alpen te mogen!






Voorbereiding

De race wordt gehouden op 3, 4 en 5 september, drie dagen volle bak knallen dus een goede voorbereiding is belangrijk. Zwitserland is duur, zoveel mogelijk zelf meenemen is dus aan te raden. Wij nemen vooral bier en vlees mee… Een betere voorbereiding kan volgens ons niet. :-) oh en onze Specialized Levo SL’s mogen deze keer niet mee dus de Stumpjumper moet ook even wat liefde hebben. Want we zijn bijna alleen nog maar op de E-MTB te vinden.
Dat is overigens qua conditie niet echt een probleem: de meeste hoogtemeters omhoog pak je in Zwitserland met de lift en ‘bergbahnen’. Maar zorg wel dat je bovenbenen en onderarmen getraind zijn om wedstrijdstages van bijna 20 minuten te rijden.

We vertrekken woensdag 2 september om iets voor 06.00u in de ochtend richting Zwitserland. En jaja zowel Bram als Nico zijn op tijd. Zo laden we rond zonsopkomst de camper in. Zo'n bus zit dan toch al weer gauw vol, maar het past. We are on our way!

Davos

Na een aantal uurtjes op de weg komen we aan in Davos op de geïmproviseerde camping, oftewel: het parkeerterrein onder de Jakobshorn lift midden in het dorp. Helaas slaagt het plan niet om nog net de laatste lift van de dag naar boven te pakken. Dan maar rustig het kampement opzetten en een biertje pakken! Morgen kunnen we tot 12.30u starten voor wedstrijdstage 1, dus dan gebruiken we de ochtend om even in te rijden.

Davos 2 Enduro Wedstrijd (voor alle foto's check Alpafoto.com)

Dag 1

Natuurlijk zijn er wat specifieke Corona-maatregelen waar we dit jaar rekenen mee moeten houden. Zo is een mondkapje in de liften verplicht en is de dagelijkse rijdersbriefing niet gezellig samen in de skihut, maar digitaal via de website en met kaarten op de Komoot app. Dit werkt supergoed! Zo zijn we vast ingelezen dat er vandaag 3 stages op het programma staan.
Vorig jaar begon de race met een proloog. Op basis van de tijd die je als team daar neerzet werd de startvolgorde van de eerste echte wedstrijdstage bepaald. Dit jaar geen proloog, maar in willekeurige volgorde starten.

Zoals gister al besloten rijden we in de ochtend vóór de eerste stage eerst even een trailtje om weer te wennen aan de hoogte, snelheid en steilheid. Samen met de Dutch Mega Bastards, er zijn meer laaglanders :-) We pakken rond 10.00u de lift omhoog voor een lekkere flowy trail naar beneden. Vrijwel direct na het induiken in een stenige singletrail rijdt Bram gelijk lek. Komt goed uit, dan hebben we dat gehad en kunnen we de eerste stage in! Wel hopen dat die salami in de band het de rest van de dagen houdt…

De start van Stage 1 is na een lange traverse vanuit de Parsenn lift. Het is wat koud als we staan te wachten om te starten, maar gelukkig zonnig en droog. Vorig jaar stonden we 3 dagen in de sneeuw en regen en reden we ridgeline-trails zonder maar íets van het uitzicht te zien. Het jasje kan direct uit als we de eerste stage induiken. Met zń drieën dus: box, box, box en gááán. Direct om de hoek ligt al een fotograaf. En later schieten in onze ooghoeken nog wat Alpenkoeien met bellen voorbij. Maar we gaan hard! Hadden we al gezegd dat het rotsig is? Na een stuiterende eerste stage klokken we 6 minuut 25. De timing start als het eerste teamlid de start passeert en stopt zodra het laatste (derde) teamlid de finish passeert. Volgens ons ging het rap, maar dat enthousiasme is iets minder groot als we horen dat de snelsten hier bijna 1,5 minuut sneller hebben gereden! Hoe en waar dan?! Tja, toch is het niet vreemd. Dit zijn EWS rijders: Gusti Wildhaber en Tim Bratschi.

https://youtu.be/5B3o5wqloJE

De volgende twee stages van vandaag worden helaas geannuleerd. We horen dat een vrijwilliger langs de track is overleden, waarschijnlijk door hartfalen. De organisatie besluit om de wedstrijd de komende twee dagen wel door te laten gaan, maar natuurlijk wel ietwat in mineur.

Omdat we er toch zijn rijden we zelf nog twee andere trails, die Bram kent van vorig jaar. Als we daar aankomen zien we al de linten hangen: dit wordt dus ook een stage één van de komende dagen. Op de Äbirügg trail maken we wat toffe uitzicht- en actiefoto’s. Wat een mooi gebied! Daarna volgt deze trail door het bos vol wortel-bezaaide singletracks. Dit is genieten. En we mogen dus nog een keer! De organisatie is iets minder strikt en serieus dan andere enduro-organisatoren. Een trail voorverkennen mag dus gewoon. Hier zien we EWS-rijder Gusti ook opnieuw om wat voorkennis op te doen.

Rik merkt wat gerammel en draait af naar de bikeshop: niet onverstandig want zijn wiellagers zijn volledig aan gort. Gelukkig gebeuren onze pechgevallen alleen buiten de wedstrijdstages om.

Bram en Nico rijden nog een laatste trail: Sertig. Bram heeft deze onthouden als een trail met veel flow én ook nog eens heerlijk lang: meer dan een kwartier afdalen. Die herinnering klopt alleen niet helemaal… Flow blijkt beperkt tot enkele segmenten. Het begin is vooral harken door enorme steenvelden, die bovendien vrij vlak zijn waardoor je er echt doorheen moet trappen en zwoegen.

De BBQ kan dus direct aan als we terug op de finisharea (tevens onze camping) zijn. Met een koud biertje lezen we de briefing van de volgende dag.






Dag 2

De uitslag van gisteren bepaalt de starttijd van vandaag. We hebben wat tijd voordat wij aan de beurt zijn en socializen met andere de ‘camping-bewoners’. De sfeer hier is fantastisch: iedereen heeft wel een BBQ, vuurkorfje, muziekje en bier bij zich. Geen gestresste wedstrijdsfeer, maar een sfeer zoals past bij de perfecte mountainbike-trip.

We pakken opnieuw de Parsenn kabeltrein omhoog, nu naar het hoogste station: bij de Weissfluhjoch op 2.665 meter hoogte. En hier begint de rampspoed voor ons. We rijden verkeerd bovenaan bij de lift. We zien linten van de wedstrijd dus blijven eindeloos doorrijden. Maar helaas zijn dit linten voor morgen en hebben we zelf écht niet goed gekeken en niet goed de briefing erbij gepakt. Stom. Nu moeten we 500 hoogtemeters terug omhoog klimmen. Met fullface helm op en op een hoogte van meer dan 2.000 meter. Fietsen wordt dus al snel voetje-voor-voetje wandelen en het zweet gutst onder de rugprotector door. Eindelijk terug boven aangekomen weten we onze weg naar de start van de eerste stage van vandaag te vinden (Stage 4 dus). Hier zien we nog net de fotograaf z’n biezen pakken. Helaas, de tijdswaarneming is al weg.

Bram rijdt alvast door naar beneden op de stage en komt onderaan de vrijwilligers van de organisatie tegen. Mooi! Nog op tijd voor Stage 5. Maar helaas zitten Rik en Nico niet in het wiel, en heeft Rik een kapotte derailleurkabel. En daarna een lekke band. En vervolgens een spaakbreuk. Stage 5 halen we dus ook niet. Balen, maar het is niet anders. Oriënteren en keuzes maken in de bergen wordt nu wel een dingetje. Stage 6 is namelijk aan de andere kant van de vallei een berg op, wellicht komen we daar ook te laat?! Een vrijwilliger raadt ons aan om rustig aan te doen en aan deze kant te blijven. We pakken een dure berglunch met 3 kindermenuutjes en rijden dan Stage 7 - de laatste (en voor ons enige) stage van vandaag.

Omdat we nu opeens voorop liggen in het wedstrijdschema starten we tussen de snelle mannen. Er werd in de briefing gesproken over een tricky section in the white rocks, maar we staan al stil voordat we daar zijn. Rik? Ja, weer Rik met een lekke band. Het is gewoon niet zijn dag. De stage is trouwens ontzettend vet en lang. Van een start bovenop de berg, naar steile rockgardens en wortelpacks in het bos. Rik rijdt hier nogmaals lek (wat doet die man toch?!) en we gooien hem het laatste binnenbandje toe om zelf de rest van de trail toch even in het ritme te komen. Voor een leuke tijd in het klassement doen we al niet meer mee.

https://youtu.be/q6IME_ohbj4

Alles is vergeven en vergeten als we ‘s avonds weer voor het campertje zitten en proostend uitkijken naar de volgende dag.






Dag 3

Opnieuw warmen we op in het ochtendzonnetje. De septembernachten zijn toch vrij koud in de daktent, en het dorp Davos ligt al op 1.500 meter hoogte. Van de vier stages van vandaag hebben we er al twee min of meer per ongeluk voor verkend.

Het Dutch Mega Bastards team heeft blijkbaar ook wat pech gehad en tijd verspeeld in de stages. Derk’s achterband is meer salami dan originele buitenband geworden. We zitten in dezelfde startgroep en besluiten de hele dag samen te rijden. In plaats van ons 3-koppige Trail-Addicts team starten we iedere stage vandaag als groep van 7 man; samen met de 4 Bastards. En dat mag gerust van de organisatie.

Stage 8 is de lange-hark-stage van de voorverkenning. We klokken hier 17 minuten volle bak afdalen. Man! Dit wordt een zware dag. Maar de stages die we gisteren gemist hebben blijken ook heel heftig te zijn met veel natte wortels en steile hellingen. Wij hebben dus misschien nog wel wat meer energie over.

https://youtu.be/KH5qe4dAHfs

Stage 9 is een flauwe stage: eerst steil klimmen (in totaal klim je over 3 dagen ongeveer 1.500 meter op eigen kracht), en vervolgens een highspeed afdaling met verraderlijke greppels.

https://youtu.be/GrTE1CeCB_M

Stage 10 is de Äbirügg trail van de voorverkenning. We duiken er weer met 7 man in, en delen volle bak high fives en boxen uit na een dikke endurostage. Davos heeft echt topklasse trails en er ligt genoeg om je dagen, misschien zelfs weken te vermaken. Het rijden in een team geeft een veel relaxtere vibe dan een individuele endurowedstrijd. In het wiel van je maten rijden is toch hetgeen wat je altijd doet, alleen rij je nu door de wedstrijdspanning tóch nog iets meer op het randje en push je net iets meer.

https://youtu.be/2Hcy7dcay34

Stage 11: we nemen je gelijk mee naar de finish daarvan. Daar is voor 5 Zwitserse Frank biertje te koop in een geïmproviseerd kraampje, halverwege de berg. Geniaal! Het is hier een groot circus vol stoked rijders die mega-enthousiast zijn van 3 dagen shredden! Maar voor we bij die stagefinish zijn rijden we een flink lange route (ja, waar we gisteren verkeerd reden) naar beneden en weer naar boven. Naar een plek met fenomenaal mooi uitzicht. Hier start je op een soort ridgeline, ga je de hoek om en vervolgens zien we de teams voor ons opnieuw een lange ridge rijden. Hoe vet! Wij schieten er joelend met 7 man in. Dit is echt de mooiste afdaling van alle die we hebben gereden. Uiteraard veel stenen, schitterende uitzichten (zie ik later op de GoPro footage), heerlijke losse dirt en wat jump-opties en verschillende lijnkeuzes. Uiteraard is alles - zoals alle trails - helemaal natuurlijk. Deze stage is ook weer 12 minuten knallen en in de laatste bochten is het mogelijk om nog even je teammaat (of rivaal) binnendoor af te steken. Dit is enduro!

https://youtu.be/s9q3w5gXfGs

Zijn we er volgend jaar weer bij? Jazeker! Het is een fantastisch event. Weliswaar is Zwitserland duur, maar de organisatie heeft alles top geregeld, zelfs ondanks wat Corona-aanpassingen.

https://www.youtube.com/watch?v=N59W-P5n9fk

Bike Park Goor North shore

Bike Park Goor

Het klein maar fijne bike park van Goor

Het bike Park Goor is een klein stuk trail waar ze met de beperkte ruimte toch echt wel leuke dingen hebben gemaakt. Er zijn middels kunstmatige heuvels meerdere leuke secties aangelegd met wat rotsen, wat kombochten, beetje slingeren over de singletracks EN zowaar een best serieuze Wallride.






Springen en North shore

Verder vind je op de grotere zandheuvel 2 sprongen waar ook vandaag de jeugd al lekker op aan het springen waren. Ze liggen er lekker bij en motiveren om harder en verder te springen, leuk dus. Na dat je bent uitgesprongen op deze 2 schansjes kom je vrij snel op de North shore van bikepark Goor. De Northshore kent 3 lijnen, een met step ups, een met een steile rol over en eentje met wat bochtjes.

Overall over Bike Goor

Dit is geweldig voor hen die hier in de buurt wonen. Je kan er lekker spelen zo even tussendoor. Het is niet een bike park waar je echt voor zou om rijden, dan kan je beter bike park Holten opzoeken wat relatief in de buurt ligt, maar vooralsnog dit is super aangelegd voor de locals!







Wall ride indoor Almere

Bike Park Indoor MTB

Het indoor bike park van Almere

Het indoor Bike Park van Almere met de naam “indoor MTB” is een, zoals de naam doet vermoeden, indoor bike park. Het bike park is gebouwd in een grote kas waardoor je het gevoel hebt dat je gewoon buiten bent maar het voordeel dat de trails altijd goed zijn en je ook in de winter 's avonds lekker kunt rijden aangezien het verlicht is.






Als je binnen komt lopen is het direct duidelijk, hier hebben ze elke vierkante centimeter gebruikt. Is het niet gevuld met trail dan is er wel iets anders leuks mee gedaan. Waterval, water, overal planten, boompjes en kruiden. Zie het als een indoor tropisch zwembad. Indoor tropisch mtb park dus, zeg maar….

Wat mag je verwachten van dit indoor MTB (tropisch) park

Naast de leuk uitziende horeca voorziening zijn er natuurlijk de trails. Ze hebben het zo opgebouwd dat er verschillende niveau’s beschikbaar zijn duidelijk, met kleuren gemarkeerd. Blauw is het makkelijkst, Rood en dan natuurlijk Zwart. De eigenaren geven direct al aan dat Zwart natuurlijk niet Zwart is zoals je dat in de Alpen mee maakt, maar het geeft wel goed aan wat je moet kunnen.

Op de blauwe trails rol je met veel kleine heuvels en leuke kombochten door de kas. Deze trail is bij uitstek geschikt voor jonge kinderen. Ze leren nu al allerlei technieken welke belangrijk zijn voor het echte werk. Indoor MTB geeft hierin ook clinics, je kan er van alles organiseren en ook fietsverhuur behoord tot de opties.

Wil je de blauwe trails wat “up spicen” dan pak je links en rechts de rode opties mee. Rood betekent wat rollers, wortels en kiezelpaden. Ook behoort de northshore tot de rode opties. Door alle opties waren we eigenlijk na 1 ronde al verdwaald! Je kan hier allerlei combinaties maken waardoor een ronde nooit hetzelfde is. Onze glimlach groeit eigenlijk al direct vanaf het begin. Hoe het er uitziet, gecombineerd met alle opties maakt het echt tot een top locatie.

Het indoor MTB park biedt drops, wall rides en meer

Wij kiezen in onze lijn telkens voor de Rode en Zwarte opties. De Zwarte hebben ten opzichte van Rood extra drops en sprongen. De drops zijn niet mega hoog, gewoon erg leuk! Door de combinatie van bochten, wallride, drops, sprongen en de omgeving fiets je zonder dat je het in de gaten hebt zo een uur weg! En dat is nog een goeie work-out ook, na een uur ben je kapot!

Er liggen mooie plannen om het nu al uitgebreide en leuke indoor Bike Park verder uit te breiden. Ons oordeel is dat dit een park is waar je voor om rijdt! Ben je in de regio dan is dit een geweldige spot om eens te komen kijken. Heb je kinderen? Dan kunnen zij lekker rondjes fietsen, terwijl jij jezelf kan uitdagen op specifieke features. Perfecte combinatie!