Madrone Cycles Jab: De mechanische derailleur waar mountainbikers weer enthousiast van worden
Madrone Cycles Jab: De mechanische derailleur waar mountainbikers weer enthousiast van worden
Iedereen lijkt tegenwoordig alleen nog maar bezig met draadloos schakelen, apps koppelen aan je derailleur en prijzen waarvoor je vroeger bijna een complete downhillbike kocht. Shimano en SRAM blijven elkaar bestoken met nóg lichtere, nóg snellere en nóg duurdere systemen. En ergens zijn we daardoor misschien een beetje vergeten waar mountainbiken ooit om draaide: gewoon keihard rijden zonder gezeik.
Precies daarom vinden wij Madrone Cycles ineens zo interessant.
Een klein Amerikaans merk dat niet probeert de volgende flashy elektronische groupset te bouwen, maar juist teruggaat naar iets waar veel riders stiekem best naar verlangen: een derailleur die je gewoon zelf kunt onderhouden. Zelf kunt repareren. En die niet direct total-loss is zodra hij één keer een steen kust in een rotsige afdaling.
En eerlijk? Dat idee alleen al voelt behoorlijk verfrissend.

Geen gigant, geen marketingmachine
Madrone Cycles komt uit Oregon, USA. Geen mega corporate merk met miljoenenbudgetten en complete World Cup teams, maar meer zo’n typisch passieproject van techneuten en bikers die dachten: “Waarom is dit eigenlijk allemaal zo ingewikkeld geworden?”
Hun frustratie begon eigenlijk heel simpel. Een dure derailleur kapot rijden door een relatief kleine crash… en er vervolgens achter komen dat je praktisch het hele ding kunt weggooien omdat één onderdeel verbogen is.
Iedereen kent dat gevoel wel.
Dus besloot Madrone het compleet anders te doen.
De derailleur die je wél uit elkaar mag halen
Hun Jab derailleur ziet eruit alsof hij rechtstreeks van een downhillbike uit de toekomst komt. Volledig CNC gefreesd, dikke industriële uitstraling, bijna overbuilt. Maar het interessante zit vooral aan de binnenkant.
Vrijwel alles is vervangbaar.
Lagertjes versleten? Vervangen.
Onderdeel krom? Los vervangen.
Clutch moe? Reviseren.
In een tijd waarin veel onderdelen praktisch wegwerpproducten zijn geworden, voelt dat bijna rebels.
En dat is misschien nog wel het mooiste aan Madrone: ze proberen niet nóg meer technologie toe te voegen. Ze proberen juist controle terug te geven aan riders.



Mechanisch leeft nog steeds
Het mooie is dat Madrone niet puur draait op nostalgie. Dit is niet zo’n “vroeger was alles beter”-project.
Integendeel.
Vrijwel iedereen die met de Jab gereden heeft, zegt hetzelfde: dit ding schakelt absurd strak. Super direct. Geen slap gevoel, geen flex, geen rammelende kooi als het ruig wordt. Gewoon mechanisch geweld.
Juist doordat alles zo massief gebouwd is, voelt het eerder alsof je een precisiecomponent van een motor vasthoudt dan een standaard derailleur.
En misschien nog belangrijker: hij werkt gewoon samen met bestaande systemen. Shimano, SRAM, verschillende speed setups… Madrone probeert je niet op te sluiten in een nieuw ecosysteem waar je meteen alles moet vervangen.
Dat alleen al verdient tegenwoordig bijna applaus.
Maar waarom zou je hiervoor kiezen?
Laten we eerlijk zijn: Shimano en SRAM maken fantastische spullen. Daar is niks mis mee.
Maar steeds meer riders beginnen zich wel af te vragen waar het eindigt. Elektronisch schakelen is vet. Tot je batterij leeg is. Of tot je derailleur een tik krijgt waar je portemonnee spontaan van begint te huilen.
Madrone voelt een beetje als een tegenreactie op die ontwikkeling.
Meer mechaniek.
Meer duurzaamheid.
Meer sleutelen.
Meer “dit onderdeel gaat tien jaar mee”.
Een beetje zoals Chris King ooit deed met lagers en naven. Niet per se goedkoper. Niet per se lichter. Maar gebouwd met een compleet andere filosofie.
En precies daarom denken wij dat Madrone wel eens een serieus cultmerk zou kunnen worden.
Niet voor iedereen.
Maar waarschijnlijk wél voor de riders die nog liever een avond in de garage sleutelen dan een firmware-update uitvoeren op hun fiets.
Saalfelden Leogang trapt het bike seizoen 2026 af
Saalfelden Leogang trapt het bike seizoen 2026 af – en het wordt er één voor in de boeken
Er zijn van die plekken waar het seizoen nét wat eerder begint te kriebelen. Waar de sneeuw nog maar net verdwenen is en je al weet: hier wil je zijn zodra de liften gaan draaien.
Saalfelden Leogang is zo’n plek.
Op 8 mei 2026 gaat hier officieel het bike seizoen van start. En niet zomaar eentje. Met ontelbare hoeveelheid aan trails, events en bikepark-actie wordt dit opnieuw een seizoen dat langer duurt dan de winterpauze zelf.

Van eerste runs tot laatste afdaling
Wat Leogang zo sterk maakt, is dat het nooit draait om één type rijder.
Of je nu:
- je eerste meters in een bikepark maakt
- flowy lijnen zoekt met eindeloze berms
- of juist technische root sections wilt overleven
…hier ligt alles binnen handbereik.
Met 15 lijnen in het park en daarnaast nog eens zes natuurlijke singletracks, is er simpelweg altijd iets te rijden.
En voor de ongeduldigen: de eerste trails, zoals de Schwarzleo en Knappen Trail, waren al rond Pasen open. Want wachten op het seizoen? Dat doen ze hier liever niet.

Nieuwe lijnen, nieuwe verhalen
Wat dit seizoen extra interessant maakt, is dat een aantal relatief nieuwe trails nu voor het eerst een volledig seizoen meedraaien.
Denk aan:
- T-LINE by GoPro – flow, jumps en snelheid
- GATEWAY – perfect voor beginners die hun eerste parkgevoel zoeken
- BACK TO THE ROOTS – puur natuur, wortels en techniek
- HANGOVER – zwart, rauw en allesbehalve vergevingsgezind
Het mooie? Je voelt hier echt het contrast tussen strak aangelegde lijnen en pure, natuurlijke trails. Precies zoals je het wil.

De Tour de Champions: eentje voor je bucketlist
Nieuw dit jaar is de Tour de Champions. En dit is niet zomaar een rondje dat je “even meepakt”.
Deze route verbindt iconische plekken uit de mountainbike-geschiedenis in de regio: van WK-tracks tot bekende wedstrijdlocaties. Je kunt ‘m:
- in één dag afknallen (succes 😉)
- of opdelen in een meerdaags avontuur
Het is zo’n rit waar het niet alleen om de kilometers gaat, maar ook om het verhaal dat je onderweg meeneemt.
Waar de wereldtop samenkomt
Leogang is al jaren een vaste waarde op de internationale kalender. En ook in 2026 verandert dat niet. Van 11 tot 14 juni komt de wereldtop hier weer samen voor de WHOOP UCI Mountain Bike World Series. Downhill, cross-country en enduro op het hoogste niveau.
En het mooiste? Je staat hier letterlijk naast de track terwijl het gebeurt.
25 jaar bikepark – en dat ga je merken
2026 is niet zomaar een seizoen. Het Epic Bikepark Leogang bestaat 25 jaar.
Tijdens de (Leo)Gang Days eind juli draait alles om de community:
- group rides
- workshops
- events
En een leuke twist: een slimme photo box langs de trail legt jouw actie vast — en maakt je automatisch onderdeel van een seizoenlange giveaway.
Met als hoofdprijs? Een Scott Gambler in speciale anniversary uitvoering.
Niet verkeerd.
Meer dan alleen rijden
Wat Leogang onderscheidt, zit niet alleen in de trails. De regio zet ook vol in op:
- duurzame trailbouw
- respect voor natuur en wildlife
- energie-efficiënte infrastructuur
En dat blijft niet onopgemerkt. Met internationale awards op zak laten ze zien dat bikeparken en natuur prima samen kunnen gaan — als je het goed aanpakt.
Dit is waarom je hierheen wil
Saalfelden Leogang is geen bestemming voor één weekend. Het is zo’n plek waar je:
- “even een paar runs” doet… en drie dagen later nog niet weg wil
- blijft hangen voor dat ene extra rondje
- en uiteindelijk beseft dat je plannen te klein waren
Met meer dan 120 kilometer aan trails, negen liften en eindeloze mogelijkheden is dit simpelweg één van de zwaarste bike bestemmingen van Europa.
Ga jij dit seizoen richting Leogang? Of staat ‘ie nog op je lijst?
CushCore Rotary Tire Tool: einde aan het banden-gevecht?
CushCore Rotary Tire Tool: einde aan het banden-gevecht?
Voor iedereen die ooit een CushCore insert op z’n velg heeft proberen te krijgen, is dit herkenbaar:
je begint vol goede moed… en eindigt zwetend, vloekend en met pijnlijke handen.
Want laten we eerlijk zijn:
CushCore monteren is geen klusje – het is een gevecht.
Iedereen die het gedaan heeft weet het…
Voor wie de CushCore wel eens op zijn velgen heeft gemonteerd die weet het:
dit is best een serieuze struggle.
De insert wil geen kant op behalve de juiste. Zeker bij strakke velg-band combinaties kan het echt frustrerend worden.
En gelukkig heeft dat CushCore nu ook zelf ingezien.

De oplossing: de Rotary Tire Tool
Met de introductie van de Rotary Tire Tool probeert CushCore het montageproces een stuk vriendelijker te maken.
Het idee is simpel maar slim:
in plaats van brute kracht gebruik je een roterende beweging om de band netjes over de velg te “rollen”.
Wat maakt deze tool interessant?
- ✔ Minder kracht nodig tijdens montage
- ✔ Minder kans op beschadigde velgen of banden
- ✔ Veel meer controle tijdens het installeren
- ✔ Vooral handig bij inserts (waar het normaal misgaat)
Het is dus geen gimmick, maar echt een tool die inspeelt op een probleem dat bijna iedereen kent.

Is dit de gamechanger?
De grote vraag: maakt dit het echt makkelijker?
Eerlijk is eerlijk — een CushCore montage zal nooit “even snel” worden.
Maar alles wat het proces minder frustrerend maakt, is al winst.
Voor fanatieke rijders die:
- regelmatig banden wisselen
- met inserts rijden
- of gewoon geen zin meer hebben in dat gevecht in de schuur
…kan dit zomaar een must-have tool worden.
Onze take
Bij Trail-Addicts houden we van spullen die een écht probleem oplossen.
En dit is er duidelijk één van.
Want hoe goed CushCore ook is op de trail —
de montage heeft al heel wat mensen grijze haren bezorgd 😅
Deze tool voelt dan ook als een logische (en eigenlijk langverwachte) stap.
Wat denk jij?
Is dit iets wat jij zou gebruiken, of hoort dat geklooi met banden er gewoon bij?
Review: OneUp Components Wave Pedals – Maximale Grip in Alle Omstandigheden
Review: OneUp Components Wave Pedals – Maximale Grip in Alle Omstandigheden
In deze uitgebreide review lees je mijn ervaringen, plus alles wat je moet weten over grip, duurzaamheid en prestaties in verschillende omstandigheden.

Wat maakt de OneUp Wave Pedals anders?
OneUp Components staat bekend om slimme, functionele upgrades voor mountainbikes. Met de Wave Pedals hebben ze iets vernieuwends gedaan: een platformpedaal met een concaaf “golf”-profiel dat niet symmetrisch is zoals bij de meeste pedalen.
De Wave-vorm uitgelegd
De voorkant en achterkant van het pedaal liggen iets hoger dan het midden. Hierdoor ontstaat een natuurlijke “lock-in” positie voor je schoen. Combineer dat met agressieve, vervangbare pins en je krijgt een pedaal dat je voet echt vastgrijpt — zonder dat je ingeklikt zit.
Grip: Bizar goed, zelfs in modder en stof
Grip is dé reden om voor een goed platformpedaal te kiezen. En hier blinkt de Wave echt in uit.
-
✔️ Extreem veel grip op droge, stoffige trails
-
✔️ Blijft betrouwbaar in natte omstandigheden
-
✔️ Goede controle in ruige rock gardens
-
✔️ Geen ongewenst schuiven bij harde compressies
Tijdens onze trip naar Ainsa (Spanje) reden we lange, ruige afdalingen met veel losse stenen en snelle secties. In Finale Ligure kregen de pedalen het zwaar te verduren op technische trails met veel rotsplaten. En in Winterberg gingen ze vol door de bikepark-laps, inclusief natte wortelsecties.
In al die omstandigheden bleef de grip indrukwekkend constant. Mijn voetpositie voelde stabiel en gecontroleerd — precies wat je wilt als het tempo omhoog gaat.

Bouwkwaliteit en duurzaamheid
Na een half jaar intensief gebruik kan ik zeggen dat de bouwkwaliteit uitstekend is.
-
Aluminium body
-
Vervangbare pins
-
Soepele lagers
-
Geen voelbare speling na maanden gebruik
Ondanks meerdere trips, flink wat bikeparkdagen en Nederlandse winterritten draaien de lagers nog steeds soepel. Geen gekraak, geen speling, geen drama.
Dat is precies wat je verwacht van een premium pedaal in deze prijsklasse.
Controle en vertrouwen op de trail
Wat mij het meest opviel is het vertrouwen dat deze pedalen geven. Vooral in technische afdalingen.
Door de wave-vorm voelt het alsof je voet “in” het pedaal staat in plaats van erop. Daardoor:
-
Sta je stabieler in steile secties
-
Kun je harder pushen in bochten
-
Blijf je rustiger bij drops en compressies
-
Heb je minder last van vermoeide voeten
Voor enduro- en trailrijders is dat echt een pluspunt.

Voor wie zijn de OneUp Wave Pedals geschikt?
Deze pedalen zijn ideaal voor:
-
Enduro-rijders
-
Trailrijders
-
Bikepark-liefhebbers
-
Rijders die maximale grip zoeken zonder klikpedalen
Rijd je veel technische trails, steile afdalingen of ruige ondergrond? Dan zijn dit serieuze kanshebbers.
Conclusie: Eén van de beste platformpedalen die ik heb gereden
Na een half jaar intensief testen in binnen- en buitenland kan ik maar één conclusie trekken: de OneUp Wave Pedals leveren uitzonderlijke grip, controle en duurzaamheid.
Of je nu rijdt in stoffig Spanje, op de rotsen van Finale of in een nat Duits bikepark — deze pedalen geven vertrouwen onder alle omstandigheden.
Voor mij blijven ze voorlopig op de bike.

Bulgarije - Opkomend mountainbike mekka van Europa?
Bulgarije – het nieuwe (betaalbare) bike-mekka van Europa?
Je hebt soms van die buitenkansjes die je niet helemaal zag aankomen. In onze mail verscheen een berichtje van Benj over een gidsbedrijf genaamd Out of the Park, gevestigd in Bulgarije. We hebben op onze site ontzettend veel bikeparks staan, maar geen enkele in Bulgarije! We hadden überhaupt nog nooit gehoord van iemand die ging mountainbiken in Bulgarije…
Zonder ook maar iets te hebben uitgezocht, zijn we gegaan!
Terug naar de mail van Benj: na wat kort heen en weer gemaild te hebben, zijn we verder gegaan op WhatsApp en eigenlijk vrij snel besloten om te gaan. We moesten op Sofia (Bulgarije) landen, dus snel tickets geboekt voor een goede prijs — en we zien wel! Fietsen huren of meenemen? Al snel kwamen we tot de conclusie dat huren niet goedkoper is en dat het eigenlijk ook wel fijn is om onze eigen fietsen te hebben.
Zelf hebben we geen reistassen voor de fiets. We zijn ooit eens met een fiets in een grote doos gevlogen en dat was een absoluut rampzalige ervaring! Dus gezocht naar een partij die Evoc-fietstassen verhuurt. We kwamen uit bij Melvin van MH Verhuur via sportrental.nl — gelijk leuk contact, en Melvin wilde ons helpen met twee tassen. Melvin is al jaren actief in de verhuur binnen de fietssportsector en heeft een mooie collectie aan reistassen, hometrainers en racefietsen. Tof dat iemand de stap heeft gezet en fulltime in deze business werkt!
Tassen geregeld, tickets geboekt — let’s go!
Ons thuisfront: “Waar gaan jullie eigenlijk precies heen?”
Goede vraag… geen idee! We laten het wel weten als we er zijn. 😄

Vervallen of nooit afgebouwde resorts – welkom in skiresort Bansko!
In Sofia werden we opgehaald door Chris, een van de eigenaren van het gidsbedrijf Out of the Park. Chris is een Brit en de zwager van Benj, de andere gids en eigenaar. We moesten ruim twee uur rijden naar Bansko. In Sofia word je direct geconfronteerd met dat typische “oude Oostblokgevoel”. Wat we van Sofia zagen, gaf niet direct zin om te blijven. Zodra je de stad uitrijdt, wordt het gelukkig snel beter — de wegen zijn prima!
Onderweg rijden we langs meerdere natuurparken en zien we meteen de gemiddelde architectuur van het land. Huizen zijn vaak half afgebouwd, niet gestuct of zelfs vervallen. Desalniettemin is de natuur schitterend, en de bergen ogen indrukwekkend.
Eenmaal in Bansko aangekomen doemen de onafgebouwde resorts op — enorme complexen die nooit zijn afgemaakt. De omgeving staat er vol mee. Een bijzonder aanzicht. Chris vertelde dat de overheid hier nu actief op stuurt: investeerders krijgen de keuze om hun projecten af te maken of af te breken. De verwachting is dat het probleem elk jaar kleiner wordt.
Het centrum van Bansko is daarentegen juist erg mooi — een echt hedendaags skiresort. Er wordt volop nieuw gebouwd en in de winter schijnt het er behoorlijk druk te zijn!

We zijn hier om te fietsen — mountainbiken, beter gezegd.
Zoveel indrukken! Je kijkt je ogen uit naar de andere cultuur dan we gewend zijn. Vanaf onze gezellige B&B-achtige accommodatie worden we opgehaald met de shuttlebus en trailer. Vandaag gaat het beginnen: de trails in Bulgarije!
We starten met een lekker flowy trailtje. Benj wil eerst even checken wat iedereen kan. Een relaxte trail om mee te beginnen, die meteen een goed beeld geeft van het niveau. Veel trails zijn gemarkeerd en worden onderhouden door locals — waaronder Benj en Chris zelf.
Het is eind oktober, dus het einde van het seizoen. Na een extreem droge zomer heeft een recente regenperiode de trails juist weer in topconditie gebracht.
De tweede trail, na een korte shuttle omhoog en tien minuten relaxed klimmen, is meteen leuker: meer flow, wat toffe features en hogere snelheid. Nog niet “mind blowing”, maar prima opwarmers. We blijven nog relatief laag op de berg – echte warming-up trails dus.
Hoger op de berg – echte alpine trails
Tijd om hogerop te gaan! Je gaat vanzelf vergelijken met bekende mountainbikeplekken. De trails hier doen denken aan echte “alpine trails”, maar dan vanaf de boomgrens naar beneden: loamy stukken, wortels, her en der wat rotsen en losse stenen.
Je merkt dat er veel werk in de paden is gestoken — natuurlijke drops en jumps worden aangevuld met man-made features. Door de hevige regen liggen er af en toe wat extra obstakels op het pad, maar niets wat een biker tegenhoudt. Even afstappen en weer door!
We rijden hier in het Nationaal Park Pirin, dat direct grenst aan het dorp Bansko.

Het Rodopegebergte
We rijden niet alleen in het Pirin-gebied; vandaag starten we eerder, zodat we op tijd aankomen in het Rodope-gebergte. Het is een uurtje rijden, dus we hopen dat het de moeite waard is. Op de terugweg stoppen we nog bij een natuurlijke bron — zwembroek dus mee in de bus!
De shuttle klimt omhoog via iets wat ooit een weg was… heel lang geleden. Vanaf het hoogste punt waar de bus nog kan komen, moeten we nog twintig minuten verder klimmen. Geen zware klim, lekker gemoedelijk.
Hier liggen drie trails van elk ruim 10 kilometer — dus 30 kilometer afdalen vandaag!
Zonder ze allemaal te beschrijven: deze móét je zelf rijden.
Erg toffe trails, elk met een eigen karakter. Soms doet het denken aan Finale Ligure, soms aan Ainsa. Highspeed, technisch, alles zit erin!
Na afloop snel een bord kip met friet (vier euro!) en door naar de hotsprings. Vandaag was echt top – met big smiles kwamen we telkens beneden. Geen extreem hooggebergte, maar absoluut de moeite waard.
De hotsprings
We hadden er veel van verwacht, maar het bleek letterlijk een betonnen bak naast een vervallen gebouw. Verwachtingen even bijstellen, zwembroek aan en erin!
Het water schijnt “alles te genezen wat bestaat” 😉 — en eerlijk is eerlijk, ondanks de setting was het heerlijk ontspannen. Misschien hebben ze het hier juist beter begrepen: het kost bijna niets en je kunt toch lekker relaxen. In het westen betaal je bakken met geld voor luxe en sfeer, maar het effect is hetzelfde. Zeg het maar…
Dag 3 – helaas alweer de laatste dag
We zijn inmiddels aardig gewend aan het skidorp: de houtstook ’s avonds in elk huis, de slechte stoepen, het goedkope maar heerlijke eten en de gezellige pub op loopafstand. Morgen vliegen we terug, dus vandaag nog één keer vol genieten van de omgeving en de trails.
Chris rijdt ons naar dezelfde spot als dag één, maar we pakken andere trails. Er ligt hier genoeg variatie om meerdere dagen te kunnen rijden.
Na een opwarmertje gaan we helemaal omhoog met de bus en duiken opnieuw de alpine trails in — lange afdalingen vanaf de boomgrens naar beneden. Uitzichten? Prachtig.
Na een goede lunch pakken we nog wat trails op de eerste locatie en eindigen met een dikke afdaling richting een ander dorp.
Bansko is een skiresort, maar dit andere dorp – Dropinisthe – is echt een stap terug in de tijd. Wat opvalt: iedereen is supervriendelijk, overal. En dat is misschien nog wel het belangrijkste.
Na weer heerlijk gereden te hebben achter Benj aan, sluiten we af in een goed “Beef”-restaurant met duidelijk westerse prijzen. Die waren het echter volledig waard — serieus goed eten! Benj stuurde elke dag wel wat restauranttips, die we vrolijk negeerden… behalve vandaag. Gelukkig maar!
Bulgarije – Bansko, must-visit: ja of nee?
Mountainbiken kun je tegenwoordig bijna overal waar bergen zijn. Onze ervaring is: waar hoge bergen zijn, zijn ook goede trails. Sommige plekken vallen extra op door het aantal vette paden; andere door de sfeer, de reisbaarheid of gewoon de vibe van de plek.
Trailtechnisch is Bansko echt tof, maar de echte reden om hierheen te gaan is het totaalpakket. Chris en Benj zijn superrelaxte gasten die goed kunnen rijden. De andere cultuur, het ruige landschap en het feit dat het best makkelijk bereikbaar is, maken Bansko een absolute aanrader.
Wij hebben elke dag genoten van Bulgarije en de trails rondom Bansko. Het voelt als een regio met nog veel meer potentie. Het land werkt zichtbaar aan vooruitgang, en ook Chris en Benj bouwen samen met andere locals aan nieuwe routes.
Met andere woorden: het wordt elk jaar beter dan het vorige.
Must visit: ja — vooral vanwege het totaalpakket.
Cheers!
Morzine zomer 2026 evenementen
Morzine Summer 2025 zit erop – en wát een seizoen was het!
De zomer is officieel voorbij in Morzine, en wat voor eentje! Volgens de crew van Bike Morzine was dit zonder twijfel één van de beste zomers ooit. Perfecte trailcondities, eindeloze dagen op de bike en een community die bruisde als nooit tevoren.
Maar na zo’n seizoen komt natuurlijk dat herkenbare gevoel: de post-Morzine blues.
Gelukkig is er goed nieuws om die leegte te vullen, want de voorbereidingen voor volgend jaar zijn al in volle gang. Nieuwe trails, vernieuwde liften en een bomvol evenementenprogramma zorgen ervoor dat zomer 2026 nu al episch belooft te worden.

Morzine & Les Gets – Summer 2026 Evenementen
26 – 28 juni: Pass’Portes du Soleil
3 – 5 juli: Morzine Spartan Race
11 – 14 juli: Harley Days Festival
19 – 22 juli: Tour de France 2026 (nabij Morzine)
14 – 16 augustus: UCI Downhill & XC World Cup
21 – 23 augustus: Enduro World Series

Haute-Savoie World Cup – Downhill & XC
14 – 16 augustus
De Haute-Savoie World Cup blijft een absoluut hoogtepunt voor rijders én fans. Het exacte wedstrijdschema is nog niet bevestigd, maar Les Gets lijkt opnieuw de logische keuze voor de downhillwedstrijd, gezien de rijke geschiedenis daar. Toch doen er geruchten de ronde dat Morzine zelf ook een serieuze gooi wil doen naar de organisatie — reden genoeg om het nieuws op te blijven volgen.
Eén ding is zeker: de beste rijders ter wereld zullen opnieuw hun skills laten zien op de legendarische trails van de Haute-Savoie. Een evenement dat geen enkele mountainbiker mag missen.

Pass’Portes du Soleil
26 – 28 juni
De Pass’Portes du Soleil markeert traditioneel de opening van het complete liftnetwerk van de Portes du Soleil. Geen wedstrijd, maar een unieke bike experience waarbij deelnemers via een uitgepijlde route dwars door de bergen rijden en de mooiste trails van het gebied ontdekken.
Het hele weekend staat in het teken van festivalvibes: honderden stands, lokale gerechten, drankjes en natuurlijk de sfeer die alleen mountainbikers samen kunnen creëren.
Let op: accommodaties en bikeverhuur raken elk jaar snel volgeboekt, dus vroeg reserveren is zeker aan te raden.

Zin in een winteralternatief? – Bike Queenstown 🇳🇿
Voor wie na de zomer niet wil afkicken, is er goed nieuws: Russ Paver, oprichter van Bike Morzine, heeft zijn passie uitgebreid naar de zuidelijke hemisfeer met Bike Queenstown in Nieuw-Zeeland.
Queenstown is al jaren een paradijs voor mountainbikers, en met Bike Queenstown krijgen rijders nu dezelfde service en sfeer die ze van Bike Morzine gewend zijn — maar dan in het hart van Nieuw-Zeeland.
Hun aanbod omvat:
Bike-vriendelijke accommodaties met perfecte ligging en faciliteiten
Premium huurfietsen (o.a. Santa Cruz) – geen gedoe met vervoer
Lokale gidsen die de beste trails kennen
Heli-biking avonturen voor ultieme backcountry rides
Insidertips voor eten, drinken en post-ride chillspots
Meer info is te vinden via Bike Queenstown.
Of het nu gaat om het boeken van accommodatie en bike hire in Morzine voor zomer 2026, of het plannen van een MTB-avontuur aan de andere kant van de wereld — het team van Bike Morzine staat klaar om alles te regelen.
See you on the trails!
— Trail-Addicts
Gravel Beyond – Bianchi verlegt de grenzen van Gravel
“Op het moment dat wij online niet meer het verschil zien wat echt of nep is. Kiezen wij, na 15 jaar online om [OFFLINE] te gaan, Offline weten we wat echt is”
Bianchi onthult de 2026 Gravel Range
In het adembenemende decor van het Italiaanse Castello di Casole presenteerde Bianchi zijn nieuwste gravelcollectie voor 2026. Onder de noemer “Gravel Beyond” toont het merk een duidelijke visie: de grenzen van terrein en categorie doorbreken, en de perfecte balans vinden tussen performance, avontuur en pure rijbeleving.
De collectie bestaat uit vernieuwde kleuren voor de high-end carbonmodellen Impulso (RC, Pro en Comp) en Arcadex (Pro en Comp), én twee gloednieuwe aluminium fietsen: de Arcadex AL en de Via Nirone 7.
Impulso – Gravelracing op topniveau
De Bianchi Impulso blijft hét referentiepunt binnen de gravelracerange van het merk. Geboren voor snelheid en competitie, blinkt hij uit in aerodynamica en lichtgewicht prestaties. Zijn race-DNA werd onlangs bevestigd door Nico Roche, die met een Impulso de UCI Gravel Wereldtitel behaalde in de Master 40-categorie.
De Impulso is verkrijgbaar in drie varianten – RC, Pro en Comp – en krijgt in 2026 nieuwe kleurstellingen:
- Terra met grafietdetails
- Celeste met grafietdetails
- Grijs met zwarte accenten
De topversie, Impulso RC, maakt bovendien deel uit van het exclusieve Officina Bianchi-project. Daarmee kunnen rijders hun fiets personaliseren via zes luxueuze afwerkingen – een unieke kans om prestaties te combineren met Italiaanse elegantie.

Arcadex AL – Aluminium avontuur zonder grenzen
De Arcadex staat al bekend als dé fiets voor rijders die graag buiten de gebaande paden treden. In 2026 breidt de lijn uit met de Arcadex AL, een premium aluminium model dat avonturiers aanspreekt die gravel willen ontdekken zonder in te leveren op stijl of prestaties.
Dankzij het hydroformed aluminium frame oogt de Arcadex AL strak en modern. De geometrie is geoptimaliseerd voor banden tot 50 mm breed, met semi-geïntegreerde kabelgeleiding en compatibiliteit met een verende voorvork.
De fiets is bovendien uitgerust met bevestigingspunten voor tassen en accessoires, ideaal voor bikepacking en lange tochten.
Beschikbare kleurstellingen:
- Turquoise met Celeste vork
- Lichtgroen met Forest Green vork
- Burgundy Red met Coral Red vork (launch edition)

Via Nirone 7 – Toegankelijke allroad gravelbike
De Via Nirone 7 is Bianchi’s meest toegankelijke gravelbike tot nu toe – ideaal voor wie de overstap wil maken van wegfiets of MTB naar het gravelavontuur.
Het volledig vernieuwde aluminium frame is gecombineerd met een carbon voorvork en geschikt voor zowel 1x als 2x aandrijvingen. De Via Nirone 7 is wendbaar, stabiel en ontworpen voor rijders die multisurface fietsen en bikepacking willen ontdekken zonder concessies te doen aan comfort of looks.
De fiets is bovendien compatibel met het nieuwe Bianchi geïntegreerde carbon stuur, speciaal ontwikkeld voor gravelgebruik.
Verkrijgbaar in twee kleurstellingen:
- Yellow Graphite
- Celeste Graphite

Gravel Beyond – Meer dan een slogan
Met de 2026-collectie bevestigt Bianchi zijn ambitie: Gravel Beyond is geen marketingterm, maar een filosofie. Het gaat om fietsen die prestaties en plezier combineren – of je nu racet, traint of de wereld wilt verkennen.
Van de aerodynamische Impulso RC tot de avontuurlijke Arcadex AL en de toegankelijke Via Nirone 7 – Bianchi biedt voor elke gravelrijder een passende keuze.
Treviglio (Italië), 16 oktober 2025
Op zoek naar de beste MTB trails in Noorwegen
“Op het moment dat wij online niet meer het verschil zien wat echt of nep is. Kiezen wij, na 15 jaar online om [OFFLINE] te gaan, Offline weten we wat echt is”
Op zoek naar de beste MTB trails in Noorwegen
In deze serie gaat Joar Paganus op zoek naar de beste, meest unieke en epische routes van Noorwegen. Hij rijdt onder andere hoge bergtoppen, natuurlijke stroming, enduro- en downhillroutes. De reis begint in Noord-Noorwegen, maar blijf op de hoogte zodra er meer locaties worden toegevoegd.
Fjällvila UppTäcka review – Onze ervaring met de Nederlandse hardcover daktent
Fjällvila UppTäcka – Van Formule 1-camping tot bergtop
Sommige avonturen beginnen niet op een trail, maar op een plek waar je het totaal niet verwacht.
In dit geval: een Formule 1-camping in Oostenrijk.
Ik (Rik) was daar op uitnodiging van een vriend om, als Nederlander, natuurlijk Max Verstappen aan te moedigen. De sfeer was chaotisch — overal tenten, bier, en oranje vlaggen — maar tussen dat alles viel één ding me direct op: een prachtige, superstrakke daktent op een Porsche Cayenne. Niet die logge, vierkante variant die je vaak ziet, maar een rank model met een minimalistisch design. Plat, stijlvol en ogenschijnlijk razendsnel op te zetten. Dat wekte mijn nieuwsgierigheid.
Ik moest weten wat dat was.

Eenmaal terug begon het speurwerk. Het specifieke model van die Cayenne kon ik niet vinden, maar mijn zoektocht bracht me bij iets gelijkwaardigs: de Fjällvila UppTäcka.
Een Nederlands merk, degelijk design, aandacht voor detail — en eerlijk gezegd ook gewoon een naam die meteen lekker bekt. Dus dacht ik: waarom niet gewoon even contact opnemen?
Tot mijn plezier vonden ze bij Fjällvila Trail-Addicts ook een tof platform, en voor ik het wist kregen we een mailtje terug: “Natuurlijk, neem er eentje mee!”

De eerste test – richting Aínsa
De eer voor de eerste kilometers ging naar Nico. Met zijn camperbus ging hij in de zomer naar Spanje, richting onder andere Aínsa, dat waanzinnig mooie mountainbikegebied aan de zuidkant van de Pyreneeën. Een ruige regio vol trails, stof, zon en eindeloze vergezichten — precies het terrein waar zo’n tent zich moet bewijzen.
De eerste indruk? Positief. De UppTäcka valt direct op door z’n platte vorm.
Dat is niet alleen mooi, maar ook praktisch: minder luchtweerstand, minder brandstofverbruik, en geen windgeruis dat je er onderweg gek van wordt.
En dan het opzetten: je klikt een paar stevige klemmen los, geeft de bovenkant een duwtje, en hoppa! — de gasveren doen de rest. Binnen enkele seconden ontvouwt de tent zich bijna volledig vanzelf. Alleen nog de luifeltjes spannen, en je bent klaar om te slapen.
Als je ooit hebt lopen worstelen met tentstokken, scheerlijnen en regenbuien, dan voelt dit als pure magie.

Van Spaanse zon tot onverwachte regen
Tijdens die eerste trip bleek ook meteen hoe handig het concept is.
De binnenzijde is volledig te verduisteren — met de stoffen raamluiken dicht is het echt pikdonker, ideaal als je even wilt uitslapen of als de zon je ’s ochtends al om zes uur in het gezicht prikt.
En mocht het gaan regenen (wat in de bergen zomaar kan gebeuren), dan kun je alle schermen gewoon van binnenuit bedienen.
De buitenkant is gemaakt van dik ripstop polykatoen, waterdicht tot 3.000 mm, en het dak is zelfs bestand tegen 5.000 mm regen. De metalen hardcover beschermt het geheel onderweg en klapt dankzij die gasveren soepel open. Middels een speciale band trek de je daktent ook gemakkelijk weer dicht. Je moet links en rechts nog wel even het doek goed naar binnen duwen.
Binnenin zit een LED-strip die draait op een powerbank, zodat je ’s avonds wat licht hebt zonder met kabels te hoeven prutsen. Simpel, maar handig.

Het matras-moment
Oké, eerlijk is eerlijk: het matras is misschien het enige puntje van kritiek.
Zoals bij veel daktenten is het nét iets te dun om écht comfortabel te zijn.
Je ligt goed, maar niet fantastisch. Wij hebben dat opgelost met een inflatable matje dat er gewoon in kan blijven liggen. En dat maakt serieus het verschil tussen “best te doen” en “heerlijk slapen”.

De tweede ronde – samen op pad
Een maand later besloten we de tent over te zetten op mijn eigen transporter voor een echte mountainbike-roadtrip.
Mijn bus is bewust maar op één persoon ingericht — niet uit minimalisme, maar omdat ik snurk als een malle. Dus: Nico in de daktent, ik beneden. Zo slapen we allebei een stukje beter 😉
Met de UppTäcka bovenop en de fietsen in de bus gingen we plankgas naar Spanje.
We zochten de bergen op boven Aínsa, over een stoffige, rotsige piste. De 4Motion klom met gemak omhoog, en de tent bleef rotsvast zitten. Boven vonden we niet direct een plek om te slapen, maar het uitzicht was de moeite waard. De foto’s spreken voor zich.
Op de terugweg zagen we een verhoogde waterberm net iets te laat… dikke bonk in de dorpel. Tja, dat hoort erbij, negeren en door. De daktent zat gelukkig nog op zijn plek, want de klap was best hard…

Gebruiksgemak en looks
Wat we het meest waarderen aan de Fjällvila UppTäcka, naast de eenvoud, is de uitstraling.
Het is een tent die eruitziet alsof hij thuishoort op een Land Cruiser in IJsland, een Defender in de woestijn, of natuurlijk een 4motion Transporter. Strak, functioneel, maar met genoeg design om indruk te maken op de camping naast je.
Hij scoort bij ons:
-
Looks: dikke 10
-
Gebruiksgemak: een solide 8 (geen 10, want die luifeltjes moeten nog even handmatig)
-
Comfort: 7 met het standaard matras, 9 met een extra inflatable matje
Qua gewicht en vorm is hij goed te combineren met middelgrote bussen en SUV’s. De dakdragers moeten minstens 75 kg dynamische last aankunnen — dat is tijdens het rijden. Je lichaamsgewicht telt daar niet in mee, want dat is de statische last (wanneer je stilstaat).

Een Nederlands merk dat het snapt
Wat het verhaal extra leuk maakt, is dat Fjällvila gewoon een Nederlands merk is.
Ze combineren Scandinavische stijl met praktische innovatie. Hun hele lijn draait om eenvoud, duurzaamheid en design zonder fratsen.
De UppTäcka is daar een perfect voorbeeld van: strak aluminium frame, honeycomb-bodem, stevige bevestigingspunten en een ontwerp dat net zo goed past bij een camper als bij een 4×4.
Na meerdere dagen kamperen, mountainbiken, hobbelen over pistes en slapen onder de sterren, kwamen we tot één conclusie:
Deze tent past bij onze manier van reizen. Geen gedoe, snel opzetten, robuust, en gewoon mooi om te zien.
Zonder enige verplichting richting Fjällvila kunnen we eerlijk zeggen: dit is een daktent die je (wij) wíl(len) houden. En dat zegt eigenlijk alles.
Wil je meer weten over deze daktent check: https://fjallvila.nl/
Aínsa – Een verrassend mountainbike-juweel in de Pyreneeën
Aínsa – een verrassend mooi mountainbikegebied
Dat je lekker kunt mountainbiken in de Pyreneeën is op zich geen verrassing. Maar Aínsa – in de Aragonese uitlopers van de Pyreneeën – heeft nét dat extra karakter: ruiger, wilder, minder platgetreden dan veel Alpengebieden, en met een bijzonder gunstige ligging aan de Spaanse zijde. Dat laatste betekent dat vóór- en naseizoen vaak milder weer biedt dan in de hogere Alpen.
Toch is het verstandig om hoogzomer voorzichtig te plannen: in regio’s zoals Aínsa kunnen temperaturen flink oplopen. Daarom is onze focus vaak op het na de zomer seizoen. Aínsa ligt – zuid-noord bekeken – links onder Andorra, in een bergzone met toppen tussen circa 1.000 en 1.500 meter.

Het dorp
Aínsa is geen piepklein dorpje in de bergen: het heeft voldoende voorzieningen, waaronder zelfs een fietszaak, wat geen vanzelfsprekendheid is in afgelegen bergdorpen. Wij zelf kozen voor kamperen in de buurt — dat past bij onze vrijheid en het buitengevoel, zeker na een lange dag op de bike. ’s Avonds relax je gewoon op de camping plek met een biertje.
Voor wie het maximale uit de regio wil halen, raden we een gids aan. In Aínsa / Zona Zero zijn verschillende aanbieders van shuttles maar let op; deze rijden niet allemaal offroad en hebben vaak beperkte tijdsblokken. Wij hebben geschuttled met www.Trail-Hunters.se (site is binnenkort weer online). Elisa heeft ons de mooiste trails laten zien en zij knallen wel de offroad paden in met de 4×4, veel minder klimmen op de bike dus. 🙂

Markeringen
Wat bijzonder is: de routes zijn extreem goed gemarkeerd. Niet alleen in apps zoals Trailforks (Aínsa telt > 1.450 mountainbike-trails) Trailforks+2Trailforks+2, maar ook in de praktijk. Ze dragen internationale mountainbikebordjes met nummers. Je kunt (mits wat oriëntatie) bordjes volgen, wat het navigeren eenvoudiger maakt dan in sommige andere regio’s.
Omdat wij graag technischere trails reden én zoveel mogelijk kilometers wilden doen op een dag, maakten we gebruik van shuttle-service. We gingen met Trail-hunters.se op pad (zij rijden met 4×4 transporter + trailer, ook voor de wat lastigere bergpassen) Tripadvisor. Zo bereik je meer trails, meer variatie, en kun je ‘s ochtends hoger starten.

En over gidscommunicatie gesproken: hoewel we dachten dat we dezelfde taal spraken, geraakte we in een grappige miscommunicatie. We vroegen aan Elisa: “Kun je morgen ook shuttlelen?” en zij antwoordde: “Ik ben vrij morgen.” Wij dachten dat ze níét beschikbaar was — maar bleek dat “vrij” hier “beschikbaar” betekent! Uiteindelijk lachten we erom, maar het was een leerzaam moment.

Trailvariatie & karakter
Wat ons tijdens het rijden opviel: de diversiteit in ondergrond en stijl is enorm. De regio wordt gedomineerd door grijze, rotsachtige structuren, maar je vindt ook wortelpartijen, los grind, en flow-secties. Soms liggen twee trails vlak bij elkaar en zijn ze toch compleet verschillend in karakter.
Voorbeelden van trails in Aínsa:
-
Santa Ana: een korte route (1,5 km) tussen de Huertas de Cinca en de weg naar Pueyo de Araguás, gemakkelijk te volgen, zowel up als down.
-
Verder zijn er trails als Cruz de la Trinidad, Peñas Cinglas, La Natiella etc. die vaak hoog scoren op Trailforks.
-
In totaal omvat de regio maar liefst ± 1.579 trails, met een enorme verticale en afstandsmatrix.

Seizoen, weer & beperkingen
Een groot voordeel van Aínsa ligt in het klimaat: in de wintermaanden kan het overdag nog rond de 15 °C zijn, vooral in de lagere delen. Alleen februari is vaak mistiger, mede doordat Aínsa in de nabijheid van rivieren ligt — dat bevordert mist-vorming.
In de zomer kunnen de temperaturen flink oplopen — dus biken in hoogseizoen vraagt strategische planning (vroeg starten, zuidelijke hellingen vermijden). Daarom kiezen veel mountainbikers bewust voor lente of herfst (maart, april, mei, oktober, november) als optimale maanden.

Routeplanning & tips
-
Gebruik Trailforks: de interactieve kaart toont alle trails, de status, moeilijkheidsgraad en foto’s.
-
Zorg voor shuttle of lift: zelfs als je klimkracht hebt, kun je met shuttle meer trails per dag rijden, en je richt je op dalende secties.
-
Boek een lokale gids: zij kennen de beste combinaties, actuele condities en kunnen je veilig begeleiden. Trail-Hunters.se maakt op maat gemaakte trips
-
Inventariseer je wensen vooraf: technisch vs flow, lange afdalingen vs korte, fysiek inspannend vs ontspannen.
-
Wees voorbereid op gemengde ondergronden: stevige banden, goede vering en remkracht zijn gewenst.
Onze ervaring samengevat
Wij reden een mix van technische routes en flowpaden, gebruikten een shuttle om de hoge passen te bereiken en genoten van het contrast met Alpengebieden. De bewegwijzering, de diversiteit en de natuurlijke omgeving maakten het tot een van onze meest memorabele MTB-tripjes.
Als je een minder “standaard” mountainbikebestemming zoekt, biedt Aínsa dat nét andere — ruige rotsen, verrassende paden, minder druk en een sterke lokaal-organisatie. Zet het zeker op je lijstje!















