CrossWorx vernieuwt de LITE: 135 mm trailbike
92 pagina’s vol pure mountainbike inspiratie. Geen reclame. Alleen waar het echt om draait: Mountainbiken. Chapter 1 printed mountainbike magazine
CrossWorx vernieuwt de LITE: 135 mm trailbike met opvallend steile zitpositie
CrossWorx is misschien niet het eerste merk waar iedereen aan denkt bij een nieuwe trail-MTB, maar juist daarom is deze interessant. Het Duitse merk heeft de LITE MK2 gelanceerd: een aluminium trailbike met 135 millimeter veerweg achter en een geometrie die op een paar punten behoorlijk afwijkt van de gevestigde orde. Pinkbike publiceerde de eerste uitgebreide blik op het nieuwe model op 9 september 2026.
De basis is vrij overzichtelijk. De LITE MK2 rijdt standaard op 29-inch wielen, heeft 135 mm veerweg achter en kan worden opgebouwd met een 140 of 150 mm voorvork. Het frame is gemaakt van 7020 aluminium en weegt volgens CrossWorx 3,7 kilo in maat M. Een complete L in standaardconfiguratie komt volgens het merk uit rond 14,3 kilo.
Vooral die geometrie valt op
Waar het interessant wordt, is bij de cijfers. De balhoofdhoek staat op 66 graden, maar vooral de 79 graden zitbuishoek springt eruit. Dat is behoorlijk steil voor een trailbike in deze categorie.
Daarmee lijkt CrossWorx duidelijk te mikken op een MTB die efficiënt omhoog moet klimmen, maar toch voldoende reserve heeft wanneer de trail weer naar beneden duikt. De reach loopt van 415 mm in maat S tot 505 mm in XL. De achtervork meet standaard 455 mm, maar met de optionele mullet-configuratie met 27,5-inch achterwiel wordt dat 435 mm.
Ook het veersysteem is aangepast. De linkage-driven single pivot is progressiever geworden en CrossWorx zegt tegelijkertijd de lagerbelasting te hebben verminderd. Dat laatste kunnen we natuurlijk pas echt beoordelen na langdurig gebruik, maar grotere dubbel afgedichte lagers zijn in ieder geval geen verkeerde richting voor een MTB die veel modder en trailkilometers moet zien.
Gebouwd in Duitsland, behoorlijk configureerbaar
CrossWorx bouwt zijn aluminium frames in Duitsland en biedt de LITE MK2 behoorlijk modulair aan. Denk aan lucht- of coil-dempers, verschillende vorklengtes, mechanische of elektronische aandrijvingen en meerdere dropper-opties.
Praktisch is hij ook gebleven: SRAM UDH, BSA-trapas, ruimte voor 29 x 2.5-inch banden en twee montagepunten voor bidons of tools.
Pinkbike noemt een vanafprijs van €2.499 voor het frame en €4.499 voor een complete MTB, waarbij de configurator flink verder omhoog kan lopen afhankelijk van de gekozen onderdelen.
De LITE MK2 is vooral interessant omdat hij niet probeert nóg een extreme mini-enduro te zijn. Met relatief weinig veerweg, een steile zitpositie en een vrij traditionele balhoofdhoek kiest CrossWorx duidelijk voor een actieve trail-MTB. Voor Nederlandse trails misschien behoorlijk dik uitgevoerd, maar voor lange dagen in bijvoorbeeld Duitsland, de Ardennen of de Alpen juist een interessante combinatie.
Riders Park Donovaly: nieuw bikepark in Slowakije
92 pagina’s vol pure mountainbike inspiratie. Geen reclame. Alleen waar het echt om draait: Mountainbiken. Chapter 1 printed mountainbike magazine
Vergeet even de Alpen: Slowakije heeft er een serieus nieuw bikepark bij
Slowakije staat niet bepaald bovenaan ons lijstje als iemand roept: Waar gaan we een weekend bikepark rijden? Misschien moeten we dat lijstje een beetje aanpassen. In Donovaly, midden in Slowakije, is deze zomer namelijk Riders Park Donovaly geopend. Een compleet nieuw opgezet bikepark met momenteel tien trails, lifttransport, pumptrack en skillszone. En ze hebben voor het traildesign niet de buurman met een minigraver gevraagd.
Het park werkte samen met Gravity Logic, bekend van het ontwerp en de ontwikkeling van Whistler Bike Park. Dat maakt ons best nieuwsgierig.
Van eerste kombocht tot zwarte lijn
Het concept van Donovaly draait opvallend sterk om progressie. Niet meteen bovenaan een rode trail neerzetten en succes ermee. Je begint op de pumptrack en skillszone en kunt vervolgens via groene en blauwe trails steeds verder doorgroeien richting tech en jumps. Het huidige netwerk telt ongeveer 7 kilometer trail, verdeeld over verschillende niveaus. De langste geopende lijn is JOYLINE: 2,1 kilometer flow met 122 meter afdaling, rollers, tables en kombochten. Wil je meer tech, dan ligt er bijvoorbeeld OFFROADER, 750 meter lang met gemiddeld 11 procent verval. En voor het snellere werk is er PINBALL: 1,5 kilometer Flow/Jump met bijna 100 meter hoogteverschil.
Best een lekker pakket voor een park dat pas een paar maanden bestaat.
En dan moet VIPERA nog komen
Dit is degene die wij in de gaten zouden houden. VIPERA Downhill. De trail staat officieel nog als coming soon, dus voor alle duidelijkheid: hij is nog niet geopend. Maar de gepubliceerde cijfers zijn interessant:
2,0 kilometer
440 meter afdaling
gemiddeld 21% verval.
Dat is ineens een compleet ander beest dan de huidige flowtrails. Wanneer VIPERA precies opent, heeft Riders Park nog niet bevestigd. Dus daar plakken we ook geen datum op.
Dit is misschien wel het interessantere deel van Europa
Niet omdat Donovaly nu ineens beter is dan Morzine, Leogang of Finale. Dat weten we helemaal niet. We hebben er (nog) niet gereden. Maar terwijl we met z’n allen ieder jaar ongeveer dezelfde bekende Alpenbestemmingen afvinken, wordt er in landen als Slowakije ondertussen serieus geïnvesteerd in mountainbiken. Donovaly is daar een mooi voorbeeld van!
- Nieuw bikepark.
- Goede trailbouwers.
- Lifttransport.
- Flow én tech.
- Een serieuze downhill onderweg.
Misschien moeten we voor een volgende Trail-addicts-roadtrip gewoon eens naar rechts rijden in plaats van naar beneden.
Riders Park Donovaly – officiële website en trailstatus
Nieuwe rode techtrail boven Locarno: Bassa di Cardada
Nieuwe rode techtrail boven Locarno: Bassa di Cardada
Locarno – Palmbomen- Lago Maggiore- Italiaans eten.
En tegenwoordig blijkbaar ook gewoon rode techtrails. Hoog boven de stad ligt op Cardada-Cimetta de nieuwe Bassa di Cardada Trail. Ascona-Locarno heeft de route inmiddels volledig gepubliceerd en dit klinkt een stuk interessanter dan de zoveelste gladde flowtrail.
Wortels, rotsen en verschillende lijnen
Bassa di Cardada is officieel rood geclassificeerd en alleen bedoeld voor mountainbikes. De ondergrond is grotendeels natuurlijk: harde aarde, wortels en rotsen. Daartussen zijn kombochten en technische passages aangelegd, plus optionele side hits en kleine jumps. Die extra features kun je overslaan; de hoofdroute blijft rolbaar. Dat vinden we een goede combinatie!
Niet alles gladtrekken, wel genoeg bouwen om er flow in te krijgen.
Vanaf Cimetta naar beneden
Je bereikt de trail vanuit Orselina met de kabelbaan naar Cardada en daarna de stoeltjeslift richting Cimetta. MTB’s mogen in beide liften mee. Boven stap je uit rond 1.670 meter hoogte en krijg je meteen het betere uitzicht over Lago Maggiore erbij. Daarna wordt het interessanter. De officiële routepagina van Ascona-Locarno vermeldt momenteel 1,7 kilometer en 172 meter afdaling. Trailbouwer Allegra noemt voor het oorspronkelijk aangelegde project overigens 957 meter en 102 hoogtemeters. Die cijfers verschillen dus. Wij houden voor de actuele route de nieuwste officiële gegevens van Ascona-Locarno aan.
Daarna hoef je niet klaar te zijn
Bassa di Cardada sluit beneden aan op de bestaande Cardada Bike Route 397. En daar begint voor ons eigenlijk het interessantere verhaal. Die complete route is 30,8 kilometer lang met 1.400 hoogtemeters klimmen én dalen als je alles zelf rijdt. Wie daar geen zin in heeft, kan de kabelbaan gebruiken om een groot deel van de klim over te slaan.
De route bevat onder andere een vijf kilometer lange trail door Val Resa met flowende passages, krappe bochten, natuurlijke stenen en wortels.
Dus:
- lift omhoog.
- Nieuwe rode trail pakken.
- Aansluiten op bestaand natuurlijk terrein.
- En uiteindelijk weer richting Locarno afdalen.
Dat klinkt ineens als een serieuze dag op de mountainbike.
Misschien moeten we Ticino beter bekijken
Dat is eigenlijk waarom deze kleine trail onze aandacht trekt. Bassa di Cardada alleen is geen reden om negen uur in de auto te zitten, maar de combinatie wel. Je zit hier in Ticino, aan de zuidkant van de Alpen, met hooggelegen trails boven een bijna mediterraan aandoend Lago Maggiore.
’s Ochtends MTB.
’s Middags terras in Locarno.
Dat is toch een ander sfeertje dan weer drie dagen op een parkeerplaats onder een gondel staan. Bassa di Cardada maakt Cardada geen gigantisch bikepark. Maar hij maakt Locarno wél weer een stukje interessanter als Trail-addicts-bestemming. En deze zetten we daarom even op de radar.
Bassa di Cardada – officiële trailpagina en GPX
Nieuwe Deleeschi Flow maakt Leukerbad ineens een stuk interessanter
92 pagina’s vol pure mountainbike inspiratie. Geen reclame. Alleen waar het echt om draait: Mountainbiken. Chapter 1 printed mountainbike magazine
Nieuwe Deleeschi Flow maakt Leukerbad ineens een stuk interessanter
Leukerbad. Thermale baden. Wandelen. Zwitserse bergen. Niet direct de plek waarbij wij als eerste denken: zes kilometer flowtrail naar beneden.
Maar dat beeld kunnen we een beetje bijstellen. Deze zomer is op de Torrent-berg de nieuwe Deleeschi Flow toegevoegd. De trail begint bij Torrentalp en loopt helemaal naar beneden richting Flaschen. En het toffe is vooral wat erboven al lag.
2,9 kilometer nieuw
Deleeschi is 2,9 kilometer lang en daalt ongeveer 378 hoogtemeters. Leukerbad omschrijft hem als een aangelegde flowtrail met een gemiddeld verval van ongeveer 10 procent. Verwacht van alles zoals wat je in een bikepark ma verwachten. Het onderste deel wordt volgens de bestemming iets lastiger doordat de bochten krapper worden en de snelheid oploopt, niet meteen een technische endurotrack. Wel een trail waarop je waarschijnlijk iedere run iets harder gaat.
Koppel hem aan Jales Flow
Vanaf het bergstation Rinderhütte loopt al de Jales Flow naar Torrentalp. Die is 3,3 kilometer lang en pakt ongeveer 375 hoogtemeters. Ook daar draait het om rollers, kombochten, kleine jumps en een gemiddeld verval van circa 10 procent. Vanaf Torrentalp kun je nu direct door op Deleeschi. Reken je beide officiële trailgegevens bij elkaar op, dan kom je op ongeveer:
6,2 kilometer trail
753 meter afdalen
van Rinderhütte richting Flaschen, dat begint gewoon een fatsoenlijke top-to-bottom run te worden.
Leukerbad is groter dan die twee trails
En wie na een paar flowruns klaar is met kombochten, zit niet meteen zonder opties. De complete MTB-regio rond Leukerbad en Pfyn-Finges telt volgens de bestemming ongeveer 225 kilometer aan routes. Daar zitten makkelijke routes tussen, maar ook all-mountain en enduro. Een van de bekendste langere opties is de Torrenttrail, die inmiddels tot 29 kilometer is uitgebreid. Dus het is geen klassiek bikepark waar je vijf dagen dezelfde lift rondjes draait.
Juist die mix maakt het interessant.
Flowtrail pakken. Daarna een natuurlijke enduroroute. Volgende dag weer iets anders.
De lift draait tot november
Ook qua seizoen zit Leukerbad opvallend ruim. De Torrentbahn vanaf Leukerbad draait volgens de actuele planning in zomer 2026 tot 1 november. De hoofdverbinding rijdt dagelijks van 08:40 tot 12:00 en daarna weer van 12:40 tot 16:40. Wel even opletten met Flaschen: Leukerbad waarschuwt dat de gondel daar later in het najaar niet meer draait, dus wie specifiek de volledige Jales + Deleeschi-combinatie wil rijden, checkt vooraf even de actuele liftstatus.
Wat kost dat?
Een Torrent-dagkaart kost momenteel CHF 43 voor volwassenen. Voor een dag biketransport komt daar CHF 10 bij. Er is ook een Summer Card van CHF 54 per dag, waarin onbeperkt gebruik van Gemmi en Torrent inclusief MTB-transport zit én drie uur toegang tot een van de thermale baden.
En dat laatste is eerlijk gezegd best slim.
Overdag trails.
Daarna warm water in.
We hebben slechtere herstelprogramma’s gezien.
Officiële informatie over Deleeschi Flow
Dyfi Bike Park ontsluit de top met nieuwe natuurlijke trails
92 pagina’s vol pure mountainbike inspiratie. Geen reclame. Alleen waar het echt om draait: Mountainbiken. Chapter 1 printed mountainbike magazine
Dyfi Bike Park stopt niet meer waar de uplift stopt
Een bikepark heeft normaal een vrij simpele grens. De lift stopt. Dus daar begint je trail. Bij Dyfi Bike Park vonden ze dat blijkbaar een beetje zonde.
Boven het hoogste punt van hun bekende Land Rover-uplift lag namelijk nog een flink stuk berg waar Dan Atherton al jaren trails wilde bouwen. Alleen: hoe krijg je daar iedere dag riders naartoe zonder nóg een uplift aan te leggen? De oplossing bleek uiteindelijk behoorlijk simpel.
Laat ze het laatste stuk zelf omhoog rijden.
Dyfi heeft deze zomer twee nieuwe trails op de upper mountain geopend. De bestaande uplift brengt je nog steeds het grootste deel omhoog, maar vanaf het eindpunt trap je verder richting de daadwerkelijke summit en daarmee is het bikepark ineens een stukje groter geworden.
Niet alleen voor e-MTB’s
Dit wordt op sommige plekken inmiddels omschreven als een e-MTB-uitbreiding, maar Dyfi zelf formuleert het iets genuanceerder. Mountainbikers gaan vanaf de uplift “under pedal & motor power” verder omhoog. Een e-MTB maakt die extra klim dus duidelijk makkelijker, maar Dyfi presenteert de nieuwe trails niet als uitsluitend toegankelijk voor elektrische mountainbikes. Dat verschil is belangrijk. Het idee is vooral dat een moderne e-MTB terrein praktisch bereikbaar maakt waar een traditionele uplift niet komt.
Twee nieuwe natuurlijke trails
Boven op de berg krijg je bovendien niet nóg twee gladgestreken flowlijnen. Dyfi omschrijft de upper mountain juist als een veel natuurlijker stuk van het park, met singletrack, handgebouwde bochten en open bergterrein. Vanaf de nieuwe trails kun je weer aansluiten op het bestaande netwerk en zo een complete top-to-bottom run rijden die eerder simpelweg niet mogelijk was.
Hoe lang de twee nieuwe trails afzonderlijk zijn en welke officiële grading ze krijgen, publiceert Dyfi momenteel nog niet duidelijk op de eigen trailpagina’s, dus die cijfers gaan we ook niet verzinnen.
Het belangrijkste is wat er conceptueel gebeurt: uplift omhoog → zelf verder klimmen → natuurlijke summittrail → aansluiten op bestaande trails → helemaal naar beneden.
Dyfi is sowieso geen gemiddeld bikepark
Wie Dyfi niet kent: dit is het bikepark van de Athertons in het Dyfi Forest in Wales. Het park opende in 2019 en beslaat ongeveer 650 acres. In plaats van een skilift rijden Land Rovers met trailers riders omhoog. De trails lopen van rood tot triple black diamond en zijn gebouwd door Dan Atherton en de eigen Dyfi-crew.
Dit is dus sowieso niet het park waar je twintig bijna identieke blauwe flowtrails vindt. De upper mountain past daar eigenlijk perfect bij.
Rauwer.
Natuurlijker.
En blijkbaar was er boven het bestaande park nog genoeg berg over.
Fase twee wordt misschien nog interessanter
Want Dyfi is nog lang niet klaar. De twee nieuwe trails vormen officieel Phase One van Unlocking Dyfi. In een volgende fase wil het park speciale klimtrails bouwen waarmee je zelfstandig tussen verschillende delen van de berg kunt bewegen. Dan verandert het concept behoorlijk.
Je hoeft niet meer:
afdalen → helemaal naar beneden → uplift → opnieuw.
Je kunt boven op de berg verschillende trails en klimstukken aan elkaar knopen en zelf een grotere ronde bouwen.
Voor een e-MTB is dat natuurlijk ideaal.
Maar eigenlijk vinden we vooral de ontwikkeling interessant. Bikeparks zijn ooit gebouwd rond skiliften. Dyfi had geen skilift en gebruikte Land Rovers. Nu maakt de e-MTB het mogelijk om zelfs voorbij de Land Rovers te gaan en daarmee ontstaat ineens terrein dat jarenlang praktisch onbereikbaar bleef.
Meer informatie vind je op Dyfi Bikepark
Marin haalt de Madrone Trail uit 1986 terug
92 pagina’s vol pure mountainbike inspiratie. Geen reclame. Alleen waar het echt om draait: Mountainbiken. Chapter 1 printed mountainbike magazine
Marin haalt de Madrone Trail uit 1986 terug
Terwijl de MTB-wereld steeds verder richting elektronica, draadloos schakelen en ingewikkeldere vering gaat, doet Marin voor zijn 40e verjaardag precies het tegenovergestelde. Het merk haalt de Madrone Trail uit 1986 terug. Een volledig starre stalen mountainbike met een flinke dosis jaren 80, maar dan gebouwd met moderne onderdelen.
En eerlijk is eerlijk: hij ziet er behoorlijk tof uit.
Terug naar 1986
De Madrone Trail grijpt terug naar de beginjaren van Marin. Het nieuwe model krijgt een 4130 chromoly frame en starre stalen voorvork, gecombineerd met 27,5-inch wielen. De opvallende splatter-lak, tanwall Maxxis-banden en hoge BearMoose cockpit maken de retro-look compleet.
Onder die oldschool uitstraling zit gelukkig wel een MTB waar je anno 2026 gewoon mee het bos in kunt. De geometrie is moderner geworden, met onder andere een balhoofdhoek van 66 graden. Schakelen gaat via een Shimano CUES 1×10-aandrijving, terwijl Marin voor hydraulische Shimano Alfine-remmen kiest.
Een grappig detail is de MicroSHIFT thumb shifter. Geen moderne trigger onder het stuur, maar bewust een knipoog naar hoe er vroeger geschakeld werd.
Slechts 440 exemplaren
Marin probeert van de Madrone Trail geen moderne trailmachine te maken. Geen dropper, geen vering en al helemaal geen elektronica. Dit is vooral een simpele MTB die waarschijnlijk juist daardoor ontzettend leuk kan zijn voor lokale trails, een rondje door het bos of gewoon als bijzondere bike in de verzameling.
Praktisch is hij trouwens ook. Het frame heeft bevestigingspunten voor spatborden en bagagedragers, waardoor je er net zo makkelijk een avontuurlijke allrounder van kunt maken.
Van de nieuwe Madrone Trail worden wereldwijd slechts 440 exemplaren gebouwd. In Europa staat hij voor €1.199 in de shop.
Misschien niet de MTB die we zouden kiezen voor een weekje Alpen. Maar in een tijd waarin alles groter, sneller en ingewikkelder lijkt te moeten worden, kunnen we deze stap terug naar simpel eigenlijk wel waarderen.
Bronnen: Marin Bikes
Nesfjellet Bike Park: nieuw Noors bikepark groeit alweer verder
92 pagina’s vol pure mountainbike inspiratie. Geen reclame. Alleen waar het echt om draait: Mountainbiken. Chapter 1 printed mountainbike magazine
Nesfjellet Bike Park: dit piepjonge Noorse bikepark groeit alweer verder
In de Noorse bergen bij Nesbyen ligt Nesfjellet Bike Park. Het park opende pas in zomer 2025, maar deze zomer is er alweer flink doorgebouwd. Een nieuwe technische rode trail is inmiddels open en momenteel wordt gewerkt aan een compleet nieuwe downhilllijn.
Doel: klaar voor 5 september 2026.
Van familie-flow naar serieus technisch
Nesfjellet begon vooral als toegankelijk lift-bikepark.
- Flowtrails.
- Kombochten.
- Natuurlijke elementen.
- Een aparte Mini Gravity Zone voor kids.
Maar dit seizoen schuift het park duidelijk een stukje op richting riders die wat meer tech willen. De nieuwste toevoeging heet MBR – Martin’s Blood Red. De rode trail begint bovenaan de lift en is volgens Nesfjellet duidelijk technischer dan de bestaande flowlijnen, met natuurlijk terrein en meer technische features. Precies goed! Want een bikepark met alleen maar gladde kombochten is leuk voor een paar uur, daarna willen we wortels.
En er komt nóg een downhilltrail
Ondertussen wordt verder gebouwd. Nesfjellet zegt dat een compleet nieuwe downhilltrail in aanleg is en dat het doel is hem gereed te hebben voor Nesfjellet Gravelduro op 5 september. Tijdens het Ride Your Bike Weekend staat bovendien een officiële downhillwedstrijd gepland, met training op zaterdag en de finale op zondag 6 september. Of de nieuwe trail daar daadwerkelijk voor gebruikt gaat worden, wordt in de officiële informatie nog niet expliciet bevestigd.
En ook belangrijk: Nesfjellet zegt op dit moment alleen dat de trail naar verwachting voor het evenement klaar moet zijn.
Omhoog met een sleeplift
Ook leuk aan Nesfjellet: je wordt niet met een enorme gondel omhoog gebracht. Het bikepark gebruikt een bestaande T-bar skilift. Daar hebben ze het EasyLoop-systeem aan toegevoegd: een haak die aan het stuur van de MTB wordt bevestigd, zodat de sleeplift je omhoog trekt. Een beetje vergelijkbaar met de kleine bikeparks die we vaker in Scandinavië en de Alpen zien ontstaan.
Bestaande winterinfrastructuur en in de zomer trails erbij. Hoppa we hebben een bikepark..
De prijs is bijna verdacht vriendelijk
Een volwassen dagkaart kost voor 2026: 245 NOK. Dat is afhankelijk van de actuele koers iets meer dan twintig euro. Een losse uplift kost 50 tot 70 NOK en op geselecteerde woensdagavonden kun je voor 200 NOK rijden. Daar kun je in sommige Alpenbikeparks ongeveer parkeren en een koffie voor kopen. Nesfjellet blijft bovendien nog tot 4 oktober open. Vanaf 21 augustus draait het park in de weekenden en tijdens de Noorse herfstvakantie van 28 september tot en met 4 oktober zelfs weer dagelijks.
Maar het echte interessante ligt buiten het bikepark
Dit is waarom we Nesfjellet niet als los klein bikepark zouden bekijken. Je zit hier bij Nesbyen en daar ligt een veel groter netwerk aan natuurlijk mountainbiken omheen. De bekendste is HallingSpranget: een 17 kilometer lange familiegerichte trail waarvoor een shuttle je naar de start brengt.
Daardoor kun je een trip mooi mixen.
- Dagje lift.
- Dag natuurlijke trails.
- HallingSpranget.
- Weer bikepark.
Voor meer info check de site van het bikepark zelf:
Nesfjellet Bike Park – officiële informatie en actuele openingstijden
Tsenelle: nieuwe groene MTB-trail hoog boven Verbier
92 pagina’s vol pure mountainbike inspiratie. Geen reclame. Alleen waar het echt om draait: Mountainbiken. Chapter 1 printed mountainbike magazine
Tsenelle: Verbier heeft eindelijk een echte beginnerstrail hoog op de berg
Verbier associëren wij niet direct met rustig kennismaken met downhill. Eerder met steil dikke rotsen en dergelijke. Remmen die na een halve dag ineens een stuk minder enthousiast klinken en olie die er uit kookt. Maar sinds deze zomer ligt er boven La Chaux iets compleet anders: Tsenelle, een groene flowtrail die juist bedoeld is voor mountainbikers die hun eerste echte meters in een bikepark willen maken.
Hij begint meteen op 2.484 meter hoogte. Niet slecht voor je eerste afdaling.
1,9 kilometer vanaf La Chaux-Express
Tsenelle start bij het bergstation van de La Chaux-Express en daalt over ongeveer 1,9 kilometer richting La Chaux. De trail is officieel groen geclassificeerd en heeft een relatief flauwe helling. Onderweg draait het vooral om flow, geen enorme gaps of steile rock gardens, maar bochten, speelse elementen en houten bruggen waarmee je rustig snelheid en vertrouwen kunt opbouwen. Precies zoals een beginnerstrail hoort te werken!
Hoogalpien zonder meteen volle bak tech
Het toffe is vooral waar die trail ligt. Je rijdt niet onderaan het dal over een oefenveldje, maar hoog boven Verbier met uitzicht op het Combins-massief, Mont-Fort en bij goed weer Mont Blanc. Dat maakt het hele verschil namelijk. Je krijgt wél het gevoel dat je echt in de Alpen rijdt, maar zonder dat iedere bocht meteen technisch examen is. En voor iemand die thuis vooral Nederlandse routes kent, is alleen al langere tijd afdalen iets waar je aan moet wennen.
- Remmen doseren.
- Kijken waar je heen wilt.
- Bochten op snelheid.
- Niet na drie minuten al volledig verkrampen.
Tsenelle lijkt precies daarvoor gebouwd. Plus de hoogte! Ook dat is altijd weer even wat om aan te wennen. Deze trail bied daarom echt een extra dimensie.
Meer dan alleen een gladde flowlijn
Verbier heeft de trail bovendien niet puur als verzameling kombochten neergelegd. Langs de route zijn rustpunten, houten sculpturen en informatieplekken verwerkt over de bergweides, beschermde wetlands en oude stenen herdershutten. Ook twee opvallende brugconstructies maken deel uit van de trail. Dat klinkt bijna iets te educatief voor een bikepark. Maar voor families is het eigenlijk slim. Niet iedere run hoeft een wedstrijd te zijn. Even relaxen is ook prima hier dus!
De stap daarna ligt er meteen naast
Het belangrijkste is natuurlijk dat Tsenelle niet ergens los van de rest ligt. Verbier heeft een compleet downhill- en enduronetwerk. Wie na een paar runs meer vertrouwen heeft, kan daarna richting andere eenvoudige en middelzware lijnen doorgroeien. De huidige zomerinformatie van Verbier noemt binnen het grotere 4 Vallées-netwerk meerdere downhilltrails en 23 endurotrails. Ja en die kennen wij (denk ik) allemaal wel 🙂 na dik 15 jaar rijden samen met MTBVERBIER.com denk ik dat we ze allemaal wel eens gedaan hebben!
Dus Tsenelle hoeft niet het eindpunt te zijn. Het is juist het begin. En dat is misschien wel waarom deze trail interessanter is dan zijn 1,9 kilometer doet vermoeden.
Tot 21 september rijden
Tsenelle staat voor zomer 2026 dagelijks gepland van 4 juli tot en met 21 september, normaal tussen 08:45 en 16:30 uur. Weersomstandigheden kunnen de lift- en trailstatus natuurlijk veranderen. Een gewone 4 Vallées bike-dagpas kost deze zomer CHF 57 voor volwassenen. Wie via een accommodatie over de Verbier VIP Pass beschikt, betaalt voor een Verbier-bikepass vanaf CHF 24 per dag.
Niet spotgoedkoop.
Maar voor Zwitserland ook niet meer compleet schokkend.
Meer informatie vind je bij de BRON! Check het hier: Tsenelle trail verbier
Verbier wordt hierdoor vooral completer
Tsenelle is geen trail waarvoor wij speciaal tien uur in de auto zouden zitten. Daar hoeven we niet moeilijk over te doen, maar Verbier zelf is wél een bestemming waar je meerdere dagen serieus kunt rijden. En juist dan is zo’n makkelijke trail belangrijk. Als je met een groep bent waarin één rider nog nooit een Alpentrip heeft gedaan, hoef je diegene niet direct bovenaan een rode of zwarte lijn te parkeren met de woorden:
“Komt wel goed.”
Eerst Tsenelle. Paar runs. Tempo omhoog. En daarna kijken wat er nog meer op die berg ligt. Dat klinkt eerlijk gezegd als een veel betere introductie tot Verbier.
Yeti lanceert de MT: 140 mm trailbike met Sixfinity-vering
92 pagina’s vol pure mountainbike inspiratie. Geen reclame. Alleen waar het echt om draait: Mountainbiken. Chapter 1 printed mountainbike magazine
Yeti lanceert de MT: 140 mm trailbike met Sixfinity-vering
Yeti heeft deze week de nieuwe MT gepresenteerd, een 29er trailbike met 140 mm veerweg achter en 160 mm voor. De MT vervangt de SB140 en is vooral interessant omdat Yeti hiermee ook bij zijn reguliere trail-MTB’s afscheid neemt van het bekende Switch Infinity-systeem. Daarvoor in de plaats komt Sixfinity, de zes-link achtervering die eerder al opdook op onder meer de 160e, MTe, LTe en de nieuwe LT.
Volgens Yeti is Sixfinity bijna tien jaar in ontwikkeling geweest. Het systeem moet engineers meer vrijheid geven om onder andere anti-squat, anti-rise en de progressiviteit van de vering losser van elkaar af te stemmen. Op de MT kun je die progressiviteit bovendien zelf in drie standen aanpassen met een flip-chip, zonder daarbij de geometrie te veranderen.
Verder houdt Yeti het behoorlijk modern: een TURQ carbon frame, 29-inch wielen, UDH en interne opbergruimte in de downtube. Daar zit zelfs een aparte plek voor een AirTag of vergelijkbare tracker bij. De MT is er in meerdere uitvoeringen, waarbij de Europese prijzen volgens de momenteel gepubliceerde informatie beginnen rond €7.200 en oplopen tot €11.500 voor de topuitvoering.
Goedkoop is het dus absoluut niet. Maar technisch is de MT wel een belangrijke MTB voor Yeti: na jarenlang Switch Infinity als handelsmerk te hebben gebruikt, lijkt Sixfinity nu duidelijk de nieuwe richting te worden voor het merk.
Voor meer informatie https://yeticycles.com/en-us/bikes/mt
Alpinestars brengt een airbag naar downhill MTB
92 pagina’s vol pure mountainbike inspiratie. Geen reclame. Alleen waar het echt om draait: Mountainbiken. Chapter 1 printed mountainbike magazine
Alpinestars brengt een airbag naar downhill MTB
Alpinestars heeft op 28 augustus 2026 de Tech-Air MX officieel geschikt gemaakt voor downhill mountainbiken. Geen compleet nieuw vest overigens: de grote stap is een specifiek Downhill Algorithm, ontwikkeld met data van professionele downhillers die Alpinestars sinds 2022 verzamelt.
Het systeem gebruikt zes sensoren en heeft geen GPS of externe sensor op de MTB nodig. Zodra het een crash detecteert, blaast de airbag zich volgens Alpinestars in ongeveer 32 tot 45 milliseconden op rond borst, rug, schouders en bovenarmen. De fabrikant claimt daarbij tot 82% minder overgedragen impactenergie dan bij een conventionele passieve borstprotector. Dat laatste is nadrukkelijk een claim van Alpinestars, niet iets wat wij zelf hebben kunnen controleren.
Interessant is dat dit niet alleen een prototype voor World Cup-racers is. Het systeem is inmiddels gewoon te koop voor €599,95 en Nederland behoort tot de landen waar Alpinestars het rechtstreeks levert. Een volle accu moet ongeveer 30 uur meegaan en zolang de airbag niet beschadigd raakt, kan het systeem maximaal zes keer afgaan voordat service nodig is.
En juist daarom is dit groter dan zomaar een nieuwe protector. Airbags zijn dit seizoen al zichtbaar geworden in de Downhill World Cup en rijders als Loïc Bruni en Jordan Williams hebben met het Alpinestars-systeem gereden. Nu dezelfde technologie daadwerkelijk voor consumenten beschikbaar komt, zou dit zomaar het begin kunnen zijn van een nieuwe generatie downhillprotectie.
Meer info vind je op Alpinestars
