Bikepark Morzine

MORZINE, Een MTB PARADIJS

Gelegen in het hart van de Portes du Soleil, een van de grootste mountainbike gebieden van Europa, Morzine Bike Park is uitgeroepen tot het beste Bike Park van Europa in 2020 en 8e in de wereld door Vital MTB-lezers, een van de meest populaire gespecialiseerde Amerikaanse websites. Ga op pad en verken een Bike Park dat ernaar streeft om in harmonie te zijn met zijn natuurlijke omgeving. Morzine Bike Park haalt het beste van het land naar boven voor jouw plezier en uitdaging. De meeste van onze trails worden met de hand geshapped door de mensen en bieden fanatieke mountainbikers en downhillers een Bike Park dat het milieu respecteert, leuk en authentiek is.

EEN MOUNTAINBIKE PARK VOOR IEDEREEN

Op de top van de Pleney-gondellift, een beginnersgebied met een mountainbike trail van 430 m is de plek om te oefenen voordat je de trails in het Bike Park op gaat, zoals de zacht glooiende blauwe « Family »-trail,  van bijna 4,5 km lang met een hoogteverschil van 500 meter.

DE ATRAY BLAUWE TRAIL

Deze trail heeft een zeer kleine helling en is een natuurlijke trail met boomwortels en berms. Het is meer technisch uitdagender.

DE SUPER 8

Samenwerking tussen de Bike Parkcrew en Franse downhill kampioen en Santa Cruz ambassadeur Romain Paulhan heeft geleid tot een make-over van dit rode parcours. Genaamd Super 8 na de eerste afdaling lay-out in Santa Cruz, dat was overwegend een rode route. Dit glooiende, verhoogde pad kenmerkt zich met verschillende sprongen, tabletops, dubbels en bevat meer technisch uitdagende secties op het onderste gedeelte, langs de dezelfde lijnen als de Pleney-trails. Het onderste deel van de run is dit jaar opnieuw ontworpen en pikt de trail op die wordt gebruikt voor de Franse kampioenschappen.

DE ZWARTE RUN

De iconische « Mainline », Morzine’s zwarte piste gemaakt in 1997! Het is onderhouden en opgezet jaar na jaar om zijn legendarische naam te behouden. Technisch uitdagend en zijn reputatie als het « permanente » downhill track in Morzine. Het combineert bochten, sprongen en meer technische steilere stukken met boomwortels. Dit is een parcours om de remmen los te laten en leuk spelen met de natuurlijke ligging van het land.

TERUGKEER NAAR MORZINE

De blauwe trail, die je meeneemt terug naar het Bike Park, heeft een volledige revisie ondergaan van het middelste gedeelte voor een meer comfortabele rit terug naar de
gondel lift.

MOUNTAINBIKE WASSEN

U kunt uw mountainbike eenvoudig wassen bij de wasstation onderaan de gondellift.
Mountainbikers met een geldige liftpas hebben recht op één gratis wasbeurt per dag.

PHOTO CREDITS:

©Morzine-Avoriaz.Nom-du-photographe @morzineofficiel #morzine

Meer informatie

Bikepark Lac Blanc Frankrijk

Bikepark: Lac Blanc Frankrijk

Lac Blanc bikepark is het eerste bikepark dat in Noord-Oost Frankrijk werd geopend. De moderne lift met bikeracks brengt je naar de start van de 4 belangrijkste downhill en freeride trails waar alles in te vinden is! Gaps, tafels, doubles, northshore alles om zelfs de meest ervaren riders bezig te houden. Bij de meeste features is er ook een chickenline zodat elke rider de track kan rijden en steeds beter wordt. Genoeg uitdaging voor elk niveau rider. De echte uitdaging is te vinden op het officiële Coupe de France DH-parcours, super snelle en technische secties!

In het mountainbike seizoen worden er verschillende evenementen georganiseerd die het nodige leven in de brouwerij brengen! Verder is er ook nog een zeer uitgebreid cross-country netwerk van bijna 250km.

We hebben bikepark Lac Blanc inmiddels zelf mogen bezoeken. De keuze van Enduro tot hoge jumplijnen maakt het een perfect plek om er 1 of 2 dagen rond te rijden. Ook hebben we gezien dat kamperen op het terrein onder bij de lift is toegestaan(of word gedoogd). In het pand van het bike park bevinden zich zelfs douches!

Meer informatie

Bikepark Lac Blanc


Bikepark Châtel Frankrijk

Bikepark: Châtel Frankrijk

Bikepark Châtel, deze plek ademt mountainbiken en als onderdeel van het enorme mountainbike mekka Port du Soleil zeker te beschouwen als een van de toonaangevende bikeparks in Europa. 

Het Bikepark ligt niet in Châtel zelf maar 6 km verderop in bij Pre-La-Joux. Er zijn ruim 20 tracks met verschillende niveaus. Er is letterlijk voor ieder wat wils, northshores, slopestyle, freeride, kids shore, big air en een pumptrack. 

Zeker de moeite waard om een bezoekje te brengen!

Meer informatie

Op pad met Legenduro in de Franse Alpen

Auris-en-Oisans in de Franse Alpen

Vlaamse gastvrijheid is ongekend. Om kwart voor twee 's nachts arriveren we in Auris-en-Oisans, een dorpje halverwege de Alpe d'Huez. Pak de afslag vanaf bocht 16 en volg een fantastische smalle weg langs de klif van het bergmassief! Frédéric (Legenduro) komt ons tegemoet op het centrale parkeerpleintje van het dorp. Hij was bang om ons telefoontje te missen midden in de nacht en staat dus direct paraat wanneer we hem bellen. De huizen zijn strak op elkaar gebouwd op de schaarse vlakke plekken, dus we lopen de laatste 200 meter naar de accommodatie. Morgen gaat de wekker vroeg voor bike-dag 1!

 

 

Voor één weekend biken zijn we afgereisd van Nederland naar de Franse Alpen. Twee dagen reizen (1 heen, 1 terug) voor een weekend (anderhalve dag biken) lijkt buitenproportioneel, maar alleen al het uitzicht de volgende ochtend is het waard! Om ons heen de toppen van Pic Blanc, Parc National des Ecrins en La Meije. Het gebied bestaat uit 6 valleien, en heeft dus genoeg bikemogelijkheden.

Hit the trails!

Wij, Trail-Addicts Rik en Bram, en bikevriend Gert beginnen met een korte auto-shuttle naar Auris station 5 kilometer verderop. We zijn nog niet helemaal fit na een lange reis, dus de eerste meters shuttelen is zalig. Daarnaast hebben we bij Legenduro aangegeven dat we zoveel mogelijk verticale meters willen pakken in zo'n kortmogelijke tijd. We schuwen de uplifts dus niet en gids Frédéric weet de liften fantastisch aan elkaar te linken.

Vanaf Auris is het mogelijk een lift te pakken, maar wij peddelen een kleine 250 hoogtemeters omhoog om (na een versgemaaide Alpenweide) uit te komen bij een flowy trail langs de bergrivier. In een treintje rijden we om grote rotsblokken en over wortels parallel aan de rivier naar beneden. Niet steil, dus een fijne opwarmer. En al na een paar meter merk je dat iedereen al zijn eigen lijn zoekt op de trail. Gebruik je de rotsen om over obstakels te hoppen, of steek je kaarsrecht rechtdoor?

Op zoek naar flow in de Alpen?

Een oud gondelliftje brengt ons daarna naar het bergdorp Alpe d'Huez. Exact op de plek waar de Tour de France etappe finisht rijden wij door, naar het begin van de lift. We warmen op in het Alpe d'Huez bikepark. De eerste kombochten zijn sketchy en ik verlies mijn voorwiel in de stoffige bocht. De landing *plof* is wel zacht; het heeft al zeker anderhalve maand niet meer geregend.

Vandaag mogen we kiezen: een trail met veel wortels of switchbacks? We geven te kennen dat de switchbacks niet echt onze specialiteit zijn (waar moet je deze immers oefenen in de lage landen?), dus kom maar op met die wortels! Na een lunch bij de zendmast vervolgen we onze weg. Hey! Eén, twee, drie, vier ... dat zijn redelijk wat switchbacks achter elkaar. Frédéric grijnst: de switchback trail is toch té mooi om links te laten liggen. En, verrek, we worden er nog handiger in ook. We dalen snel en komen door het bos uit in Allemont. De finishplek van de Megavalanche, die dit weekend ook verreden wordt. Samen met deelnemers met startnummer stappen we (met een Magnum als herstelhap) in de shuttlebus die ons gratis omhoog brengt naar Oz. We zullen ook eens die Megavalanche qualifier track gaan verkennen. Frédéric (die in 2014 deelnam aan de modderigste Megavalanche editie ooit) geeft aan dat het eígenlijk een flowy track is, maar dat je de lijn wel moet leren zien - anders is het hangen en wurgen om beneden te komen. We laveren tussen de rotsen door en een verdwaalde Engelsman geeft ons tips om een bepaalde sectie snel te kunnen nemen, zelf is 'ie er flink gecrashed.

Een geweldige dag met bijna 4.000 verticale meters! De laatste verbindingstrail naar huis loopt via de Sarenne. Sommige stukken zijn aangeduid als EN (enduro) track, en andere als XC track. Maar ook op die XC tracks kun je flink wat technische passages verwachten! Dit is geen hardtail terrein.

 

Bikefriendly 'catered chalet'

In de ruime chalet wassen we de stof van ons af, checken we de krassen van de dennenbomen op onze scheenbenen en zien we de eeltplekken in onze handpalmen langzaamaan groeien. Na het eerste biertje en een verfrissende douche staat een geweldig driegangenmenu vol groentes uit eigen tuin op ons te wachten. Anne, de vrouw van Frédéric is een geweldige kokkin (oh, en biken kan ze ook!). Vanuit Les Goûts et Couleurs werken ze samen aan het concept 'catered chalet'. Je huurt een chalet-accommodatie (dus geen krappe hotelkamer) inclusief de service van ontbijt en diner. Op dit moment in La Balme, maar dat kan op verzoek ook op een andere locatie als je bijvoorbeeld tijdens wintersport graag dichter aan de piste zit. Deze avond eten ze gezellig met ons mee, en worden we stiekem wat jaloers op hun keuze om zich hier in de Alpen te vestigen.

Na de bikewash schuiven we nog even aan bij het huis van Anne en Frédéric, een paar stappen vanaf het chalet. In de schemering zien we aan de overzijde van de vallei Les Deux Alpes liggen, onze locatie van morgen. We proosten er alvast op met een glas Genepi.

Mountain of Hell

Half negen, zondagochtend. Ontbijt en in de auto! Crankworx is bezig, dus kijken naar de slopestyle kan, maar liever halen we zelf zoveel mogelijk uit deze dag! Even opwarmen op een bikepark-track. Hmm, iets teveel remputten. "Geen probleem", zegt Frédéric. We skippen het laatste stuk en duiken een overwoekerde oude trail op. Daar heb je een gids voor! Waanzinnig hoe hard je je bike durft te laten lopen over de losse rotsen. Eén dag biken in de Alpen levert je dus al direct meer skills op!

Enduro mountainbike in de franse alpen

Frédéric legt uit dat dit gebied compleet verschillend is van Alpe d'Huez, waar we gisteren zijn geweest. Hier zitten we echt in een bikepark met aangelegde tracks vol kombochten en jumps, terwijl Alpe d'Huez hoofdzakelijk natuurlijke trails heeft van het kaliber ingereden wandelpaden. Die rijden wij het liefst, dus we verlaten de bikepark-tracks. Onze gids kent óók in Les Deux Alpes 'natuurlijke' trails. Zo raast de track van Mountain of Hell - die maar één keer per jaar wordt bereden - nu onder onze noppenbanden. En hij ligt perfect! Toch stappen we een keer af. Steile rockgardens met opgewaaid zand zijn te lastig om te rijden. Daarna is het weer full throttle achter Fré aan.
Op een plek waar we even inhouden voor een foto, komt hij terug. Bang dat we van de off-camber trail af geglipt zijn? Misschien. Maar gewapend met camera én medic kit is geen overbodigheid. De rotsen zijn scherp; hier wil je niet vallen.

Hierna rijden we echt over een maagdelijke trail. Het is hoofdzakelijk een wandelpad, maar ook wandelaars komen we niet tegen. In wat krappe 'chutes' moeten we echt wat afstand van elkaar nemen om de stofwolk neer te laten dalen. Frédéric is blij dat deze ene lift aan deze kant (van Mont de Lans) van Les Deux Alpes nog draait. Met zoveel liften is het nog steeds mogelijk rustige en natuurlijke trails te vinden, en zit je niet gelimiteerd aan het bikepark.

Met geweldige bike-ervaringen en een nog een bordje lasagne om de volgende 1.000 kilometer op te kunnen teren, rijden we moe en voldaan terug naar Nederland. Het is het waard!


Start rode route 5 op de mont ventoux

Trailreview: De Mont Ventoux (rood)

Daar waar tal van roadbikers omhoog gaan om een voor hun ultieme uitdaging, strava score of segment te rijden, bracht onze 1.9TDI volkswagen T5 camper ons keurig naar de top - en dat in record tijd! Het was een strijd, sturen, schakelen, campers inhalen en ingehaald worden door motors en snelle auto's. Ook het ontwijken van levensvermoeide wielrenfietsers die hun verloren tijd in de klim wilde goed maken op de afdaling. Het was afzien, uitdagend maar de euforie toen we boven waren was immens!! Heel even dachten we, laten we alle klimmen doen, vanaf alle 3 de zijdes, heel even dachten we dat...

Maar nee, dat deden we natuurlijk niet :D want achterin onze bus stonden onze mountainbikes, wij komen voor de afdaling, want van de Mont Ventoux kan je afdalen, MOOI afdalen.

We waren met een - qua ervaring - gemêleerd gezelschap dus we besloten om de rode route te rijden. Deze start daar waar de wielrenners hun laatste klim meters maken, daar waar familie en vrienden staan te klappen. Dat was leuk! Want het was alsof ze voor ons applaudisseerde!

Het eerste deel is overgoten met grote stenen (zo groot als 2 vuisten), die allemaal los liggen, dat was voor sommige van ons even wennen.... Gelukkig wisten we dat de verdere trails zich voornamelijk in het bos zouden bevinden en minder stenig zouden zijn. De eerste paar 100 meter zijn dan ook eigenlijk niks aan. Allemaal rechtdoor zonder grote verrassingen. Her en der een leuk single trailtje langs de flank, allemaal zonder problemen te rijden.

 

De fun begint vanaf het midden station bij Le Chalet Reynard, daar zijn al wat meer singletrails, alles is hier nog makkelijk waardoor de snelheden hoog liggen. Iedereen is hier op zijn gemak, op meerdere lekke banden na rijdt dit allemaal lekker door.

 

Wat ons betreft begint de echte fun pas op driekwart. Dan is er een splitsing rechtdoor over dubbeltracks en links af de trail in, die moet je dan ook hebben. Je volgt hoofdzakelijk route 5 van de bewegwijzerde routes. Deze trail is pure fun, veel flow in de trail, continue sturen zonder grote verassingen waardoor je lekker kan door rijden. Hier komt het aan op het sturen en vertrouwen op grip! Telkens je banden goed in de bocht drukken zodat je de volgende kuil weer in kan vliegen om met genoeg vaart er weer uit te komen. Heerlijk! In de hele trail kwamen we precies 1 dropje tegen, zo veel verassingen kan je dus verwachten....

Al met al een leuke trail, fun en do-able voor de gemiddeld ervaren rijder!


POV Grand Ballon trail review

Trail review: Biggest Vosges DH

Onderweg naar de Mont Ventoux zijn we 3 dagen neergestreken tegen de Vogezen aan, beter bekend als de flowgezen. Dat je hier mooi kan Mountainbiken weten de meeste wel! We zitten net te ver van de meeste trails af tijdens deze korte tussen stop, maar helemaal niet fietsen is dan zeker geen optie!
Mijn broer is meer van het wielrennen, hij had al gezien dat er wat strava punten te winnen zijn: de col van de Grand Ballon is hier namelijk! Oke goed plan, check ik even of er vanaf de Grand Ballon nog wat leuks af te dalen is. 

Biggest Vosges DH

He! Dat klinkt goed, wel blauw, kan jammer zijn maar de opmerking onder de trail op trailforks luidt: “first part is extremely challenging” 👊🏻 ouwe! Dat willen we lezen 😃.

Wielrenners pesten

Oke Bart op zijn wielrenfiets, ik op de kenevo 😉 klein voorsprongetje gegeven, inhalen, wat aktie foto’s van hem maken en dan zelf door stoempen die col op. Technisch gezien zijn het er 2. Totaal iets van 25 km klimmen 👎🏻 ik weet dat ik na de afdaling nog een valei uit moet dus helaas zal er nog best een hoop uit mijn eigen benen moeten komen om de accu een beetje te sparen. Toch tal van de wielrenners ingehaald, blijft grappig!

Op naar de top van de Grand Ballon

Alle wielrenners haken net voor de echte top af, het laatste stuk is namelijk onverhard en daar begint mijn trail ook. De start is idd “challenging” maar niet steil en allemaal goed te doen. Wel uit kijken voor wat derailleur killers, verder prima te fietsen. Na het eerste stuk volgen wat meer flowtrails, lekker single trails waar je het tempo mooi in kan houden. Na een klein stukje klimmen komen zowaar meerdere switchbacks en lekker rotsen in de trail! Dit is fun en dat gedurende een totale lengte van meer dan 8 kilometers. 
Overal een leuke all-mountain afdaling die met gemiddelde ervaring prima te doen is. Het begin is idd het lastigst, maar eventueel goed te lopen. 

Check de video om een goed beeld te krijgen:

 


De Alpe d'Huez

Vlaamse gastvrijheid is ongekend. Om kwart voor twee ‘s nachts arriveren we in Auris-en-Oisans, een dorpje halverwege de Alpe d’Huez. Pak de afslag vanaf bocht 16 en volg een fantastische smalle weg langs de klif van het bergmassief! Frédéric (Legenduro) komt ons tegemoet op het centrale parkeerpleintje van het dorp. Hij was bang om ons telefoontje te missen midden in de nacht en staat dus direct paraat wanneer we hem bellen. De huizen zijn strak op elkaar gebouwd op de schaarse vlakke plekken, dus we lopen de laatste 200 meter naar de accommodatie. Morgen gaat de wekker vroeg voor bike-dag 1!

 

Voor één weekend biken zijn we afgereisd van Nederland naar de Franse Alpen. Twee dagen reizen (1 heen, 1 terug) voor een weekend (anderhalve dag biken) lijkt buitenproportioneel, maar alleen al het uitzicht de volgende ochtend is het waard! Om ons heen de toppen van Pic Blanc, Parc National des Ecrins en La Meije. Het gebied bestaat uit 6 valleien, en heeft dus genoeg bikemogelijkheden.

 

Hit the trails!

Wij, Trail-Addicts Rik en Bram, en bikevriend Gert beginnen met een korte auto-shuttle naar Auris station 5 kilometer verderop. We zijn nog niet helemaal fit na een lange reis, dus de eerste meters shuttelen is zalig. Daarnaast hebben we bij Legenduro aangegeven dat we zoveel mogelijk verticale meters willen pakken in zo’n kortmogelijke tijd. We schuwen de uplifts dus niet en gids Frédéric weet de liften fantastisch aan elkaar te linken.

Vanaf Auris is het mogelijk een lift te pakken, maar wij peddelen een kleine 250 hoogtemeters omhoog om (na een versgemaaide Alpenweide) uit te komen bij een flowy trail langs de bergrivier. In een treintje rijden we om grote rotsblokken en over wortels parallel aan de rivier naar beneden. Niet steil, dus een fijne opwarmer. En al na een paar meter merk je dat iedereen al zijn eigen lijn zoekt op de trail. Gebruik je de rotsen om over obstakels te hoppen, of steek je kaarsrecht rechtdoor?

Op zoek naar flow?

Een oud gondelliftje brengt ons daarna naar het bergdorp Alpe d’Huez. Exact op de plek waar de Tour de France etappe finisht rijden wij door, naar het begin van de lift. We warmen op in het Alpe d’Huez bikepark. De eerste kombochten zijn sketchy en ik verlies mijn voorwiel in de stoffige bocht. De landing *plof* is wel zacht; het heeft al zeker anderhalve maand niet meer geregend.

 

Legenduro

Vandaag mogen we kiezen: een trail met veel wortels of switchbacks? We geven te kennen dat de switchbacks niet echt onze specialiteit zijn (waar moet je deze immers oefenen in de lage landen?), dus kom maar op met die wortels! Na een lunch bij de zendmast vervolgen we onze weg. Hey! Eén, twee, drie, vier … dat zijn redelijk wat switchbacks achter elkaar. Frédéric grijnst: de switchback trail is toch té mooi om links te laten liggen. En, verrek, we worden er nog handiger in ook. We dalen snel en komen door het bos uit in Allemont. De finishplek van de Megavalanche, die dit weekend ook verreden wordt. Samen met deelnemers met startnummer stappen we (met een Magnum als herstelhap) in de shuttlebus die ons gratis omhoog brengt naar Oz. We zullen ook eens die Megavalanche qualifier track gaan verkennen. Frédéric (die in 2014 deelnam aan de modderigste Megavalanche editie ooit) geeft aan dat het eígenlijk een flowy track is, maar dat je de lijn wel moet leren zien – anders is het hangen en wurgen om beneden te komen. We laveren tussen de rotsen door en een verdwaalde Engelsman geeft ons tips om een bepaalde sectie snel te kunnen nemen, zelf is ‘ie er flink gecrashed.

Een geweldige dag met bijna 4.000 verticale meters! De laatste verbindingstrail naar huis loopt via de Sarenne. Sommige stukken zijn aangeduid als EN (enduro) track, en andere als XC track. Maar ook op die XC tracks kun je flink wat technische passages verwachten! Dit is geen hardtail terrein.

 

Bikefriendly ‘catered chalet’

In de ruime chalet wassen we de stof van ons af, checken we de krassen van de dennenbomen op onze scheenbenen en zien we de eeltplekken in onze handpalmen langzaamaan groeien. Na het eerste biertje en een verfrissende douche staat een geweldig driegangenmenu vol groentes uit eigen tuin op ons te wachten. Anne, de vrouw van Frédéric is een geweldige kokkin (oh, en biken kan ze ook!). Vanuit Les Goûts et Couleurs werken ze samen aan het concept ‘catered chalet’. Je huurt een chalet-accommodatie (dus geen krappe hotelkamer) inclusief de service van ontbijt en diner. Op dit moment in La Balme, maar dat kan op verzoek ook op een andere locatie als je bijvoorbeeld tijdens wintersport graag dichter aan de piste zit. Deze avond eten ze gezellig met ons mee, en worden we stiekem wat jaloers op hun keuze om zich hier in de Alpen te vestigen.

Na de bikewash schuiven we nog even aan bij het huis van Anne en Frédéric, een paar stappen vanaf het chalet. In de schemering zien we aan de overzijde van de vallei Les Deux Alpes liggen, onze locatie van morgen. We proosten er alvast op met een glas Genepi.

 

Mountain of Hell

Half negen, zondagochtend. Ontbijt en in de auto! Crankworx is bezig, dus kijken naar de slopestyle kan, maar liever halen we zelf zoveel mogelijk uit deze dag! Even opwarmen op een bikepark-track. Hmm, iets teveel remputten. “Geen probleem”, zegt Frédéric. We skippen het laatste stuk en duiken een overwoekerde oude trail op. Daar heb je een gids voor! Waanzinnig hoe hard je je bike durft te laten lopen over de losse rotsen. Eén dag biken in de Alpen levert je dus al direct meer skills op!

Frédéric legt uit dat dit gebied compleet verschillend is van Alpe d’Huez, waar we gisteren zijn geweest. Hier zitten we echt in een bikepark met aangelegde tracks vol kombochten en jumps, terwijl Alpe d’Huez hoofdzakelijk natuurlijke trails heeft van het kaliber ingereden wandelpaden. Die rijden wij het liefst, dus we verlaten de bikepark-tracks. Onze gids kent óók in Les Deux Alpes ‘natuurlijke’ trails. Zo raast de track van Mountain of Hell – die maar één keer per jaar wordt bereden – nu onder onze noppenbanden. En hij ligt perfect! Toch stappen we een keer af. Steile rockgardens met opgewaaid zand zijn te lastig om te rijden. Daarna is het weer full throttle achter Fré aan.
Op een plek waar we even inhouden voor een foto, komt hij terug. Bang dat we van de off-camber trail af geglipt zijn? Misschien. Maar gewapend met camera én medic kit is geen overbodigheid. De rotsen zijn scherp; hier wil je niet vallen.

Hierna rijden we echt over een maagdelijke trail. Het is hoofdzakelijk een wandelpad, maar ook wandelaars komen we niet tegen. In wat krappe ‘chutes‘ moeten we echt wat afstand van elkaar nemen om de stofwolk neer te laten dalen. Frédéric is blij dat deze ene lift aan deze kant (van Mont de Lans) van Les Deux Alpes nog draait. Met zoveel liften is het nog steeds mogelijk rustige en natuurlijke trails te vinden, en zit je niet gelimiteerd aan het bikepark.

Met geweldige bike-ervaringen en een nog een bordje lasagne om de volgende 1.000 kilometer op te kunnen teren, rijden we moe en voldaan terug naar Nederland. Het is het waard!

Meer informatie

Les Gets downhill

Bikepark Les GETS

Een stukje onder het meer van Genève – wat overigens niet zo heet* – ligt het bike park Les Gets. Voor sommige het beter bekende Morzine ligt aan de andere kant van de berg. Dit betekend dat je hier dus bizar veel te doen hebt. Echt een gebied om eens lekker naar af te reizen en alles te verkennen. Ze zeggen dik 128 kilometer aan trails te hebben… Daar ben je dus wel even zoet mee 😉

Heb je dit park bezocht? laat het ons weten en reageer hieronder 😀 heb je een mooie foto of video dan ontvangen we die graag! info@trail-addicts.com

 

*het meer heet dus: Lac Léman, onthouden! Kunnen de locals waarderen…

 

GEBIEDEN EN TRAILS VAN HET BIKEPARK VAN LES GETS

128 KILOMETERS VAN SLOPES MET:
14 downhill-tracks (DH)
Een Freeride-track (FR)
6 X-Country (XC) trails
5 elektrische routes
Een jumppark
Een Mini Jump Park
Een pomptrack
Een North Shore-zone
4-cross parcours
Een kinderzone
Een coachingstrack

 

Meer informatie

Bikepark: La Bresse-Hohneck (Vogezen)

Bikepark La Bresse-Hohneck is samen met Bikepark Lac Blanc één van de bikeparks van de Vogezen (Frankrijk). La Bresse is onderdeel van de Worldcup Downhill. In 2018 schreef Martin Maes (BE) geschiedenis door hier de Worldcup te winnen, als outsider (enduro-man tussen de downhillers). En met een worldcup-lijn in het bikepark weet je direct dat je goed zit!

Het bikepark kent 3 downhill-trails, 4 freeride-trails, 6 enduro-trails en een pumptrack. En klim je bovenaan bij de lift nóg iets verder door naar de top van de 'Hohneck' dan kun je nog veel meer endurotrails vinden, bijvoorbeeld van de Michelin Enduro des Hautes-Vosges.


Commencal

Bikepark: VallNord

Vallnord Bike Park La Massana, een van de belangrijkste attracties van de "Valls del Nord" in het noorden, het biedt 29 afdalingen op verschillende niveaus (21 downhill, 2 enduro, 4 crosscountry, 1 four-cross, 1 e-bike, een oefengebied, 1 kind Bike Park.

Wij zijn zelf (alweer een tijdje geleden) naar Andorra afgereisd, toen om de nieuwe Commencal Meta V4 te testen (ja een tijdje gelden dus ;) ). Aangezien wij diep in het najaar van het mountainbike seizoen kwamen en het gebied zich al rustig aan het voorbereiden was op het winter seizoen moesten we het doen zonder liften. We kwamen maar een weekend, daarom hebben we er voor gekozen om te shuttlelen. 3 man 3 fietsen 1 auto. Telkens met 2 man naar beneden en door wisselen. We hebben aardig wat van het BikePark gezien en ja het is compleet, er ligt van alles. Wat ons vooral is bijgebleven is de "grofheid" van het gebergte. Uiteraard biedt de Alpen ook genoeg rotsen, maar dit voelde gewoon anders, gaaf en uitdagend. Het VallNord Bikepark is zeker een must visit. Wij zaten in een hotel, maar dat doen we volgende keer wel anders, het stadje Andorra is niet ons ding, te veel lampjes en dure winkels met spullen die we niet wilden kopen (of konden...)

In de zomer zijn er drie liften om de mountainbikers toegang te geven tot het Bike Park: de gondellift La Massana (met een lengte van 1.300 m vanaf het centrum van het dorp, aankomst op La Caubella op 1.950 m) en twee stoeltjesliften (La Serra II en El Cubil). Deze laatste lift bereikt het hoogste punt van het Bike Park, op 2.350 m.

In Vallnord Bike Park zijn aanvullende diensten opgezet om de faciliteiten hier een meerwaarde te geven: fietsverhuur en onderhoudsdiensten, downhill school, hotels en appartementen aangepast aan de behoeften van de gebruikers en op de fiets.