Review: OneUp Components Wave Pedals – Maximale Grip in Alle Omstandigheden
Review: OneUp Components Wave Pedals – Maximale Grip in Alle Omstandigheden
In deze uitgebreide review lees je mijn ervaringen, plus alles wat je moet weten over grip, duurzaamheid en prestaties in verschillende omstandigheden.
Wat maakt de OneUp Wave Pedals anders?
OneUp Components staat bekend om slimme, functionele upgrades voor mountainbikes. Met de Wave Pedals hebben ze iets vernieuwends gedaan: een platformpedaal met een concaaf “golf”-profiel dat niet symmetrisch is zoals bij de meeste pedalen.
De Wave-vorm uitgelegd
De voorkant en achterkant van het pedaal liggen iets hoger dan het midden. Hierdoor ontstaat een natuurlijke “lock-in” positie voor je schoen. Combineer dat met agressieve, vervangbare pins en je krijgt een pedaal dat je voet echt vastgrijpt — zonder dat je ingeklikt zit.
Grip: Bizar goed, zelfs in modder en stof
Grip is dé reden om voor een goed platformpedaal te kiezen. En hier blinkt de Wave echt in uit.
-
✔️ Extreem veel grip op droge, stoffige trails
-
✔️ Blijft betrouwbaar in natte omstandigheden
-
✔️ Goede controle in ruige rock gardens
-
✔️ Geen ongewenst schuiven bij harde compressies
Tijdens onze trip naar Ainsa (Spanje) reden we lange, ruige afdalingen met veel losse stenen en snelle secties. In Finale Ligure kregen de pedalen het zwaar te verduren op technische trails met veel rotsplaten. En in Winterberg gingen ze vol door de bikepark-laps, inclusief natte wortelsecties.
In al die omstandigheden bleef de grip indrukwekkend constant. Mijn voetpositie voelde stabiel en gecontroleerd — precies wat je wilt als het tempo omhoog gaat.
Bouwkwaliteit en duurzaamheid
Na een half jaar intensief gebruik kan ik zeggen dat de bouwkwaliteit uitstekend is.
-
Aluminium body
-
Vervangbare pins
-
Soepele lagers
-
Geen voelbare speling na maanden gebruik
Ondanks meerdere trips, flink wat bikeparkdagen en Nederlandse winterritten draaien de lagers nog steeds soepel. Geen gekraak, geen speling, geen drama.
Dat is precies wat je verwacht van een premium pedaal in deze prijsklasse.
Controle en vertrouwen op de trail
Wat mij het meest opviel is het vertrouwen dat deze pedalen geven. Vooral in technische afdalingen.
Door de wave-vorm voelt het alsof je voet “in” het pedaal staat in plaats van erop. Daardoor:
-
Sta je stabieler in steile secties
-
Kun je harder pushen in bochten
-
Blijf je rustiger bij drops en compressies
-
Heb je minder last van vermoeide voeten
Voor enduro- en trailrijders is dat echt een pluspunt.
Voor wie zijn de OneUp Wave Pedals geschikt?
Deze pedalen zijn ideaal voor:
-
Enduro-rijders
-
Trailrijders
-
Bikepark-liefhebbers
-
Rijders die maximale grip zoeken zonder klikpedalen
Rijd je veel technische trails, steile afdalingen of ruige ondergrond? Dan zijn dit serieuze kanshebbers.
Conclusie: Eén van de beste platformpedalen die ik heb gereden
Na een half jaar intensief testen in binnen- en buitenland kan ik maar één conclusie trekken: de OneUp Wave Pedals leveren uitzonderlijke grip, controle en duurzaamheid.
Of je nu rijdt in stoffig Spanje, op de rotsen van Finale of in een nat Duits bikepark — deze pedalen geven vertrouwen onder alle omstandigheden.
Voor mij blijven ze voorlopig op de bike.
Bulgarije - Opkomend mountainbike mekka van Europa?
Bulgarije – het nieuwe (betaalbare) bike-mekka van Europa?
Je hebt soms van die buitenkansjes die je niet helemaal zag aankomen. In onze mail verscheen een berichtje van Benj over een gidsbedrijf genaamd Out of the Park, gevestigd in Bulgarije. We hebben op onze site ontzettend veel bikeparks staan, maar geen enkele in Bulgarije! We hadden überhaupt nog nooit gehoord van iemand die ging mountainbiken in Bulgarije…
Zonder ook maar iets te hebben uitgezocht, zijn we gegaan!
Terug naar de mail van Benj: na wat kort heen en weer gemaild te hebben, zijn we verder gegaan op WhatsApp en eigenlijk vrij snel besloten om te gaan. We moesten op Sofia (Bulgarije) landen, dus snel tickets geboekt voor een goede prijs — en we zien wel! Fietsen huren of meenemen? Al snel kwamen we tot de conclusie dat huren niet goedkoper is en dat het eigenlijk ook wel fijn is om onze eigen fietsen te hebben.
Zelf hebben we geen reistassen voor de fiets. We zijn ooit eens met een fiets in een grote doos gevlogen en dat was een absoluut rampzalige ervaring! Dus gezocht naar een partij die Evoc-fietstassen verhuurt. We kwamen uit bij Melvin van MH Verhuur via sportrental.nl — gelijk leuk contact, en Melvin wilde ons helpen met twee tassen. Melvin is al jaren actief in de verhuur binnen de fietssportsector en heeft een mooie collectie aan reistassen, hometrainers en racefietsen. Tof dat iemand de stap heeft gezet en fulltime in deze business werkt!
Tassen geregeld, tickets geboekt — let’s go!
Ons thuisfront: “Waar gaan jullie eigenlijk precies heen?”
Goede vraag… geen idee! We laten het wel weten als we er zijn. 😄
Vervallen of nooit afgebouwde resorts – welkom in skiresort Bansko!
In Sofia werden we opgehaald door Chris, een van de eigenaren van het gidsbedrijf Out of the Park. Chris is een Brit en de zwager van Benj, de andere gids en eigenaar. We moesten ruim twee uur rijden naar Bansko. In Sofia word je direct geconfronteerd met dat typische “oude Oostblokgevoel”. Wat we van Sofia zagen, gaf niet direct zin om te blijven. Zodra je de stad uitrijdt, wordt het gelukkig snel beter — de wegen zijn prima!
Onderweg rijden we langs meerdere natuurparken en zien we meteen de gemiddelde architectuur van het land. Huizen zijn vaak half afgebouwd, niet gestuct of zelfs vervallen. Desalniettemin is de natuur schitterend, en de bergen ogen indrukwekkend.
Eenmaal in Bansko aangekomen doemen de onafgebouwde resorts op — enorme complexen die nooit zijn afgemaakt. De omgeving staat er vol mee. Een bijzonder aanzicht. Chris vertelde dat de overheid hier nu actief op stuurt: investeerders krijgen de keuze om hun projecten af te maken of af te breken. De verwachting is dat het probleem elk jaar kleiner wordt.
Het centrum van Bansko is daarentegen juist erg mooi — een echt hedendaags skiresort. Er wordt volop nieuw gebouwd en in de winter schijnt het er behoorlijk druk te zijn!
We zijn hier om te fietsen — mountainbiken, beter gezegd.
Zoveel indrukken! Je kijkt je ogen uit naar de andere cultuur dan we gewend zijn. Vanaf onze gezellige B&B-achtige accommodatie worden we opgehaald met de shuttlebus en trailer. Vandaag gaat het beginnen: de trails in Bulgarije!
We starten met een lekker flowy trailtje. Benj wil eerst even checken wat iedereen kan. Een relaxte trail om mee te beginnen, die meteen een goed beeld geeft van het niveau. Veel trails zijn gemarkeerd en worden onderhouden door locals — waaronder Benj en Chris zelf.
Het is eind oktober, dus het einde van het seizoen. Na een extreem droge zomer heeft een recente regenperiode de trails juist weer in topconditie gebracht.
De tweede trail, na een korte shuttle omhoog en tien minuten relaxed klimmen, is meteen leuker: meer flow, wat toffe features en hogere snelheid. Nog niet “mind blowing”, maar prima opwarmers. We blijven nog relatief laag op de berg – echte warming-up trails dus.
Hoger op de berg – echte alpine trails
Tijd om hogerop te gaan! Je gaat vanzelf vergelijken met bekende mountainbikeplekken. De trails hier doen denken aan echte “alpine trails”, maar dan vanaf de boomgrens naar beneden: loamy stukken, wortels, her en der wat rotsen en losse stenen.
Je merkt dat er veel werk in de paden is gestoken — natuurlijke drops en jumps worden aangevuld met man-made features. Door de hevige regen liggen er af en toe wat extra obstakels op het pad, maar niets wat een biker tegenhoudt. Even afstappen en weer door!
We rijden hier in het Nationaal Park Pirin, dat direct grenst aan het dorp Bansko.
Het Rodopegebergte
We rijden niet alleen in het Pirin-gebied; vandaag starten we eerder, zodat we op tijd aankomen in het Rodope-gebergte. Het is een uurtje rijden, dus we hopen dat het de moeite waard is. Op de terugweg stoppen we nog bij een natuurlijke bron — zwembroek dus mee in de bus!
De shuttle klimt omhoog via iets wat ooit een weg was… heel lang geleden. Vanaf het hoogste punt waar de bus nog kan komen, moeten we nog twintig minuten verder klimmen. Geen zware klim, lekker gemoedelijk.
Hier liggen drie trails van elk ruim 10 kilometer — dus 30 kilometer afdalen vandaag!
Zonder ze allemaal te beschrijven: deze móét je zelf rijden.
Erg toffe trails, elk met een eigen karakter. Soms doet het denken aan Finale Ligure, soms aan Ainsa. Highspeed, technisch, alles zit erin!
Na afloop snel een bord kip met friet (vier euro!) en door naar de hotsprings. Vandaag was echt top – met big smiles kwamen we telkens beneden. Geen extreem hooggebergte, maar absoluut de moeite waard.
De hotsprings
We hadden er veel van verwacht, maar het bleek letterlijk een betonnen bak naast een vervallen gebouw. Verwachtingen even bijstellen, zwembroek aan en erin!
Het water schijnt “alles te genezen wat bestaat” 😉 — en eerlijk is eerlijk, ondanks de setting was het heerlijk ontspannen. Misschien hebben ze het hier juist beter begrepen: het kost bijna niets en je kunt toch lekker relaxen. In het westen betaal je bakken met geld voor luxe en sfeer, maar het effect is hetzelfde. Zeg het maar…
Dag 3 – helaas alweer de laatste dag
We zijn inmiddels aardig gewend aan het skidorp: de houtstook ’s avonds in elk huis, de slechte stoepen, het goedkope maar heerlijke eten en de gezellige pub op loopafstand. Morgen vliegen we terug, dus vandaag nog één keer vol genieten van de omgeving en de trails.
Chris rijdt ons naar dezelfde spot als dag één, maar we pakken andere trails. Er ligt hier genoeg variatie om meerdere dagen te kunnen rijden.
Na een opwarmertje gaan we helemaal omhoog met de bus en duiken opnieuw de alpine trails in — lange afdalingen vanaf de boomgrens naar beneden. Uitzichten? Prachtig.
Na een goede lunch pakken we nog wat trails op de eerste locatie en eindigen met een dikke afdaling richting een ander dorp.
Bansko is een skiresort, maar dit andere dorp – Dropinisthe – is echt een stap terug in de tijd. Wat opvalt: iedereen is supervriendelijk, overal. En dat is misschien nog wel het belangrijkste.
Na weer heerlijk gereden te hebben achter Benj aan, sluiten we af in een goed “Beef”-restaurant met duidelijk westerse prijzen. Die waren het echter volledig waard — serieus goed eten! Benj stuurde elke dag wel wat restauranttips, die we vrolijk negeerden… behalve vandaag. Gelukkig maar!
Bulgarije – Bansko, must-visit: ja of nee?
Mountainbiken kun je tegenwoordig bijna overal waar bergen zijn. Onze ervaring is: waar hoge bergen zijn, zijn ook goede trails. Sommige plekken vallen extra op door het aantal vette paden; andere door de sfeer, de reisbaarheid of gewoon de vibe van de plek.
Trailtechnisch is Bansko echt tof, maar de echte reden om hierheen te gaan is het totaalpakket. Chris en Benj zijn superrelaxte gasten die goed kunnen rijden. De andere cultuur, het ruige landschap en het feit dat het best makkelijk bereikbaar is, maken Bansko een absolute aanrader.
Wij hebben elke dag genoten van Bulgarije en de trails rondom Bansko. Het voelt als een regio met nog veel meer potentie. Het land werkt zichtbaar aan vooruitgang, en ook Chris en Benj bouwen samen met andere locals aan nieuwe routes.
Met andere woorden: het wordt elk jaar beter dan het vorige.
Must visit: ja — vooral vanwege het totaalpakket.
Cheers!
Morzine zomer 2026 evenementen
Morzine Summer 2025 zit erop – en wát een seizoen was het!
De zomer is officieel voorbij in Morzine, en wat voor eentje! Volgens de crew van Bike Morzine was dit zonder twijfel één van de beste zomers ooit. Perfecte trailcondities, eindeloze dagen op de bike en een community die bruisde als nooit tevoren.
Maar na zo’n seizoen komt natuurlijk dat herkenbare gevoel: de post-Morzine blues.
Gelukkig is er goed nieuws om die leegte te vullen, want de voorbereidingen voor volgend jaar zijn al in volle gang. Nieuwe trails, vernieuwde liften en een bomvol evenementenprogramma zorgen ervoor dat zomer 2026 nu al episch belooft te worden.
Morzine & Les Gets – Summer 2026 Evenementen
26 – 28 juni: Pass’Portes du Soleil
3 – 5 juli: Morzine Spartan Race
11 – 14 juli: Harley Days Festival
19 – 22 juli: Tour de France 2026 (nabij Morzine)
14 – 16 augustus: UCI Downhill & XC World Cup
21 – 23 augustus: Enduro World Series
Haute-Savoie World Cup – Downhill & XC
14 – 16 augustus
De Haute-Savoie World Cup blijft een absoluut hoogtepunt voor rijders én fans. Het exacte wedstrijdschema is nog niet bevestigd, maar Les Gets lijkt opnieuw de logische keuze voor de downhillwedstrijd, gezien de rijke geschiedenis daar. Toch doen er geruchten de ronde dat Morzine zelf ook een serieuze gooi wil doen naar de organisatie — reden genoeg om het nieuws op te blijven volgen.
Eén ding is zeker: de beste rijders ter wereld zullen opnieuw hun skills laten zien op de legendarische trails van de Haute-Savoie. Een evenement dat geen enkele mountainbiker mag missen.
Pass’Portes du Soleil
26 – 28 juni
De Pass’Portes du Soleil markeert traditioneel de opening van het complete liftnetwerk van de Portes du Soleil. Geen wedstrijd, maar een unieke bike experience waarbij deelnemers via een uitgepijlde route dwars door de bergen rijden en de mooiste trails van het gebied ontdekken.
Het hele weekend staat in het teken van festivalvibes: honderden stands, lokale gerechten, drankjes en natuurlijk de sfeer die alleen mountainbikers samen kunnen creëren.
Let op: accommodaties en bikeverhuur raken elk jaar snel volgeboekt, dus vroeg reserveren is zeker aan te raden.
Zin in een winteralternatief? – Bike Queenstown 🇳🇿
Voor wie na de zomer niet wil afkicken, is er goed nieuws: Russ Paver, oprichter van Bike Morzine, heeft zijn passie uitgebreid naar de zuidelijke hemisfeer met Bike Queenstown in Nieuw-Zeeland.
Queenstown is al jaren een paradijs voor mountainbikers, en met Bike Queenstown krijgen rijders nu dezelfde service en sfeer die ze van Bike Morzine gewend zijn — maar dan in het hart van Nieuw-Zeeland.
Hun aanbod omvat:
Bike-vriendelijke accommodaties met perfecte ligging en faciliteiten
Premium huurfietsen (o.a. Santa Cruz) – geen gedoe met vervoer
Lokale gidsen die de beste trails kennen
Heli-biking avonturen voor ultieme backcountry rides
Insidertips voor eten, drinken en post-ride chillspots
Meer info is te vinden via Bike Queenstown.
Of het nu gaat om het boeken van accommodatie en bike hire in Morzine voor zomer 2026, of het plannen van een MTB-avontuur aan de andere kant van de wereld — het team van Bike Morzine staat klaar om alles te regelen.
See you on the trails!
— Trail-Addicts
Gravel Beyond – Bianchi verlegt de grenzen van Gravel
Bianchi onthult de 2026 Gravel Range
In het adembenemende decor van het Italiaanse Castello di Casole presenteerde Bianchi zijn nieuwste gravelcollectie voor 2026. Onder de noemer “Gravel Beyond” toont het merk een duidelijke visie: de grenzen van terrein en categorie doorbreken, en de perfecte balans vinden tussen performance, avontuur en pure rijbeleving.
De collectie bestaat uit vernieuwde kleuren voor de high-end carbonmodellen Impulso (RC, Pro en Comp) en Arcadex (Pro en Comp), én twee gloednieuwe aluminium fietsen: de Arcadex AL en de Via Nirone 7.
Impulso – Gravelracing op topniveau
De Bianchi Impulso blijft hét referentiepunt binnen de gravelracerange van het merk. Geboren voor snelheid en competitie, blinkt hij uit in aerodynamica en lichtgewicht prestaties. Zijn race-DNA werd onlangs bevestigd door Nico Roche, die met een Impulso de UCI Gravel Wereldtitel behaalde in de Master 40-categorie.
De Impulso is verkrijgbaar in drie varianten – RC, Pro en Comp – en krijgt in 2026 nieuwe kleurstellingen:
- Terra met grafietdetails
- Celeste met grafietdetails
- Grijs met zwarte accenten
De topversie, Impulso RC, maakt bovendien deel uit van het exclusieve Officina Bianchi-project. Daarmee kunnen rijders hun fiets personaliseren via zes luxueuze afwerkingen – een unieke kans om prestaties te combineren met Italiaanse elegantie.
Arcadex AL – Aluminium avontuur zonder grenzen
De Arcadex staat al bekend als dé fiets voor rijders die graag buiten de gebaande paden treden. In 2026 breidt de lijn uit met de Arcadex AL, een premium aluminium model dat avonturiers aanspreekt die gravel willen ontdekken zonder in te leveren op stijl of prestaties.
Dankzij het hydroformed aluminium frame oogt de Arcadex AL strak en modern. De geometrie is geoptimaliseerd voor banden tot 50 mm breed, met semi-geïntegreerde kabelgeleiding en compatibiliteit met een verende voorvork.
De fiets is bovendien uitgerust met bevestigingspunten voor tassen en accessoires, ideaal voor bikepacking en lange tochten.
Beschikbare kleurstellingen:
- Turquoise met Celeste vork
- Lichtgroen met Forest Green vork
- Burgundy Red met Coral Red vork (launch edition)
Via Nirone 7 – Toegankelijke allroad gravelbike
De Via Nirone 7 is Bianchi’s meest toegankelijke gravelbike tot nu toe – ideaal voor wie de overstap wil maken van wegfiets of MTB naar het gravelavontuur.
Het volledig vernieuwde aluminium frame is gecombineerd met een carbon voorvork en geschikt voor zowel 1x als 2x aandrijvingen. De Via Nirone 7 is wendbaar, stabiel en ontworpen voor rijders die multisurface fietsen en bikepacking willen ontdekken zonder concessies te doen aan comfort of looks.
De fiets is bovendien compatibel met het nieuwe Bianchi geïntegreerde carbon stuur, speciaal ontwikkeld voor gravelgebruik.
Verkrijgbaar in twee kleurstellingen:
- Yellow Graphite
- Celeste Graphite
Gravel Beyond – Meer dan een slogan
Met de 2026-collectie bevestigt Bianchi zijn ambitie: Gravel Beyond is geen marketingterm, maar een filosofie. Het gaat om fietsen die prestaties en plezier combineren – of je nu racet, traint of de wereld wilt verkennen.
Van de aerodynamische Impulso RC tot de avontuurlijke Arcadex AL en de toegankelijke Via Nirone 7 – Bianchi biedt voor elke gravelrijder een passende keuze.
Treviglio (Italië), 16 oktober 2025
Op zoek naar de beste MTB trails in Noorwegen
Op zoek naar de beste MTB trails in Noorwegen
In deze serie gaat Joar Paganus op zoek naar de beste, meest unieke en epische routes van Noorwegen. Hij rijdt onder andere hoge bergtoppen, natuurlijke stroming, enduro- en downhillroutes. De reis begint in Noord-Noorwegen, maar blijf op de hoogte zodra er meer locaties worden toegevoegd.
Fjällvila UppTäcka review – Onze ervaring met de Nederlandse hardcover daktent
Fjällvila UppTäcka – Van Formule 1-camping tot bergtop
Sommige avonturen beginnen niet op een trail, maar op een plek waar je het totaal niet verwacht.
In dit geval: een Formule 1-camping in Oostenrijk.
Ik (Rik) was daar op uitnodiging van een vriend om, als Nederlander, natuurlijk Max Verstappen aan te moedigen. De sfeer was chaotisch — overal tenten, bier, en oranje vlaggen — maar tussen dat alles viel één ding me direct op: een prachtige, superstrakke daktent op een Porsche Cayenne. Niet die logge, vierkante variant die je vaak ziet, maar een rank model met een minimalistisch design. Plat, stijlvol en ogenschijnlijk razendsnel op te zetten. Dat wekte mijn nieuwsgierigheid.
Ik moest weten wat dat was.
Eenmaal terug begon het speurwerk. Het specifieke model van die Cayenne kon ik niet vinden, maar mijn zoektocht bracht me bij iets gelijkwaardigs: de Fjällvila UppTäcka.
Een Nederlands merk, degelijk design, aandacht voor detail — en eerlijk gezegd ook gewoon een naam die meteen lekker bekt. Dus dacht ik: waarom niet gewoon even contact opnemen?
Tot mijn plezier vonden ze bij Fjällvila Trail-Addicts ook een tof platform, en voor ik het wist kregen we een mailtje terug: “Natuurlijk, neem er eentje mee!”
De eerste test – richting Aínsa
De eer voor de eerste kilometers ging naar Nico. Met zijn camperbus ging hij in de zomer naar Spanje, richting onder andere Aínsa, dat waanzinnig mooie mountainbikegebied aan de zuidkant van de Pyreneeën. Een ruige regio vol trails, stof, zon en eindeloze vergezichten — precies het terrein waar zo’n tent zich moet bewijzen.
De eerste indruk? Positief. De UppTäcka valt direct op door z’n platte vorm.
Dat is niet alleen mooi, maar ook praktisch: minder luchtweerstand, minder brandstofverbruik, en geen windgeruis dat je er onderweg gek van wordt.
En dan het opzetten: je klikt een paar stevige klemmen los, geeft de bovenkant een duwtje, en hoppa! — de gasveren doen de rest. Binnen enkele seconden ontvouwt de tent zich bijna volledig vanzelf. Alleen nog de luifeltjes spannen, en je bent klaar om te slapen.
Als je ooit hebt lopen worstelen met tentstokken, scheerlijnen en regenbuien, dan voelt dit als pure magie.
Van Spaanse zon tot onverwachte regen
Tijdens die eerste trip bleek ook meteen hoe handig het concept is.
De binnenzijde is volledig te verduisteren — met de stoffen raamluiken dicht is het echt pikdonker, ideaal als je even wilt uitslapen of als de zon je ’s ochtends al om zes uur in het gezicht prikt.
En mocht het gaan regenen (wat in de bergen zomaar kan gebeuren), dan kun je alle schermen gewoon van binnenuit bedienen.
De buitenkant is gemaakt van dik ripstop polykatoen, waterdicht tot 3.000 mm, en het dak is zelfs bestand tegen 5.000 mm regen. De metalen hardcover beschermt het geheel onderweg en klapt dankzij die gasveren soepel open. Middels een speciale band trek de je daktent ook gemakkelijk weer dicht. Je moet links en rechts nog wel even het doek goed naar binnen duwen.
Binnenin zit een LED-strip die draait op een powerbank, zodat je ’s avonds wat licht hebt zonder met kabels te hoeven prutsen. Simpel, maar handig.
Het matras-moment
Oké, eerlijk is eerlijk: het matras is misschien het enige puntje van kritiek.
Zoals bij veel daktenten is het nét iets te dun om écht comfortabel te zijn.
Je ligt goed, maar niet fantastisch. Wij hebben dat opgelost met een inflatable matje dat er gewoon in kan blijven liggen. En dat maakt serieus het verschil tussen “best te doen” en “heerlijk slapen”.
De tweede ronde – samen op pad
Een maand later besloten we de tent over te zetten op mijn eigen transporter voor een echte mountainbike-roadtrip.
Mijn bus is bewust maar op één persoon ingericht — niet uit minimalisme, maar omdat ik snurk als een malle. Dus: Nico in de daktent, ik beneden. Zo slapen we allebei een stukje beter 😉
Met de UppTäcka bovenop en de fietsen in de bus gingen we plankgas naar Spanje.
We zochten de bergen op boven Aínsa, over een stoffige, rotsige piste. De 4Motion klom met gemak omhoog, en de tent bleef rotsvast zitten. Boven vonden we niet direct een plek om te slapen, maar het uitzicht was de moeite waard. De foto’s spreken voor zich.
Op de terugweg zagen we een verhoogde waterberm net iets te laat… dikke bonk in de dorpel. Tja, dat hoort erbij, negeren en door. De daktent zat gelukkig nog op zijn plek, want de klap was best hard…
Gebruiksgemak en looks
Wat we het meest waarderen aan de Fjällvila UppTäcka, naast de eenvoud, is de uitstraling.
Het is een tent die eruitziet alsof hij thuishoort op een Land Cruiser in IJsland, een Defender in de woestijn, of natuurlijk een 4motion Transporter. Strak, functioneel, maar met genoeg design om indruk te maken op de camping naast je.
Hij scoort bij ons:
-
Looks: dikke 10
-
Gebruiksgemak: een solide 8 (geen 10, want die luifeltjes moeten nog even handmatig)
-
Comfort: 7 met het standaard matras, 9 met een extra inflatable matje
Qua gewicht en vorm is hij goed te combineren met middelgrote bussen en SUV’s. De dakdragers moeten minstens 75 kg dynamische last aankunnen — dat is tijdens het rijden. Je lichaamsgewicht telt daar niet in mee, want dat is de statische last (wanneer je stilstaat).
Een Nederlands merk dat het snapt
Wat het verhaal extra leuk maakt, is dat Fjällvila gewoon een Nederlands merk is.
Ze combineren Scandinavische stijl met praktische innovatie. Hun hele lijn draait om eenvoud, duurzaamheid en design zonder fratsen.
De UppTäcka is daar een perfect voorbeeld van: strak aluminium frame, honeycomb-bodem, stevige bevestigingspunten en een ontwerp dat net zo goed past bij een camper als bij een 4×4.
Na meerdere dagen kamperen, mountainbiken, hobbelen over pistes en slapen onder de sterren, kwamen we tot één conclusie:
Deze tent past bij onze manier van reizen. Geen gedoe, snel opzetten, robuust, en gewoon mooi om te zien.
Zonder enige verplichting richting Fjällvila kunnen we eerlijk zeggen: dit is een daktent die je (wij) wíl(len) houden. En dat zegt eigenlijk alles.
Wil je meer weten over deze daktent check: https://fjallvila.nl/
Aínsa – Een verrassend mountainbike-juweel in de Pyreneeën
Aínsa – een verrassend mooi mountainbikegebied
Dat je lekker kunt mountainbiken in de Pyreneeën is op zich geen verrassing. Maar Aínsa – in de Aragonese uitlopers van de Pyreneeën – heeft nét dat extra karakter: ruiger, wilder, minder platgetreden dan veel Alpengebieden, en met een bijzonder gunstige ligging aan de Spaanse zijde. Dat laatste betekent dat vóór- en naseizoen vaak milder weer biedt dan in de hogere Alpen.
Toch is het verstandig om hoogzomer voorzichtig te plannen: in regio’s zoals Aínsa kunnen temperaturen flink oplopen. Daarom is onze focus vaak op het na de zomer seizoen. Aínsa ligt – zuid-noord bekeken – links onder Andorra, in een bergzone met toppen tussen circa 1.000 en 1.500 meter.
Het dorp
Aínsa is geen piepklein dorpje in de bergen: het heeft voldoende voorzieningen, waaronder zelfs een fietszaak, wat geen vanzelfsprekendheid is in afgelegen bergdorpen. Wij zelf kozen voor kamperen in de buurt — dat past bij onze vrijheid en het buitengevoel, zeker na een lange dag op de bike. ’s Avonds relax je gewoon op de camping plek met een biertje.
Voor wie het maximale uit de regio wil halen, raden we een gids aan. In Aínsa / Zona Zero zijn verschillende aanbieders van shuttles maar let op; deze rijden niet allemaal offroad en hebben vaak beperkte tijdsblokken. Wij hebben geschuttled met www.Trail-Hunters.se (site is binnenkort weer online). Elisa heeft ons de mooiste trails laten zien en zij knallen wel de offroad paden in met de 4×4, veel minder klimmen op de bike dus. 🙂
Markeringen
Wat bijzonder is: de routes zijn extreem goed gemarkeerd. Niet alleen in apps zoals Trailforks (Aínsa telt > 1.450 mountainbike-trails) Trailforks+2Trailforks+2, maar ook in de praktijk. Ze dragen internationale mountainbikebordjes met nummers. Je kunt (mits wat oriëntatie) bordjes volgen, wat het navigeren eenvoudiger maakt dan in sommige andere regio’s.
Omdat wij graag technischere trails reden én zoveel mogelijk kilometers wilden doen op een dag, maakten we gebruik van shuttle-service. We gingen met Trail-hunters.se op pad (zij rijden met 4×4 transporter + trailer, ook voor de wat lastigere bergpassen) Tripadvisor. Zo bereik je meer trails, meer variatie, en kun je ‘s ochtends hoger starten.
En over gidscommunicatie gesproken: hoewel we dachten dat we dezelfde taal spraken, geraakte we in een grappige miscommunicatie. We vroegen aan Elisa: “Kun je morgen ook shuttlelen?” en zij antwoordde: “Ik ben vrij morgen.” Wij dachten dat ze níét beschikbaar was — maar bleek dat “vrij” hier “beschikbaar” betekent! Uiteindelijk lachten we erom, maar het was een leerzaam moment.
Trailvariatie & karakter
Wat ons tijdens het rijden opviel: de diversiteit in ondergrond en stijl is enorm. De regio wordt gedomineerd door grijze, rotsachtige structuren, maar je vindt ook wortelpartijen, los grind, en flow-secties. Soms liggen twee trails vlak bij elkaar en zijn ze toch compleet verschillend in karakter.
Voorbeelden van trails in Aínsa:
-
Santa Ana: een korte route (1,5 km) tussen de Huertas de Cinca en de weg naar Pueyo de Araguás, gemakkelijk te volgen, zowel up als down.
-
Verder zijn er trails als Cruz de la Trinidad, Peñas Cinglas, La Natiella etc. die vaak hoog scoren op Trailforks.
-
In totaal omvat de regio maar liefst ± 1.579 trails, met een enorme verticale en afstandsmatrix.
Seizoen, weer & beperkingen
Een groot voordeel van Aínsa ligt in het klimaat: in de wintermaanden kan het overdag nog rond de 15 °C zijn, vooral in de lagere delen. Alleen februari is vaak mistiger, mede doordat Aínsa in de nabijheid van rivieren ligt — dat bevordert mist-vorming.
In de zomer kunnen de temperaturen flink oplopen — dus biken in hoogseizoen vraagt strategische planning (vroeg starten, zuidelijke hellingen vermijden). Daarom kiezen veel mountainbikers bewust voor lente of herfst (maart, april, mei, oktober, november) als optimale maanden.
Routeplanning & tips
-
Gebruik Trailforks: de interactieve kaart toont alle trails, de status, moeilijkheidsgraad en foto’s.
-
Zorg voor shuttle of lift: zelfs als je klimkracht hebt, kun je met shuttle meer trails per dag rijden, en je richt je op dalende secties.
-
Boek een lokale gids: zij kennen de beste combinaties, actuele condities en kunnen je veilig begeleiden. Trail-Hunters.se maakt op maat gemaakte trips
-
Inventariseer je wensen vooraf: technisch vs flow, lange afdalingen vs korte, fysiek inspannend vs ontspannen.
-
Wees voorbereid op gemengde ondergronden: stevige banden, goede vering en remkracht zijn gewenst.
Onze ervaring samengevat
Wij reden een mix van technische routes en flowpaden, gebruikten een shuttle om de hoge passen te bereiken en genoten van het contrast met Alpengebieden. De bewegwijzering, de diversiteit en de natuurlijke omgeving maakten het tot een van onze meest memorabele MTB-tripjes.
Als je een minder “standaard” mountainbikebestemming zoekt, biedt Aínsa dat nét andere — ruige rotsen, verrassende paden, minder druk en een sterke lokaal-organisatie. Zet het zeker op je lijstje!
Thomas Genon laat drie stijlen van mountainbiken samensmelten in epische nieuwe film
Thomas Genon – Drie stijlen, één passie
Belgisch mountainbike-icoon Thomas Genon laat opnieuw zien waarom hij tot de absolute top van de internationale MTB-scene behoort. In zijn nieuwste film brengt hij drie unieke stijlen van mountainbiken samen – van pure freeride tot park flow en creatieve slopestyle-lijnen.
De productie is een ode aan de diversiteit van onze sport: rauw, stijlvol en met een cinematografische touch die alleen rijders van dit kaliber kunnen neerzetten. Genon nodigt een groep van Europa’s beste riders uit, waaronder Kade Edwards, Emil Johansson, Szymon Godziek, Louis Reboul, Marcin Rot, Nico Vink, Matteo Iniguez en Emric Schneeberger.
Samen nemen ze je mee op een visuele trip door Frankrijk, Zwitserland en Polen — van Thomas Genon’s eigen compound tot iconische bikeparken als Châtel, Leysin, Morgins en Kudowa-Zdrój.
De video is een showcase van alles wat mountainbiken tegenwoordig is: creativiteit, stijl, amplitude en community. Geen wedstrijddruk, geen grenzen — enkel passie voor de fiets en het terrein.
Een reis door Europa’s meest iconische bike spots
-
Genon’s Compound (Frankrijk) – waar alles begint: zelfgebouwde features, creatieve lijnen en technische precisie.
-
Châtel Bikepark (Frankrijk) – hoge snelheid, grote jumps en typische alpine flow.
-
Leysin & Morgins (Zwitserland) – waar freeride en park-stijl samensmelten; perfecte sculpturen in een alpien decor.
-
Kudowa-Zdrój (Polen) – rauw, bosrijk en vol karakter, met een Oost-Europese twist aan de freeride-scene.
Waarom je deze video moet zien
Deze film is meer dan een compilatie van tricks — het is een eerbetoon aan de evolutie van mountainbiken in Europa. De beelden zijn spectaculair, maar het is vooral de vibe tussen de rijders die het memorabel maakt.
Of je nu houdt van dikke freeride drops, speelse slopestyle-lijnen of flowy park runs: dit is de ultieme mix.
Mijn eigen berg in Nederland
Mijn eigen berg in Nederland
Soms zit je gewoon een beetje te filosoferen over van alles en zo komt er dan bij mij regelmatig binnen: Een eigen bikepark, hier in Nederland, dat zou vet zijn! En nee, je moet dit verhaal niet al te serieus nemen. Dit werkelijk tot uitvoer brengen lijkt echt onmogelijk, maar waar praten we dan precies over?
We hebben natuurlijk best wat bikepark(jes) in Nederland, maar allemaal zonder “echte” hoogte meters. Nu snap ik ook wel dat we hier in Nederland geen Alpen bergen van 2000 meter kunnen plaatsen. Even voor het gedachtegoed: Bikepark Winterberg “the Mother” mag dan op 700+ meter liggen, echter de omgeving ligt op 500 meter. Effectief is het hoogte verschil dus 200 meter.
200 meter, we zijn al best een eindje onderweg
Voor mijn eigen bikepark hier in de Regio, zijn we stiekem al best een eindje onderweg! Als Bikepark Winterberg “slechts” 200 meter hoog is dan moeten we hier op de wal vanaf de rivier een dikke 100 meter omhoog (totaal word het dan 170meter). Stel nou dat we hier ergens op die wal een 100 meter berg zouden neerleggen? Dan kunnen we dus een bikepark maken!!
Wat zou zo’n berg dan kosten?
Oke nu word het spannend! Ik bedoel, 100meter bergje maken, dat moet toch een soort van mogelijk zijn? Laten we de rekenmachine erbij pakken (of vraag het GPT 😉 ) en laten we kijken waar het op neer komt. Ik word al helemaal gek, Crowdfund starten, want wie wil dit nou niet? Kom maar op met die locatie want dit is natuurlijk een toeristen trekker voor de hele regio 🙂 Dit kan niet meer mis gaan.
Aannames:
-
Hoogte h = 100 m
-
Kegels met vaste taludhelling (verhouding verticaal : horizontaal).
-
Volume kegel: V=13πr2h met r de voetstraal.
-
Indicatieve kosten €20–€50 per m³ voor aanvoer, transport, profileren en verdichten (sterk afhankelijk van herkomstgrond, afstand, milieu-eisen).
-
Bodemdichtheid voor massa-inschatting: 1,8 t/m³ (gecompacteerde grond).
-
Oppervlak in hectare: 1 ha=10.000 m2.
Scenario’s
| Talud (V:H) | Hellingshoek | Straal r (m) | Volume (m³) | Voetoppervlak (ha) | Massa (ton) | Kostenrange |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1:2 (stevig) | ~26.6° | 200 | 4.19 mln | 12.6 ha | ~7.54 mln | €84–€209 mln |
| 1:3 (zeer stabiel, landschappelijk)** | ~18.4° | 300 | 9.42 mln | 28.3 ha | ~16.96 mln | €188–€471 mln |
| 1:4 (extra flauw) | ~14.0° | 400 | 16.76 mln | 50.3 ha | ~30.16 mln | €335–€838 mln |
Wat betekent dit in de praktijk?
-
Grondhoeveelheid: je praat al snel over miljoenen m³. Zelfs het “stevig” scenario (1:2) vraagt ~4,2 miljoen m³.
-
Logistiek: bij ~20 m³ per vracht (grote kipper) is dat 200.000–800.000 ritten afhankelijk van het scenario. Transportafstand bepaalt de kosten dominant.
-
Ruimteclaim: voetafdruk van 12,6 ha (1:2) tot 50,3 ha (1:4). Plus extra werkzone daaromheen.
-
Engineering: drainage, geotechnisch ontwerp (zetting/schuifstabiliteit), gefaseerde opbouw, mogelijke kern van grover materiaal, toplaag (teelaarde), erosiebescherming, paden/toegankelijkheid, vergunningen en milieukundige acceptatie van hergebruikte grond.
Totale kosten exclusief de grond – als in de grond waar de berg op komt:
-
Een 100 m hoge, kegelvormige heuvel kost in grove orde:
-
€80–€210 mln (compact, 1:2),
-
€190–€470 mln (comfortabel/stabiel, 1:3),
-
€335–€840 mln (zeer flauw, 1:4).
-
-
lange-termijn stabiliteit en onderhoudsgemak, reken met 1:3: ~9,4 miljoen m³ grond en €200–€470 mln totaal.
Dus, gaan we het nou doen of niet??
Tja ik denk dat die Crowdfunding actie maar weer gesloten kan worden 😉 470 miljoen euro! Dat is mogelijk wanneer elke Nederlander 26,11 euro overmaakt. Als je het zo schrijft lijkt het weer wat haalbaarder 😀 , voorlopig rijden we maar gewoon op en neer naar The Mother en alle andere mooie Enduro gebieden die we in de regio hebben… Die eigen Berg in Nederland gaat net niet lukken.
Top 5 MTB winter spots in Spanje
Top 5 winter MTB spots in Spanje
Opzoek naar wat goede winterspots om te gaan mountainbiken deze winter kwam ik per toeval deze video tegen, die, verassend informatief is! Wij merken dat we de zomers vaak erg vol hebben geboekt. Het begint al vroeg in het voorjaar met allerlei sociale (leuke) activiteiten als festivals, feestjes, familie weekenden enz. Dat proces loopt door tot aan de zomervakantie en voor we het weten is het Mountainbike seizoen al weer bijna op zijn einde. Meestal zoeken we in Oktober nog even Erik en Jess op in Verbier, maar dan zijn we eigenlijk weer veel te weinig weg geweest!
Dus opzoek naar mountainbike winterbestemmingen!
De Spaanse eilanden zijn natuurlijk een goede optie, maar alles wat dichterbij is en ook goed te doen is in de winter is natuurlijk welkom. Finale Ligure ook al eens in de Winter gedaan (januari) en daar moet je een beetje geluk mee hebben, het kan daar heel koud en guur zijn. Maar ook Spanje schijnt meer dan genoeg opties te hebben en “Bikepacked by Break the Resistance” hebben daar best een leuke video over gemaakt.