Saalbach Hinterglemm luidt het zomerseizoen 2026 in – vanaf 22 mei
Saalbach Hinterglemm luidt het zomerseizoen 2026 in – vanaf 22 mei
Op 22 mei 2026 gaan de liften in Saalbach Hinterglemm van start met het zomerseizoen. Naast nieuwe attracties op de Hochalm en drie nieuwe fietsroutes kunnen gasten zich verheugen op 400 km aan wandelpaden, 40 geopende berghutten en talloze onvergetelijke belevenissen voor bezoekers van alle leeftijden.
Saalbach Hinterglemm luidt het zomerseizoen 2026 in met nieuwe afwisseling en belevenissen
Nieuwe attracties op de Hochalm
Het Hochalm-gebied wordt omgevormd tot een nieuwe belevenisberg waar spelen, leren en bewegen centraal staan. Hoogtepunten zijn onder meer nieuwe attracties voor kinderen, zoals Kodok’s Technologiewereld, een interactief educatief parcours, en aanvullende activiteiten zoals begeleide wandelingen, yogasessies en fitnessactiviteiten in de buitenlucht.
Drie nieuwe fietsroutes & een blik op de toekomst
Tegelijkertijd blijft het fietsaanbod in het Glemmtal zich uitbreiden: op de Schattberg biedt de nieuwe rode Bearly Legal-Line natuurlijke obstakels, speelse elementen en vloeiende stukken voor pure adrenaline, terwijl extra verbindingen met de bestaande X-Line en Fairy-Line nog meer combinatiemogelijkheden creëren. Daarnaast gaan de ScheeLeitn-Line en de natuurlijke Wildenkaramba-Line al in 2026 open, wat een spannend voorproefje biedt van het toekomstige fietsaanbod in het Schönleiten-gebied, dat in 2027 volledig wordt geopend.
Learn to Ride for kids & beginners
Het ‘Learn to Ride Park’ aan de voet van de Kohlmaisbahn in Saalbach biedt het ideale terrein voor beginners, met vier ‘miniroutes’, een rolbandlift, een toegangsroute om gemakkelijk naar boven te komen en een oefenparcours met kleine obstakels – gratis toegankelijk voor iedereen. In het 12er Learn to Ride-gebied bij het middenstation van de 12er KOGEL-lift in Hinterglemm kunnen beginners ook oefenen op vlak terrein, gemakkelijke routes en een trainingsparcours. In de zomer van 2026 zal Saalbach Hinterglemm ook beschikken over drie pumptracks: bij het middenstation van de 12er KOGEL, bij het dalstation Schönleiten en bij het bergstation Westgipfel – dat met een hoogte van 2.096 m zelfs de hoogstgelegen pumptrack van Oostenrijk is.
Top 3 zomersportevenementen in Saalbach Hinterglemm
- Van 9 tot en met 12 juli 2026 vindt voor de tiende keer het legendarische GlemmRide Bike Festival plaats, dat opnieuw internationale mountainbikesterren, Masters of Dirt-shows, meer dan 50 exposanten, dj’s en live-optredens naar de regio brengt.
- Op 15 en 16 augustus 2026 volgt de Saalbach Trail & Skyrace met zeven trailrunningwedstrijden variërend van 3,3 km tot 47 km en tot 3.500 hoogtemeters, inclusief de nieuwe “12 Summits Speed”-afstand.
- Het seizoen wordt afgesloten met de World Games of Mountainbiking van 11 tot en met 13 september 2026, waar meer dan 1.000 deelnemers uit meer dan 20 landen strijden in vijf raceformats tussen 21 en 80 km, inclusief e-bike- en juniorcategorieën. Het evenement in de zomer biedt niet alleen sportieve uitdagingen voor deelnemers, maar ook een gevarieerd randprogramma voor bezoekers.
Plezier en korting met de JOKER CARD
In alle partneraccommodaties in Saalbach Hinterglemm is de JOKER CARD opnieuw inbegrepen tijdens de geldigheidsperiode van 22 mei tot en met 26 oktober 2026. Hiermee kunt u vanaf de eerste tot en met de laatste dag van uw vakantie gratis gebruikmaken van maximaal zes bergliften en krijgt u toegang tot de populairste attracties in de regio. Daarnaast profiteren houders van de JOKER CARD van 20% korting op fietstickets die ter plaatse worden gekocht in de grootste fietsregio van Oostenrijk met maximaal negen liften, evenals kortingen bij bonuspartners in de hele regio Salzburg. Sinds mei 2025 ontvangen alle gasten die in hun accommodatie in de deelstaat Salzburg zijn geregistreerd ook het Guest Mobility Ticket, waarmee ze tijdens hun verblijf gratis gebruik kunnen maken van al het openbaar vervoer in Salzburg.
Meer informatie over het zomerseizoen in Saalbach Hinterglemm is te vinden op saalbach.com
Nieuwe routes, meer airtime en slimme trailverbeteringen – Bike Republic Sölden wordt in 2026 nog beter
Nieuwe routes, meer airtime en slimme trail verbeteringen – Bike Republic Sölden wordt in 2026 nog beter
Voor het seizoen 2026 breidt Bike Republic Sölden zijn trailnetwerk uit, waardoor het nog aantrekkelijker wordt voor zowel beginners als gevorderden. Met de nieuwe Jump Line, de Drimmle Line als slimme verbinding tussen Gaislachkogl en Giggijoch, een nieuwe pumptrack bij het middenstation van Gaislachkogl, de verlengde Traien Trail, nieuwe Bike Hubs voor “Bike & Hike” en diverse upgrades in het bestaande trailnetwerk gaat Bike Republic Sölden de zomer in met tastbare nieuwe hoogtepunten.
Bike Republic Sölden breidt niet alleen zijn trailnetwerk uit voor 2026 – het tilt de rijervaring naar een hoger niveau. Nieuwe lijnen, betere verbindingen, langer trail plezier en verbeteringen aan bestaande routes maken het rijden in Sölden nog vloeiender, gevarieerder en aantrekkelijker. De focus ligt duidelijk op wat de ervaring voor rijders op de berg echt verbetert: meer opties, betere overgangen en meer plezier vanaf de eerste warming-up tot de laatste afdaling.
Hupfar Line: de nieuwe jump-route voor maximale airtime
Met de nieuwe Hupfar Line vervult Bike Republic Sölden net op tijd voor de seizoensstart op 4 juni 2026 een lang gekoesterde wens van de community. De naam zegt het al: „Hupfar“ betekent „sprong“ in het Ötztaler dialect – en dat is precies waarvoor deze nieuwe jump-route is aangelegd. Het eerste deel is 1,55 kilometer lang, heeft de moeilijkheidsgraad rood en biedt met tafels, rollers, drops, bochten en berms precies wat rijders die op zoek zijn naar airtime zoeken: een brede, vloeiende lijn met duidelijke dynamiek en veel pop.
Wat de nieuwe lijn bijzonder spannend maakt, is de veelzijdigheid ervan. Beginners kunnen stap voor stap hun eerste sprongen maken, terwijl gevorderden en experts volop kunnen variëren dankzij verschillende lijnkeuzes en take-offs op obstakels en sprongen.
En dat is nog maar het begin: een tweede sectie van ongeveer 200 meter is al gepland. De bouw gaat in mei van start en de opening staat gepland voor het Bike Republic Sölden Festival van 18 tot 21 juni 2026. Voor het ontwerp dragen twee ervaren rijders uit het Swatch Nines-universum – Sam Hodgson en Veronique Sandler – hun expertise bij.
Drimmle Line: een slimme verbinding met echte meerwaarde
Hoewel kort van lengte, is de nieuwe Drimmle Line (in het Ötztal-dialect ‘een klein stukje’) van groot belang voor de fietsbeleving in de Bike Republic. Deze route vormt een gemakkelijke (blauwe) verbinding tussen de trails op de Gaislachkogl en die op de Giggijoch. Praktisch gezien betekent dit dat rijders nu tussen beide gebieden kunnen wisselen zonder terug naar het dal en de weg te hoeven rijden.
Deze nieuwe verbinding maakt het trailnetwerk van 2026 niet alleen groter, maar vooral ook slimmer. De Drimmle Line verbetert de algehele doorstroming, vermindert onnodige omwegen en biedt flexibelere manieren om routes over de berg met elkaar te verbinden.
Het bestaande netwerk verfijnen: upgrades voor 2026
Naast de grote nieuwe toevoegingen blijft Bike Republic Sölden ook het bestaande trailnetwerk verder verfijnen voor 2026.
- Het bestaande Traien-trail wordt verder naar beneden uitgebreid, waardoor de totale lengte op 2,3 kilometer komt. Alleen al het nieuwe gedeelte voegt daar nog eens 1,7 kilometer aan toe. Het karakter en de moeilijkheidsgraad blijven in lijn met het bestaande pad.
- De Ohn Line krijgt zowel een herinrichting als een kort nieuw tracé, ter vervanging van het ietwat ongunstige gedeelte naast de weg.
- Ook de Troalen Line wordt verder ontwikkeld. Na de uitbreiding van vorig jaar verder naar beneden naar restaurant Giggijoch, is de volgende stap een uitbreiding verder de berg op. Dit creëert een volledig aaneengesloten, end-to-end blauwe route die Gaislachkogl, Rotkogl en Giggijoch met elkaar verbindt.
- De Ollweite Line krijgt een nieuw tracé vanaf het stuwmeergebied naar beneden naar het rotsveld. Het karakter van dit gedeelte belooft in de toekomst nog meer rock-‘n-roll, met meer rotsen en meer rotspartijen.
- Ook de Teäre Line wordt aangepast. Vanwege hellingsaanpassingen in het gebied rond het dalstation Wasserkar wordt het gedeelte rond de wallride verplaatst – uiteraard zonder het karakter van deze BRS-klassieker te veranderen.
“Met de nieuwe jump-route heeft Sölden nu echt voor elke fietser wat te bieden – ons trailnetwerk bestrijkt alle segmenten en alle moeilijkheidsgraden. De verlengde Traien Trail en de gerichte verbeteringen aan het bestaande netwerk zullen Bike Republic Sölden voor het seizoen 2026 nog aantrekkelijker maken. Ons doel was om verder te gaan dan alleen het creëren van nieuwe hoogtepunten en een soepelere, gevarieerdere en veiligere fietservaring over de hele berg te bieden”, aldus Dominik Linser, algemeen directeur van BRS.
Pumptrack en Bike Hubs op de berg
Ook buiten de routes zelf krijgt de fietsbeleving in 2026 een flinke upgrade. Bij het tussenstation Gaislachkogl wordt een nieuwe pumptrack aangelegd, waarmee voor het eerst een opwarm mogelijkheid direct op de berg ontstaat. Wie voor de eerste afdaling alvast op gang wil komen en zijn flow wil activeren, kan dat nu precies daar doen waar de tocht begint.
En rijders die Bike Republic Sölden liever met “Bike & Hike” verkennen, kunnen zich ook verheugen op de nieuwe Bike Hubs. Met hun eigen slot kunnen ze hun fietsen op drie locaties stallen: Bike Hub Lenzen, Bike Hub Kleble Alm en Bike Hub Brunnerberg.
Een hoogtepunt vroeg in het seizoen met een sterk programma in juni
Ook Bike Republic Sölden trapt het evenementenseizoen vroeg af: de Summer Kickstart op 4 juni luidt het seizoen in, gevolgd door het volgende hoogtepunt, het BRS Festival, van 18 tot en met 21 juni. De nieuwe trails vormen hiervoor het perfecte decor.
Overzicht evenementenseizoen:
- Summer Kickstart: 4 juni 2026 (opening van de Hupfar Line & Drimmle Line)
- BRS Festival: 18 tot 21 juni 2026
- 18 juni: Swatch Nines Night Show
- 19 juni: BRS Rallye (de iconische teamwedstrijd)
- 20 juni: Swatch Nines Public Day & Expo Party
- Nationale feestdag: 3/4 oktober 2026 als grote finale van het seizoen
Meer info & tickets
Ga voor meer actueel nieuws, evenement details en informatie over de lijnen en trails van de Bike Republic Sölden naar bikerepublic.soelden.com, instagram.com/bikerepublic.soelden of www.facebook.com/bikerepublicsoelden.
Trails
Saalfelden Leogang trapt het bike seizoen 2026 af
Saalfelden Leogang trapt het bike seizoen 2026 af – en het wordt er één voor in de boeken
Er zijn van die plekken waar het seizoen nét wat eerder begint te kriebelen. Waar de sneeuw nog maar net verdwenen is en je al weet: hier wil je zijn zodra de liften gaan draaien.
Saalfelden Leogang is zo’n plek.
Op 8 mei 2026 gaat hier officieel het bike seizoen van start. En niet zomaar eentje. Met ontelbare hoeveelheid aan trails, events en bikepark-actie wordt dit opnieuw een seizoen dat langer duurt dan de winterpauze zelf.
Van eerste runs tot laatste afdaling
Wat Leogang zo sterk maakt, is dat het nooit draait om één type rijder.
Of je nu:
- je eerste meters in een bikepark maakt
- flowy lijnen zoekt met eindeloze berms
- of juist technische root sections wilt overleven
…hier ligt alles binnen handbereik.
Met 15 lijnen in het park en daarnaast nog eens zes natuurlijke singletracks, is er simpelweg altijd iets te rijden.
En voor de ongeduldigen: de eerste trails, zoals de Schwarzleo en Knappen Trail, waren al rond Pasen open. Want wachten op het seizoen? Dat doen ze hier liever niet.
Nieuwe lijnen, nieuwe verhalen
Wat dit seizoen extra interessant maakt, is dat een aantal relatief nieuwe trails nu voor het eerst een volledig seizoen meedraaien.
Denk aan:
- T-LINE by GoPro – flow, jumps en snelheid
- GATEWAY – perfect voor beginners die hun eerste parkgevoel zoeken
- BACK TO THE ROOTS – puur natuur, wortels en techniek
- HANGOVER – zwart, rauw en allesbehalve vergevingsgezind
Het mooie? Je voelt hier echt het contrast tussen strak aangelegde lijnen en pure, natuurlijke trails. Precies zoals je het wil.
De Tour de Champions: eentje voor je bucketlist
Nieuw dit jaar is de Tour de Champions. En dit is niet zomaar een rondje dat je “even meepakt”.
Deze route verbindt iconische plekken uit de mountainbike-geschiedenis in de regio: van WK-tracks tot bekende wedstrijdlocaties. Je kunt ‘m:
- in één dag afknallen (succes 😉)
- of opdelen in een meerdaags avontuur
Het is zo’n rit waar het niet alleen om de kilometers gaat, maar ook om het verhaal dat je onderweg meeneemt.
Waar de wereldtop samenkomt
Leogang is al jaren een vaste waarde op de internationale kalender. En ook in 2026 verandert dat niet. Van 11 tot 14 juni komt de wereldtop hier weer samen voor de WHOOP UCI Mountain Bike World Series. Downhill, cross-country en enduro op het hoogste niveau.
En het mooiste? Je staat hier letterlijk naast de track terwijl het gebeurt.
25 jaar bikepark – en dat ga je merken
2026 is niet zomaar een seizoen. Het Epic Bikepark Leogang bestaat 25 jaar.
Tijdens de (Leo)Gang Days eind juli draait alles om de community:
- group rides
- workshops
- events
En een leuke twist: een slimme photo box langs de trail legt jouw actie vast — en maakt je automatisch onderdeel van een seizoenlange giveaway.
Met als hoofdprijs? Een Scott Gambler in speciale anniversary uitvoering.
Niet verkeerd.
Meer dan alleen rijden
Wat Leogang onderscheidt, zit niet alleen in de trails. De regio zet ook vol in op:
- duurzame trailbouw
- respect voor natuur en wildlife
- energie-efficiënte infrastructuur
En dat blijft niet onopgemerkt. Met internationale awards op zak laten ze zien dat bikeparken en natuur prima samen kunnen gaan — als je het goed aanpakt.
Dit is waarom je hierheen wil
Saalfelden Leogang is geen bestemming voor één weekend. Het is zo’n plek waar je:
- “even een paar runs” doet… en drie dagen later nog niet weg wil
- blijft hangen voor dat ene extra rondje
- en uiteindelijk beseft dat je plannen te klein waren
Met meer dan 120 kilometer aan trails, negen liften en eindeloze mogelijkheden is dit simpelweg één van de zwaarste bike bestemmingen van Europa.
Ga jij dit seizoen richting Leogang? Of staat ‘ie nog op je lijst?
CushCore Rotary Tire Tool: einde aan het banden-gevecht?
CushCore Rotary Tire Tool: einde aan het banden-gevecht?
Voor iedereen die ooit een CushCore insert op z’n velg heeft proberen te krijgen, is dit herkenbaar:
je begint vol goede moed… en eindigt zwetend, vloekend en met pijnlijke handen.
Want laten we eerlijk zijn:
CushCore monteren is geen klusje – het is een gevecht.
Iedereen die het gedaan heeft weet het…
Voor wie de CushCore wel eens op zijn velgen heeft gemonteerd die weet het:
dit is best een serieuze struggle.
De insert wil geen kant op behalve de juiste. Zeker bij strakke velg-band combinaties kan het echt frustrerend worden.
En gelukkig heeft dat CushCore nu ook zelf ingezien.
De oplossing: de Rotary Tire Tool
Met de introductie van de Rotary Tire Tool probeert CushCore het montageproces een stuk vriendelijker te maken.
Het idee is simpel maar slim:
in plaats van brute kracht gebruik je een roterende beweging om de band netjes over de velg te “rollen”.
Wat maakt deze tool interessant?
- ✔ Minder kracht nodig tijdens montage
- ✔ Minder kans op beschadigde velgen of banden
- ✔ Veel meer controle tijdens het installeren
- ✔ Vooral handig bij inserts (waar het normaal misgaat)
Het is dus geen gimmick, maar echt een tool die inspeelt op een probleem dat bijna iedereen kent.
Is dit de gamechanger?
De grote vraag: maakt dit het echt makkelijker?
Eerlijk is eerlijk — een CushCore montage zal nooit “even snel” worden.
Maar alles wat het proces minder frustrerend maakt, is al winst.
Voor fanatieke rijders die:
- regelmatig banden wisselen
- met inserts rijden
- of gewoon geen zin meer hebben in dat gevecht in de schuur
…kan dit zomaar een must-have tool worden.
Onze take
Bij Trail-Addicts houden we van spullen die een écht probleem oplossen.
En dit is er duidelijk één van.
Want hoe goed CushCore ook is op de trail —
de montage heeft al heel wat mensen grijze haren bezorgd 😅
Deze tool voelt dan ook als een logische (en eigenlijk langverwachte) stap.
Wat denk jij?
Is dit iets wat jij zou gebruiken, of hoort dat geklooi met banden er gewoon bij?
NEW: OneUp's XC Clip Pedals
Minder trappen. Meer kracht.
OneUp’s nieuwe XC Clip Pedalen zijn gestript tot het lichtst mogelijke profiel voor situaties waarin elke gram telt. Dit zijn de dunste dubbelzijdige MTB-clip pedalen op de markt, met een dikte van slechts 26,8 mm.
De body heeft een extreem licht en ultradun profiel, waardoor je een constante krachtoverbrenging behoudt tijdens technische, rotsachtige beklimmingen, zonder je zorgen te hoeven maken over pedal strikes. Het op maat gemaakte, SPD-compatibele bindingsmechanisme en de schoenplaatjes van OneUp zorgen voor een solide verbinding en een soepele ontgrendeling.
Soepele werking
XC Clip Pedalen zijn gebouwd rond het SPD-compatibele bindingssysteem van OneUp. Ons ontwerp op maat biedt een breder scala aan instellingen en een veiligere schoenplaatjes bevestiging dan traditionele standaard SPD-systemen.
Rijders zullen de strakkere schoenplaatjes bevestiging waarderen tijdens zware inspanningen, sprints vanuit het zadel en technische afdalingen. OneUp-bindingen zijn voorzien van geïntegreerde schoenplaatjes geleiders die zorgen voor een consistente, betrouwbare ontgrendeling bij 12° rotatie met 5° speling.
Elk paar pedalen wordt geleverd met een paar schoenplaat afstandhouders om de pedalen perfect af te stellen voor jouw setup.
Gedeelde interne onderdelen
XC Clips zijn voorzien van igus™-bussen en twee cartridge-lagers op een chromoly-as, allemaal beschermd door een double-axle seal.
Ze delen een revisieset met zowel onze Wave- als Clip-pedalen. Dit assysteem maakt ze sterk genoeg voor elke stijl en zorgt ervoor dat serviceonderdelen gemakkelijk verkrijgbaar zijn.
Een tool voor het losdraaien van de pedaal lager moeren wordt bij elk paar pedalen meegeleverd, zodat rijders ze gemakkelijk thuis kunnen onderhouden met behulp van OneUp’s servicehandleidingen.
Specificaties
Gewicht: 303 g per paar
Dikte: 14,4 mm (body),26,8 mm (binding)
Platformgrootte: 75 mm x 68 mm (B x L)
Stancebreedte: 55 mm (midden van de binding tot buitenkant van het crankvlak)
Float: 5° (12° releasehoek)
Voetplaatjes: OneUp-schoenplaatjes (SPD™-compatibel en inclusief 1 mm afstandhouders voor het afstellen van de schoenpasvorm)
Binnenwerk: Igus®-bus aan de binnenzijde en twee cartridge-lagers aan de buitenzijde
As: Chromoly-staal met zwarte ED-coating
Kleuren: Zwart, Brons, Donkerblauw, Donkergroen, Grijs, Paars
Prijzen
VS – $ 159,99
CAD – $ 218,99
VK – £ 142,99
EU – € 159,99
REST – $ 186,99
Meer info en bestellen; check OneUp
Check ook onze reviews voor meer stuff: Trail-Addicts
Review: OneUp Components Wave Pedals – Maximale Grip in Alle Omstandigheden
Review: OneUp Components Wave Pedals – Maximale Grip in Alle Omstandigheden
In deze uitgebreide review lees je mijn ervaringen, plus alles wat je moet weten over grip, duurzaamheid en prestaties in verschillende omstandigheden.
Wat maakt de OneUp Wave Pedals anders?
OneUp Components staat bekend om slimme, functionele upgrades voor mountainbikes. Met de Wave Pedals hebben ze iets vernieuwends gedaan: een platformpedaal met een concaaf “golf”-profiel dat niet symmetrisch is zoals bij de meeste pedalen.
De Wave-vorm uitgelegd
De voorkant en achterkant van het pedaal liggen iets hoger dan het midden. Hierdoor ontstaat een natuurlijke “lock-in” positie voor je schoen. Combineer dat met agressieve, vervangbare pins en je krijgt een pedaal dat je voet echt vastgrijpt — zonder dat je ingeklikt zit.
Grip: Bizar goed, zelfs in modder en stof
Grip is dé reden om voor een goed platformpedaal te kiezen. En hier blinkt de Wave echt in uit.
-
✔️ Extreem veel grip op droge, stoffige trails
-
✔️ Blijft betrouwbaar in natte omstandigheden
-
✔️ Goede controle in ruige rock gardens
-
✔️ Geen ongewenst schuiven bij harde compressies
Tijdens onze trip naar Ainsa (Spanje) reden we lange, ruige afdalingen met veel losse stenen en snelle secties. In Finale Ligure kregen de pedalen het zwaar te verduren op technische trails met veel rotsplaten. En in Winterberg gingen ze vol door de bikepark-laps, inclusief natte wortelsecties.
In al die omstandigheden bleef de grip indrukwekkend constant. Mijn voetpositie voelde stabiel en gecontroleerd — precies wat je wilt als het tempo omhoog gaat.
Bouwkwaliteit en duurzaamheid
Na een half jaar intensief gebruik kan ik zeggen dat de bouwkwaliteit uitstekend is.
-
Aluminium body
-
Vervangbare pins
-
Soepele lagers
-
Geen voelbare speling na maanden gebruik
Ondanks meerdere trips, flink wat bikeparkdagen en Nederlandse winterritten draaien de lagers nog steeds soepel. Geen gekraak, geen speling, geen drama.
Dat is precies wat je verwacht van een premium pedaal in deze prijsklasse.
Controle en vertrouwen op de trail
Wat mij het meest opviel is het vertrouwen dat deze pedalen geven. Vooral in technische afdalingen.
Door de wave-vorm voelt het alsof je voet “in” het pedaal staat in plaats van erop. Daardoor:
-
Sta je stabieler in steile secties
-
Kun je harder pushen in bochten
-
Blijf je rustiger bij drops en compressies
-
Heb je minder last van vermoeide voeten
Voor enduro- en trailrijders is dat echt een pluspunt.
Voor wie zijn de OneUp Wave Pedals geschikt?
Deze pedalen zijn ideaal voor:
-
Enduro-rijders
-
Trailrijders
-
Bikepark-liefhebbers
-
Rijders die maximale grip zoeken zonder klikpedalen
Rijd je veel technische trails, steile afdalingen of ruige ondergrond? Dan zijn dit serieuze kanshebbers.
Conclusie: Eén van de beste platformpedalen die ik heb gereden
Na een half jaar intensief testen in binnen- en buitenland kan ik maar één conclusie trekken: de OneUp Wave Pedals leveren uitzonderlijke grip, controle en duurzaamheid.
Of je nu rijdt in stoffig Spanje, op de rotsen van Finale of in een nat Duits bikepark — deze pedalen geven vertrouwen onder alle omstandigheden.
Voor mij blijven ze voorlopig op de bike.
NEW: Orbea Rallon RS
Orbea Rallon RS – Big Mountain, Bigger Smiles
De Orbea Rallon RS – een naam die klinkt als pure bergpoëzie voor iedereen die leeft voor lange afdalingen, ruwe trails en pure flow. De nieuwe Rallon is niet zomaar een endurobike; het is een brute machine met downhill-DNA en toch verrassend veel klimvermogen. Perfect voor de rider die zijn grenzen opzoekt, op elke trail.
Carbon precisie & downhill power
De Rallon RS wordt gebouwd rond een high-modulus carbon frame dat zowel stijfheid als verfijning levert. De geometrie schreeuwt “send it”: een relaxte balhoofdhoek, een langere reach en een effectieve zithoek, allemaal afgestemd op maximale controle bij hoge snelheid.
Met zijn 170 mm vork en 160 mm achtervering (Fox Factory setup bij de RS-uitvoering) voelt deze bike zich thuis in het ruwe terrein – stenen, wortels, drops… bring it on.
Slimme details, pure performance
Orbea pakt het slim aan met details die het verschil maken op de trail: geïntegreerde tool storage in het frame, ruimte voor een volledige bidon (jawel, zelfs bij een enduroframe), en een gedempte kettinggeleider die elke rit stiller en soepeler maakt.
De interne kabelgeleiding is strak weggewerkt en praktisch onderhoudsvriendelijk – iets wat mechanics én estheten kunnen waarderen.
Custom-geest: MyO personalisatie
Zoals we van Orbea gewend zijn, kun je via MyO je Rallon volledig personaliseren. Framekleur, decals, componenten – alles naar jouw smaak. Geen dertien-in-een-dozijn bike, maar een machine die eruitziet én rijdt als jouw signatuur.
Klimmen zonder drama, dalen met attitude
De Rallon RS trapt verrassend efficiënt omhoog. De balans tussen vering en stijfheid zorgt ervoor dat elk watt effectief wordt omgezet in momentum. Maar laten we eerlijk zijn: dit beest is gebouwd voor de afdaling – daar waar het pas echt telt. De Rallon gromt van plezier wanneer de trail steil, ruig en technisch wordt. En jij glimlacht, breed.
Trail conclusie
De Orbea Rallon RS is niet zomaar een endurobike. Het is een statement van wat moderne bergfietstechniek kan zijn – licht, stijf, verfijnd en vooral: bloedsnel. Of je nu jaagt op seconden tijdens een endurostage of gewoon bergaf wilt knallen met vrienden, de Rallon RS geeft je dat extra beetje vertrouwen om harder te pushen.
Kortom: als je gelooft dat plezier begint waar de trail ophoudt, dan is de Orbea Rallon RS jouw nieuwe partner in crime.
Bulgarije - Opkomend mountainbike mekka van Europa?
Bulgarije – het nieuwe (betaalbare) bike-mekka van Europa?
Je hebt soms van die buitenkansjes die je niet helemaal zag aankomen. In onze mail verscheen een berichtje van Benj over een gidsbedrijf genaamd Out of the Park, gevestigd in Bulgarije. We hebben op onze site ontzettend veel bikeparks staan, maar geen enkele in Bulgarije! We hadden überhaupt nog nooit gehoord van iemand die ging mountainbiken in Bulgarije…
Zonder ook maar iets te hebben uitgezocht, zijn we gegaan!
Terug naar de mail van Benj: na wat kort heen en weer gemaild te hebben, zijn we verder gegaan op WhatsApp en eigenlijk vrij snel besloten om te gaan. We moesten op Sofia (Bulgarije) landen, dus snel tickets geboekt voor een goede prijs — en we zien wel! Fietsen huren of meenemen? Al snel kwamen we tot de conclusie dat huren niet goedkoper is en dat het eigenlijk ook wel fijn is om onze eigen fietsen te hebben.
Zelf hebben we geen reistassen voor de fiets. We zijn ooit eens met een fiets in een grote doos gevlogen en dat was een absoluut rampzalige ervaring! Dus gezocht naar een partij die Evoc-fietstassen verhuurt. We kwamen uit bij Melvin van MH Verhuur via sportrental.nl — gelijk leuk contact, en Melvin wilde ons helpen met twee tassen. Melvin is al jaren actief in de verhuur binnen de fietssportsector en heeft een mooie collectie aan reistassen, hometrainers en racefietsen. Tof dat iemand de stap heeft gezet en fulltime in deze business werkt!
Tassen geregeld, tickets geboekt — let’s go!
Ons thuisfront: “Waar gaan jullie eigenlijk precies heen?”
Goede vraag… geen idee! We laten het wel weten als we er zijn. 😄
Vervallen of nooit afgebouwde resorts – welkom in skiresort Bansko!
In Sofia werden we opgehaald door Chris, een van de eigenaren van het gidsbedrijf Out of the Park. Chris is een Brit en de zwager van Benj, de andere gids en eigenaar. We moesten ruim twee uur rijden naar Bansko. In Sofia word je direct geconfronteerd met dat typische “oude Oostblokgevoel”. Wat we van Sofia zagen, gaf niet direct zin om te blijven. Zodra je de stad uitrijdt, wordt het gelukkig snel beter — de wegen zijn prima!
Onderweg rijden we langs meerdere natuurparken en zien we meteen de gemiddelde architectuur van het land. Huizen zijn vaak half afgebouwd, niet gestuct of zelfs vervallen. Desalniettemin is de natuur schitterend, en de bergen ogen indrukwekkend.
Eenmaal in Bansko aangekomen doemen de onafgebouwde resorts op — enorme complexen die nooit zijn afgemaakt. De omgeving staat er vol mee. Een bijzonder aanzicht. Chris vertelde dat de overheid hier nu actief op stuurt: investeerders krijgen de keuze om hun projecten af te maken of af te breken. De verwachting is dat het probleem elk jaar kleiner wordt.
Het centrum van Bansko is daarentegen juist erg mooi — een echt hedendaags skiresort. Er wordt volop nieuw gebouwd en in de winter schijnt het er behoorlijk druk te zijn!
We zijn hier om te fietsen — mountainbiken, beter gezegd.
Zoveel indrukken! Je kijkt je ogen uit naar de andere cultuur dan we gewend zijn. Vanaf onze gezellige B&B-achtige accommodatie worden we opgehaald met de shuttlebus en trailer. Vandaag gaat het beginnen: de trails in Bulgarije!
We starten met een lekker flowy trailtje. Benj wil eerst even checken wat iedereen kan. Een relaxte trail om mee te beginnen, die meteen een goed beeld geeft van het niveau. Veel trails zijn gemarkeerd en worden onderhouden door locals — waaronder Benj en Chris zelf.
Het is eind oktober, dus het einde van het seizoen. Na een extreem droge zomer heeft een recente regenperiode de trails juist weer in topconditie gebracht.
De tweede trail, na een korte shuttle omhoog en tien minuten relaxed klimmen, is meteen leuker: meer flow, wat toffe features en hogere snelheid. Nog niet “mind blowing”, maar prima opwarmers. We blijven nog relatief laag op de berg – echte warming-up trails dus.
Hoger op de berg – echte alpine trails
Tijd om hogerop te gaan! Je gaat vanzelf vergelijken met bekende mountainbikeplekken. De trails hier doen denken aan echte “alpine trails”, maar dan vanaf de boomgrens naar beneden: loamy stukken, wortels, her en der wat rotsen en losse stenen.
Je merkt dat er veel werk in de paden is gestoken — natuurlijke drops en jumps worden aangevuld met man-made features. Door de hevige regen liggen er af en toe wat extra obstakels op het pad, maar niets wat een biker tegenhoudt. Even afstappen en weer door!
We rijden hier in het Nationaal Park Pirin, dat direct grenst aan het dorp Bansko.
Het Rodopegebergte
We rijden niet alleen in het Pirin-gebied; vandaag starten we eerder, zodat we op tijd aankomen in het Rodope-gebergte. Het is een uurtje rijden, dus we hopen dat het de moeite waard is. Op de terugweg stoppen we nog bij een natuurlijke bron — zwembroek dus mee in de bus!
De shuttle klimt omhoog via iets wat ooit een weg was… heel lang geleden. Vanaf het hoogste punt waar de bus nog kan komen, moeten we nog twintig minuten verder klimmen. Geen zware klim, lekker gemoedelijk.
Hier liggen drie trails van elk ruim 10 kilometer — dus 30 kilometer afdalen vandaag!
Zonder ze allemaal te beschrijven: deze móét je zelf rijden.
Erg toffe trails, elk met een eigen karakter. Soms doet het denken aan Finale Ligure, soms aan Ainsa. Highspeed, technisch, alles zit erin!
Na afloop snel een bord kip met friet (vier euro!) en door naar de hotsprings. Vandaag was echt top – met big smiles kwamen we telkens beneden. Geen extreem hooggebergte, maar absoluut de moeite waard.
De hotsprings
We hadden er veel van verwacht, maar het bleek letterlijk een betonnen bak naast een vervallen gebouw. Verwachtingen even bijstellen, zwembroek aan en erin!
Het water schijnt “alles te genezen wat bestaat” 😉 — en eerlijk is eerlijk, ondanks de setting was het heerlijk ontspannen. Misschien hebben ze het hier juist beter begrepen: het kost bijna niets en je kunt toch lekker relaxen. In het westen betaal je bakken met geld voor luxe en sfeer, maar het effect is hetzelfde. Zeg het maar…
Dag 3 – helaas alweer de laatste dag
We zijn inmiddels aardig gewend aan het skidorp: de houtstook ’s avonds in elk huis, de slechte stoepen, het goedkope maar heerlijke eten en de gezellige pub op loopafstand. Morgen vliegen we terug, dus vandaag nog één keer vol genieten van de omgeving en de trails.
Chris rijdt ons naar dezelfde spot als dag één, maar we pakken andere trails. Er ligt hier genoeg variatie om meerdere dagen te kunnen rijden.
Na een opwarmertje gaan we helemaal omhoog met de bus en duiken opnieuw de alpine trails in — lange afdalingen vanaf de boomgrens naar beneden. Uitzichten? Prachtig.
Na een goede lunch pakken we nog wat trails op de eerste locatie en eindigen met een dikke afdaling richting een ander dorp.
Bansko is een skiresort, maar dit andere dorp – Dropinisthe – is echt een stap terug in de tijd. Wat opvalt: iedereen is supervriendelijk, overal. En dat is misschien nog wel het belangrijkste.
Na weer heerlijk gereden te hebben achter Benj aan, sluiten we af in een goed “Beef”-restaurant met duidelijk westerse prijzen. Die waren het echter volledig waard — serieus goed eten! Benj stuurde elke dag wel wat restauranttips, die we vrolijk negeerden… behalve vandaag. Gelukkig maar!
Bulgarije – Bansko, must-visit: ja of nee?
Mountainbiken kun je tegenwoordig bijna overal waar bergen zijn. Onze ervaring is: waar hoge bergen zijn, zijn ook goede trails. Sommige plekken vallen extra op door het aantal vette paden; andere door de sfeer, de reisbaarheid of gewoon de vibe van de plek.
Trailtechnisch is Bansko echt tof, maar de echte reden om hierheen te gaan is het totaalpakket. Chris en Benj zijn superrelaxte gasten die goed kunnen rijden. De andere cultuur, het ruige landschap en het feit dat het best makkelijk bereikbaar is, maken Bansko een absolute aanrader.
Wij hebben elke dag genoten van Bulgarije en de trails rondom Bansko. Het voelt als een regio met nog veel meer potentie. Het land werkt zichtbaar aan vooruitgang, en ook Chris en Benj bouwen samen met andere locals aan nieuwe routes.
Met andere woorden: het wordt elk jaar beter dan het vorige.
Must visit: ja — vooral vanwege het totaalpakket.
Cheers!
Race report: Trans Varaita Bike 2025 - terug naar het avontuur
Het is drie jaar geleden dat we voor het laatst deelnamen aan de multi-day endurorace Trans Varaita. Maar gelukkig zijn we er weer! Dit is de zesde editie van het evenement en het format is ongewijzigd: 4 dagen endurowedstrijd met flink wat klimmeters op eigen kracht (dagelijks zo’n 1400 hm), een night-stage en een lekker compact deelnemersveld met ongeveer 100 man. Nieuw dit jaar is de toevoeging van duo-teams. Óók nieuw zijn vrijwel alle wedstrijdstages.
Op de 1.200 kilometerlange heenreis druppelen de wedstrijdbriefings langzaamaan binnen via de aangemaakte WhatsApp groep met alle deelnemers. Daarin zien we direct dat wij (Kees-Jan, Derk, Bram) één van de vijf Nederlanders zijn. Wél is er een nog grotere groep snelle Belgen, Schotten en Ieren én oud-prof Jerome Clementz. We zijn onder de indruk van hoeveel rappe rijders er zijn. Ook van de maar liefst (!) dertien dames, heeft zeker de helft Enduro Worldcups gereden.
Dag 1: battle de pro’s
Onze heenreis was lang en we zijn te laat om voor de eerste wedstrijddag al een beetje op te warmen op de fiets, maar we zijn precies vroeg genoeg om een biertje bij de lokale brouwerij te pakken. Omdat we dit jaar met de camper zijn, gaan we per wedstrijddag van startplek naar startplek rijden. Vandaag en vannacht blijven we ook bij de brouwerij in Piasco gratis overnachten op het grasveldje. Ideaal!
Net als voorgaande edities rijden we eerst een proloog: die telt niet mee voor de einduitslag, maar bepaalt wél de startvolgorde voor alle stages, de volgende dagen. Bovendien rijden we deze proloog nog een keer vanavond, als night-stage.
Enduro is geen downhill, dus die proloog heeft een akelig venijnig klimmetje erin zitten. Bij de finish verbaas ik me erom dat er gasten zijn die dat klimmetje omhoog konden fietsen. Oké. Ik ben dus blijkbaar niet zó fit en sterk. En ik rijd met de minste veerweg (140 mm Specialized Stumpjumper) en heb misschien wel de minste skills van het deelnemersveld. Goed, dan hebben we deze excuses maar al vast gemaakt 🙂 ik zal er niet nog een keer over beginnen.
Mijn stuurbordnummer (en startvolgorde) 62 is niet fantastisch, maar wel lol gehad. Vooral op Stage 1; de eerste officiële stage ná de proloog. Die is megasnel met een paar ruige stukken erin. Echt genieten! Met iets meer veerweg had ik die sneller kunnen doen… Oja, ik zou daar niet meer over beginnen 😉
Het mooie aan de Trans Varaita is dat je – door het kleine deelnemersveld – bijna alle deelnemers wel een beetje leert kennen en herkennen. De fantastische Italiaanse catering is ook alle dagen geregeld. Dus je schuift aan lange biertafels aan om samen van de pasta te smullen. Daarna kunnen de lampen op helm en stuur voor de night-stage. Vanavond gaat de startvolgorde andersom, dus de hoge startnummers duiken als eerst de trail in. Dat betekent dat ik nog in de schemering rijd, hoewel het in het bos tóch wel echt donker is. Het is jaaaren geleden dat ik in het donker heb gereden. En nu gelijk racen in het donker is heel vet. De finish is ook verderop gelegd: midden in het dorp, dus er is gelijk wat te doen voor de mensen hier in Piasco. Dat is ook wel tekenend voor de Trans Varaita: in deze vallei is weinig toerisme, maar de organiserende broers Margaria betrekken allerlei lokale ondernemingen bij het evenement. Én ze geven de community er iets voor terug: op dag 3 is ons gezamenlijke diner op het grote plein in Sampeyre mét een concert waar vooral de locals van smullen en uitgebreid voor gaan zitten.
Dat deze vallei niet toeristisch is, betekent vooral ook dat je allerlei oude dorpjes vindt met Italiaanse oudjes op het bankje voor de deur. Dus zeker geen aaneenschakeling van gelaterias en winkels met meuk. Maar juist typische kleine winkeltjes en slagertjes. Als ik een mortadella en taleggio wil meenemen voor thuis betekent dat dus geen snelle verkoop, maar een lange wachtsessie en veel hand-en-voettaal totdat de stokoude kaasboer z’n mes heeft gevonden.
Dag 2: duik & doppio
Terug naar het biken: de startlocatie is dagelijks op een andere plek. Van Piasco (dag 1) naar Pontechianale (dag 2). We glippen al bijna in de slaapzak, maar bedenken dat het tóch wel lekker is om na de night-stage al door te rijden naar een plek bij de volgende startlocatie. We komen ‘s nachts aan op een camper-camping – onze enige niet-wildkampeerspot. En omdat deze plek op zo’n 1.600 meter ligt, is het hier gelijk een stuk frisser.
De eerste klim is vrijwel volledig een hike-a-bike van zo’n 400 hoogtemeters. De beloning van de stage is er helaas niet echt. Het is echt harken tussen mega-rotsen door en met weinig flow. Afzien met een hoge hartslag en wat kleine crashes. Dit blijkt voor iedereen wel te gelden. De volgende transfer is grotendeels wel te fietsen, op mijn trailbike zoef ik een hoop gasten voorbij over het asfalt en de gravelroads. Maar het is nog een lange 1.000 hoogtemeters klim. Het voelt echt alsof we steeds verder van de bewoonde wereld af zijn en het genieten neemt daardoor eigenlijk alleen maar toe. En met de lengte van de klim, weten we ook dat de afdaling een flinke zal zijn.
Deze stage is wel echt genieten. Aan de noordkant van een steile berg, dus nog een beetje nattig van de koude nacht en met secties donker bos. Omdat ik met startnummer 62 wat later in het deelnemersveld zit, zijn de “french lines” goed te spotten! Die leveren telkens toch weer een seconde tijdwinst op. Maar het is wel hard voor het lijf: ik moet halverwege met twee vingers gaan remmen om nog een beetje controle te houden. Hoppa! Finish van de dag bij het meer. En natuurlijk met een goede lunch, doppio’tje en een plons in het stuwmeer.
Dag 3: no stress
Na de plons van gistermiddag zijn we doorgereden naar Sampeyre, waar ook de daghuldiging en happy hour is. De enorme lunch zorgt ervoor dat ik niet eens mijn pizza in de avond op krijg. Mooi dus een ontbijtje voor morgenochtend. Onze kampeerspot is tegenover de start: de enige stoeltjeslift die we deze wedstrijd pakken. We weten dat ‘ie heel traag draait. Héél traag. En wanneer de rij gevormd wordt, hebben wij weinig haast om aan te sluiten. We gaan praktisch als laatst omhoog om daar te beginnen aan de transfer van meer dan 10 kilometer met mooiste uitzichten. De stage is genieten: stijl in het begin, snelle secties, verse bosgrond. En ik blijf me maar afvragen wanneer ik Kees-Jan nou in het zicht krijg, die voor mij startte. Ik krijg ‘m helaas niet in de smiezen… Maar wel dikke high fives bij de finish.
De “fermeur” (die als laatste alle stages afsluit) komt kort erna langs. Even opletten dat we de juiste gpx volgen, hoor. want de verbindingsstukken zijn niet aangegeven. Het is wel de mooiste verbinding die je kunt bedenken. Al is Kees-Jan niet helemaal scherp meer en dondert ‘ie ergens een paar meter de diepte in. En dit is niet eens een wedstrijd-stage. Naarmate we verder komen, herken ik de start van de stage. Dit is de enige afdaling die we al eerder hebben gereden in 2022. Die geeft me wel zoveel vertrouwen dat ik er met meer snelheid overheen vlieg en dat maakt dat dit ook de enige stage is die ik van ons drieën win. Het gaat allemaal om de onderlinge strijd, he.
Dag 4: zijn we er bijna?
Na het gezamenlijk diner (wat ook weer inclusief was bij de inschrijving) op het dorpsplein van Sampeyre rijden we in het donker door naar de start van de laatste wedstrijddag. En dat is helemaal geen slechte keuze. We zitten hier zo diep in de vallei, ver van steden en dorpen en op een goede hoogte, op een hele heldere nacht zónder maanlicht. Dat betekent dat de sterrenhemel echt overweldigend is. Dit is absoluut de donkerste nacht die ik ooit heb meegemaakt en met de meeste sterren. We blijven kijken tot we een stijve nek krijgen. En het enige andere lampje wat we zien is het race-transponder-polsbandje dat we nog dragen.
De klim is een brute; dat wisten we al. En de vermoeidheid hakt er ook aardig in. De 900 hoogtemeters-klim is voor een heel groot deel hike-a-bike naar een hoogte van 2.800 meter. We beseffen maar weer eens dat we ontzettend veel geluk hebben met het goede weer van de afgelopen dagen. Zo’n Alpiene afdaling als dit is natuurlijk best een risico in een wedstrijd, want met een beetje slecht weer zal dit te lastig bereikbaar zijn. Nu moeten we op 2.800 meter uiteraard alleen even een jasje aan wanneer we bezweet staan te wachten op onze starttijd. Een aantal lammergieren cirkelt rondjes boven ons. In deze wijdsheid voel je je echt klein.
Bruno, de wedstrijdspeaker, hyped ons nog even op voor de allerlaatste afdaling van de Trans Varaita 2025. De stage is bijna 7 kilometer en dat valt natuurlijk niet compleet af te linten. Bovenin zijn enkele poortjes gemaakt waar je doorheen moet, maar verder mag je spoorzoeken omdat hier in de hoogste secties een echte vaste trail ontbreekt. Dwars door het veld en rotsen blijkt Kees-Jan een dubbele lekke band te rijden (voor en achter). Ik passeer en ga eigenlijk best lekker, al is het echt knijpen om het stuur nog vast te kunnen houden. Na een gemeen kort klimmetje is de focus even weg en crash ik onbenullig. Ai, die doet pijn. Ik wacht. Raap de rotzooi op die uit mijn hipbag is gevallen. Zwaai mijn armen en ga weer door. Het is nog een eind, maar heel mooi. Eens kijken hoe hard ik op dat laatste stuk nog durf te gaan… BAM! We zijn er. Alleen maar blije gezichten. Kees-Jan heeft nog een trailrun voor de boeg om met de lekke banden beneden te komen, dus Derk en ik zijn al ingepakt en hebben de camper-buitendouche gepakt als hij aankomt.
Na een laatste flinke Italiaanse maaltijd volgt de huldiging. De podiumgasten waren echt zoveel rapper dan wij, ongelofelijk. Glenn MacArthur wint deze editie.
We bedanken de organisatie en vrijwilligers en zetten koers naar Nederland.
In december zal de inschrijving voor de 2026-editie weer openen. Zo’n avontuur met pure Italiaanse belevingen en kameraadschap smaakt toch weer naar meer! Check: transvaraitabike.com
Gravel Beyond – Bianchi verlegt de grenzen van Gravel
“Op het moment dat wij online niet meer het verschil zien wat echt of nep is. Kiezen wij, na 15 jaar online om [OFFLINE] te gaan, Offline weten we wat echt is”
Bianchi onthult de 2026 Gravel Range
In het adembenemende decor van het Italiaanse Castello di Casole presenteerde Bianchi zijn nieuwste gravelcollectie voor 2026. Onder de noemer “Gravel Beyond” toont het merk een duidelijke visie: de grenzen van terrein en categorie doorbreken, en de perfecte balans vinden tussen performance, avontuur en pure rijbeleving.
De collectie bestaat uit vernieuwde kleuren voor de high-end carbonmodellen Impulso (RC, Pro en Comp) en Arcadex (Pro en Comp), én twee gloednieuwe aluminium fietsen: de Arcadex AL en de Via Nirone 7.
Impulso – Gravelracing op topniveau
De Bianchi Impulso blijft hét referentiepunt binnen de gravelracerange van het merk. Geboren voor snelheid en competitie, blinkt hij uit in aerodynamica en lichtgewicht prestaties. Zijn race-DNA werd onlangs bevestigd door Nico Roche, die met een Impulso de UCI Gravel Wereldtitel behaalde in de Master 40-categorie.
De Impulso is verkrijgbaar in drie varianten – RC, Pro en Comp – en krijgt in 2026 nieuwe kleurstellingen:
- Terra met grafietdetails
- Celeste met grafietdetails
- Grijs met zwarte accenten
De topversie, Impulso RC, maakt bovendien deel uit van het exclusieve Officina Bianchi-project. Daarmee kunnen rijders hun fiets personaliseren via zes luxueuze afwerkingen – een unieke kans om prestaties te combineren met Italiaanse elegantie.
Arcadex AL – Aluminium avontuur zonder grenzen
De Arcadex staat al bekend als dé fiets voor rijders die graag buiten de gebaande paden treden. In 2026 breidt de lijn uit met de Arcadex AL, een premium aluminium model dat avonturiers aanspreekt die gravel willen ontdekken zonder in te leveren op stijl of prestaties.
Dankzij het hydroformed aluminium frame oogt de Arcadex AL strak en modern. De geometrie is geoptimaliseerd voor banden tot 50 mm breed, met semi-geïntegreerde kabelgeleiding en compatibiliteit met een verende voorvork.
De fiets is bovendien uitgerust met bevestigingspunten voor tassen en accessoires, ideaal voor bikepacking en lange tochten.
Beschikbare kleurstellingen:
- Turquoise met Celeste vork
- Lichtgroen met Forest Green vork
- Burgundy Red met Coral Red vork (launch edition)
Via Nirone 7 – Toegankelijke allroad gravelbike
De Via Nirone 7 is Bianchi’s meest toegankelijke gravelbike tot nu toe – ideaal voor wie de overstap wil maken van wegfiets of MTB naar het gravelavontuur.
Het volledig vernieuwde aluminium frame is gecombineerd met een carbon voorvork en geschikt voor zowel 1x als 2x aandrijvingen. De Via Nirone 7 is wendbaar, stabiel en ontworpen voor rijders die multisurface fietsen en bikepacking willen ontdekken zonder concessies te doen aan comfort of looks.
De fiets is bovendien compatibel met het nieuwe Bianchi geïntegreerde carbon stuur, speciaal ontwikkeld voor gravelgebruik.
Verkrijgbaar in twee kleurstellingen:
- Yellow Graphite
- Celeste Graphite
Gravel Beyond – Meer dan een slogan
Met de 2026-collectie bevestigt Bianchi zijn ambitie: Gravel Beyond is geen marketingterm, maar een filosofie. Het gaat om fietsen die prestaties en plezier combineren – of je nu racet, traint of de wereld wilt verkennen.
Van de aerodynamische Impulso RC tot de avontuurlijke Arcadex AL en de toegankelijke Via Nirone 7 – Bianchi biedt voor elke gravelrijder een passende keuze.
Treviglio (Italië), 16 oktober 2025