Op pad met Legenduro in de Franse Alpen

Auris-en-Oisans in de Franse Alpen

Vlaamse gastvrijheid is ongekend. Om kwart voor twee 's nachts arriveren we in Auris-en-Oisans, een dorpje halverwege de Alpe d'Huez. Pak de afslag vanaf bocht 16 en volg een fantastische smalle weg langs de klif van het bergmassief! Frédéric (Legenduro) komt ons tegemoet op het centrale parkeerpleintje van het dorp. Hij was bang om ons telefoontje te missen midden in de nacht en staat dus direct paraat wanneer we hem bellen. De huizen zijn strak op elkaar gebouwd op de schaarse vlakke plekken, dus we lopen de laatste 200 meter naar de accommodatie. Morgen gaat de wekker vroeg voor bike-dag 1!

 

 

Voor één weekend biken zijn we afgereisd van Nederland naar de Franse Alpen. Twee dagen reizen (1 heen, 1 terug) voor een weekend (anderhalve dag biken) lijkt buitenproportioneel, maar alleen al het uitzicht de volgende ochtend is het waard! Om ons heen de toppen van Pic Blanc, Parc National des Ecrins en La Meije. Het gebied bestaat uit 6 valleien, en heeft dus genoeg bikemogelijkheden.

Hit the trails!

Wij, Trail-Addicts Rik en Bram, en bikevriend Gert beginnen met een korte auto-shuttle naar Auris station 5 kilometer verderop. We zijn nog niet helemaal fit na een lange reis, dus de eerste meters shuttelen is zalig. Daarnaast hebben we bij Legenduro aangegeven dat we zoveel mogelijk verticale meters willen pakken in zo'n kortmogelijke tijd. We schuwen de uplifts dus niet en gids Frédéric weet de liften fantastisch aan elkaar te linken.

Vanaf Auris is het mogelijk een lift te pakken, maar wij peddelen een kleine 250 hoogtemeters omhoog om (na een versgemaaide Alpenweide) uit te komen bij een flowy trail langs de bergrivier. In een treintje rijden we om grote rotsblokken en over wortels parallel aan de rivier naar beneden. Niet steil, dus een fijne opwarmer. En al na een paar meter merk je dat iedereen al zijn eigen lijn zoekt op de trail. Gebruik je de rotsen om over obstakels te hoppen, of steek je kaarsrecht rechtdoor?

Op zoek naar flow in de Alpen?

Een oud gondelliftje brengt ons daarna naar het bergdorp Alpe d'Huez. Exact op de plek waar de Tour de France etappe finisht rijden wij door, naar het begin van de lift. We warmen op in het Alpe d'Huez bikepark. De eerste kombochten zijn sketchy en ik verlies mijn voorwiel in de stoffige bocht. De landing *plof* is wel zacht; het heeft al zeker anderhalve maand niet meer geregend.

Vandaag mogen we kiezen: een trail met veel wortels of switchbacks? We geven te kennen dat de switchbacks niet echt onze specialiteit zijn (waar moet je deze immers oefenen in de lage landen?), dus kom maar op met die wortels! Na een lunch bij de zendmast vervolgen we onze weg. Hey! Eén, twee, drie, vier ... dat zijn redelijk wat switchbacks achter elkaar. Frédéric grijnst: de switchback trail is toch té mooi om links te laten liggen. En, verrek, we worden er nog handiger in ook. We dalen snel en komen door het bos uit in Allemont. De finishplek van de Megavalanche, die dit weekend ook verreden wordt. Samen met deelnemers met startnummer stappen we (met een Magnum als herstelhap) in de shuttlebus die ons gratis omhoog brengt naar Oz. We zullen ook eens die Megavalanche qualifier track gaan verkennen. Frédéric (die in 2014 deelnam aan de modderigste Megavalanche editie ooit) geeft aan dat het eígenlijk een flowy track is, maar dat je de lijn wel moet leren zien - anders is het hangen en wurgen om beneden te komen. We laveren tussen de rotsen door en een verdwaalde Engelsman geeft ons tips om een bepaalde sectie snel te kunnen nemen, zelf is 'ie er flink gecrashed.

Een geweldige dag met bijna 4.000 verticale meters! De laatste verbindingstrail naar huis loopt via de Sarenne. Sommige stukken zijn aangeduid als EN (enduro) track, en andere als XC track. Maar ook op die XC tracks kun je flink wat technische passages verwachten! Dit is geen hardtail terrein.

 

Bikefriendly 'catered chalet'

In de ruime chalet wassen we de stof van ons af, checken we de krassen van de dennenbomen op onze scheenbenen en zien we de eeltplekken in onze handpalmen langzaamaan groeien. Na het eerste biertje en een verfrissende douche staat een geweldig driegangenmenu vol groentes uit eigen tuin op ons te wachten. Anne, de vrouw van Frédéric is een geweldige kokkin (oh, en biken kan ze ook!). Vanuit Les Goûts et Couleurs werken ze samen aan het concept 'catered chalet'. Je huurt een chalet-accommodatie (dus geen krappe hotelkamer) inclusief de service van ontbijt en diner. Op dit moment in La Balme, maar dat kan op verzoek ook op een andere locatie als je bijvoorbeeld tijdens wintersport graag dichter aan de piste zit. Deze avond eten ze gezellig met ons mee, en worden we stiekem wat jaloers op hun keuze om zich hier in de Alpen te vestigen.

Na de bikewash schuiven we nog even aan bij het huis van Anne en Frédéric, een paar stappen vanaf het chalet. In de schemering zien we aan de overzijde van de vallei Les Deux Alpes liggen, onze locatie van morgen. We proosten er alvast op met een glas Genepi.

Mountain of Hell

Half negen, zondagochtend. Ontbijt en in de auto! Crankworx is bezig, dus kijken naar de slopestyle kan, maar liever halen we zelf zoveel mogelijk uit deze dag! Even opwarmen op een bikepark-track. Hmm, iets teveel remputten. "Geen probleem", zegt Frédéric. We skippen het laatste stuk en duiken een overwoekerde oude trail op. Daar heb je een gids voor! Waanzinnig hoe hard je je bike durft te laten lopen over de losse rotsen. Eén dag biken in de Alpen levert je dus al direct meer skills op!

Enduro mountainbike in de franse alpen

Frédéric legt uit dat dit gebied compleet verschillend is van Alpe d'Huez, waar we gisteren zijn geweest. Hier zitten we echt in een bikepark met aangelegde tracks vol kombochten en jumps, terwijl Alpe d'Huez hoofdzakelijk natuurlijke trails heeft van het kaliber ingereden wandelpaden. Die rijden wij het liefst, dus we verlaten de bikepark-tracks. Onze gids kent óók in Les Deux Alpes 'natuurlijke' trails. Zo raast de track van Mountain of Hell - die maar één keer per jaar wordt bereden - nu onder onze noppenbanden. En hij ligt perfect! Toch stappen we een keer af. Steile rockgardens met opgewaaid zand zijn te lastig om te rijden. Daarna is het weer full throttle achter Fré aan.
Op een plek waar we even inhouden voor een foto, komt hij terug. Bang dat we van de off-camber trail af geglipt zijn? Misschien. Maar gewapend met camera én medic kit is geen overbodigheid. De rotsen zijn scherp; hier wil je niet vallen.

Hierna rijden we echt over een maagdelijke trail. Het is hoofdzakelijk een wandelpad, maar ook wandelaars komen we niet tegen. In wat krappe 'chutes' moeten we echt wat afstand van elkaar nemen om de stofwolk neer te laten dalen. Frédéric is blij dat deze ene lift aan deze kant (van Mont de Lans) van Les Deux Alpes nog draait. Met zoveel liften is het nog steeds mogelijk rustige en natuurlijke trails te vinden, en zit je niet gelimiteerd aan het bikepark.

Met geweldige bike-ervaringen en een nog een bordje lasagne om de volgende 1.000 kilometer op te kunnen teren, rijden we moe en voldaan terug naar Nederland. Het is het waard!


Alle Bike/Trail Parks van de UK

Alle Trailparks en bikeparks van Engeland en Schotland

Dat je in de United Kingdom mooi kan mountainbiken dat wisten we al. Na onze trips naar Lake District en Schotland Glentress in Innerleiten waren we wel een beetje verkocht. Er is natuurlijk meer! Veel meer!! Daarom hebben we een poging gedaan om alle bike en trail parks van Engeland en Schotland op een rijtje te zetten. Om het nog eens af te toppen gelijk jouw bucketlist met mooiste trails toegevoegd ;) Leuk! Aanvullingen? YES PLEASE!



Trail and bike park Bucketlist trails trails
Afan Forest  Gower Peninsula, Wales
Antur Stiniog  Great Hograh Moor, Yorkshire
Aston Hill  Gunnerside Gill, Yorkshire Dales
B1KE S4P Bike Park  Quantocks, Somerset
Bikepark Wales Cut Gate Path, Peak District
Carron Valley Mountain Bike Trails Doethie Valley, Wales
Chicksands Exmoor, Somerset
Coed Llandegla Helvellyn and Sticks Pass, Lake District
Cwmcarn Howgill Fells, Cumbria
Descend Bike Park Kinlochleven Ciaran Path, Scotland
Eastridge Woods Lairig Ghru, Scotland
Fietspark · Warley Gap Long Mynd, Shropshire
Flyup 417 Bike Park Nan Bield Pass, Lake District
Forest of Ae`, Peaslake, Surrey Hills
Fort William Rhyd Ddu, Snowdon, Wales
Glenlivet Skye, Scotland
Glentress Snowdon Ranger Path, Wales
Gnar Bike Park Stob Bàn, Scotland
Havok Bike Park Torridon, Scotland
Innerleithen,  Ullswater, Lake District
Kirroughtree
Lee Quarry Mountain Bike Trail
Okeford Bike Park
Okeford hill bike park
Old Hill Bike Park
Revolution Bike Park
Ribbesford Bike Park
Southampton
The Devil's Toe Nail Bike Park
Tidworth Freeride
Tidworth Freeride B1KEpark
Warley Bike Park
Whinlatter Forest Park
Wind Hill Bike Park
Woody's Bike Park







Mountainbiken in de Redrock region van Luxemburg

Een bezoek aan ‘Little Utah’ in Luxemburg

De redrock region van Luxemburg

Luxemburg, het land van kastelen, moeselwijn en slechts 600.000 inwoners. Na Malta is het het kleinste land binnen de Europese Unie, maar door de lage bevolkingsdichtheid ligt er genoeg mooie natuur. Daar liggen vast goede mountainbikespots. Zo is Echternach en het Müllerthal (bekend van de Mill Man Trail) bekend bij veel XC-bikers.

Wij rijden door naar het uiterste zuiden van Luxemburg, aan de Franse grens. Op uitnodiging van Visit Luxembourg zijn we naar Dudelange gekomen. In dit gebied bezoeken we “Red Rock Region”. Dit klinkt veelbelovend. En even Googlen toont beelden van prachtige rode aarde, maar nog weinig mountainbikefoto’s.

Mountainbiketrails dankzij de mijnwerkers

Na een nacht in hotel Cottage Logis, ontmoeten we in de ochtend onze gids voor de komende dagen. Claude is boswachter en is actief als trailbuilder. Hij is al ruim 10 jaar geleden gestart met het designen van mountainbikeroutes in het Red Rock gebied.

Claude is duidelijk onder de indruk van onze enduro-bikes en zweert dat we ongetwijfeld de meest ervaren mountainbikers zijn die hij gaat rondleiden. Maar dat zal vast wat Luxemburgse bescheidenheid zijn. We merken dat Claude flink gas kan geven op zijn trailbike en zo old-skool als hij is gebruikt hij zijn dropperpost nauwelijks. Als je deze boswachter zijn zadel ziet laten zakken, weet je dat er pas écht een steile afdaling komt.

We rijden delen van de Haard-Red en Haard-Black routes. De rode ondergrond die we al op foto’s zagen is ijzerrijk. En veel van het hoogteverschil in deze regio komt dan ook door de mijnbouw: door het afgraven van heuvels. In het industriële tijdperk is hier veel ijzer en staal geproduceerd. In het Musée National des Mines de Fer museum leer je daar meer over. Maar ondanks dat het regent maken wij hier vandaag geen stop om op te drogen. Over water gesproken: een gouden tip van Claude; als je bidon leeg is, bezoek dan even een begraafplaats, daar vind je altijd een kraan met fris water.

Vandaag de dag is er geen enkele ijzerindustrie meer actief en her en der zie je wat vervallen machines, transportrails, fabrieken en een groot monument voor alle overleden mijnwerkers. De dorpjes en stadjes in de regio zijn overigens niet arm of verlaten. Een stadje als Belval staat vol verlaten industrie en nieuwe hippe gebouwen en restaurantjes. Bovendien werken veel Fransen, Duitsers en Belgen in dit gebied want de lonen in Luxemburg liggen een stukje hoger dan in hun thuisland.

 

Terug naar de MTB-trails. We rijden een leuke ronde met een paar mooie technische stukken, maar het hoogteverschil is niet meer dan 100 meter dus echte lange afdalingen zijn er niet. We sluiten de middag al vroeg af met de mededeling: “we are wet enough for today, tomorrow expect more funnier trails”. Gelukkig vinden we nog een toffe laatste trail, aangelegd door de eigenaar van bikeshop Edy Schütz, vol jumps, rollers en drops. Die pakken we direct nog eens.

De inmiddels rood-gekleurde fietsen van de regen en rode modder kunnen we met een handige bikewash vlakbij de trailstart schoonmaken. Voor deze bikewash heb je wel muntjes nodig die je weer bij de bikeshop kunt krijgen.

“Little Utah”

Na een avondje Leffe Blondjes stappen we s'morgens in de auto, om vervolgens letterlijk 5 minuten later weer uit te stappen. In Luxemburg doen ze blijkbaar alles met de auto, ondanks dat de trails die we vandaag rijden gemakkelijk op fietsafstand liggen.

Van bovenaf kijken we in een mijnafgraving van enkele tientallen meters diep. De aarde is hier nog roder dan gisteren en het is niet gek dat dit bekend staat als ‘Little Utah’. Dit ligt op steenworp afstand van het huis van onze gids en hij staat te popelen om ons alle verschillende lijnen en drops te laten zien. Dat enthousiasme werkt aanstekelijk en we duiken achter Claude aan in blinde drops en van (kleine) kliffen die er best Redbull Rampage-achtig uit zien.

Van bovenaf zagen we een hele rij tablejumps en gapjumps liggen, die voor motocrossers gemaakt lijken te zijn. Niets is minder waar: dit was een bikepark. Op Pinkbike vinden we foto’s uit 2009, waarop we zien dat dit een actief (weliswaar illegaal) bikepark was met hoge starttorens en drops. Van al dit houtwerk is niets meer terug te zien. Niet dat onze gids dit heeft afgebroken. Nee, hij vond het allemaal wel mooi. Hadden we in Nederland maar boswachters zoals Claude…

Hij vertelt ons dat dit echt een droomplek met een zomerse zonsondergang. De rode aarde wordt zowaar nóg roder. Reden om terug te komen dus, want vandaag is het weer bewolkt en wat regenachtig. In deze ‘speelkuil’ kunnen we ons prima vermaken, maar de omliggende trails bieden niet genoeg technische uitdaging en niet genoeg hoogteverschil om je op een endurobike uit te leven. Het is eerder all-mountain met enkele technische passages. Maar als je er eens langskomt op weg naar het zuiden dan is het een stop waard om unieke foto’s te maken in dit rode landschap van de Red Rock Region.

Meer info over de mountainbiketrails: https://www.visitminett.lu/en/redrock-mtb-trails

Een korte samenvatting van de rode rotsen in de Redrock region van Luxemburg

https://youtu.be/x1_weKLNVUY


Bikeparks Benelux

Bikepark en skilpark in de Benelux

Alle bike en trail park 'en van de Benelux voor je op een rijtje! Is er een bij gekomen? Laat het ons weten via info@trail-addicts.com

Benelux Bikepark

Bar End Bikepark! 
Bergen op Zoom (Col du Kragge)
Bikepark de Melkweg
Bikepark Drielanden punt
Bikepark Goor
Bikepark Groningen
Bikepark Spaarnwoude
Bikepark utrecht
Bikerpark Lido Waalwijk
Bikerpark Sallend Twente
BMX Amsterdam Griffioen
Dirtpark Groningen
Malmedy (Ferme Libert)
Middenberm Den Haag
Mijnterril Beringen Be Mine
Mijnterril Gent
Park Strijthagen MTB Club Discovery
SFA Doetinchem
Watersley Sport en Telentpark 
Wieler Experience Roosendaal
Wijchenseberg
Wild Dukes Bikepark Wageningen







uitzicht over de trails in bike park winterberk

Bikepark Winterberg vs. Bikepark Willingen

In Sauerland, op 2,5 uur rijden vanaf de grens, liggen de dichtstbijzijnde wintersportgebieden met liftnetwerk: Winterberg en Willingen. Maar de sneeuwval was dramatisch de afgelopen winter. Qua bezoekers komen er misschien zelfs wel meer mountainbikers dan ski’ers.

Wij komen al jaren in Winterberg. Het bikepark evolueert ieder jaar wel iets: van nieuwe North Shores tot aan een verse jumpline. Maar dit jaar bezochten we ook voor het eerst Bikepark Willingen.






Waarom altijd naar Winterberg?

Willingen heeft een net zo goede reputatie als Winterberg. Willingen hostte in 2005 en 2006 zelfs de Worldcup Downhill, en tegenwoordig het BIKE Festival. Winterberg host al jaren het Dirt Masters Festival en de iXS Downhill Cup.

Op een regenachtige maandag rijden we iedere trail van Bikepark Willingen. Van Flow Country Trail naar Flow Trail, naar Freeride en Downhill. Wat opvalt is dat feitelijk de drie eerstgenoemde trails allemaal flowtrails zijn; alleen de tafels zijn steiler en hoger op de (rode) Freeride lijn. Daarbij zitten er optionele North Shore elementen pal naast waarbij je telkens indropt op de normale Freeride lijn. Door de regen zijn deze gesloten. Er is dus geen aparte North Shore-lijn zoals je die bij Winterberg wel hebt.

https://youtu.be/X5C-kPpDSCw

De (zwarte) Downhill lijn van Willingen daarentegen is een tandje heftiger dan de (rode) Commencal Freeride of (zwarte) iXS Downhill lijn van Winterberg. Hier geen bordjes voor een chickenline, maar een hele brede downhill track waarop je kriskras verschillende lijnen kunt rijden. De ene mét 3-meter gap, de ander zonder. Welke heb je genomen? Dat zie je pas als je er overheen rijdt. Ik spring een gapjump iets te kort en rij mijn achterwiel dus aan gort. De hoogte van de drops en lengte van gaps is hier niet misselijk. (Maar je kunt dus overal tussendoor als je andere lijnen rijdt.) In de track zit ook een roadgap die dan weer iets minder hoog is dan de befaamde roadgap van Winterberg.

https://youtu.be/EfRicZC02bQ

Waar gaan we de volgende keer naar toe?

Met wat materiaalpech en schuivertjes zijn we niet aan de Enduro-lijn van Willingen toe gekomen. Deze ligt vlak naast de overige trails, heeft veel wortels én de enige wallride van het bikepark. Maar voor die ene trail gaan we niet per se terug. Wel voor de fun op de flowtrails. Oordeel zelf waar je heen wil:

+ Winterberg

  • Meer diversiteit in trails en een betere opbouw qua level
  • Een overzichtelijkere DH-lijn
  • Nabijgelegen trailcenter met 20km trails

+ Willingen

  • Twee liften tot aan de top
  • Nét iets meer hoogteverschil
  • Hou je van flowtrails met tafels? Dan zit je hier goed.
  Bikepark Winterberg Bikepark Willingen
Aantal liften 2 2
Trailcenter (non-lift assisted) ja nee
Dagpas lift €34,50 €34,00
Flowtrail

ja (2)

Continental Track

Flowcountry

ja (2)

Flowtrail

Flowcountry

Pumptrack ja ja
Enduro

ja

Black Line

ja
Downhill

ja (2)

iXS Downhill

Commencal Freeride

ja

Worldcup

North Shore

ja

North Shore

enkele op de Freeride
Jumpline ja

ja (semi)

Freeride

Slopestyle

ja

Rockshox Slopestyle

nee
Four-cross

nee 

(voormalige Four-cross is nu de Jumpline)

ja




Burscheid Enduro trails

De Enduro trails van Burscheid

Heel even, heel even dacht ik; zal vandaag dan de eerste dag worden dat we geen vette trails vinden? De trailhunt van vandaag is gebaseerd op heel veel ogenschijnlijk korte zwarte afdalingen. We hebben afgesproken op de parkeerplaats Park Platz Schöllerhof die relatief centraal ligt tussen al die trails. Om er weer een soort van route van te maken rijden we eerst noord-oostelijk richting Burscheid om af te kunnen trappen met een inkomertje. In Burscheid worden we door inwoners aangesproken dat hier niks ligt, geen trails.






Sterker nog ze kennen de “app” (zal Trailforks zijn) en benoemen nogmaals: er liggen hier geen trails! Oké, danke und auf Wiedersehen. We kijken elkaar aan en besluiten toch het pad in te rijden. Na niet al te lang stuk doubletrack, zie daar: Trails ;) Toch valt het allemaal wat tegen hier en de twijfel neemt toe, zal dit dan inderdaad de eerste mislukte trailhunt worden?

De zoektocht gaat door!

We geven niet direct op natuurlijk, de middag is nog jong dus we zoeken verder. Met wat omwegen in een erg mooie omgeving zagen we dat we de L101 moesten zien bereiken. Aan de andere kant van de weg zien we meer potentie. Eenmaal aan de andere kant van de weg beland komen we op een fireroad die kaarsrecht door het bos loopt en na een paar honderdmeter zien we ook de eerste trail het bos in duiken! Wat zich nu voor ons openbaart doet onze oude-mannen-ogen weer twinkelen als kleine kinderen in een snoepwinkel! Er kronkelen hier niet 1, niet 2, maar 3 downhill, bikepark-achtige trails naar beneden. Allemaal kombochten, drops en zelfs dubbels! We hebben vandaag ook Ralph van de Looseriders met ons mee, en hij is niet vies van een sprongetje (overigens de enige zonder E-MTB, held!) dus hij kon al helemaal zijn lol op. Enige voorverkenning is voor alle “niet-springers" een must hier. De dubbels zijn niet groot maar toch. Op Trailforks moet je opzoek gaan naar de Murmel, daar vind je alle zwarte. We draaien telkens via de Murmel Easyline weer omhoog om deze afdaling een keer 2 keer te doen, zo hebben we dus nog een reden om terug te komen.

Ook natuurlijke Enduro shizzle hier in Burscheid

Iets verderop aan dezelfde ber flank welke het beste is te bereiken middels dezelfde klim vind je wat meer natuurlijk Enduro trails. Deze trail is steil en technische zeer uitdagend. Onderweg komen we nog wat locals tegen en ze vragen ons of we hem al gereden hebben. Trots zeggen we JA hun reactie vertelde ons genoeg dat ook voor de locals deze trail als hoogstaand bekend staat. Ook hier heb je overigens meerdere keuzes onderweg, het maakt niet uit wat je kiest alles komt beneden uit.






De twee-fietslengtes river jump!

Nog steeds op dezelfde berg nu helemaal aan het einde van de fireroad liggen nog meer trails. De linker optie is brengt je naar een gebied met grote sprongen en zelfs een riverjump. Overal is een b-line te vinden. Wijzelf pakken de “kleine” drops mee en staan te verbazen over wat er allemaal is aangelegd hier. Rijd je hier aan het einde van de fireroad naar rechts dan kom je wederom op een uitdagende Enduro trail met een zeer steil einde. Slechts 2 van ons wagen zich eraan, gelukkig ligt er ook een leuke “chicken” welke voor sommige zelfs al als steil kan worden ervaren. Voldaan rollen we terug naar de auto’s. Niet om te stoppen, maar om bij te tanken! Er ligt hier namelijk nog meer :D

Altenberg Enduro trails

Vanaf onze parkeerplaats rijden we nu verhard de andere kant op richting Altenberg. Daar ligt een mooie kronkelweg welke ook veel gebruikt wordt door motorrijders. Het is makkelijk klimmen en werken vanaf hier de hele flank af. Op de kaart zien we 5 zwarte afdalingen, te beginnen met de Stein DH. Kort krachtig en ook hier weer een zeer steile sectie in de trail! Gevolgd door de Die Wellen en Blitz cirkelen we door. Allemaal gelijksoortige trails met ieder haar eigen charme. Allemaal technisch, de één moeilijker dan de ander.

Na een sterk dichtbegroeid bos komen we dan aan bij de Kochtopf trail. Beneden zien we het einde al, een natte verticale rotsplaats. We klimmen over de gravel road omhoog, onderweg kom je de trail nog een keer tegen waar je kan zien wat ons te wachten staat. Eenmaal boven start de trail wederom met een erg steile sectie met 2 drop offs erin, heftige start…. Ook hier is er een chicken route voorzien, met ieder zijn eigen lijnkeuze rollen we weer naar beneden. Ook deze is weer heel erg gaaf!

In deze regio kun je prima zonder GPS rijden. De L101 en de L310 zijn de 2 wegen vanaf waar je telkens start. Her en der vraagt het wat creativiteit om de trails te vinden. Mocht je toch liever met GPS rijden, dan kan je die hier aanvragen. Parkeerplaats Park Platz Schöllerhof is dus voor dit deelgebied de beste optie om te parkeren.


Rotsen op de trail bij solingen

Zuid Solingen MTB trails

De mountainbiketrails nét onder Solingen (DE)

Dat je bij Solingen (Wuppertal, Duitsland) goed kan mountainbiken wisten we al. Net boven Solingen hebben we deze trails al gevonden. Tijd om nu ook ten zuiden gaan te verkennen. Deze keer rijden we via het westen aan. Klein beetje verbaasd over het amper glooiend landschap en we beginnen ons al lichtelijk zorgen te maken of dit net zo tof word als in het noorden van dit dorp. Gelukkig, wanneer we door het dorp Leichlingen rijden, met wat vakwerkhuisjes, zien we het gewenste landschap opdoemen. We spreken vandaag af op de parkeerplaats Parkplatz 42659, Solingen Duitsland. Dit bleek later ook de beste plek om te parkeren waar ook de locals hun auto's neer ketsen om daar even een run te doen...






De boze muis en tal van anders zwarte trails

Door onderstaande video wisten we al een beetje wat ons te wachten stond, dit kan natuurlijk de beste en mooiste zijn van de regio en op precies die reden besloten we om deze als laatste te doen. "De Boze Muis" komt dan ook uit bij de auto, mooi als afsluiter. Vanaf de parkeerplaats rijden we via een asfaltweg omhoog en banen we onze weg richting het westen. Vanuit daar werken we dan onze weg terug over de trails. Eerste 4 kilometer is dan ook verhard en ja, saai.

https://youtu.be/foSd6Q0-RxU

De blauwe trail discussie... Het lijkt een regio ding te zijn

Vanaf het asfalt tillen we onze bikes over de vangrail om de eerste afsdaling in te zetten. Een "blauwe" trail op Trailforks welke ons naar het einde van de eerste zwarte afdaling leidt. We worden direct geconfronteerd met redelijk steile stukken en tal van rotsplaten. Lekker inkomen zo! Het is vandaag kneiterheet, mijn Specialized Levo SL komt des te meer van pas dan ooit ;) de andere komen aan moet bloodrode koppen, we klimmen nu namelijk door een windstil bos omhoog zodat we kunnen starten aan de - Pliz downhill - de eerste zwarte afdaling van de dag. Zoals we al in het noorden van Solingen hebben ervaren zouden wij alle blauwe trails toch echt rood willen noemen, houd daar rekening mee! De zwarte hier die zijn ook echt zwart :D dus slokkie water en go!

De Pilz downhill is lekker steil met veel rotsen en losse stenen, echt een toppertje. Deze trail biedt je overigens ook de mogelijkheid om via switchbacks wat makkelijkere stukken te pakken. Wellicht goed om in te komen en te wennen aan het gebied. Wij kiezen echter voor de moeilijkere optie, her en der met geknepen billetjes!

Alpen-achtige natuurlijke bikepark trails!

Via een korte tranfers komen we bij de - Wupperhof DH - aan. Nog vol van energie door de vorige afdaling schieten we hier maar gelijk de trail in. WTF!!!! Dit is echt vet, overal kleine kombochten mega wortels, losse stenen en veel rotsen. De Wupperhof DH is Alpenwaardig. Ik wilde filmen vandaag maar voor we het wisten stonden we helemaal beneden uit te hijgen terwijl we maar bleven roepen: DIT WAS VET!!! We beloven ons zelf: Deze doen we nog een keer later op de dag! Omdat ik toch wel alle trails wilde rijden hier in dit gebied rijden we eerst door. Middels de blauwe - Lucas weg - met prachtige uitzichten, grote rotsplaatsen en cliff trails kom je terug bij waar de auto staat. Zoals gezegd, het is warm vandaag. Even naar de camping aan de andere kant van de brug rollen en de bidons bij vullen. De camping is een typisch Duitse met veel seizoensplaatsen. Ze hebben ook normale plekken en: Unser Platz ist ganzjährig geöffnet! ahh oke, mooi hier kunnen we dus ook in de winter terecht :D

Welshman en de Angry mouse trails

De onweersbuien zijn zich inmiddels boven ons aan het opladen. Lichte donder is al te horen en volgens Buienrader krijgen we zo een bak met water over ons heen waar de watertoren hier in de buurt jaloers op zal zijn. We hebben nog even de tijd en besluiten weer via de asfaltweg omhoog te klimmen om de - Welshman - te rijden terug te cirkelen om af te sluiten met de Angry Mouse trail. De Welshman trail is ook weer erg leuk. Veel natuurlijke drop-offs verder lekker rollen en over de losse stenen. De Angry Mouse is wat je er van mag verwachten volgens de video. Veel "te doen" jumps. Enkele kleine gaps welke we overslaan. De trail heeft verder geen steile secties waardoor hij ook wat langer is dan de andere trails. Gezien de tijd, warmte en opladende onweersbui moeten we onze belofte breken met de Wupperhof DH. Prima, dan komen we toch gewoon terug! We tikken de 25 kilometer aan, de combinatie van hitte, klimmen en dikke trails maakt dat de meeste op zijn. Eventueel als aanvulling kan je nog de Witwenmacher en de Mountainroot rijden. Die zie je liggen vanaf de asfalt klim en zijn dus makkelijk te vinden!

Hier kan je de GPX aanvragen

https://youtu.be/SeRJasPWF6k







Een Ridge line in Solingen

Solingen Wuppertal trail hemel

De trail hemel tussen Wuppertal en Solingen

De afgelopen jaren hebben we flink wat mooie plekjes in Duitslang leren kennen, allemaal niet al te ver over de grens dus goed te doen op 1 dag. Monschau, Nideggen, Witten, Bad Iburg en Teckelenburg. Allemaal leuke spots om te rijden en een goed alternatief voor de Ardennen.

Wanneer je vanuit Nederland of Belgie aanrijdt naar Wuppertal belooft het weinig goeds. De omgeving ziet er soms een beetje troosteloos uit “schmutzig” om maar zo te noemen… Je rijdt door sterk stedelijk gebied over de inmiddels bijna overal beperkte snelwegen. Het onbeperkt hardrijden -- ist nicht mehr – zoveel helaas. Wanneer je vanaf de 46 komt maak je een rare bocht in Sonnbron en draai je de L74 op. Dat is namelijk de beste plek om te parkeren, de Blitzerparkplatz Burgholz.






De Trails van Wuppertal – Solingen

We noemen het Wuppertal Solingen omdat er in Solingen en onder Solingen nog meer ligt. In Solingen is een soort bikeparkje, daar zijn we vandaag niet eens aan toe gekomen. Tussen Wuppertal en Solingen liggen namelijk al een aantal zwarte trails volgens TrailForks. Ook zouden er een aantal blauwe moeten liggen. Normaal gesproken laten we die blauwe voor wat het is. Onze focus ligt op de zwarte. We starten met de Burgholz DH. Via een omloop onderhoudsweg vinden we gemakkelijk de start van deze trail. Na een 100 meter begint de pret en ook gelijk goed! Grote step-off met flinke wortelpacks en veel losse stenen wisselen elkaar af. Al gelijk vanaf de eerste minuut is het duidelijk, dit is gaaf!

Kleur schijnt vrij te zijn van interpretatie, of iemand is kleurenblind…

Zoals gezegd willen we alleen zwart rijden, toch komen we route technische uit bij een blauwe. De Illuminati Trail, denken we. Gezegd hebbende dat het de afgelopen dagen flink heeft geregend dus de trails zijn nog nat en glad. De Illuminati trail trakteert op zeer steile secties met krappe gladde bochten. Niet iedereen komt er zonder kleerscheuren vanaf, gelukkig kunnen we door. Blauw? Nee zeker niet, rood dan? Nee eigenlijk ook niet. Als we de “gemiddelde”  kleuren beoordeling van TrailForks bekijken dan zou dit in elke andere regio als zwart worden gemarkeerd!

Op jacht naar de overige zwarte trails.

De Sportplatztrail begint lekker relaxed, beetje steentjes, wortels, the usual stuff.  Halverwege splitst de trail. Waar we later achterkomen dat we dit als een chicken kunnen zien. Houd je links aan dan wordt je getrakteerd op een steile sectie met flink wat stenen en rotsen. Ga je rechts dan blijft het allemaal wat milder. Doordat de stenen spekglad zijn rijden we na een korte analyse via rechts. We vervolgen onze route naar Needle & Roots en Shards on the way. Wat ons betreft rode trials ;) maar goed laten we ophouden over de kleurtjes… Het zijn beide leuke trails zonder echt grote verrassingen. Wanneer we  beneden zijn zetten we direct de klim in rechts langs de berg omhoog zodat we uitkomen bij Tapped Out 2. Ik zelf heb de Specialized Levo SL mee, de rest werkt een broodje naar binnen ik zelf vlieg de Tapped Out 2 alvast een keertje naar beneden :D Deze zwarte trail ligt vol met jumps en drops. Eigenlijk allemaal te doen en zeker de moeite om 2x te rijden. Eerste een verkenning, dan een keertje vol gas! Eenmaal weer boven is het gezelschap klaar met het broodje, nu gaan we met ons allen naar beneden en zoals verwacht deze vind iedereen vet!!

Op naar de Lippe’s DH

Aan de andere kant van de L74 ligt de Lippe’s DH. Hier hadden we al wat filmpjes van gezien. Dat moest zeker de moeite waard zijn. Met de ervaring van de eerdere blauwe trail besluiten we eerst nog even de Darkwing Duck Revenge te doen. De Trail heeft een mooie ridgline er in zitten wat Alpen achtige features erin. Erg leuk om te rijden. Op 2/3 is er een keuze moment en aangezien we vanuit hier gezien naar rechts moeten straks kiezen we ook rechts. De uitdaging van deze “blauwe” trial zit hem in de staart. Zeker het einde, een zeer steil stukje met tal van mindfucks erin, dit rijdt niet iedereen. Ook hier is dus nog ruimte voor een revanche!






Dan nu de Lippe’s DH. Ook de Lippe’s DH is Alpen waardig te noemen met best wat lastige technische mooie stukjes erin. Er liggen hier nog wat meer keuze momenten dus deze trail alleen kan je al 3 keer doen. Dikke stenen, rotsen en wortels zorgen voor grote step-off en wederom zitten er best wat steile stukken in. De trails zijn inmiddels wat opgedroogd waardoor alles goed te rijden is. Echt vet, heel vet.

Ik denk dat het veilig is om te zeggen, deze spot komt met gemak in onze top 10 locaties!! Hier de GPX

Check hier Solingen review video:

https://youtu.be/SS-nMc0rMAw

MTB TRAILS IN MONSCHAU EIFEL

Mountainbike in de Eifel

Dat de Eifel mooi is weten de meeste mountainbikers allang. Wat voor een prachtige trails daar liggen is niet bij iedereen bekend… Monschau is zeker geen uitzondering daarin! Het gebied kenmerkt zich door de rotsplaten uitdagende paden voor elk niveau. Prachtige meren, uitzichten over valleien en mooie riviertjes die van alle kanten naar beneden komen. Het gebied word niets voor niets regelmatig als de parel van de Eifel omschreven. Ondanks dat we dit graag als een must visit voor mountainbikers willen omschrijven is het erg belangrijk om te weten dat, zoals op de meeste plekken in de Eifel rijdt je over paden welke voor wandelaars bedoelt zijn. Je mag hier dus niet officieel fietsen, je riskeert hier dus een bekeuring. Vind je dat acceptabel check hier de GPX. Heb je niet de beschikking over een GPS apparaat volg dan 1 van de vele wandel routes in de regio

Voor tips kan je altijd bij ons terecht! info@trail-addicts.com

Check  de video op ons youtube kanaal van de regio Monschau Eifel:

https://youtu.be/4xL4a_krrPw

Check hier beschikbare Hotels en Campings




Booking.com


Didier rijdt over rotsen in Monschau

De Eifel is het oostelijke deel van het middelhoog plateau Eifel-Ardennen. Het ligt ten noorden van de Moezel en ten westen van de Rijn. Het grootste deel ligt in Duitsland, een klein deel ligt in België, in de Oostkantons. Het Duitse deel van Eifel ligt in de deelstaten Noordrijn-Westfalen en Rijnland-Palts. Het hoogste punt is de Hohe Acht met 747 meter.

In het Tertiair was er in de Eifel sterke vulkanische activiteit. Daarnaar verwijst ook de naam Vulkaan-Eifel in het zuidoostelijke deel. De kraters die ontstaan zijn door explosies van vulkanische gassen hebben zich gevuld met grondwater en worden Maare genoemd. De laatste uitbarstingen vonden 10.000 jaar geleden plaats. Onderzoek wijst uit dat dit gebied nog steeds geologisch actief is: het gehele Eifelgebied stijgt 1 à 2 millimeter per jaar. In het verleden kwamen ook al inactieve fases voor van 10.000 à 20.000 jaar, wat suggereert dat toekomstige uitbarstingen nog mogelijk zijn.

2 mountainbikers over een trail in de Eifel

In de Eifel zijn verscheidene ketens te onderscheiden:

Het noordelijkste gedeelte noemt men de Nordeifel, dat in België aansluit op de Hoge Venen;
Ten oosten daarvan vindt men het Ahrgebirge, dit gedeelte bevindt zich benoorden de Ahr in het district Ahrweiler;
Bezuiden de Ahr bevindt zich de Hohe Eifel (of Hocheifel), waarvan de Hohe Acht (747 m) het hoogste punt is, en tevens het hoogste punt van het hele Eifelgebied;
In het westen, tegen de Belgische grens, zijn de heuvels bekend als Schneifel, een onderdeel van het bredere gebied van de Sneeuweifel met toppen die reiken tot 698 meter;
Zuidelijk en oostelijk van de Hohe Eifel ligt de Vulkaan-Eifel, een vulkanisch gebied met veel kratermeren (Maare).
Het zuidelijke gedeelte van de Eifel is minder hoog. Het gebied wordt doorsneden door in zuidelijke richting uitlopende beken en riviertjes. Deze stromen monden in de Moezel. De grootste van deze rivieren is de Kyll; de heuvels rond deze rivier zijn bekend als het Kyllwald;
In het zuiden eindigt de Eifel in de Voreifel.
bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Eifel


Virtigo trail

Trail Review: Vertigo, Verbier

De Vertigo trail in Verbier

Dat je lekker kan fietsen in de valleien nabij Verbier wisten we al. Samen met MTBVerbier hebben we al heel wat mogen zien de afgelopen jaren. Toch zijn er nog steeds trails die we nog nooit gereden hebben. Deels omdat er telkens nieuwe bij komen, deels omdat sommige gewoon te moeilijk zijn, voor ons dan…






Ervaring komt met de jaren

Net zoals met alles word je met toewijding, inzet en doorzettingsvermogen beter. Ook de ervaring neemt bij het rijden van elke trail toe. Ervaring is belangrijk in de bergen, ken je eigen skills en zoek daar de juiste trails bij. Vertigo is zo’n trail die niet standaard wordt gereden. Hij is te steil op sommige stukken en te exposed. Vrije val naar de 7de bikehemel zeg maar, sterven in je harnas. Hoe je het ook noemt, er zitten gevaarlijke stukken in! Hier wil je zeker rijden met gids voor wat heads-ups waar je extra voorzichtig moet zijn.

De aanloop naar de trail

Bikepark Verbier is nog niet helemaal open, de gondel van de vallei naar het dorp Verbier draait drie keer per dag. We gooien daarom onze fietsen tegen de achterkant van de lijnbus en klimmen via de achterdeur de bus in. Het land kruipt net uit de Corona-crisis dus alles is even iets anders. Eenmaal boven zijn we precies op tijd voor de gondel welke ons boven het bikepark brengt. Helemaal naar de top kan niet, die gondel draait pas later in het seizoen. Om bij Vertigo te komen moeten we om de bergflank heen fietsen, veelal vlak (Zwitsers vlak) met een klein stukje klimmen. Bovenaan is het een soort hobbit-landschap, werkelijk prachtig, de mystieke wolken kruipen over de toppen van de berg omhoog wat het geheel nog spannender maakt. De eerste meters dalen we gezamenlijk af met Jessica en 2 andere gasten van MTBVerbier. Mark (@Markeee) en ik slaan dan linksaf, de Vertigo in…

De Vertigo trail!

We rijden langs de bergflank waar we overheen moeten voor we de immense afdaling kunnen zien. Eenmaal over de flank heen opent zich een vrij uitzicht tot helemaal in het dal. Twee dames zijn op deze hoogte druk bezig om paaltjes te installeren zodat later hun vee daar kan grazen. Voor hen is dit is deze hoogte normale koek. We stoppen bij een wandelroutepaaltje nog even een reepje naar binnen. Het uitzicht, dat blijft betoverend! Mark grinnikt een beetje; Zenuwachtig? Nee dat niet, maar wel spannend ;)






We starten de trail over een mooie bergkam, dropje erin voordat we de bosrand invliegen. Het eerste deel is prima te rijden. Ook de steilere delen in het bos zijn hier nog prima te doen. Dikke wortelpacks en de 'licht nattige' trail maken dat je wat heen en weer glijdt. Doordat de banden vol lopen zijn de rotsen glad, iets om mee rekening te houden. So far so good. De switchbacks zijn krap maar te doen…

Is dit alles? Nee! De echt steile switchbacks komen nog :D We dalen verder af en de exposed trail-stukken komen nu ook. Ga je hier rechtdoor dan ben je snel beneden, heel snel! Nu doemen de krappe steile switchbacks snel op. Tja voetje hier en daar is onvermijdelijk (voor mij dan) sommige moeten worden gelopen, mooi want dan hebben we tenminste een reden om terug te gaan ;)

Eenmaal beneden steken we de vallei over om nog een klein bonus trailtje te doen, om vervolgens terug naar het chalet van MTBVerbier te rollen.

Hierbij de video:

https://youtu.be/_bfyqbNl0XM