gemini kastor review

Dè handlebar: GEMINI KASTOR

De GEMINI KASTOR handlebar gereden

gemini kastor review

The Gemini KÄSTOR handlebar

Voor we beginnen, deze vonden we lastig. We kregen de kans om een stuur te “testen” welke maar liefst 650,- euro moet kosten, de Gemini KÄSTOR. Een mountainbike stuur wat uit één geheel bestaat met de stem. Prachtig ontwerp, maar wat levert mij dit nou op?

gemini kastor handlebar review

De nadelen.

Ja, het is een beetje met de deur in huis vallen. Normaal heb je ergens aan het einde een soort opsomming met wat voor- en nadelen. Nee, we beginnen er gewoon mee en om de simpele reden dat we zelf een beetje twijfelen aan het concept. Dus bij deze:

  1. De prijs…. (Uiteraard)
  2. Geen instelmogelijkheden

Verder komen we eigenlijk niet. Niet verder dan deze 2 punten en ja, de prijs is hoog en nee, je kunt je backsweep en dergelijke niet instellen. Van tevoren moet je het aantal millimeters van je “stem” weten. Allemaal niet handig natuurlijk. Maar als we de prijs accepteren en van tevoren goed onderzoek doen welk model je precies moet hebben, wat kunnen we dan allemaal voor positiefs vertellen?

Finale Ligurië: Het perfecte decor om de Gemini te testen!

We zijn naar Finale Ligure gereden en voor vertrek nog even snel de Gemini KASTOR op mijn Specialized Kenevo gemonteerd. Het was een beetje een dubbel test om eerlijk te zijn. Hoe bevalt de Kenevo op de Finale trails en dus ook het stuur.

“Na montage toch een beetje versteld van de schoonheid”

In de doos is de Kastor mooi, maar eenmaal op de fiets komt het product echt tot zijn recht! Het ruimt op en ziet er super strak uit. Ook vanuit je zit positie zit je naar een heel mooi stuur te kijken! De afwerking is over het geheel gewoon erg goed gedaan, met als detail dat je de nutcap screw niet ziet zitten. Deze hebben ze vernuftig weg gewerkt.

We shuttlen de hele week met Rideonnoli, we krijgen dus de mooiste trails voorgeschoteld die dit gebeid tot haar beschikking heeft. Van natuurlijke trails tot de bekende rockgardens op de classic trails hier in de regio. Dat betekent dat ik het Gemini stuurtje onder de meest gevarieerde omstandigheden kan testen.

Waar ik specifiek op let is, of het stuur niet te stijf is. Carbon onderdelen, welk onderdeel het ook is kunnen namelijk veel te stijf zijn. Te stijf betekend dat er veel te veel, nee beter gezegd veel te weinig oneffenheden worden weg gefilterd. Al die extra trillingen en schokken op je armen en benen doen iets met je lichaam.

Ik heb in het verleden wel eens een te stijf stuur gehad, het was een B-merk carbon stuur. Geloof me, als je nog niet wist dat een te stijf stuur bestond, met dat stuur merk je het meteen! Ronduit ongemakkelijk te noemen. Destijds nog met wat dikkere grips voor meer demping gereden zonder succes. De enige oplossing was vervangen, het hele stuur en terug naar aluminium.

Na een tijdje klaar te zijn met carbon sturen toch “Hope” op hun blauwe ogen weer vertrouwd met de belofte het meest flexibele stuur ooit te hebben gemaakt. Zo rij ik alweer een behoorlijke tijd met dit carbon stuur van Hope en ze hadden gelijk. Geen ongemakkelijke feedback van het stuur, heerlijk strak en toch comfortabel.

Naast Hope heb ik ervaring met meerdere RaceFace modellen en uiteraard Carbon sturen van Specialized. Allemaal goed geëvolueerde Carbon sturen zonder onnodig veel feedback en/of trillingen. En voor alle merken geld vaak goedkoop is duurkoop. Carbon is nou een maal een complex product wat gemakkelijk verkeerd kan uitpakken.

gemini kastor handlebar test

De Gemini Kastor voordelen

Daar zijn we dan, de voordelen. Het behoefte een beetje een aanloop, de beste vraag is dan ook: Hoe test je dan een stuur? In een lab kan je mogelijk met wat data aan de slag maar op de trails is dit toch echt een gevoelskwestie. Wat doet dit stuur in verhouding van andere.

We hebben het al even aangestipt, het stuur is simpelweg heel erg mooi. Daarbij is het stuur zoals je mag verwachten lichter dan een stuur set-up met een standaard stem, in dit geval: 235 gram. Dat is erg licht. Wanneer je je fiets nog net even op een extra dieet wilt zetten dan is dit dus een goede optie.

Als laatste: Nee het stuur is niet onnodig stijf. Sterker nog het voelt gewoon erg lekker aan! Nog sterker, hij blijft erop zitten en nee, als het niet bevalt gaat een testproduct hoe mooi of hoe duur het ook mag zijn echt weer van de mountainbike af!

Is het dan het bedrag waard?

Lichter, iets speciaals en iets erg moois. Als je mountainbike verder al erg high end is en je nog opzoek bent naar een in het oog springend detail, dan denken wij van wel…

Schwalbe Aerothan Binnenband

0 Comments5 Minutes

Waarom wij op flats rijden

29 Comments2 Minutes

Review KED Trailon helm

0 Comments1 Minutes

De Tubolito binnenband

0 Comments6 Minutes

PeakRider

0 Comments6 Minutes

Nikon Keymission 360

2 Comments8 Minutes


forx hex1 finale ligure test

Gestest en misbruikt: De Forx Cranks Hex1

forx hex1 finale ligure test

Review: Forx Cranks op de Specialized Kenevo

Wanneer het aankomt op het uitrusten van een krachtige e-MTB zoals de Specialized Kenevo SL waar ik alweer een tijdje mee rondrijdt, kan de keuze van onderdelen een aanzienlijke invloed hebben op zowel de prestaties als de algehele rijervaring. De Forx Cranks zijn zo’n onderdeel dat robuustheid koppelt aan efficiëntie. Ik heb de Kenevo uitgerust met deze “Forx Cranks” met een lengte van 160mm meegenomen naar Finale Ligure om te kijken hoe ze bevallen en dan met name de “korte lengte” van de cranks!

forx hex 1 finale ligure

Bouwkwaliteit en materialen

Het eerste dat opvalt aan de Forx Cranks is hun solide open gewerkte constructie. Ze zijn gemaakt van hoogwaardig aluminium en bieden een ideale combinatie van kracht en gewicht (229g per crank arm).

De cranks voelen stevig in de hand, maar niet overdreven zwaar, waardoor ze zeer geschikt zijn voor een e-MTB die zowel duurzaamheid als lichtheid vereist. De geanodiseerde afwerking geeft ze een slanke, mooie uitstraling.

forx hex1 crank test

Ontwerp van de Forx Crank Hex1

Forx Cranks zijn ontworpen om naadloos aan te sluiten op het gespecialiseerde motorsysteem van de Kenevo SL. De compatibiliteit is prima, zodat er geen onhandige passingproblemen of kraken ontstaan door een slechte verbinding, wel even natrekken na de eerste run. De Forx cranks kan dan iets loslopen namelijk, hierna geen omkijken meer aan! Met name de spindelinterface is mooi ontworpen voor een veilige en stabiele verbinding tussen de cranks en de motorbehuizing.

Ervaring op de trails

Als het aankomt op prestaties, stellen de Forx Cranks niet teleur. Ze gaan moeiteloos om met de brute kracht en het koppel dat door de motor van de Kenevo SL wordt gegenereerd en brengen het vermogen efficiënt en betrouwbaar over. Dit resulteert in een soepele, responsieve rit, zelfs door technisch terrein en steile beklimmingen. Op de trails hebben de cranks een prima stijfheid, waardoor precieze controle en snelle vermogensafgifte in technische omstandigheden mogelijk waren.

De nadruk van de Forx Cranks zit hem echt in de lengte. Met 160mm zijn ze erg kort te noemen natuurlijk, normaal zou deze kleinere omwenteling voor minder power zorgen natuurlijk. Echter op een E-MTB kan de motor dit voor je compenseren. Het grote voordeel wat je nu overhoud is dat je nergens echt hoeft te timen met je pedal strokes. Je raakt wortels en rotsen gewoonweg veel minder vaak tot nooit eigenlijk. Dat was wel weer even wennen toen ik thuis de Stumpjumper Evo uit de schuur pakte! Timing is dan weer essentieel met je pedalen. Nee die 160mm op deze relatief lage fietsen beviel mij eigenlijk ontzettend goed!

forx hex1 crank reveiw

Duurzaamheid

Duurzaamheid is een ander sterk punt. Na verschillende ritten vol rotsachtige, stoffige, modder en natte afdalingen en uitdagende trails vertonen de cranks nog geen slijtage. Ze behouden hun structurele sterkte. Onderhoud is eenvoudig; een simpele schoonmaakbeurt na modderige ritten is meestal voldoende, en ondanks wat verf slijtage (blijkbaar sta ik lomp, want dit gebeurt bij mij altijd…) blijven ze er verder geweldig uitzien en prima functioneren.

Conclusie

Concluderend kunnen we stellen dat de Forx Cranks de ervaring van het rijden op een Specialized Kenevo SL naar een hoger niveau tillen. Ze combineren een uitzonderlijke bouwkwaliteit, de korte crankarm lengte en goede looks tot een onderdeel dat voldoet aan de steeds hogere eisen van moderne e-MTB-rijders. Of je nu dikke trails aflegt of geniet van een stevige klim, de Forx Cranks bieden de betrouwbaarheid en efficiëntie die nodig zijn om het maximale uit je ritten te halen. Een echte aanrader voor diegenen die hun E-MTB willen uitbreiden met betrouwbare, high-performance cranks en minder rotsen en rotsen willen raken tijden die technische klimmetjes 😉

forx hex1 crank reveiw kenevo

Voorpret voor de Mondraker Team Enduro 2024

Nu de Mondraker Team Enduro in Davos (Zwitserland) langzaamaan nadert, stijgt de opwinding! We dromen op een regenachtige Hollandse dag weg bij de herinneringen van eerdere deelnames – meestal in goed weer.

De inschrijving voor het event (5 t/m 7 september 2024)was al binnen enkele uren na opening stijf uitverkocht. De populariteit van de race is een bewijs van de schitterende trails, toffe wedstrijdvibe in het adembenemende decor van Davos Klosters.

Voor degenen die geen plek hebben bemachtigd, is er nog hoop. Hoewel het volledig is volgeboekt, is er nog steeds een kans om mee te doen via de wachtlijst, vooral voor damesteams – die een grotere kans hebben om door te schuiven als er plekken vrijkomen.

Dit jaar blijft ook de integratie van e-MTB’s in de categorie Fun Teams gehandhaafd, met de eis dat ten minste één teamlid op een conventionele fiets rijdt – een format dat vorig jaar succesvol bleek. En precies dát zijn wij in onze Trail-Addicts deelname van plan: een mix van e-MTB en “analoge” bikes.

Verken de trails

Zelfs als je niet meedoet aan de race, biedt Davos Klosters tal van mogelijkheden om de beroemde trails te verkennen. De regio is een paradijs voor mountainbikers, met een uitgebreid netwerk van trails voor alle niveaus.

Om het zomerseizoen te openen, vindt het mountainbikefestival “Rock the Bock” plaats van 21 t/m 23 juni 2024. Dit evenement is perfect voor rijders die willen genieten van het schilderachtige decor van Davos.

Voor degenen die hun vaardigheden willen verbeteren, zijn de “Trail Days” begeleide tochten van Bike Academy Davos een uitstekende optie. Van 28 juni tot 12 oktober 2024 richten deze tochten zich op zowel gevorderde als expert rijders. Gasten die in één van de officiële bike hotels verblijven, kunnen zonder extra kosten aan deze tochten deelnemen.

Het hele jaar door fietsavonturen

Vanaf begin juni beginnen de “bergbahnen” te draaien, en alle kabelbanen zijn in werking vanaf 22 juni 2024. Deze comfortabele bergtransporten maken het gemakkelijk voor jou als biker om de hooggelegen trails te bereiken. De hoogst gelegen toppen gaan tot ongeveer 3.400 meter.

Wij reizen zelf vaak naar campings, maar de keuzes aan campings is in Davos vrij beperkt. En bovendien ligt Davos al op ruim 1.500 hoogte. Dat kan vrij koud ‘s avonds worden in je tentje of campertje!
Verblijven in één van de bike hotels is hier dus best een slimme keuze, en biedt ook extra voordelen zoals dagtickets voor fietsvervoer op de bergbahnen en gratis begeleide tochten tijdens Trail Days.

Voor meer informatie over fietsen in Davos, trail maps, en accommodaties: check de Davos Klosters “on the bike” pagina.

Wanneer ga jij?

Maak je maar klaar om het singletrail-paradijs van Davos Klosters deze zomer te verkennen. Of je nu deelneemt aan de Mondraker Team Enduro of gewoon wilt genieten van enkele van de beste mountainbike-trails ter wereld. Op Trailforks vind je meer dan 110 trails in dit gebied…

Davos enduro team, Zwitserland, wedstrijd, team riding, Focus

Bikepark Winterberg 2024 wordt: The Mother

Na een matig winterseizoen (2023/2024) met weinig sneeuw, openden veel bikeparks alweer in maart de liften voor downhillers. Maar rondom Bikepark Winterberg bleef het even stil. Er gingen zelfs berichten en forumdiscussies rond dat het bikepark zou sluiten. Ondenkbaar, toch?! Het is wellicht één van de best draaiende bikeparks in Europa.

Maar sinds 10 april kwam er wat nieuws los: Bikepark Winterberg wordt “THE MOTHER Bikepark Winterberg

The Mother is calling…

Geen idee waarom deze “re-branding” noodzakelijk was. Er is in elk geval wat geld gespendeerd aan fancypancy art-work en een online ticket-systeem waar je je liftticket (online met korting) koopt.

Op de socials zien we dat er ook echt wel een paar trailveranderingen zijn. Zo is de rockgarden in de iXS downhill track aangepakt met – zo te zien – een nog langere rockgarden en meerlijnkeuzes en gapjump-opties. En wordt er gedeeld dat de KyrHill Trail ook fundamenteel vernieuwd is. Voor de doorgewinterde Winterberg bezoekers: dit is de oude Continental track.

Het bikepark blijft een toegankelijk bikepark met veel blauwe trails, maar natuurlijk ook de bekende DH tracks, dikke (gap) features en mooie relatief nieuwe endurolijnen.

Sinds vrijdag 19 april is “The Mother” geopend. We gaan snel een kijkje nemen om te ervaren of er nog meer veranderingen zijn naast de naamswijzigingen en facelift!


Sigma Buster 2000 test lamp

De Sigma Buster 2000 - Review

De Sigma Buster 2000

Zo in de winter maanden kan het goed saai zijn. Je gaat in het donker naar het werk en komt in het donker weer terug! Dat betekent dus ook dat je in het donker, buiten, of binnen moet sporten door de weeks. Daar houden we niet zo van eigenlijk….

Om de mogelijkheden toch wat te vergroten zijn we op pad gegaan met de Sigma Buster 2000. We hebben wel wat ervaringen met lampen uit een niet nader te noemen land 😉 maar na wat doorgebrande circuit bords en soldingen durven we dat niet helemaal meer aan. Nu maar eens op weg met een systeem wat wel goedgekeurd is voor de Nederlandse markt.

Op de site van Sigma staat “Maak van de nacht een dag” en dat is nou precies wat we nodig hebben! Wij proberen nog elke dinsdag avond samen te komen om aan onze techniek te werken op de MTB. Dat wordt wat saai in de winter waar we beperkt zijn tot wat in de staat aan knoeien elke dinsdag. Wat veel toffer is natuurlijk om ook wat trails in te kunnen vliegen.

De Sigma Buster 2000 is een kleine lichte ledlamp met een externe accu. In de verpakking zit alles om de lamp zowel op je stuur als op je helm te monteren. Door de externe accu en het lichte gewicht van de lamp zelf heb je hier op je hoofd verder geen last van. Je wilt overigens tijdens het mountainbiken de lamp ook echt op je hoofd hebben. Alleen dan heb je altijd licht op de plekken waar je naar kijkt namelijk, wat op zichzelf dan ook weer logisch klinkt 😉

Verder worden er voldoende verlengkabels meegeleverd zodat de draden vanaf je hoofd tot aan een MTB-heuptas met gemak haalt. Dit snoer kan je opdelen, dus als je een rugtas gebruikt en da accu hoog hebt kan je er gemakkelijk stukken snoer tussenuit halen.

De accu zelf is wat lomp te noemen, dit is nou eenmaal met accu’s want hoe groter hij is hoe meer capaciteit hij heeft, Sigma zelf claimt een dikke 20 uur aan capaciteit namelijk! Uiteraard niet op de volle 2000 lumen (waar we zo even op terug komen) nee in de eco modus van 300 lumen. 300 lumen klinkt niet veel maar dit is stiekem al een behoorlijke bak met licht. Technische trails zouden we zelf niet op de 300lumen willen doen, maar gewone meer recht toe recht aan bospaden kunnen zeker prima.

Vanaf de 300 lumen heb je drie standen naar 600, 1100, en dus 2000 lumen. Op de 2000 lumen stand kan je een kleine 2,3 uur fietsen in het pikkendonker. De 2000 lumen geeft een sloot aan licht wat de bomen en planten doet groeien in het donker 😉 meer echt meer dan voldoende, sterker nog de MID-stand biedt voldoende licht om een technische trail mee toe doen en dan biedt de accu een kleine 5 uur aan capaciteit!

Verder wordt er nog een remote control meegeleverd welke je dan op je stuur kan monteren. Dat is handig zodat je niet op de tast op je helm hoeft zoeken.

De relatief grote accu heeft standaard rubberen strabs zodat je deze gemakkelijk en stevig op je frame kan monteren. Op de accu vind je middels 4 leds een indicatie hoe vol de accu van de Sigma Buster 2000 is.

Sigma Buster 2000 test lamp

Hebben we nog wat te zeuren?

Eigenlijk alleen dat de lader niet met standaard USB gaat, maar met een adapter en stekker. Die komt dus in het bakje met kabel wirwar te liggen en ben je na een zomer seizoen mogelijk kwijt, goed misschien moeten we ze maar bij elkaar opbergen dan!

Verder niks…. 😉


Review: Destroyer downhill jeans - (Ja, een mountainbike spijkerbroek!)

Ik weet het nog goed. Juni 2019, Leogang, World Cup downhill. Loïc Bruni won. Maar als het niet om de tijd op de klok zou gaan, maar het een “People Choice” zou zijn, dan zou Johannes von Klebelsberg ongetwijfeld hoog hebben gescoord.

Hij viel op door als onbekende naam als 16e (!) te kwalificeren en op race-day als 31e te eindigen. Veel net-niet toprijders en privateers zien we niet in de Redbull livefeed. Deze keer dus wel. En Johannes kreeg in het commentaar van Rob Warner direct de bijnaam “the denim destroyer”, omdat hij daadwerkelijk in een spijkerbroek zijn racerun deed. Het zag er alleen maar nóg stijlvoller en casual uit, terwijl hij daar een ongekende prestatie neerzette.

Natuurlijk was Johannes altijd al een rappe racer, die al veel vaker op het podium stond in zijn thuisland Italië. Recent popte er een advertentie op van zijn bedrijf Destroyer. Met… je raad het al: biking jeans!

Tijd om die eens te testen

Volgens Johannes zijn jeans ideaal om in te mountainbiken. Groot, voldoende zakken én ze scheuren niet zomaar bij een val of als je flatpedal erin blijft haken. Jeans zijn eigenlijk perfecte downhill pants, zolang het stretchy jeans zijn.

En dat is ook onze ervaring na enkele maanden ermee te hebben gereden. Duurzaam, functioneel (want: veel zakken én je hoeft je niet om te kleden als je bijvoorbeeld direct vanuit kantoor naar de pumptrack gaat) en het geeft een vleugje stedelijke “flair”.

Voor deze review ontvingen we de Destroyer DH1 en Destroyer DH2. Afgelopen najaar heeft het merk namelijk al een tweede versie van de jeans geïntroduceerd. We duiken zo in op de verschillen.

Eerste indrukken

De riding jeans zijn gemaakt van hoogwaardig denim, en hebben een casual uitstraling met versterkte stiksels en versterkte delen, waardoor ze bestand zijn tegen een valpartijtje.
De pasvorm is comfortabel en beperkt je zeker niet. De broek is niet te stijf en heeft een lekkere 4D stretch, waardoor ook je kniebeschermers er goed onder passen, zonder dat de broek heel erg trekt. En het is fijn dat het niet “zomaar” een jeans is als alle andere in je kast, maar echt een doordachte mountainbikebroek. Getuige de ratel-sluiting in plaats van een knoop en de superdry denim stof zodat je broek ook redelijk snel droogt na het zweten (of door modderpoelen rijden).

Rijtest en crashtest…

In bikeparks zie je veel downhillers het hele jaar door in lange broek rijden. Wanneer is nou de laatste keer dat je een DH World Cup rijder in shorts hebt gezien? Ik kan het me niet heugen. Zelf rijden we eigenlijk alleen met een lange broek als de temperatuur erom vraagt. Dus vanaf 15 graden rijden we liefst in shorts.

Maar deze Destroyer jeans ben ik inmiddels toch wat langer aan het dragen dan alleen in de herfst en winter. Het denim materiaal is verrassend ademend, zelfs tijdens langere enduroritten. Bovendien heeft de stof bewezen dat het scheuren en schuurplekken kan weerstaan. In Finale Ligure heb ik een goede crash gemaakt, waarbij mijn knie zelfs ónder mijn kniebeschermer is geschaafd. De kniebeschermer bleef wel op zijn plek zitten (en deed z’n werk). Maar de broek vertoont helemaal geen schade of schuurplek, zelfs geen losse naden.

Ik waardeer vooral de versterkte knieën en zitvlak van de broek. Plekken waar de meeste mountainbikebroeken snel slijtage vertonen. Waarschijnlijk heeft the denim destroyer echt gelijk dat jeans eigenlijk heel geschikte bike pants zijn.

Het is niet wekelijks geweest, maar ik heb de jeans ook wat vaker als dagelijks gebruik gedragen. De klassieke denim look past naadloos van mountainbike avonturen tot in je kantooromgeving of werkplaats. En die keer dat ik zó in dezelfde kloffie van de bureaustoel op de fiets kon springen voor een pumptrack rondje voelde heel cool.Net als je Levi’s of Diesel jeans heeft de broek iets merk-herkenbaars. Voor de Destroyer jeans is dat de rode broekzakrand. Leuk om eens in de stad te spotten, in je locale (fiets)café.

DH1 vs DH2

Hoe zit dat nu met die twee modellen? Nou, de keuze is gemakkelijk. Wil je klassieke lichte jeans? Dan is daar de DH1. Wil je een zwarte jeans? Dan is het de DH2.

De DH2 heeft een paar extra’s, zoals: een rits op de linkerzak (handig als je je telefoon écht niet kwijt wil raken op de trail), een klein zakje voor een liftpas, net iets meer ruimte en meer versteviging op de knieen om je kniebeschermers goed onder aan te kunnen.

 

Conclusie

Wij zijn fan van de broeken. “Work less, ride more“ komt nog dichterbij, nu ook de kleding van werk en fietsen overlapt. Het is gewoon een goed product. Waarbij ik soms even moet zoeken op welke kledingstapel ik de broek heb gelegd (normale kleding vs. fietskleding).


finale ligure enduro winter trip

Finale Ligure wintertrip, de ultieme anti-winterdip

Het is een donkere en regenachtige dag ergens in november. Ik heb net weer de modder van mijn fiets, broek en schoenen afgespoten, als ik een appje ontvang: “Het Finale Plan. Ga je mee?” Dat is vet! Direct in januari een aantal dagen in Finale Ligure trails knallen.

Check de video onderaan dit artikel

finale ligure enduro winter trip

En een paar weken later zijn we er. Jess en Erik (MTBVerbier) zijn erbij en zijn hier inmiddels al zo vaak geweest, dat ze voor het gemak de hele organisatie hebben opgepakt. Appartementje geboekt, shuttlebedrijf gefixt en het restaurant gereserveerd waar we ze na een lange dag autorijden treffen met een biertje in de hand. Good vibes!

Het is ongeveer 20 graden verschil met thuis, want we vertrekken precies in de dagen dat het -5 graden is. En hier is het inderdaad (maximaal) 15 graden. Tóch wisten we pas 2 dagen voor vertrek dat het daadwerkelijk zin had om in de auto te stappen. Want vlak voor onze aankomst lag er op de hoger gelegen trails nog sneeuw en waren die allemaal afgesloten.

Finale bestemming

Voor als je nog nooit van Finale Ligure gehoord hebt: check Trailforks (meer dan 150 trails!) of de video van ons laatste bezoek in 2018. Onze herinneringen zijn ook weer wat vervaagd. We hebben echt niet alle gereden trails onthouden, maar imiteren nog regelmatig de humor van de bikeguide van toen. “Va bene. Nothing special on this trail. Andiamo!” Waarna we alleen maar grote drops treffen en dikke rockgardens.

En wat blijkt… we stappen ook nu weer in bij dezelfde gids: Matteo! Dus we weten dat we nog steeds scherp moeten zijn als een trail “no special features” heeft.

We shuttlen direct van zeeniveau naar bijna 1.000 meter hoogte. Ietsjes hoger, richting Nato Base, zien we wel wat sneeuw liggen. En het is dus op deze hoogte ook fris, net een paar graden boven nul op deze januari-ochtend. Toboga is een klassieke warm-up trail. En wat is het weer genieten! De ondergrond is niet bevroren, maar wel een lekkere hardpack. De trails liggen er perfect bij. Het kan niet anders dan dat er trailbuilders rondlopen met een bladblazer. Het geluid van je banden op stenen en wortels is toch het fijnste wat er bestaat.

The Classics

Vandaag rijden we vooral wat bekende classic trails van Finale: Toboga, Rollercoaster, Kill Bill, Cacciatore, Madre Natura, Little Champery, Pino Morto, 115, Ingegnere, Crestino, Ca Bianca. Een goede 4.000 afdaalmeters.

En hey! Met weinig fietsuren de afgelopen tijd en nul tot geen krachttraining voelt dit nog heel erg goed. En dat is vooral te danken aan de coil-veer die ik in mijn Rockshox Zeb heb laten zetten. Een Vorsprung Smashpot. De gekozen coil-sterkte is precies goed en ik voel dat ‘ie direct aanspreekt als ik ook maar het eerste kleine steentje raak met mijn voorwiel. Duidelijk veel minder vermoeide armen!

We verblijven in Finalborgo: dat ligt nog geen 1,5 kilometer landinwaarts vanaf Finale Ligure, maar is eigenlijk veel sfeervoller dan het kuststadje. Binnen een oude vestingsmuur en met veel kleine en gezellige straatjes met barretjes en restaurants. Hier drinken we dus ook onze biertjes. En we zijn schijnbaar tóch niet de enige bikers op dit moment. Want we zien ook andere clubjes met Scott, Specialized en Canyon jassen en petjes. Maar absoluut laagseizoen is het zeker!

Toch zijn endurobikers hier overal ontzettend welkom. Je hoeft je nergens bezwaard te voelen dat je je bike ergens voor een ingang stalt of dat je met je zweetkleding ergens binnenstapt. Bij een pizza-stop vraag ik om mijn bidon in de keuken te vullen en ik krijg ‘m zelfs afgewassen terug. De hele lokale economie draait op bikers. En dan heb ik nog niet eens gezegd wat een fantastische lunch we krijgen, voor weinig geld, als we ergens op de berg (ruim) de tijd nemen om te lunchen.

Pietra Ligure

De volgende ochtend scoren we na ons ontbijt snel een doppio op weg naar Matteo en de shuttle. Bij de vestingmuur tuft een Piaggio voorbij en steekt een non over. Hoe Italiaans wil je het hebben! De oude vervallen fabrieken aan de kust van Finale Ligure blijken trouwens van Piaggio te zijn.

Net als gisteren stappen we weer in de Landrover Defender van Ride On Noli. Ditmaal gaan we richting Pietra Ligure. Met toch wel een heel ander type trails, ook vaker met een lossere ondergrond en red dirt. Iets meer natural. En ook hier veel stages van EWS wedstrijden. Geen enkel ander shuttlebedrijf had ons zo ver omhoog kunnen rijden, want we rijden met de Defender echt letterlijk stevige rockgardens omhoog. De trailer met 9 fietsen stuitert er vrolijk achteraan.

The Wishlist

Stocked voor de laatste dag! Opnieuw een zonnige dag en een heel aangename 15 graden op zeeniveau. Ditmaal overhandigen we Matteo een wensenlijstje met trails die we wel willen rijden. Hij begint te lachen, want het valt lastig te combineren… We hebben namelijk zelf geen rekening gehouden met wáár wélke trail eigenlijk ligt. Maar we gaan sowieso naar Cromagnon en DH Men. Dit zijn toch wel de iconische trails waarvan je de EWS beelden kent. En het rijtempo is ook lekker gegroeid de laatste dagen. Op DH Men droom ik de rijen toeschouwers er maar even bij. Uitzicht op de Middellandse zee heb ik pas als ik stop, want er is geen moment om de focus te verliezen.

High fives all over the place. En we sluiten de dag af – met onze kniebeschermers nog aan – op een piepklein terrasje. Ja, buiten. In januari. Deze trip was de ultieme anti-winterdip!


De Geometrie van de MTB

Mountainbike geometrie: alle termen uitgelegd

De mountainbike geometrie ABC

Op zoek naar een nieuwe mountainbike? Dan lijkt alles “long, slack and low”. Maar is dat ook beter voor iedere rijder? Mountainbike geometrie blijft evolueren. De XC mountainbikes van nu zijn een stuk capabeler op de downhills dan een All-Mountain bike van 10 jaar geleden.

Het begrijpen van de geometrie is essentieel. Elk element van de mountainbike geometrie draagt bij aan de rijervaring en prestaties van de bike op verschillende terreinen. Laten we de belangrijkste termen van mountainbikegeometrie eens uitleggen. We beginnen bij Stack en Reach (goede waarden om mee te vergelijken) en nemen daarna alle termen alfabetisch door.

Stack

De stack verwijst naar de verticale afstand tussen de trapas (het midden van de pedaalas) en de bovenkant van de balhoofdbuis. Het geeft de totale hoogte van de voorkant van de fiets aan.

Invloed op de bike handling
Een hogere stack biedt over het algemeen een meer rechtopstaande rijpositie, wat het comfort en zicht op de trail kan verbeteren. Maar rij je niet altijd heel steil terrein dan wil je misschien iets dieper zitten om alsnog aggressief te kunnen rijden.

Stack van mountainbike

Reach

Reach is een denkbeeldige lijn van de horizontale afstand tussen de trapas en het midden van de balhoofdbuis. Het bepaalt hoe uitgerekt of compact de rijpositie van de mountainbiker is.

Invloed op de bike handling
Langere reach draagt bij aan een meer uitgestrekte rijpositie. Dit kan de stabiliteit bij hogere snelheden en afdalingen verbeteren, maar kan de behendigheid in krappe bochten verminderen. Kortere reaches bieden vaak een meer wendbaar en responsief gevoel.
Wat gebeurt er bij een té lange reach? Dan voel je je te veel uitgestrekt en voorovergebogen.
Wat gebeurt er bij een té korte reach? Dan zit je overdreven rechtop en vermindert je balans op de fiets.

reach van mountainbike

Achtervork lengte

De lengte van de achtervork is de afstand tussen de trapas en de achterwielas.

Invloed op de bike handling
Een korte achtervork betekent dat je achterwiel dichterbij je zwaartepunt (“Center of Mass”) zit. Het verbetert vaak de wendbaarheid en speelsheid van de fiets én manuals en wheelies zijn iets gemakkelijker, omdat je hiermee je voorwiel wat makkelijker van de grond krijgt.
Langere achtervorken bieden stabiliteit ten koste van wendbaarheid.
Overall wil je een wielbasis die goed bij je lengte en rijstijl past. Een korte achtervork zal ook een gemiddeld iets kortere wielbasis betekenen.

Chainstay van mountainbike

Balhoofdhoek

De hoek van de balhoofdbuis is de hoek tussen de balhoofdbuis en een denkbeeldige lijn loodrecht op de grond.

Invloed op de bike handling
De hoek van het balhoofd heeft een aanzienlijke invloed op de stuur- en rijeigenschappen van je mountainbike. Steilere hoeken zijn over het algemeen responsiever en wendbaarder in krappe bochten. En flauwere hoeken bieden meer stabiliteit bij hoge snelheden en afdalingen. Downhillbikes zitten rond de 62 graden. Maar die voelen “langzaam” aan met sturen op lage snelheid en al helemaal bij het klimmen in technisch terrein.

Balhoofdhoek van mountainbike

Vind de mooiste mountainbike avonturen op Secrettrails.eu

Op Secrettrails vind je de beste mountainbike gids bedrijven in heel Europa, we werken samen met gids bedrijven die de mooiste mountainbike vakantie aanbieden in Europa. Check ze op www.secrettrails.eu.

Meer informatie

Balhoofdbuis lengte

De lengte van de balhoofdbuis meet waar de voorvork-stuurbuis het frame ingaat en weer uitgaat.

Invloed op de bike handling
Langere balhoofdbuizen zorgen over het algemeen voor een iets hogere stack. Gewoonlijk heeft iedere opvolgende maat van een fietsmodel een iets langere balhoofdbuis. Maar Stack is een betere uitgangswaarde om verschillende fietsen mee te vergelijken.

balhoofdlengte van mountainbike

Bottombracket Drop

De Bottombracket Drop (ofwel BB Drop) verwijst naar de verticale afstand tussen de wielassen en de trapas. Oftewel: het verschil in hoogte van de trapas tot de grond in vergelijking tot de hoogte van de wielassen tot de grond.

Invloed op de bike handling
BB Drop beïnvloedt het zwaartepunt van de fiets. Lagere bottombracket drops kunnen de stabiliteit verbeteren, maar vergroten het risico op pedal strikes tegen rotsen/wortels in technisch terrein.

bb drop van mountainbike

Bottombracket Hoogte

De Bottombracket Hoogte is de afstand van de grond tot de trapas.

Invloed op de bike handling
De Bottombracket Hoogte heeft invloed op de “bodemvrijheid” en kan de stabiliteit en handling van een fiets beïnvloeden. Lagere BB-hoogtes voelen misschien stabieler aan, maar zijn kwetsbaarder voor obstakels in het terrein.

BB hoogte van mountainbike

Effectieve Bovenbuislengte

De lengte van de bovenbuis meet de horizontale afstand tussen de balhoofdbuis en de zitbuis, dus niet de daadwerkelijke lengte van de bovenbuis zelf. Het heeft invloed op de algemene bikefit, maar Reach is een betere vergelijking tussen verschillende fietsmodellen.

Invloed op de bike handling
Langere bovenbuizen kunnen zorgen voor een meer uitgestrekte rijpositie en mogelijk stabiliteit bij hoge snelheden vergroten. Kortere bovenbuizen kunnen de wendbaarheid vergroten, maar kunnen wat “benauwd” voelen voor langere rijders.

Effectieve bovenbuis lengte van mountainbike

Front Center

Front Center meet de horizontale afstand tussen de trapas en de voorwielas.

Invloed op de bike handling
Langere front centers vergroten de stabiliteit bij hogere snelheden, maar kunnen de wendbaarheid verminderen. Kortere front centers voelen mogelijk wendbaarder aan, maar kunnen stabiliteit op hoge snelheden opofferen. Gewichtsverdeling is voornamelijk belangrijk. Een lang front center vraagt om een wat agressievere (= meer naar voren) rijhouding om grip te houden op je voorwiel.

FrontCenter van mountainbike

Rake (fork offset)

Rake is een andere benaming voor de offset van de voorvork. Er zijn verschillende varianten tussen de 36 en 51 mm. Dit is dus de afstand van de dropouts van de as tot de vorkpoot.

Invloed op de bike handling
Samen met de Balhoofdhoek en Fork Offset bepaalt het je Trail.

Fork offset van mountainbike

Standover hoogte

Standover hoogte is de afstand van de grond tot de bovenbuis.

Invloed op de bike handling
Het bepaalt hoe prettig een rijder over de fiets kan staan wanneer je op de grond staat met de fiets tussen je benen. Lagere standover hoogtes bieden meer ruimte en kunnen het vertrouwen geven dat je gemakkelijk van de fiets kunt afstappen in spannende momenten, maar het heeft minimaal effect op de handling.

Standover height van mountainbike

Trail

Ja, “Trail” is ook een geometrieterm en niet te verwarren met dat pad waar je op rijdt.
Trail is de afstand tussen het contactpunt van het voorwiel met de grond en de as van de balhoofdbuis.

Invloed op de bike handling
Meer trail verbetert de stabiliteit maar kan de wendbaarheid verminderen (“stuurt slomer”). Minder trail biedt meer responsieve handling maar kan minder stabiel aanvoelen, vooral bij hogere snelheden.

Trail van mountainbike

Wielbasis

Wielbasis is de afstand tussen de voor- en achterwielassen.

Invloed op de bike handling
Langere wielbases bieden stabiliteit en controle bij hogere snelheden en afdalingen, maar kunnen minder wendbaar aanvoelen in krappe bochten. Kortere wielbases zijn vaak wendbaarder maar kunnen minder stabiel zijn bij hoge snelheden. Wanneer je een behoorlijk lange wielbasis hebt zul je ook een flauwe Balhoofdhoek hebben, een langere Trail en een langere Achtervorklengte. En dus ook een lang Front Center. Heb je een gemiddelde wielbasis, maar wel een lang Front Center, dan is je mountainbike ook iets minder in balans.

Wielbasis van mountainbike

Zitbuis lengte

De lengte van de zitbuis is de afstand vanaf het midden van de trapas tot de bovenkant van de zitbuis. Hoewel dit vroeger vaak JUIST de aanduiding van een framemaat was, heeft het feitelijk helemaal geen invloed op de bikefit.

Invloed op de bike handling
De lengte van de zitbuis bepaalt hoe hoog of laag het zadel kan worden gemonteerd (oftewel: hoe diep de zadelpen / dropperpost in het frame past). Verder heeft het geen effect op bike handling.

Zitbuis lengte van mountainbike

Zitbuis hoek

De hoek van de zitbuis is de hoek tussen de zitbuis en een denkbeeldige horizontale lijn vanaf de trapas.

Invloed op de bike handling
Een trend is een steeds steilere zithoek. Dat kan de klimefficiëntie verbeteren doordat het gewicht van de rijder meer direct boven de pedalen komt. En met de slacke balhoofdhoek is het met steile en technische klimmen belangrijk om genoeg grip op het voorwiel te houden. Geen steile zitbuishoek? Dan heeft het naar voren schuiven van je zadel op zadelrails hetzelfde effect.

Zitbuishoek van mountainbike

Naast deze geometrietermen, die een vast gegeven zijn van hoe je frame is opgebouwd, zijn er ook een paar makkelijk aan te passen onderdelen. Hiermee kun je je bikefit snel aanpassen voor een andere rij-ervaring.

Stuurpenlengte

Stuurpenlengte is de afstand van het midden van het stuur tot de balhoofdbuis.

Invloed op de bike handling
Langere stuurpennen kunnen meer stabiliteit bieden maar kunnen de fiets minder responsief maken. Kortere stuurpennen verhogen de responsiviteit maar verminderen de stabiliteit bij hoge snelheden.

en het comfort van de rijder maar heeft minimaal effect op de fietsbehandeling.

Stuurbreedte

Stuurbreedte is de afstand tussen de uiteinden van het stuur.

Invloed op de bike handling
Bredere sturen kunnen de controle en stabiliteit verbeteren, maar kunnen minder wendbaar aanvoelen in nauwe ruimtes. Smallere sturen bieden meer wendbaarheid maar kunnen de stabiliteit beïnvloeden. Je ziet dat veel standaard sturen tegenwoordig zo’n 800 mm breed zijn. Veel pro-enduro rijders rijden echter niet met een breder stuur dan 760 mm. Zeker kleinere rijders beperken zichzelf door een te breed stuur. Daardoor zit je snel aan de grens van hoe ver je jezelf kunt strekken.

Cranklengte

Cranklengte meet de afstand van het midden van de trapas tot het pedaal.

Invloed op de bike handling
Cranklengte beïnvloedt de trapefficiëntie. Daar valt een heel eigen verhaal aan te wijden en komen we later op terug.

Samenvattend

Wat zijn de belangrijkste geometrietermen die een significante invloed hebben op de rijderspositie, stuurgedrag en bochtentechniek?

Rijderspositie:

  1. Stack:
    Bepaalt de hoogte van het stuur en beïnvloedt de rechtopstaande positie van de rijder.
  2. Reach:
    Definieert de horizontale afstand tot het stuur en beïnvloedt de uitgestrektheid van de rijpositie.
  3. Zitbuishoek:
    Impact op de zithouding en kan de trapefficiëntie beïnvloeden.

Stuurgedrag:

  1. Balhoofdhoek:
    Cruciaal voor de stuurrespons en wendbaarheid van de fiets.
  2. Trail:
    Heeft een grote invloed op de stuurresponsiviteit en stabiliteit tijdens het sturen.
  3. Fork Offset:
    Beïnvloedt de trail en heeft invloed op de stabiliteit en wendbaarheid.

Bochtentechniek:

  1. Achtervork lengte:
    Impact op de wendbaarheid en reactievermogen van de fiets in bochten.
  2. Wielbasis:
    Lange wielbasis biedt stabiliteit, terwijl een kortere wielbasis wendbaarheid kan vergroten in bochten.
  3. Bottombracket Drop:
    Lage BB Drop kan stabiliteit in bochten vergroten.


Mondraker Enduro Team Davos 2024 - en de inschrijving opent deze week

Het staat in 2024 weer omcirkeld in de agenda: Mondraker Enduro Team. Van 5 t/m 7 september in Davos (Zwitserland). Er is geen ander evenement waar we al zo vaak herhaaldelijk aan meegedaan hebben. Maar wij komen in 2024 weer!

Inschrijving

Wees er als de kippen bij! Want de inschrijving stroomt altijd snel vol. Zorg dus dat je direct wanneer de inschrijving opent – op vrijdag 22 december om 14:00 uur – achter je laptop paraat zit. En trommel nu 1 of maximaal 5 vrienden op voor je team.

Wedstrijdformat

Het originele wedstrijdformat zijn de duo-teams. En sinds een aantal jaar zijn de FUN Teams daaraan toegevoegd: een team met 3 tot 6 man. Niet te verwarren met een “funklasse” in Nederlandse wedstrijden: want je rijdt dezelfde trails en ook hier wordt hard gereden om de podiumspots. De wedstrijd is zo populair dat onder andere de plekken voor FUN Teams binnen 30 minuten na openen van de inschrijving al vol zat.

It’s a race, but not a race. Als ons iets is opgevallen uit de deelnames van afgelopen jaren (verslag 2022, verslag 2021, verslag 2020, verslag 2019) dan is het wel de gezelligheid en ontspannen sfeer tussen alle bikers en vrijwilligers. Met 450 deelnemers is het natuurlijk best druk in de lift, maar ontzettend goed georganiseerd. En op trails die je telkens doen verlangen om ze nóg een keer te rijden. Zo’n fantastische trailnetwerk heeft Davos-Klosters.

Nieuw in 2024

De 3-daagse endurowedstrijd gaat over zo’n 120 kilomter met “slechts” 1.500 hoogtemeters op eigen kracht klimmen en een dikke 10.000 meters afdaalplezier. Nieuw in 2024 is de regel dat in de FUN Teams ook E-MTB’s mee mogen doen, zolang er in elk geval één persoon in het team op een normale bike rijdt.

De inschrijving voor de Mondraker Enduro Team 2024 opent op vrijdag 22 december 2023 om 14.00 uur. Wees snel!


nideggen mtb

Nideggen trails

Nideggen trails

Er was eens een tijd dat Nideggen een werkelijk prachtige rond rit te bieden had met heel veel variatie erin. Helaas, door de jaren heen, zijn er steeds meer stukje van af gesnoept door sluiting of verbod om er te fietsen. Nou was het nooit helemaal legaal, maar er werd dermate veel gefietst dat we niet helemaal zeker wisten hoe “illegaal” het allemaal was. Nu is dat toch echt anders.

De GPS die we altijd volgenden en ook deelden is niet meer te rijden. Er staan nu namelijk zeer duidelijke hekken met nog veel duidelijkere verbodsborden. Niet alleen voor de mountainbiker overigens, ook paardrijders zijn niet meer welkom in een groot gedeelte van het bos!

nideggen mtb

Toch heeft Nideggen nog steeds best erg leuke dingen te bieden!

De wel bekende stenen drop met de daaropvolgende rockgarden: Verboden. De mooie route waarbij je door prachtige rotsformaties komt: Verboden. Dat brengt ons bij wat (ogenschijnlijk) nog wel open is en waar duidelijk veel gereden wordt met de mtb.

nideggen mtb trail

Veel Technische secties

Waar we altijd de auto parkeren bij het meer in Kreuzau begint direct de klim helemaal naar de top, daar lag altijd al een erg leuk bikepark achtige afdaling met van alles en nog wat erin. Meerdere drops, kombochten, veel stenen en wortels. Deze afdaling is nog best lang ook aangezien je helemaal in het dal weer uit komt.

Iets verderop, na dezelfde klim lag altijd een leuke (kortere) afdaling met een toffe technische sectie over een grote rots, deze wordt nog steeds veel gereden en is inmiddels ook verlengt. Direct bij de start van deze trail is nog een trail gemaakt, welke ook veel gereden word. Leuke secties erin met rotsen, een dropje en lekkere bochten waar je heerlijk doorheen kan knallen!

nideggen mountainbike

De Kappel trail

Voor de Kappel trail moet je iets verder richting het zuiden welke je via de Panoramaweg kan bereiken. Direct achter de Kappel start de trail met een lekkere rots roller. De trail is relatief kort maar verrast je meerdere keren met best technische secties over rots stukken en krappe bochten. Zeker de moeite waard om hiervoor even om te rijden.

Al met al minder dan voorheen te rijden dus, toch zeker de moeite waard voor de broodnodige afwisseling ten opzichte van Witten en Solingen bijvoorbeeld!

Check voor de zekerheid lokaal of het op dat moment mag om er te mountainbiken, de Duitse wetgeving is aan verandering onderhevig namelijk. Blijf zeker weg uit de gebieden waar duidelijk staat dat je er niet mag fietsen, je kan het niet missen overal zijn duidelijke hekken met borden geplaatst.

nideggen rots enduro