Bikepark St Luc

Ride2Tremp – Enduro MTB – Flow in de Spaanse bergen van 1 tot 7 April 2023

(Adv.) Het Catalaanse voorgebergte van Tremp, waar bergmeren, verlaten dorpjes, de besneeuwde bergtoppen van de Pyreneeën en diepe canyons het decor zijn, ligt een flow paradijs voor enduro lovers van alle niveaus.  We verblijven in een luxueus hotel op 10 minuten van de trails, aan een prachtig bergmeer in een oase van rust. De Ride2Tremp is een enduro mountainbike reis voor alle niveaus. We biken op overwegend flowy trails in schitterend landschap. We shuttelen waar mogelijk om de langere klimmen te overbruggen.

Boek nu Ride 2 Tremp 2023

Bike Park / ST-LUC

“Drie downhill mountainbike trails wachten op je in het hart van de Val d’Anniviers Alpen in Zwitserland.”

Meer dan 500 meter hoogteverschil, 3 downhill mountainbike trails voor 3 verschillende niveaus, 1 table area, fun, adrenaline en een lift om je fiets “bijna” net zo snel terug naar de top te krijgen als je naar beneden kwam.

Ginette – blauwe piste – beginner; leuke trail met een brede en gemakkelijke lay-out
Funi Racer – rode piste – bevestigd; baan van de Zwitserse DH-kampioenschappen
Black Lion (nieuw voor 2022) – zwarte trail – expert met een jumpline in het midden
Bunny Up Park – 2 rijen tafels (rood en zwart)

Elke MTB trail in het bikepark is uitgerust met “north-shore” en sprongen van verschillende niveaus voor maximaal plezier. Het bikepark van St-Luc biedt iedereen de mogelijkheid en volgens hun niveau van technische beheersing om afdalingen te rijden en maximaal plezier te beleven terwijl ze een natuurlijke ruimte en een uitzicht op de uitzonderlijke Alpen ontdekken.

Meer informatie

Bikepark Crans-Montana

Bikepark Crans-Montana

Met een netwerk van 200 kilometer aan mountainbike routes, 181 bewegwijzerde mountainbike-, crosscountry- en enduro-tracks, drie downhill-tracks die eindigen in een Northshore-zone en ook speciale e-bike-routes, biedt Crans-Montana een grenzeloze speeltuin en een verscheidenheid aan mogelijkheden voor alle mountainbikers.

En wat hebben al deze routes gemeen? perfecte bewegwijzering, een verscheidenheid aan natuurlijke landschappen en adembenemende panoramische uitzichten!

Verschillende «Swiss Bike Hotel» gecertificeerde vestigingen en tal van gespecialiseerde winkels en gekwalificeerde gidsen verwelkomen bezoekers die op zoek zijn naar een mountainbike vakantie in deze zonnige regio Zwitserland.

Alles is gemakkelijk te bereiken vanuit Sierre dankzij de liften of bussen van Sierre-Montana en de liften waarmee je de berg toppen kunt bereiken.

Mountainbike in Crans-Montana

360° uitzicht, op het zuiden, wijngaarden, bossen, negen meren, vier watervallen, weilanden en een gletsjer, dit is slechts een deel van de gevarieerde landschappen die de regio Crans-Montana vormen en de regio tot een mountainbike speeltuin maken.

Wat de infrastructuur betreft, zal ook aan de verwachtingen van mountainbikers worden voldaan, aangezien de liften 365 dagen per jaar open zijn en onbeperkte toegang bieden tot de bergen, een groot aantal bergrestaurants en de vele natuurlijke schatten.

Het uitgestrekte domein omvat 77 km enduro- en langlaufroutes voor alle niveaus, die gecertificeerd en bewegwijzerd zijn. Er zijn maar liefst 11 routes, met een totaal hoogteverschil van 2.350m.

Downhill in Crans-Montana

Downhillers zullen genieten van het brede scala aan downhill-infrastructuur in het Crans-Montana Bike Park. De Crans-Cry d’Er-lift maakt alle infrastructuur zeer gemakkelijk te bereiken voor downhill-rijders.

Verspreid over het skigebied zijn er drie afdalingen beschikbaar: een zwarte, een rode en een blauwe. Deze tracks bieden een panoramisch uitzicht over het Rhônedal, gevolgd door een passage door het bos met een reeks technische secties, eindigend in een Northshore-zone met een stroomlijn en verschillende drops, en een skillpark met verschillende modules om de nieuwste trucs uit te proberen.

E-Bike in Crans-Montana

Is er een betere manier om van het hele fietsroutenetwerk in Crans-Montana te genieten dan met de e-bike? Je hoeft alleen maar te kiezen tussen de 200 km aan mountainbikeroutes en de 177 bewegwijzerde mountainbike-, langlauf- en enduroroutes.

Hoewel al deze routes kunnen worden gebruikt op e-bikes, zijn er vier routes speciaal ontworpen voor e-bike-excursies .

Als onderdeel van het Energy Bike District-project wordt bij alle e-bike-verhuur een gratis GPS-systeem geleverd, zodat je de ideale route kunt vinden. Daarnaast zijn er in de regio Crans-Montana voldoende oplaadpunten.

Meer informatie

Bikepark Lenzerheide

Ride2Tremp – Enduro MTB – Flow in de Spaanse bergen van 1 tot 7 April 2023

(Adv.) Het Catalaanse voorgebergte van Tremp, waar bergmeren, verlaten dorpjes, de besneeuwde bergtoppen van de Pyreneeën en diepe canyons het decor zijn, ligt een flow paradijs voor enduro lovers van alle niveaus.  We verblijven in een luxueus hotel op 10 minuten van de trails, aan een prachtig bergmeer in een oase van rust. De Ride2Tremp is een enduro mountainbike reis voor alle niveaus. We biken op overwegend flowy trails in schitterend landschap. We shuttelen waar mogelijk om de langere klimmen te overbruggen.

Boek nu Ride 2 Tremp 2023

Bikepark Lenzerheide – Zwitserland

Vijf lijnen voor jou
Geef jezelf de flow. Skills. Sensatie. Kippenvel.

Kies je lijn, vind je flow. Lekker makkelijk – de FLOWline. Mezzo Mix de PRIMEline en SHOREline. Expert Style, de STYLEline en de zwarte World Cup Trail STRAIGHTline. Alle trails worden constant onderhouden en uitgebreid met nieuwe elementen. Tip: combineer de individuele routes naar je smaak.

Copyright: Nathan Hughes


Davos2 Enduro wedstrijd

Mondraker Enduro Team race - Davos

Davos Enduro race

Ergens vorig jaar november was de inschrijving al een feit. Bram heeft in 2019 meegedaan aan de Enduro Team wedstrijd in Davos (Zwitserland) en was, ondanks het baggerweer van toen, zo enthousiast dat hij 2020 zeker weer mee wilde doen. En dit keer als driemans-team! Nieuw dit jaar is de ‘Fun Team’ categorie; hier start je niet als duo’s, maar als team van 3 tot maximaal 6 man. De inschrijving van Team Trail-Addicts is een feit. Al máánden van tevoren!

Het was lang spannend of het allemaal wel door kon gaan maar gelukkig komt het verlossende woord begin augustus. De Mondraker Enduro Team race in Davos gaat door! De afgelopen maanden hebben we wel enkele uitstapjes gemaakt naar trails nét over de grens, maar we zijn nu maar wat blij om weer naar de Alpen te mogen!






Voorbereiding

De race wordt gehouden op 3, 4 en 5 september, drie dagen volle bak knallen dus een goede voorbereiding is belangrijk. Zwitserland is duur, zoveel mogelijk zelf meenemen is dus aan te raden. Wij nemen vooral bier en vlees mee… Een betere voorbereiding kan volgens ons niet. :-) oh en onze Specialized Levo SL’s mogen deze keer niet mee dus de Stumpjumper moet ook even wat liefde hebben. Want we zijn bijna alleen nog maar op de E-MTB te vinden.
Dat is overigens qua conditie niet echt een probleem: de meeste hoogtemeters omhoog pak je in Zwitserland met de lift en ‘bergbahnen’. Maar zorg wel dat je bovenbenen en onderarmen getraind zijn om wedstrijdstages van bijna 20 minuten te rijden.

We vertrekken woensdag 2 september om iets voor 06.00u in de ochtend richting Zwitserland. En jaja zowel Bram als Nico zijn op tijd. Zo laden we rond zonsopkomst de camper in. Zo'n bus zit dan toch al weer gauw vol, maar het past. We are on our way!

Davos

Na een aantal uurtjes op de weg komen we aan in Davos op de geïmproviseerde camping, oftewel: het parkeerterrein onder de Jakobshorn lift midden in het dorp. Helaas slaagt het plan niet om nog net de laatste lift van de dag naar boven te pakken. Dan maar rustig het kampement opzetten en een biertje pakken! Morgen kunnen we tot 12.30u starten voor wedstrijdstage 1, dus dan gebruiken we de ochtend om even in te rijden.

Davos 2 Enduro Wedstrijd (voor alle foto's check Alpafoto.com)

Dag 1

Natuurlijk zijn er wat specifieke Corona-maatregelen waar we dit jaar rekenen mee moeten houden. Zo is een mondkapje in de liften verplicht en is de dagelijkse rijdersbriefing niet gezellig samen in de skihut, maar digitaal via de website en met kaarten op de Komoot app. Dit werkt supergoed! Zo zijn we vast ingelezen dat er vandaag 3 stages op het programma staan.
Vorig jaar begon de race met een proloog. Op basis van de tijd die je als team daar neerzet werd de startvolgorde van de eerste echte wedstrijdstage bepaald. Dit jaar geen proloog, maar in willekeurige volgorde starten.

Zoals gister al besloten rijden we in de ochtend vóór de eerste stage eerst even een trailtje om weer te wennen aan de hoogte, snelheid en steilheid. Samen met de Dutch Mega Bastards, er zijn meer laaglanders :-) We pakken rond 10.00u de lift omhoog voor een lekkere flowy trail naar beneden. Vrijwel direct na het induiken in een stenige singletrail rijdt Bram gelijk lek. Komt goed uit, dan hebben we dat gehad en kunnen we de eerste stage in! Wel hopen dat die salami in de band het de rest van de dagen houdt…

De start van Stage 1 is na een lange traverse vanuit de Parsenn lift. Het is wat koud als we staan te wachten om te starten, maar gelukkig zonnig en droog. Vorig jaar stonden we 3 dagen in de sneeuw en regen en reden we ridgeline-trails zonder maar íets van het uitzicht te zien. Het jasje kan direct uit als we de eerste stage induiken. Met zń drieën dus: box, box, box en gááán. Direct om de hoek ligt al een fotograaf. En later schieten in onze ooghoeken nog wat Alpenkoeien met bellen voorbij. Maar we gaan hard! Hadden we al gezegd dat het rotsig is? Na een stuiterende eerste stage klokken we 6 minuut 25. De timing start als het eerste teamlid de start passeert en stopt zodra het laatste (derde) teamlid de finish passeert. Volgens ons ging het rap, maar dat enthousiasme is iets minder groot als we horen dat de snelsten hier bijna 1,5 minuut sneller hebben gereden! Hoe en waar dan?! Tja, toch is het niet vreemd. Dit zijn EWS rijders: Gusti Wildhaber en Tim Bratschi.

https://youtu.be/5B3o5wqloJE

De volgende twee stages van vandaag worden helaas geannuleerd. We horen dat een vrijwilliger langs de track is overleden, waarschijnlijk door hartfalen. De organisatie besluit om de wedstrijd de komende twee dagen wel door te laten gaan, maar natuurlijk wel ietwat in mineur.

Omdat we er toch zijn rijden we zelf nog twee andere trails, die Bram kent van vorig jaar. Als we daar aankomen zien we al de linten hangen: dit wordt dus ook een stage één van de komende dagen. Op de Äbirügg trail maken we wat toffe uitzicht- en actiefoto’s. Wat een mooi gebied! Daarna volgt deze trail door het bos vol wortel-bezaaide singletracks. Dit is genieten. En we mogen dus nog een keer! De organisatie is iets minder strikt en serieus dan andere enduro-organisatoren. Een trail voorverkennen mag dus gewoon. Hier zien we EWS-rijder Gusti ook opnieuw om wat voorkennis op te doen.

Rik merkt wat gerammel en draait af naar de bikeshop: niet onverstandig want zijn wiellagers zijn volledig aan gort. Gelukkig gebeuren onze pechgevallen alleen buiten de wedstrijdstages om.

Bram en Nico rijden nog een laatste trail: Sertig. Bram heeft deze onthouden als een trail met veel flow én ook nog eens heerlijk lang: meer dan een kwartier afdalen. Die herinnering klopt alleen niet helemaal… Flow blijkt beperkt tot enkele segmenten. Het begin is vooral harken door enorme steenvelden, die bovendien vrij vlak zijn waardoor je er echt doorheen moet trappen en zwoegen.

De BBQ kan dus direct aan als we terug op de finisharea (tevens onze camping) zijn. Met een koud biertje lezen we de briefing van de volgende dag.






Dag 2

De uitslag van gisteren bepaalt de starttijd van vandaag. We hebben wat tijd voordat wij aan de beurt zijn en socializen met andere de ‘camping-bewoners’. De sfeer hier is fantastisch: iedereen heeft wel een BBQ, vuurkorfje, muziekje en bier bij zich. Geen gestresste wedstrijdsfeer, maar een sfeer zoals past bij de perfecte mountainbike-trip.

We pakken opnieuw de Parsenn kabeltrein omhoog, nu naar het hoogste station: bij de Weissfluhjoch op 2.665 meter hoogte. En hier begint de rampspoed voor ons. We rijden verkeerd bovenaan bij de lift. We zien linten van de wedstrijd dus blijven eindeloos doorrijden. Maar helaas zijn dit linten voor morgen en hebben we zelf écht niet goed gekeken en niet goed de briefing erbij gepakt. Stom. Nu moeten we 500 hoogtemeters terug omhoog klimmen. Met fullface helm op en op een hoogte van meer dan 2.000 meter. Fietsen wordt dus al snel voetje-voor-voetje wandelen en het zweet gutst onder de rugprotector door. Eindelijk terug boven aangekomen weten we onze weg naar de start van de eerste stage van vandaag te vinden (Stage 4 dus). Hier zien we nog net de fotograaf z’n biezen pakken. Helaas, de tijdswaarneming is al weg.

Bram rijdt alvast door naar beneden op de stage en komt onderaan de vrijwilligers van de organisatie tegen. Mooi! Nog op tijd voor Stage 5. Maar helaas zitten Rik en Nico niet in het wiel, en heeft Rik een kapotte derailleurkabel. En daarna een lekke band. En vervolgens een spaakbreuk. Stage 5 halen we dus ook niet. Balen, maar het is niet anders. Oriënteren en keuzes maken in de bergen wordt nu wel een dingetje. Stage 6 is namelijk aan de andere kant van de vallei een berg op, wellicht komen we daar ook te laat?! Een vrijwilliger raadt ons aan om rustig aan te doen en aan deze kant te blijven. We pakken een dure berglunch met 3 kindermenuutjes en rijden dan Stage 7 - de laatste (en voor ons enige) stage van vandaag.

Omdat we nu opeens voorop liggen in het wedstrijdschema starten we tussen de snelle mannen. Er werd in de briefing gesproken over een tricky section in the white rocks, maar we staan al stil voordat we daar zijn. Rik? Ja, weer Rik met een lekke band. Het is gewoon niet zijn dag. De stage is trouwens ontzettend vet en lang. Van een start bovenop de berg, naar steile rockgardens en wortelpacks in het bos. Rik rijdt hier nogmaals lek (wat doet die man toch?!) en we gooien hem het laatste binnenbandje toe om zelf de rest van de trail toch even in het ritme te komen. Voor een leuke tijd in het klassement doen we al niet meer mee.

https://youtu.be/q6IME_ohbj4

Alles is vergeven en vergeten als we ‘s avonds weer voor het campertje zitten en proostend uitkijken naar de volgende dag.






Dag 3

Opnieuw warmen we op in het ochtendzonnetje. De septembernachten zijn toch vrij koud in de daktent, en het dorp Davos ligt al op 1.500 meter hoogte. Van de vier stages van vandaag hebben we er al twee min of meer per ongeluk voor verkend.

Het Dutch Mega Bastards team heeft blijkbaar ook wat pech gehad en tijd verspeeld in de stages. Derk’s achterband is meer salami dan originele buitenband geworden. We zitten in dezelfde startgroep en besluiten de hele dag samen te rijden. In plaats van ons 3-koppige Trail-Addicts team starten we iedere stage vandaag als groep van 7 man; samen met de 4 Bastards. En dat mag gerust van de organisatie.

Stage 8 is de lange-hark-stage van de voorverkenning. We klokken hier 17 minuten volle bak afdalen. Man! Dit wordt een zware dag. Maar de stages die we gisteren gemist hebben blijken ook heel heftig te zijn met veel natte wortels en steile hellingen. Wij hebben dus misschien nog wel wat meer energie over.

https://youtu.be/KH5qe4dAHfs

Stage 9 is een flauwe stage: eerst steil klimmen (in totaal klim je over 3 dagen ongeveer 1.500 meter op eigen kracht), en vervolgens een highspeed afdaling met verraderlijke greppels.

https://youtu.be/GrTE1CeCB_M

Stage 10 is de Äbirügg trail van de voorverkenning. We duiken er weer met 7 man in, en delen volle bak high fives en boxen uit na een dikke endurostage. Davos heeft echt topklasse trails en er ligt genoeg om je dagen, misschien zelfs weken te vermaken. Het rijden in een team geeft een veel relaxtere vibe dan een individuele endurowedstrijd. In het wiel van je maten rijden is toch hetgeen wat je altijd doet, alleen rij je nu door de wedstrijdspanning tóch nog iets meer op het randje en push je net iets meer.

https://youtu.be/2Hcy7dcay34

Stage 11: we nemen je gelijk mee naar de finish daarvan. Daar is voor 5 Zwitserse Frank biertje te koop in een geïmproviseerd kraampje, halverwege de berg. Geniaal! Het is hier een groot circus vol stoked rijders die mega-enthousiast zijn van 3 dagen shredden! Maar voor we bij die stagefinish zijn rijden we een flink lange route (ja, waar we gisteren verkeerd reden) naar beneden en weer naar boven. Naar een plek met fenomenaal mooi uitzicht. Hier start je op een soort ridgeline, ga je de hoek om en vervolgens zien we de teams voor ons opnieuw een lange ridge rijden. Hoe vet! Wij schieten er joelend met 7 man in. Dit is echt de mooiste afdaling van alle die we hebben gereden. Uiteraard veel stenen, schitterende uitzichten (zie ik later op de GoPro footage), heerlijke losse dirt en wat jump-opties en verschillende lijnkeuzes. Uiteraard is alles - zoals alle trails - helemaal natuurlijk. Deze stage is ook weer 12 minuten knallen en in de laatste bochten is het mogelijk om nog even je teammaat (of rivaal) binnendoor af te steken. Dit is enduro!

https://youtu.be/s9q3w5gXfGs

Zijn we er volgend jaar weer bij? Jazeker! Het is een fantastisch event. Weliswaar is Zwitserland duur, maar de organisatie heeft alles top geregeld, zelfs ondanks wat Corona-aanpassingen.

https://www.youtube.com/watch?v=N59W-P5n9fk

Virtigo trail

Trail Review: Vertigo, Verbier

De Vertigo trail in Verbier

Dat je lekker kan fietsen in de valleien nabij Verbier wisten we al. Samen met MTBVerbier hebben we al heel wat mogen zien de afgelopen jaren. Toch zijn er nog steeds trails die we nog nooit gereden hebben. Deels omdat er telkens nieuwe bij komen, deels omdat sommige gewoon te moeilijk zijn, voor ons dan…

Ervaring komt met de jaren

Net zoals met alles word je met toewijding, inzet en doorzettingsvermogen beter. Ook de ervaring neemt bij het rijden van elke trail toe. Ervaring is belangrijk in de bergen, ken je eigen skills en zoek daar de juiste trails bij. Vertigo is zo’n trail die niet standaard wordt gereden. Hij is te steil op sommige stukken en te exposed. Vrije val naar de 7de bikehemel zeg maar, sterven in je harnas. Hoe je het ook noemt, er zitten gevaarlijke stukken in! Hier wil je zeker rijden met gids voor wat heads-ups waar je extra voorzichtig moet zijn.

De aanloop naar de trail

Bikepark Verbier is nog niet helemaal open, de gondel van de vallei naar het dorp Verbier draait drie keer per dag. We gooien daarom onze fietsen tegen de achterkant van de lijnbus en klimmen via de achterdeur de bus in. Het land kruipt net uit de Corona-crisis dus alles is even iets anders. Eenmaal boven zijn we precies op tijd voor de gondel welke ons boven het bikepark brengt. Helemaal naar de top kan niet, die gondel draait pas later in het seizoen. Om bij Vertigo te komen moeten we om de bergflank heen fietsen, veelal vlak (Zwitsers vlak) met een klein stukje klimmen. Bovenaan is het een soort hobbit-landschap, werkelijk prachtig, de mystieke wolken kruipen over de toppen van de berg omhoog wat het geheel nog spannender maakt. De eerste meters dalen we gezamenlijk af met Jessica en 2 andere gasten van MTBVerbier. Mark (@Markeee) en ik slaan dan linksaf, de Vertigo in…

 

De Vertigo trail!

We rijden langs de bergflank waar we overheen moeten voor we de immense afdaling kunnen zien. Eenmaal over de flank heen opent zich een vrij uitzicht tot helemaal in het dal. Twee dames zijn op deze hoogte druk bezig om paaltjes te installeren zodat later hun vee daar kan grazen. Voor hen is dit is deze hoogte normale koek. We stoppen bij een wandelroutepaaltje nog even een reepje naar binnen. Het uitzicht, dat blijft betoverend! Mark grinnikt een beetje; Zenuwachtig? Nee dat niet, maar wel spannend ;)

We starten de trail over een mooie bergkam, dropje erin voordat we de bosrand invliegen. Het eerste deel is prima te rijden. Ook de steilere delen in het bos zijn hier nog prima te doen. Dikke wortelpacks en de 'licht nattige' trail maken dat je wat heen en weer glijdt. Doordat de banden vol lopen zijn de rotsen glad, iets om mee rekening te houden. So far so good. De switchbacks zijn krap maar te doen…

Is dit alles? Nee! De echt steile switchbacks komen nog :D We dalen verder af en de exposed trail-stukken komen nu ook. Ga je hier rechtdoor dan ben je snel beneden, heel snel! Nu doemen de krappe steile switchbacks snel op. Tja voetje hier en daar is onvermijdelijk (voor mij dan) sommige moeten worden gelopen, mooi want dan hebben we tenminste een reden om terug te gaan ;)

Eenmaal beneden steken we de vallei over om nog een klein bonus trailtje te doen, om vervolgens terug naar het chalet van MTBVerbier te rollen.

Hierbij de video:

https://youtu.be/_bfyqbNl0XM

map bike park champers margins

Bikepark Champery - Morgins

Bikepark key facts:

 

  • 9 downhill tracks
  • 7 cross-country trails
  • 1 world cup trail
  • 1 e-bike itinary: Grand8
  • 2 pumptracks
  • 4 lifts dedicated to mountain biking
  • 5 shops to rent or repair your bike
  • 1 unforgettable experience!

 

 

 

The Portes du Soleil, a mountain biker’s paradise

De Portes du Soleil is een paradijs voor mountainbikers, met meer dan 600 km bewegwijzerde trails en 21 skiliften uitgerust voor mountainbikes. Een handsfree fietspas geeft experts, amateurs en gezinnen toegang tot elk van de honderden trails die de Portes du Soleil en zijn 12 vakantieparken doorkruisen!

Ervaren mountainbikers kunnen kiezen uit 50 speciaal ontworpen afdalingen, 5 bikeparken en verschillende trial- en crosscircuits. Beginners en gezinnen kunnen er de voorkeur aan geven om de minder uitdagende trails en alpiene paden te nemen die door de bossen en weiden lopen, en onderweg stoppen om het weidse uitzicht op historische alpine chalets, bergmeren en adembenemende uitzichten te bewonderen.

bron: https://www.regiondentsdumidi.ch/en/recreation/bike/bikepark

 


Video friday - Bikepark Champéry

Bikepark Champéry-Morgins staat erom bekend de beste bochten ooit te hebben. Julien Fournier kreeg de kans om de eerste bandensporen op de vers geprepareerde Chevreuil Track te plaatsen, direct naast de World Cup-baan in Champéry. Bekijk meer op shaperideshoot.com




https://youtu.be/gyJJrXTXiC4

trail review in verbier

Trailreview ‘Comfort Zone’, Verbier, Zwitserland.

Deze trail review is geschreven door Mark Westmaas, zelf ook een mooie review geschreven? Stuur hem in!

Om te beginnen is de naam al een beetje verwarrend…..Wat moet je verwachten? Een super lekker easy trailtje alsof je thuis op de bank zit met een zak chips? Heerlijk in je comfort zone?? Niet echt! Voor velen zal dit meer een ‘Out of my comfort zone’ zijn, maar grenzen moet je verleggen! Een trail die start bij La Chaux op een hoogte van 2.209 meter en helemaal afdaalt tot in de vallei en terugleidt naar de gondel van Le Châble (822m). Gewoon 8,5 km alleen maar dalen! Dat belooft mooi te worden!

Dit is de favoriete trail van de MTB Verbier crew en dat is niet alleen omdat deze letterlijk langs hun prachtige chalet loopt. Natuurlijk helpt het mee dat je bijna elke dag deze trail naar ‘huis’ kunt rijden rond beer o’clock, maar er is meer.






Eerst maar eens gaan rijden. De start is in een open alpenweide, super mooi uitzicht en de trail is een single trail met keien (soms onder het gras) en klein drops / jumps. Lekker begin! De bigsmile staat in elk geval al op het gezicht, eens kijken of die er nog af gaat vandaag!

Stukje gravelweg en op naar het volgende singletrailtje. En die is alweer compleet anders. De trail verandert continu, opeens rijdt je tussen een aantal oude boerderijwoningen en passen we de snelheid aan. Trail respect heet dat en de bewoners stellen het zeer op prijs. Zij hebben waarschijnlijk nog een oud jachtgeweer klaar staan en wij zijn immers maar te gast. 

We willen meer! Mooie flowy bochten worden afgewisseld met ruige switchbacks, grote stenen en dan opeens een snel stuk door het weiland op naar Sarreyer. Echt een super idyllisch Zwitsers bergdorpje met zijn prachtige houten huizen, waterfonteinen en bloemetjes…..AHUM, terug naar het biken! 



Het laatste deel van de trail is toch wel mijn favoriet! Bijna bij het bier!!!! En daarvoor nog een super afwisselende trail met een paar venijnige switchbacks en dan het laatste deel……volle bak knallen op het ‘rechte’ stuk. Echt heel recht is het niet, maar je kunt het goed overzien en ook hier lopen weleens mensen, dus je snelheid altijd aanpassen aan de mogelijkheden. Een paar flinke stenen aan het eind en we staan weer op de gravelweg en rollen verder naar beneden.

Na een stukje gravel ga je voor het bier linksaf, over het bruggetje rechtsaf naar MTB Verbier, of als je nog een keer met de lift omhoog wilt, dan ga je rechtdoor het gras in en volgt de aller aller allerlaatste trail richting de lift. Nou ja, allerlaatste. Voor dit keer dan ;) Never a last run, never a last trail, never a last beer!

https://youtu.be/HLDSri9SxZ0

Trail review vertigo verbier

Trailreview Vertigo, Verbier! Steil, steiler, steilst…..

Dit verhaal is in gestuurd door Mark Westmaas, zelf ook een mooie review? Stuur hem in!

a sensation of whirling and loss of balance, associated particularly with looking down from a great height, or caused by disease affecting the inner ear or the vestibular nerve; giddiness.

En dit is dus de naam van de tweede trail van vandaag …..dat begint al goed! ;)  Bikepark Verbier is natuurlijk bij velen van jullie al bekend doordat je er of bent geweest of hier al over gelezen hebt. De trail Vertigo is een van de enduro black-lines in Verbier die loopt vanaf La Chaux (2.183 m) via Le Mintset (1.957m) naar Lourtier (1.076m) en dat in een korte afstand. Iets met grote stappen, snel thuis zeg maar.

Eigenlijk is de trail opgedeeld in twee delen. Direct bij de start moet je al een flink technische trail bedwingen met keien, rotsen, beekjes en een klimmetje. Na deze ‘test’ van 1,6km kom je bij de start van het echte werk. Was dit al ‘genoeg’, sla dan rechtsaf en rij door naar de trail Comfort zone. Ook een heel vette trail en echt wel uitdagend, maar net even gemakkelijker te rijden (check trailreview Comfort Zone).

Oké, je bent er nog, dus we zijn klaar voor het echte werk! Vanaf Le Mintset gaat de trail naar beneden, flink naar beneden! Met veel switchbacks, soms gravel, grote keien en afgronden!! ECHTE AFGRONDEN langs de trail. Als je op een aantal punten een OTB’tje (red. over the bar) doet, bel dan nog even naar huis in je vlucht naar beneden, want dat gaat niet best aflopen. Maar goed, gewoon blijven kijken waar je naar toe wilt en op de fiets blijven. Onderschat het niet!! Denk je dat het toch teveel is, stap dan af en loop een paar meter en kom op adem bij de afgrond…..en ja, die zal je waarschijnlijk wel doen duizelen. Weet je nog?? De naam van de trail was Vertigo! 

Het volgende deel is wellicht nog uitdagender. Niet alleen kom je een paar keer aanrijden op een afgrond, maar ook neemt het aantal switchbacks toe en de steilte en krapte eveneens. Maar ja, je wilde graag bijna 1.000 meter afdalen in een afstand van iets meer dan 3km en dan moet je wel naar beneden ;) en rap ook!!  Een mooie lange singletrack volgt, korte bochten en een mooie snelle uitloop aan het einde van de trail…….nog twee switchbacks en levend en wel Lourtier bereikt! Wat een afdaling! Wat een kick!! Dit is dus echt wel mijn favoriete trail in Verbier!! Alleen voor expert rijders en zeker niet als eerste of als laatste (nooit een laatste trail) van de dag rijden!

Als extra uitdaging en gewoon om te kijken of het kon, heb ik de trail non-stop gereden! Oké, alleen voor een hiker moeten stoppen en voor twee switchbacks die niet mee wilde werken ;) 

Heb je wat minder geduld? ….vanaf 3:36 begint het tweede deel, de daadwerkelijke afdaling.

https://youtu.be/VtLdu5A7n84

helibike in zermatt

Helibiken in Zermatt

De top van de Unter Rothorn

Het is 13.58 en we rollen allemaal achter elkaar de grote lift in welke ons naar het heliplatform van Zermatt zal brengen.  Gespannen en glimlachend lopen we achter elkaar de lift uit en zien we de helikopter al klaar staan. De eerste 4 fietsen worden door het platformpersoneel zorgvuldig op de beugels geplaatst. Steven, André, Jaap en Jessica, van MTB Verbier, bijten de spits af gaan als eerste met de helikopter naar de top van de Unter Rothorn op 3104m.

De helikopter de lucht in

Na een aantal lange minuten wachten zien we de helikopter weer naar beneden komen en landen op het platform. Ook onze fietsen worden zorgvuldig bevestigd aan de helikopter. We krijgen een seintje dat we mogen komen en samen met Rens, Wouter en Erik, van MTB Verbier, lopen we naar de helikopter en stappen we in. “Fasten your seatbelt!” word er geroepen, het gaat nu echt gebeuren. Kippenvel over mijn hele lijf als de piloot de helikopter de lucht in stuurt, we zijn los!! Met een nosedive, zoals we die allemaal wel kennen van de serie Airwolf, vertrekken we richting onze maatjes die al boven zijn. Onderweg wijst Erik ons de trails aan die we straks zullen rijden wat er zeer belovend uit ziet.

helicopter met mountainbikers in zermatt

High-fives worden uitgedeeld

Boven aangekomen zet de piloot de helikopter aan de grond, worden de fietsen netjes verwijderd en stappen we uit. Met het hoofd omlaag gaan we aantal meter van de helikopter gehurkt zitten. De piloot zwaait nog een keer, stijgt op en met een nog spectaculairdere nosedive neemt hij afscheid van ons. Terwijl het geluid van de wieken verdwijnen tussen de bergen komt bij ons allen de adrenaline omhoog. High-fives worden uitgedeeld met de nodige oerkreten. Jessica stelt voor om eerst te lunchen want dat lijkt haar beter nu iedereen zo stoked is. Met ons 8en nemen we plaats aan de rand van de berg, uitkijkend op de Matterhorn, waar we onze sandwiches nuttigen welke deze morgen vers klaargemaakt zijn door de engels kok Lee.
Na de lunch, foto’s schieten en verbaaasd zijn hoe mooi het hier eigenlijk wel niet is maken we ons klaar voor de afdaling.

Switchback in Zermatt

De eerste trail is wat breder dan een singletrack maar doordat hier de snelheid hoog ligt prima om even in te komen. We stoppen voor een fotomoment waar de trail ook wat smaller en listiger word. Ze maken hier regengeulen door platte stenen rechtop te zetten wat restulteerd in 2 lekke banden en een kapotte velg.






Na het nodige knip en plakwerk kunnen we onze weg voortzetten. Nog steeds stoked over hoe mooi het hier is en wat voor een uitzichten je hier hebt rijden we verder. De trail word wat technischer, wat meer rotsen en stenen, helaas rij ik zelf nu ook lek. Na de verplichte pauze sturen we verder, toch maar even wat rustiger over de stenen heen. Naarmate de trail aan zijn eind lijkt te komen word hij steeds technischer. Beneden op de brede traverse aangekomen high fiven we elkaar weer blij dat we de eerste trail voldaan hebben. We zijn een gemixte groep van xc tot enduro rijders. Na een stukje traverse duiken we de volgende trail in tussen de bomen en struiken door welke eindigt na een lichte rockgarden tussen de huisjes.

Alles is verwerkt in de trail

Doordat we later in de middag vlogen en opgehouden werden door de lekke banden rijden we richting een flowtrail welke zal eindigen in Zermatt. Het is 1 grote kombochtenpartij, wat een feest. Alles is verwerkt in de trail, van kleine tafels, drops tot high speed secties. Met een brede glimlach komt iedereen beneden in Zermatt aan.
We rijden door Zermatt waar we onze bidons en camelbags nog even bijvullen bij de fontein in het centrum. Na een stijl klimmetje traverseren we nu aan de andere kant van de vallei. We rijden langs AirZermatt waar nog een keer de kick krijgen van de helibike. Na een heel leuk flowtrailtje met alles er op en er aan komen we bij de rivier uit, vanaf hier rijden we richting de bus en trailer. Aangekomen bij de bus proosten we op een super vette dag en high fiven we elkaar voor de laatste keer deze dag. Deze dag heeft een ieder van ons een brede glimlach bezorgd en een verhaal voor eeuwig! Thanks MTB Verbier en AirZermatt voor het mogelijk maken van deze beleving!

Bergen in Zermatt