Enduro trails in Siegen Duitsland

Enduro Trails Siegen Duitsland

Adventure and Survival Verzekering

Trailhunt: Enduro Trails in Siegen

Wij vinden het zelf altijd leuk om andere trails te rijden. Daarom zoeken we telkens naar nieuwe gebieden waar we nieuwe Enduro trails kunnen vinden. Meestal is het start punt trailforks. Zoekend op de kaart zoek ik dan naar trail clusters. Zijn er veel rode en zwarte trails in 1 omgeving, dan is dat zeer waarschijnlijk de moeite waard! Zo begon de trailhunt naar Enduro Trails in Siegen

Succesverhalen van onze eerdere trailhunts

De afgelopen jaren hebben we veel (voor ons) nieuwe gebieden mogen leren kennen. Alweer best een tijd geleden bijvoorbeeld Witten, Bad Iburg, Solingen en Hohensyburg Trails. Allemaal erg leuk gebieden om te fietsen. De trailhunt in Berscheid was in van de trailhunts die in eerste instantie nergens op uit leken te komen. Erg jammer, er heen rijden veel tijd kwijt en niet echt leuk kunnen rijden L gelukkig bleek Berscheid een waar trail paradijs! We hadden simpelweg de verkeerde trails als eerste geprobeerd…

De Enduro Trails van Siegen!

Rondom de Weller berg (346m hoog) zouden maar liefst 5 zwarte trails moeten liggen! Vlak in de buurt een mooie rode (waar we mee wilden starten) en dan aan de overkant van de “vallei” moeten nog eens 2 zwarte en 2 rode liggen!! Dat kan haast niet misgaan… Want overal tussen deze trails liggen nog tal van blauw gemarkeerde trails om je dag verder mee af te toppen. Siegen is dik 2,5 rijden van ons, het ligt hemelsbreed links onder winterberg namelijk. Maar he! Met meer trails dan je in een dag kan rijden, dan moet dat wel de moeite waard zijn.

Gelukkig hebben we het hele feest opgenomen, dus check snel wat je van dit trail paradijs mag verwachten 😉


Rockgarden met specialized kenevo SL in Solingen

First Ride Specialized Kenevo SL

First Ride Specialized Kenevo SL

Het was eindelijk zover, het was tijd voor de first ride Kenevo SL! Ooit toen we onze samenwerking met Specialized begonnen kregen we 2x de Kenevo mee. Dat was toen nog een soort Enduro frame met de wel bekende X in het frame. Dikke coil erin en gaan! Het apparaat was wat zwaar, maar super stabiel wat hem een perfecte metgezel maakte voor Enduro trails net over de grens.

Na deze tank stapten we over op de Levo SL (hier de range test van de Levo SL). Toen een compleet nieuw concept. Minder accu minder motor veel minder gewicht. Wij waren direct overtuigd! En wat hebben we er lekkere kilometers mee gemaakt!

Herfst op Solingen Trails

Tja en daar kwam de Specialized levo, alles net even wat dikker uitgevoerd dan de Levo SL die we hadden wat hem een betere metgezel maakte op de Enduro trails. De nieuwe Levo was qua geometrie ook een stuk meer “enduro” om te bouwen met de aanpasbare geo. Afgetopt met de 38vork en Downhill demper maakt de Levo tot de ultieme Enduro metgezel. Dachten we….

Helemaal happy rond rijdend komt Specialized ineens met mogelijk het antwoord op hetgeen we willen van beide werelden! Het nieuwe Enduro frame met de lichte motor en lichte accu. Vandaag is het dan zover onze first ride en ultieme kans om te zien of de Specialized Levo (enduro style opgebouwd) of de Enduro in E-Bike uitvoering de Kenevo met het door ons geliefde SL (super light) concept sneller is. Wie zal het zeggen 🙂

Specialized Kenevo SL website

Trailhunt Anduze Cevennen Frankrijk

Verborgen trails in de Cevennen Frankrijk..

In ons vorige verhaal vertelden we hoe je het beste trailtjes kan verkennen als je alleen bent. Zo gingen we dit jaar lekker op vakantie met het gezin naar de Cevennen. Rechtsboven in bij Anduze in de buurt. Mooi riviertje leuk dorpje, dikke prima. We gingen opzoek naar verborgen trails in de Cevennen Frankrijk.

Trailhunt in Anduze, Frankrijk

Een paar weken voordat we gingen had ik al even gespiekt op Trailforks of er mogelijk iets te vinden was. Op de kaart leek op fietsafstand een “rode trail” te vinden te zijn. Het was deze vakantie uitzonderlijk warm met temperaturen tot aan 40 graden overdag. Gelukkig was het in de nacht en morgen nog redelijk te doen, dus: Wekker zetten spulletje pakken en gaan!

Uiteraard helemaal volgens mijn eigen 5 stappenplan. Trails opgezocht, regio bekeken, kaarten lokaal op mijn tel, WhatsApp deel locatie verstuurd, genoeg eten en drinken mee en go!

Niet te verkennen dus deze was op de gok…

Op de topo kaart had ik al gezien dat de trail bovenop begon en dat ik via de andere kant van de heuvel via een dubbeltrack omhoog moet kunnen naar de start. Een vieze zeer steile klim boot inderdaad een route bijna helemaal naar de top. De route die ik bedacht had werd op het eind helemaal overwoekerd en onbegaanbaar, gelukkig waren er nog wat opties om toch op de top te komen. Met de tel in de hand moest ik het begin van de trail vinden, helaas niet erg herkenbaar en dat is meestal geen goed teken.

Sp1 Labahou red trail in Anduze

Dat overwoeker gehalte bleef op stukken best een ding, vliegend door de varen struiken was het af toe best even zoeken maar verder was de Sp1 Labahou een pareltje! Overal in de trail zag je dat men er ooit aan gewerkt heeft. Zoals gezegd het was kurkdroog en dan worden trails met veel losse steentjes en zand/stof ook erg glad. Overal was er met stenen een soort van lekker roller aangelegd voor een grote steen waar je dan weer af moest droppen, meerdere stukken toch maar eerst even verkend. Checken, kijken en gaan! Dat van die varens is normaal een garantie op teken trouwens. Goed checken naderhand! Gelukkig wist ik dat teken niet van extreme droogte houden wat kans op ongewenst bezoek aanzienlijk verkleint, weet je dat ook weer 😉 De Sp1 Labahou red trail was een loop van iets meer dan een uur vanaf de camping. Na de trail behoefte het nog wat klim werk om weer op de normale wegen te komen.

SP2 Capelan trail in Anduze

De 2de trail in de regio was wat verder weg, dus deze eerst maar met de auto verkend. Bus zo hoog mogelijk geparkeerd en de rest van de klim even te voet verder om de start te vinden. Dat zag er goed uit! Beter nog ik zag dat waar ik bij de SP1 Labahou uit kwam al op 1/3 van de klim zat naar de SP2 Capelan te zitten. Perfect voor een combo dus. De SP2 Capelan was beter begaanbaar zonder begroeiing. Boven op de top van de Les Capelans (379m) kwam ik een lokale hiker tegen, gepensioneerde man. Hij heeft jaren op de Mont Ventoux ski lesgegeven vertelde hij. Die zelfde Mont Ventoux was vanaf Les Capelans te zien, 100km hemelsbreed verderop! Je moet het weten wat het silhouet was maar slecht te zien. De trail SP2 Capelan was verder een echte traktatie, veel rotsen boven aan en gaandeweg steeds natuurlijker het bos in. Veel bochten, weinig rechtdoor met best wat technische passages goed verdeeld over de hele afdaling. Simpelweg heerlijk!!

Download de gps-track van beide trails hier.

Advies qua fiets:

Zeker een vol geveerde fiets met tenminste 140mm voor en achter. Verder zwaai schoeisel vanwege de scherpe stenen en gladde ondergrond.

Meer mountainbiken in Frankrijk? Check ze hier


Bikepark review: Green Hill Bikepark (Sauerland)

Bikepark review: Green Hill Bikepark

Plots was het daar! Een nieuwsbericht over Green Hill Bikepark. Een nieuw bikepark in Sauerland, vlakbij Bikepark Winterberg en Bikepark Willingen. Geopend in juli 2022 en direct met een professionele site en oogverblindende video van Thomas Vanderham en Wade Simmons. En dat die Canadese legends overduidelijk enthousiast zijn over dit bikepark is niet voor niks. Want om maar gelijk met de deur in huis te vallen: Green Hill Bikepark is er zéker één voor de big boys. Daarom hier de Review Green Hill Bikepark

Piste bully drop in downhill park Greenhill

14 trails!

Maar wat vinden wij ervan? Gewapend met een online aangekocht e-ticket schuifelen we langs de lange rij voor de lift. Dat ticket moeten we natuurlijk nog even verzilveren voor de daadwerkelijke liftpas. De lift zijn twee sleepliften parallel aan elkaar. En omdat die vrij steil omhoog gaan is het niet volledig ontspannen in de lift (ong. 200 hoogtemeters). Beide handen aan je stuur, dus geen tijd om je lunch te eten!

 

Bovenaan werpen we een blik op de trailmap: maar liefst 14 trails! Dat zijn overigens niet 14 top-to-bottom trails, maar verschillende trails geven keuzemogelijkheden en splitsingen halverwege. Zo komt de blauwe (Jonas & Pablo) en rode (Timeshift) trail rechts (op de trailmap gezien) in het bikepark uit bij een viertal keuzes aan rode lijnen met (gap)jumps.

 

En die kleurcodering zorgt gelijk voor wat verwarring bij ons. De genoemde blauwe trail (Jonas & Pablo) begint met een drop van 1,5 meter dwars door de iconische houten wand met logo van het bikepark. Oké er is ook een bypass-optie hier omheen. Al snel ontdekken we na de eerste bochten van deze trail de rode lijn. Dit is een redelijk natuurlijke trail die daarna weer richting een houten brug met drop gaat, vervolgens wat gapjumps en rechtdoor met flink wat snelheid naar een stepdown richting grote tables. Het is ons duidelijk: dit bikepark is voor de springers onder ons.

Drop-in bike park Green Hill bovenaan de trail

De ene nog groter dan de ander

Dán gaan we grenzen verleggen! De gapjumps rollen we langs en bekijken we eerst even, maar drops vliegen we (we = Nico & Bram) blind over. Dat kan vast wel! WHOA!!! Zo springen we ineens onze grootste drop ooit. Het zal een aantal meter zijn. We leven! En we knallen door op adrenaline. Nu gaan we ook voor die beeldbepalende drop over de pistebully, die we beneden al zagen liggen. Hier eindigt de zwarte “Groomer” trail. Genoemd naar deze laatste trailfeature. Maar op de foto’s zagen we al meerdere megajumps liggen op deze lijn. Die laten we vandaag maar links liggen.

 

De lange wachtrijen voor de lift, vallen uiteindelijk best wel mee qua daadwerkelijke wachttijd. Vanaf de parkeerplaats tot de lift is hooguit 15 minuten wachten op deze drukke zondag. Wel zijn we aanvankelijk een beetje teleurgesteld dat het alleen een jump-bikepark is. We vinden typische downhill-afdalingen met natuurlijke secties het vetste. En daarom rijden we de de rode “Canadian Tuxedo” trail het vaakst. Die is tof en vrij natuurlijk. Én hij eindigt in een rechte lijn naar de vier grote tablejumps (“Thin Air trail”) onderin het park, waar we inmiddels wel wat airtime durven te pakken en goed landen.

 

Opeens zien we hier bij een splitsing een natuurlijke superloamy trail uitkomen. En dat is zowaar de zwarte lijn die we al die tijd links hadden laten liggen! Het is inmiddels gaan regenen en de bikeparky trails worden steeds gladder, met dezelfde ondergrond als je in Bikepark Winterberg en Bikepark Willingen bent gewend. Hop, de lift in. Naar de zwarte “Groomer” trail! Wat vet! Steil, superloamy en veel wortels. En zelfs nóg een aftakking in een tweede zwarte trail die precies zo is. De megadrop en megakicker sturen we even omheen en komt nog lang niet in ons op om te doen. Maar de drop over de pistebully pakken we wel. Het vertrouwen is lekker opgebouwd, en de landing zo zacht als boter. Fantastisch!

Hoe verhoudt dit bikepark zich tot Winterberg en Willingen?

  • Er liggen meer trails dan Willingen. Maar met alle lijnkeuzes op de downhill-lijn en de mooie lange enduro-trail daar is dat niet per se een tekortkoming van Willingen. Wél zijn de jumps in Green Hill Bikepark wat beter geshaped en kun je daar lekker aan je skills werken.
  • Winterberg blijft wat ons betreft het meest veelzijdige bikepark, maar vaak ook het drukste. Met dit derde bikepark in Schmallenberg zal die drukte misschien wel wat verdeeld worden. En dagtickets voor Green Hill Bikepark kunnen ook “sold out” raken, zien we op de site. Dus ze managen de drukte net wat beter is ons vermoeden.

Advies: zéker heen gaan! Alles is heel doordacht aangelegd en iconische features (pistebully, megagrote logo-borden, houten bruggen) geven het echt een Canada-gevoel. Niet gek, want blijkbaar zijn de trails aangelegd door een trailbouwer uit Whistler.


Donrox elektrische fietspomp

Adventure and Survival Verzekering

Donrox automatisch pomp

Een automatische (gemotoriseerde) pomp klinkt als de ultieme gadget voor luie mensen. Hoeveel moeite is het nou om de mountainbike bandjes op te pompen de conventuele pompen? Niet natuurlijk! Toch is er wat te zeggen voor deze Elektrische fietspomp.

Allereerst is deze pomp multifunctioneel. Ik wil nog wel eens met de Camper van de het asfalt afgaan en aangezien het geen 4motion is zou het kunnen zijn dat je de banden moet aflaten om weer uit het zand te komen. Überhaupt krijg je heel af en toe de melding “bandenspanning checken”, het model wat ik gekozen heb kan dat. Spanning checken en oppompen, gewoon op de accu.

Ten tweede is de pomp een heel stuk kleiner dan de normale handpomp die we altijd mee zeulen! Hij past in het handschoenenkastje van je auto.

Pre sets van de Donrox pomp

Het fijne van dit model elektrisch pomp is dat de Donrox pre sets heeft. In het menu kan je per categorie auto, motor, voetbal en fiets standaard het aantal bar instellen. Met andere woorden als je altijd op bijvoorbeeld 1,5 bar in je banden rijdt stel je die simpel in, de Donrox pomp onthoudt die instelling. Pomp aanzetten, fiets selecteren en je sluit hem aan op het ventiel. De elektrische pomp doet verder zijn werk en jij kan je verder aankleden/klaarmaken voor je aankomende mountainbike rit.

Accu door van de Donrox

De pomp heb ik nu al een tijdje en (niet geteld) ik denk dat ik op 1 accu lading al een 10 banden van nul naar het gewenste aantal bar heb gebracht. De accu indicator begint oranje te kleuren maar is dus nog steeds niet leeg. Mocht hij onverhoopt wel leeg raken dan kan je hem middels de meegeleverde 12v sigaretten stekker alsnog gebruiken, niet om op te laden maar om direct op de auto accu. Grootste voordeel is ook dat je de pomp direct via USB kan opladen, zo kom je dus nooit met een lege pomp te staan. Volgens de specs kan je je mobiel er ook mee opladen, ofwel als powerbank gebruiken.

  • De Ride A922 is inmiddels ook geupdate;
  • Maximaal bereik van 10.3 bar (ipv 8.2 bar)
  • USB kabel 50cm (ipv 30cm)
  • Luchtslang 30cm (ipv 18cm)
  • Opbergkoffertje (ipv beschermhoes)
  • Display helderder gemaakt

Note: We hebben de Donrox van onze eigen zakcentjes gekocht, deze is niet ter beschikking gesteld of gesponsord door Donrox.


Review: Sigma ROX 11.1 EVO fietscomputer

Review: Sigma ROX 11.1 EVO fietscomputer

Hij is kleiner dan verwacht. Die constatering is niet altijd positief, maar deze keer blijkt van wel. De Sigma ROX 11.1 EVO is de nieuwste fietscomputer van Sigma mét navigatie. De versie die wij hebben komt inclusief hartslagband en outfront-mount en is te koop voor €199,95. En dat is beslist geen gekke prijs voor dit pakketje.

Vergelijking: Garmin Edge 830, Wahoo ELEMNT Bolt, Sigma ROX 11.1 EVO

Klein én fijn?

Eén van de belangrijkste dingen is wat mij betreft de afleesbaarheid van het scherm. Zeker op de mountainbike heb je weinig tijd om een snelle blik op je fietscomputer te werpen, en dan wil je dat het scherm helder en overzichtelijk is. En dat is ‘ie! Waar ik van andere merken gewend ben dat de schermhelderheid een time-out heeft (waardoor het contrast minder helder is als je bv. geen meldingen op je scherm krijgt of de computer niet bediend met je handen), heb je met de ROX 11.1 EVO de helderheid continu op dezelfde waarde staan. Die stel je via de Sigma Ride app op je telefoon in. En dat is dan ook direct het enig minpunt: wil je die tijdens je rit even snel helderder of minder helder instellen, dan moet je (als je dat niet via je telefoon doet) een aantal stappen het instellingenmenu door. Ik heb de helderheid op 80% staan en dat is ook op zonnige dagen superduidelijk afleesbaar. En de batterijduur is ook voldoende voor meerdere ritten.

Alle schermen en gegevensvelden stel je compleet zelf in, ook via de Ride app. Uiteraard, zou ik haast zeggen. Maar een – voor mij nieuwe – superhandige functie is de mogelijkheid om bepaalde velden een kleur te geven. Dat maakt het nog makkelijker afleesbaar, als je tijdens het biken snel naar je computer kijkt. Cijfers die op elkaar lijken (bijvoorbeeld je gemiddelde hartslag en je actuele hartslag) kun je zo makkelijk onderscheiden.

Zorg voor overzicht in je gegevensvelden

Omdat het apparaatje best klein is (1,77 inch display), stel ik mijn gegevensvelden zo in dat ik maar weinig cijfers tegelijk op beeld heb staan, bijvoorbeeld alleen rondetijd en hartslagzone. Die weergave gebruik ik dan tijdens een intervaltraining. Heb ik mijn trainingsblokken erop zitten? Dan switch ik bijvoorbeeld naar het gegevensveld dat ik heb gebouwd met actuele hartslag, hoogtegrafiek en tijd.
Het bedienen op de ROX 11.1 EVO gaat niet via een touchscreen (dat zou ook lastig zijn met een klein formaat), maar via knoppen: 2 links en 2 rechts. Het is even wennen dat de + en – knoppen niet boven en onder elkaar zitten, maar horizontaal. Maar ook wel weer logisch omdat je hiermee makkelijk door de velden navigeert.

Over nagiveren gesproken: ook dat kan met de Sigma ROX 11.1 EVO. Je kunt een GPS-track laden en als kruimelspoor volgen. Er zitten geen kaarten in deze fietscomputer, dus dat kan het met afslagen in het bos wel lastig maken. En tijdens een trailride in Witten kwamen we erachter dat die kruimelspoor weergave automatisch in of uitzoomt om de volgende afslag weer te geven. Maar met een route op een klein oppervlak of veel kruisingen werkt dat verwarrend.

Connecten maar!

Je rit upload je uiteraard in de Sigma Ride app en synchroniseert met Strava, Komoot en Trainingpeaks. De app is heel gebruiksvriendelijk en eenvoudig gehouden. Al met al een slim fietscomputertje, ook door de Live Follow functie en Crash Alert die een bericht naar je ingevoerde contact stuurt als je crasht.
En een lekker compact formaat op je stuur of bovenbuis vinden we ook fijn.

[penci_review]

Chaudfontaine: Legale trails

Chaudfontaine Enduro Trails

Het weerbericht zou gunstig moeten zijn op deze donderdag. Veel regen rondom Arnhem maar in Belgie zouden we het droog houden. Eenmaal aangekomen in Chaudfontaine lijkt dit ook allemaal waarheid te zijn, we kunnen droog omkleden maar zodra we op de fiets stappen begint het weer te regenen en dat blijft eigenlijk de hele dag zo… 🙂

Maar gelukkig zijn we de afgelopen tijd niet anders gewend en gaan we ook vandaag weer lekker glibberen en glijden. Het Enduro gebied is voor ons niet onbekend maar de trails zijn nu officieel gemaakt, zoals nu in veel gebieden in Belgie gedaan wordt. We beginnen aan de pittige klim omhoog, wat zijn we weer blij met de Specialized Levo’s! De routebordjes zijn duidelijk zichtbaar en onderweg zien we verschillende routebordjes ook naar beneden wijzen. Eenmaal boven herkennen we de bekende enduro trails van bikepark Chaudfontaine die we al eerder hebben gereden, bij de start missen er dan wel wat bordjes. We duiken maar gewoon een trail in en zien wel waar we eindigen, ondanks alle regen is het weer heerlijk om naar beneden te glijden! 🙂

Weer bovenaan gekomen en het valt op dat er eigenlijk maar 1 route naar beneden gepeild is, er lopen genoeg enduro trails naar beneden hier in Chaudfontaine en je kunt van alles combineren met elkaar.

Misschien dat er in de toekomst meer bordjes komen maar dat was nu niet het geval. Al met al hebben we een heerlijke natte dag gehad die we toch nog in het zonnetje met de laatste afdaling mochten afsluiten! Het rijdt toch relaxter als je weet dat alles legaal is. 🙂

We komen zeker weer terug!


Preview: legale endurotrails in Bouillon

Preview: Legale Enduro trails in Bouillon

Nooit meer aanvaringen met wandelaars in de Ardennen? En full speed een afdaling induiken zonder onaangename verrassingen zoals versperringen met takken? Dat kan! Na ons bezoek aan het Trailcenter van Spa en de trails van Esneux, met gelegaliseerde endurotrails, is het nu de beurt aan Bouillon. Oók in hier worden binnenkort veel endurotrails gelegaliseerd en voorzien van bordjes.

Wij nemen alvast een voorproefje van deze trails. Het merendeel ligt er al lang en wordt ook gebruikt in de Belgian Enduro Cup race van Bouillon. De trails op de heuvel achter het Kasteel van Bouillon heeft zelfs meerdere oude downhill tracks waar ook weleens het BK en NK Downhill werd gehouden.

Onze startplek is ook aan de voet van deze heuvel, maar we gaan eerst de andere kant op en volgen de rivier Semois stroomafwaarts. Na een eerste klim van zo’n 150 hoogtemeters warmen we lekker op op “Les Croisettes“; een rode trail met flow, natuurlijke drop-offs en een afgrond (niet naar kijken!). En dat opwarmen is wel verstandig want na een pittige klim komen we aan bij het toeristische Rochehaut (met schitterend uitzicht). De afdaling die volgt (“La Dalle a Toff“) is megatechnisch, beginnend met wat hogere drops en een steile rockslab. We schieten hier iets van de geplande route af en komen op een Alpenwaardige afdaling die maar weinigen volledig zullen rijden, zonder voet aan de grond. Op Trailforks zien we dat dit als een oranje pro-line (hoger dan double black diamond) wordt weergegeven. De te legaliseren route loopt net iets anders.

Na een goed-te-doen-klim komen we op een hoog plateau, klaar voor “Vosgienne 2.0“. Ja! Een Vogezen-achtige afdaling in de Ardennen. En deze is zalig! Veel wortels, heel veel. En ze liggen in alle richtingen. Maar gelukkig is het kurkdroog en een stralende lentedag. En we zeiden Vogezen: dus het heeft ook een loamy ondergrond her en der.

Na een korter klimmetje is de afdaling kort, maar snel. “Tombeau Ouvert” schiet in minder dan 40 seconden voorbij. Oppassen voor wandelaars hier! Genoeg energie over voor een extra afdaling: “La BBQ“; genoemd naar de outdoor BBQ onderaan de afdaling bij de Semois. Nog zo’n parel! Met wat jumps, compressie-kuilen, fantastische bochten en flow. De trails hier in Bouillon zijn perfect: lang en technisch, maar niet teveel pielen en ook gewoon lekker op snelheid te rijden.

Vanaf hier is het een klein stukje peddelen langs de rivier naar Bouillon. Daar pakken we twee trails op de heuvel achter het Kasteel. Eerst “Les Nutons“: deze is duidelijk veel meer man-made dan de andere trails van vandaag, met jumps en bruggetjes. Wat Les Nutons betekent zoeken we thuis op: “noten”. Dus het was dus tóch niet zó toevallig dat Rik hier een OTB’tje deed! 🙂

Afsluiten met “La Nonnette“, een blauwe trail met flink wat trapwerk en lijnkeuzes (double springen of niet). Én het onderste gedeelte kun je de switchbacks volgen of fullspeed straightline naar beneden. De dag zit erop. Met 1.200 hoogtemeters en veel plezier. We gaan hier zeker terugkeren en juichen de ontwikkeling van de legale endurotrails van harte toe!

De voortgang volgen? Check Ardenne Bike Trails.


De Tubolito binnenband

Binnenbandjes – Je ontkomt er niet aan!

We leven inmiddels in een wereld waar het mountainbiken maar blijft innoveren, alles verandert aan de fietsen en zo ook de “binnenband” technieken. Van rubberen binnenbanden naar tubeless tot dikke foamrollen op je velg om nog beter en nog langer zeker te zijn dat jouw rit niet verstoord wordt door een lekke band. Tegenwoordig rijden de meeste mountainbikers tubeless, wat tal van voordelen heeft. Tóch kan het ook met tubeless met of zonder “foam dinges” erin fout gaan. Optie 1 is dan nog de salami! Middels een pin ruw je de band iets op en je duwt er een plug in, oppompen en we kunnen weer verder. Ondanks de salami kan het altijd nog voorkomen dat je alsnog met een binnenband moet gaan rijden en dat betekende voorheen een dikke zware rubberen binnenband in je tas of aan je frame 🙁

Gelukkig staat ook hier de ontwikkeling niet stil.

Zo is er de Tubolito

Tubolito is een oranje binnenband die er net even wat anders uitziet dan de zwarte rubberen binnenbanden die we gewend zijn. Allereerst zijn ze kleiner (compacter) het materiaal is glad en lijkt eigenlijk niet “opblaasbaar”. Het allerbelangrijkste kenmerk is vooral – denken we – dat ze lichter zijn. Zoals gezegd tubeless is the way to go, wat betekent dat je de binnenband als extra met je meezeult. Wanneer iets extra is wil je dat dat zo minmogelijk moeite en gewicht kost 😉

Volgens ons weegschaaltje komt de MTB plus (e-bike ready: 2.5 tot 3.0 – 29 inch) binnenband op 102 gram.

Een vergelijkbare oldfashion binnenband welke is gemaakt voor vergelijkbare banden komt op 228 gram

De variant voor iets kleinere banden in de maat 29″ (tot 2.5″) komt op 78 gram.

Nog ietsje lichter alstublieft

Oké twee keer zo licht EN twee keer zo sterk, claimen ze. Twee keer zo sterk betekent niet onverwoestbaar natuurlijk. Ook daar hebben ze over nagedacht dus er is ook de S-MTB variant. De S-MTB binnenband is slechts 45gram en speciaal gemaakt als “reserveband”. Tubolito zet er uiteraard op in dat men standaard op de binnenbandjes rijdt – in plaats van tubeless. Omdat ze twee keer zo sterk zijn, kan het een concurrent maken voor tubeless rijden (met dat gedoe met melk, etc, etc). De lichtere S-variant, welke nóg een stuk minder ruimte inneemt dan de al kleine formaten van de standaardversie, maakt het verhaal wel compleet. Als laatste redmiddel bestaat er uiteraard ook nog een repair kitje voor de bandjes. Want een Tubolito band plakken werkt anders dan een rubberen band plakken (makkelijker zelfs!).

Hoe blaast de Tubolito nou op?

Bij een conventionele binnenband zie je dat die bij het oppompen zonder buitenband alsmaar groter wordt. Het rubber zet gewoon uit waardoor de band in diameter en omtrek blijft groeien. Voordeel is dat veel merken daarom veel meer maten op hun verpakkingen zetten voor dezelfde binnenband. Handig voor wanneer je 27,5″ achter en 29″ voor rijdt. Bij de Tubolito binnenband werkt dat wat anders. De binnenbanden zijn veel vormvaster in diameter en omtrek wat maakt dat je iets bewuster de juiste binnenband moet inpakken.

Minder snel lek met de Tubolito

Dit is weer zo iets wat niet echt lekker te testen valt. Soms rijdt je een jaar zonder lekke banden en soms drie keer lek in één rit. We zullen Tubolito maar op hun “blauwe ogen” moeten vertrouwen als ze zeggen dat de banden twee keer zo sterk zijn dan de conventionele binnenbanden. Waar ze niet zo lekker gaan is hitte! Zo zijn velgremmen verboden omdat de druk dan te hoog kan oplopen waardoor de band alsnog knapt. Gelukkig zijn we met mountainbikes al een dik decennium lang over op schijfremmen, toch?!

Wat vooral interessant is is hoe de band met snakebites omgaat. Het wedstrijdseizoen begint weer en langzamerhand gaan we weer meer in het buitenland rijden, dus de snakebites gaan komen. We hebben er als test één in het achterwiel gelegd aangezien dat klassiek gezien altijd de band is die de dupe word van dit vervelende probleem (uiteraard niet bij tubeless). Is de Tubolito beter bestand tegen snakebites? De tijd zal het leren….

Montage van de binnenband

Montage werkt net zoals elke binnenband, hier hebben we niet direct een verschil in gemerkt. Net zoals met elke binnenband moet je zorgen dat hij goed in de velg ligt en dat je de buitenband niet met de bandenlichters terug op de velg moet leggen.

Wat is dan ons oordeel?

Het is een binnenband die lichter is en zich makkelijker laat opbergen in je tas. Dikke prima dus!


Preview: legale endurotrails in Esneux

De Officiele Enduro Trails in Esneux

In april 2022 zal het zover zijn: legale enduro-trails in Esneux, België. Wij krijgen een voorproefje van Benjamin en Simon, twee van de trailbuilders en initiatiefnemers van EndurOurthe. Esneux ligt op steenworp afstand van Chaudfontaine en Sart-Tilman; twee andere bekende spots met endurotrails. En de bekendste hier vlakbij is Remouchamps – met ongetwijfeld de meest technische trails van de Benelux.
Uniek is wel dat de trails van Esneux legaal worden. Op de andere plekken is afgelopen jaar veel te doen geweest over trails die werden dichtgegooid of waar bekeuringen (van €200 tot €800) werden uitgedeeld. De ontwikkeling van het legaliseren zien we ook in Spa, Bouillon en binnenkort ook Remouchamps. Volgens Benjamin komt dit doordat (ook in België) afgelopen Corona-jaren er meer druk op de natuur is komen te staan: iedereen trekt erop uit om in de buitenlucht te genieten en te sporten. In veel gebieden waar mountainbiken gedoogd werd, werd er ineens gehandhaafd. Maar dankzij inzet van onder andere MBF (Mountain Bikers Foundation Belgium) is dit omgezet in het legaliseren van trails die we al jaren rijden.

Wat je in Esneux voorgeschoteld krijgt

Op een koude zaterdag in januari zien we de eerste auto’s Luik doorrijden met een flinke laag sneeuw op het dak. Een klein half uur later staan we op de afgesproken locatie en treffen we de twee trailbuilders. Ze zullen tijd hebben om de eerste paar trails met ons mee te rijden. En ze zijn apetrots op de trails. Nu de trails legaal worden kunnen ze ook meer bouwen en aanleggen. Voorheen was het natuurlijk een beetje dubieus om met je kruiwagen en materiaal het bos in te rijden. De routepaaltjes ontbreken nu nog, maar zullen er voor de opening (in april 2022) wel staan. Al jaren houden de mannen een Endurando met 100+ deelnemers in de laatste weken van het jaar. Maar nu de trails officieel zijn, zullen we er misschien ook wel een wedstrijdformat terugzien.

Meer dan 10 Enduro trails in 1 ronde

Na een dag in de sneeuw en modder kunnen we wel stellen dat we hier zeker nog eens terug gaan komen! Er liggen een 10-tal trails, waarvan we er 8 hebben gereden: 1 was er nog niet af en 1 was er veel te nat. De trails zijn relatief kort: maximaal 100 hoogtemeters (korter dan Remouchamps), maar wel erg divers. Van flowy groene en blauwe trails die mooi de contouren van het landschap volgen tot één zwarte en meerdere rode trails met mooie rotssecties en jumps. Ook (local) Martin Maes traint hier regelmatig. De volle route is zo’n 30 km en 1.000 hoogtemeters. Voor de meesten wel een volle dag dus. En in deze ronde kun je je favoriete trail gemakkelijk nóg een keer rijden.

Blijf op de hoogte via: www.facebook.com/EndurOurthe