Het trail park rond Fichtelberg in Duitsland

Mountainbike Trail park Fichtelberg

De overgang is abrupt. Van de glooiende Nederlandse heuvels met hier en daar een kuil, worteltje en los zand, naar het ruwe gebergte van het Duitse Fichtelgebergte met de 1024 meter hoge Ochsenkopf. Op en rond deze berg zijn grote, rond afgesleten rotsblokken als pepernoten uitgestrooid en liggen boomwortels als opgezwollen aderen op het pad: een mountainbike walhalla in Oost-Beieren.

Een vakkundige opbouw over talloze uitdagende tracks

We maken kennis met Marten, Morin en Hielke, drie gepassioneerde instructeurs van mountainbike-adventures die ons in het sfeervolle hotel Bullheadhouse in Warmensteinach ontvangen. Peter Hanke is de markante eigenaar van het hotel. Als mountainbiker en liefhebber is de flamboyante Duitser de ideale gastheer.

De eerste ochtend begeleiden de drie instructeurs ons via een vakkundige opbouw over talloze uitdagende tracks. De mountainbikeroutes zijn een mix van aangelegde trails en natuurlijke paden. Ze komen uit in een prachtig bikepark, dat weer eindigt in de tuin, naast ons hotel. Hier bevindt zich ook het liftstation. Hoe luxe wil je het hebben.

Spelen in het park pakken we de lift

Op de eerste ochtend verdelen Marten, Morin en Hielke zich in drie groepen over een flowlijn met kombochten en over technisch parcoursen met diverse obstakels. Een uitstekende manier om je coördinatie op te warmen. Via nuttige tips en trucs rollen we nog makkelijker en ontspannener de ideale lijn. Geheel volgens de rode draad van het weekend, waarin de verbetering van je rijtechnische vaardigheden centraal staan.

Na twee uurtjes spelen in het park pakken we de lift. Daar zien we onder ons de trails lopen waar we later overheen zullen rijden. Ze lijken behoorlijk heftig, maar gelukkig blijken de drie musketiers de omgeving op hun duimpje te kennen. Hierdoor zijn we verzekerd van een veilige opbouw.

Voor volhouders is geen weg onbegaanbaar’

Het eerste pad na de lift is niet steil, maar wel asymmetrisch en chaotisch met stronken en keien. Alsof het pad snel op maandagochtend is geboetseerd. ‘Nulla tenaci invia est via’, was het adagium van de Romeinse strijders: ‘voor volhouders is geen weg onbegaanbaar’. We worden geattendeerd om lijnen te zien en op een juiste wijze actief te bewegen, waardoor je de stenen absorbeert in plaats van er tegenaan rijdt. Na de eerste afdaling klimmen we een stukje naar een uitgekozen trail. Het is een uitdagend maar veilig vervolg. En warempel, na een ochtend gaat stuiteren over in ‘aaien’. We dokkeren als een veertje over de keien. Het terras onderaan de berg komt daarna juist op tijd. Want ‘wie te weinig tankt, is rap gezien’, is een bekende Vlaamse waarschuwing. Vloeibare genotsmiddelen als koffie en cola vinden gretig aftrek. Inclusief Schwarzwalderkirchtorte mit vollfette Zahne als het lunchpakket nog niet voldoende is.

Northshore in Fichtelberg

‘s Middags van hetzelfde laken een nog fraaier pak. We schrikken van de hoge en soms diepe northshore, maar de instructeurs leiden ons er tussendoor en over vele likkebaardende lekkere flowtrails en tafels. Het Sjakie in de chocoladefabriek-gevoel. Totdat we bij een diep natuurlijke drop uitkomen. Een enorm rotsblok dat je weliswaar kunt afrollen, maar vooralsnog een echte ‘mindkiller’ is. Je kijkt een diep gat in terwijl je de remmen geleidelijk los moet laten om te blijven rollen. Met de juiste voorbeelden en aanwijzingen lukt het iedereen. De vreugdegilletjes van de meiden én mannen gieren door het dal.

Wurst, Schinken und Gefugel

Op zaterdag maken we een dagtocht. Met de lift naar boven en dan afzakken richting Fichtelsee. Nou ja, afzakken. Zo nu en dan moeten we steil omhoog rijden. Rijden? ‘Kruipen’ dekt meer de lading. Halverwege bereiken we het grote terras aan de Fichtelsee, een toeristische hotspot. Mannen in polo’s en korte broek aan Wurst, Schinken und Gefugel, vrouwen met grote zonnebrillen nippend aan witte wijn.

Masterclass in drops rijden

Het is een tocht met alles erop en eraan. De trails zijn puur natuur, dan weer singletrack maar ook brede deelpaden met wandelaars, die soms bewonderd applaudisseren. Met als slot de down-hill tot in het bike-park. We eindigen de dag met een masterclass drops. Er zijn drie steigers van diverse hoogtes. Iedereen verlegt zijn eigen grenzen. Het regent high fives en eindigt traditioneel op het terras, want de derde helft is bij mountainbike-adventures net zo belangrijk.

Een grensverleggend niveau

Op zondag maken we een combinatie van de voorgaande dagen en nemen we lekker vaak de lift om zoveel mogelijk verschillende trails te verkennen. De omgeving is een ware speeltuin voor bikers en er lijkt geen einde aan te komen. De grippy bochten rijden we steeds strakker. Met op het eind een clinic tafelspringen. Alles gericht naar ieders vermogen tot een grensverleggend niveau. Behoorlijk uitgeknepen van alle fysieke en mentale overwinningen, rollen we het hotel binnen. Na de uitvinding van het wiel, lijkt vandaag die van de douchekop de belangrijkste. We zakken vervolgens diep onderuit op het terras voor een Apfelstrudel, een Weizen en laten ons verwennen met een Bullhead Burger. Alles in een gezellige, ongedwongen sfeer. Het leven om het mountainbiken heen is volgens Marten, Morin en Hielke immers net zo belangrijk als het mountainbiken zelf!

Zelf ook trailtjes killen in Fichtelberg? Check Mountainbike-adventures.nl


Indian summer - Trail-Addicts weekend

Van 13 oktober 2021 tot en met 17 oktober 2021

Wat is er mooier dan biken op de mooiste paden van de Zwitserse Alpen??..... De combinatie met overweldigende
herfstkleuren, geen mens op de trails en een geweldige locatie om die fantastische dag biken af te sluiten met een biertje in de tuin.

Deze tijd van het jaar is bij uitstek geschikt om te mountainbiken met stabiel zonnig weer en aangename temperaturen.
Bovendien hebben we de trails bijna voor onszelf.

De ritten zijn gericht op bikers die vooral de uitdaging zoeken van technische afdalingen. Een echte Big Mountain week waarbij we je meenemen naar de mooiste uitzichten en fantastische trails. Je verblijft de hele week in ons comfortabele chalet. Iedere dag gaan we op pad om de mooiste trails te ontdekken. We maken hiervoor gebruik van de liften rond Verbier maar ook van onze minibus met bike trailer om je mee te nemen naar secret trails in de regio Verbier Grand St Bernard en de Rhone Vallei. Het doel is de gaafste trails te rijden. Met gebruik van onze bus en biketrailer en de lift in Verbier
die nog open is zorgen we ervoor dat je van maximaal trailtime kunt genieten voordat de winter alle paden onder een dik pak sneeuw bedekt.

Programma:
Woensdag: Aankomst vanaf 13.00 uur. We maken en mooie warm up ride in de late middag. Diner in het Chalet.

Donderdag: eerste kennismaking met de trails rond Verbier. We rijden een aantal bikepark trails als warming up en gaan dan op pad naar de uitdagende Enduro trails en fantastische uitzichten op de gletchers van de omringende bergen.

Vrijdag: Riding all day. We zullen je met ons onze bus en bike trailer naar een aantal van de mooiste trails in de regio rijden zodat het aantal klim meters beperkt blijft en je optimaal trailtime hebt. Bijvoorbeeld een fantastische flow trail naar de Rhone vallei of vanaf de col grand st bernard naar Italie voor een espresso gevolgd door een shuttle terug naar de col voor een afdaling richting Zwitserland. 

Zaterdag: Vandaag maken we volop gebruik van de lift in Verbier en nemen we je mee op de mooiste enduro trails van de vallei. Ook maken we een antal runs in het bikepark om de dag uiteindelijk af te sluiten met een spectaculaire singletrail van 2500 meter hoogte tot in de tuin van ons chalet op 900 meter. Een wel verdiend biertje en pizza uit onze houtgestookte oven. 

Zondag:  We rijden je met onze bus omhoog aan de andere kant van de Vallei, Bruson, voor een fantastische trail en om het weekend in stijl af te sluiten.  Alternatief is nog een ochtend gebruik maken van de liften in Verbier. We sluiten af met een lunch bij het chalet. Wat een weekend!! die trails heb je nog mooi even meegepikt voordat je je gaat opmaken voor de winter. BOEKEN!

Wat is inclusief?
-   Accommodatie in ons comfortabele Chalet (2 persoonskamer, douche/toilet)
-    Dagelijks uitgebreid ontbijt en lunchpakket,
-    Alle avonden 3 gangen diner met wijn in ons chalet
-    Cake of snack na het fietsen, onbeperkt koffie en thee
-    4 dagen begeleiding en coaching op de mooiste paden
-    Lift pas Verbier
-    Lokaal transport met onze bus en biketrailer
-    Hulp bij set up en reparaties van je fiets
-    Afspuitplaats en werkplaats om aan je fiets te sleutelen
-    Afgesloten fietsen stalling

Wat is niet inclusief?
-    Transport naar Zwitserland
-    Reis- en ongevallen verzekering
-    Bier en frisdrank (honesty bar, betaal aan het einde van de reis)

Optioneel:
- MTB huur

BOEK NU!


Ontdek de mooiste trails van Mallorca!

Mountainbike trip Mallorca


Mountainbiken op Mallorca in de winter is iets dat je niet wilt missen. Aangename temperaturen, mooie rocky trails, blauwe zee en mooie dorpjes. Onze lokale gidsen nemen je 6 dagen mee op avontuur en laten je de beste trails ervaren. Het compleet verzorgde verblijf op het prachtige Osa Major maakt deze trip tot een exclusieve MTB trip.
In de 2021 editie kun je kiezen voor 2 opties: XC groep niveau 2-3 of Enduro groep niveau 3-4. 

 

  • Compleet verzorgd, 7 nachten op droomlocatie Osa Major
  • 6 dagen mountainbiken met lokale gids
  • Keuze uit 2 programma's en niveau's: XC/Enduro
  • Beleving van het rijden op een eiland
  • Goed gezelschap met ervaren mountainbikers

Data: Zondag 14-zondag 21 maart
Aankomst en vertrek op zaterdag ook mogelijk
Prijs: EUR 1295,- per persoon

BOEK HIER!

Welkom bij Osa Major

Osa Major is de perfecte basis voor onze mountainbike trips in Mallorca. Deze prachtige locatie ligt op een rustige en afgelegen plek en is gebouwd door een nederlands stel die je welkom zullen heten op deze bijzondere plek. Ze zijn fantastische hosts en zullen je snel thuis laten voelen. Het huis heeft 7 slaapkamers met eigen badkamer en zowel binnen als buiten zijn veel mooie plekken waar je optimaal kunt genieten van je vakantie.

 


Board en BIKE

Trail-Addicts / MTB Verbier Board & Bike

Van 21 april 2021 tot en met 25 april 2021

Het laatste weekend dat de ski pistes geopend zijn. We nemen je mee naar de mooiste pistes en trails. Skieen of boarden in de ochtend en als het begint op te warmen en de sneeuw papperig wordt stappen we op de fiets. We kunnen met de fiets ook gebruik maken van de lift naar Verbier, vanaf daar zijn er diverse mooie enduro trails terug naar de vallei. We maken ook een middag gebruik van onze bus en trailer om andere trails in de omgeving te rijden. Voor bikers die juist meer willen klimmen om fit de zomer in te gaan kunnen we de liften en shuttle natuurlijk overslaan. Just ride!

Met de langere dagen kunnen we aan het eind van de dag heerlijk genieten van een biertje in de tuin en zullen we ook de pizzaoven opstoken.

Je bent welkom voor 4 nachten vanaf woensdag. Wil je nog eerder komen of langer blijven dan is dat mogelijk op basis van B&B.

Woensdag : aankomstdag
- aankomst vanaf 15.00 
- 19.00 dinner

Donderdag - vrijdag - zaterdag:
- Ontbijt vanaf 7.30
- 8.30 vertrek naar de piste
- 13.30 terug naar het chalet
- 14.30 biken
- 19.30 dinner

Het programma passen we uiteraard aan de wensen van de deelnemers aan. Dit kan betekenen dat w eop een poeder dag natuurlijk lekker op de berg blijven en bijvoorbeeld de volgende dag een hele dag gaan biken. We gaan voor maximaal plezier in de sneeuw en op de bikes. BOEKEN!!

Ride and Relax! this is included in your package:

- 4 overnachtingen in ons chalet
- Iedere dag ontbijt
- 3 avonden diner in het chalet met wijn
- Snacks in de middag
- Onbeperkt koffie en thee
- Biken en skieen met Jes & Erik als gids
- Lokaal transport naar de lift, shuttle uplifts
- Vervoer van en naar treinstation le Chable bij aankomst en vertrek
- Lokale belastingen en toeristenbelasting
- Fantastische pistes en gave trails, heel veel plezier gegarandeerd!

Niet inbegrepen
- Lift pas, CHF 72 per dag voor Skieen en biken, CHF 28 voor dagpas alleen bike.
- 1 avond diner als we bij een lokale pub een burger & beer gaan doen
- reis- en annulering- verzekering 
- Bier en overige drankjes in het chalet (we hebben een honesty bar, betaal aan het einde van je verblijf)
- Ski, board & bike huur

BOEK NU!


Rock garden op het bike park van Apeldoorn Bar end

Bike Park Apeldoorn Bar-enD

Een bezoek aan het bike park Apeldoorn, Bar-end!

Vandaag heb ik een afspraak met Han ten Hove, een van de drijfveren achter dit bike park. Het park is niet zomaar te betreden, maar gelukkig dat Han de poorten voor mij wild open doen zodat ik daar samen eens rond kon kijken.

Na een korte wederzijdse kennismaking besluiten we gelijk maar te gaan fietsen! Daar komen we immers voor. Vanaf de poort zijn de intenties duidelijk, hier wordt serieus getraind. Overal waar je kijkt zie je verschillende soorten features en overal waar je kijkt zie je verlichting, want hier kan je ook ’s avonds gewoon terecht. Dat het park niet openlijk toegankelijk is, is trouwens een bewuste keuze. Er liggen hier uitdagende XC stukken waar menig all-mountain rijder zijn hard van kan ophalen. De club bar-end heeft daarom de keuze gemaakt om er enkel onder begeleiding te kunnen rijden, zo garanderen ze beter ieders veiligheid.

Trap afdaling Bike Park Apeldoorn

Rijden maar! Kom maar op met die rockgardens

Han gaat mij voor en zet gelijk een benchmark, ik was niet van plan om mijn Levo SL aan te zetten namelijk. Meestal rijden we dit soort plekken nooit met de motor aan. Maar Han was nog maar net weg en ik had het snot al in de ogen :D lekker bezig Han!

We rollen rustig over de eerste relatief makkelijke rockgardens en terwijl we dat doen komen we overal leuke dingen tegen. Rollers, pumptrack, kombochten ga zo maar door. Gelukkig zijn de steentjes in de rockgardens niet allemaal kaarsrecht in een lijn gelegd. Je kan meerdere opties kiezen en qua moeilijkheidsgraad wat bij je past.

Wallride en een heerlijke drop

Het bikepark kent een mooi wallride, geen echte afsprong mogelijkheid helaas (je moet toch wat te zeuren hebben) maar verder rolt hij lekker. Leuk voor de oefening en zeker voor de jeugd. We knallen door, door het bos. Het bike park ligt in een mooie omgeving en zoals Han mij vertelde is er nog genoeg ruimte om uit te breiden!

Na een tal van bochten wat we qua trail meer een “gewone” moderne trail zouden kunnen noemen komen we nog een heerlijke drop tegen. Een beetje trail-addicts kan dit wel… A oké dan moeten we maar ;) heerlijke drop dit. Die doen we gelijk nog een keertje!

Northshore en internationaal wedstrijd niveau

We hebben inmiddels 3 kilometer achter de kiezen middels een lus waarbij we nagenoeg alles hebben gedaan. Dit was leuk, heel leuk! Onderweg zag ik al wat Northshore stukken liggen waar we nog even kijken. Han legt uit dat dit perfect is om bij de jeugd de benodigde skills verder uit te breiden.

Alles hier is er op gericht om de techniek op de NL trails verbeteren en het rijden van XC wedstrijden te rijden, maar dan op internationaal niveau. Moderne XC wedstrijden van anno nu zijn namelijk niet meer alleen modder paden met de vraag wie de sterkste benen heeft, nee tegenwoordig moet je serieus goed kunnen fietsen wil je kans maken. De focus is gericht op het beheersen van een goede techniek, omdat dat betekend dat het minder energie kost, het veiliger is en vooral een hogere FunFactor! Last but not least: Het algehele motto is “Alles mag niks moet” lekker rijden vanuit je eigen comfort zone en dat verder uitbreiden!

Overall oordeel bike park Apeldoorn

Je kan zien dat dit park met een specifieke gedachte is aangelegd. Het verbeteren van “de mountainbiker”. Dat is naar mijn opinie ook gelukt ook, er ligt voor elk niveau wel een uitdaging waar je lekker op kan oefenen. Daarbij is het een route waarbij je zowel conditie als techniek naar een hoger niveau kan brengen. Als laatste nood: We klagen nog wel eens dat er zo weinig wortels zijn in die nieuwe “moderne” routes. Hier hebben ze gewoon een tiental kluiten gekocht om een wortel tapijt te kunnen bouwen, goud!

We zijn erg benieuwd wat er allemaal nog bij gaat komen!


North Shore in bike park Spaarnwoude

Bike Park Spaarnwoude

Hèt bikepark van Nederland bikepark Spaarnwoude.

We hadden al heel veel gehoord over bikepark Spaarnwoude maar waren er nog nooit geweest. Onze verwachtingen zijn dan ook hoog! Wanneer we vanaf de parkeerplaats voor de skihall parkeren zien we in de verte al wat big boy (of girl natuurlijk) speelgoed. Grote drops doemen uit het bos met landingen 2 a 3 meter verder.


Bike Park Spaarnwoude heeft een klim trail die midden door het bikepark heen loopt. Voordeel is dat je direct ziet wat er allemaal te vinden is. Overall staan bordjes met Route naar start met – Look Left!!! – Dat links kijken is inderdaad essentieel omdat er meerdere kruisingen zijn waar men potentieel hard voorbij kan komen.

Het doet wat “slecht onderhouden” aan. We zien een dubbel met rotte planken erin. Ook op de start valt het start plateau wat uit elkaar.

We starten met de Red banana trail. Gelijk inrollen op een hoop niet netjes neergelegde grote stenen (waar we van houden) om onze weg naar beneden te maken. Helaas heeft een omgewaaide boom de trail voor een deel geblokkeerd waardoor de flow niet gevonden kan worden. Beneden kom je in een overwoekerd stuk aan, wat wij jammer vinden want dit is de meest “enduro” trail die er ligt.


Red banana trail van bike park Spaarnwoude


Is bike Park Spaarnwoude dan een bike park waar je langs op moet rijden?

Nee zeker niet! Het is misschien wel het “meest echte”  bikepark wat we in Nederland hebben. 1 Flowtrail met wat sprongen Groen. Dan een rode en 2 zwarte en die zwarte zijn ook echt dubbel diamond zwart. Grote sprongen en grote drop off, geen route voor de beginnende Dowhiller. Tussen door zijn er genoeg chicken opties zodat je de sprongen die wel klein en overzichtelijk zijn kan pakken. De afdalingen zijn relatief kort omdat ze redelijk recht naar beneden lopen. Er ligt een mooie northshore in een van de tracks met nog wat gave features. De rockgarden is een echte, hij ligt er echt bij zoals je die in de Alpen ook kan tegenkomen. Vaak zie je bij aangelegde Bike Parks dat de rotsblokken in een keurige lijn worden neergelegd, jammer want zo kom je het natuurlijk nooit tegen. De rockgarden van bikepark Spaarnwoude is de moeite waard!


Overal kunnen we zeggen dat dit een Downhill park is. Voor de beginner ligt er 1 lijn en voor de liefhebber van grote sprongen en drops liggen er meerdere. Iets vergelijkbaars is niet in de regio te vinden wat het tot een unieke plek maakt. Wij zelf liefhebbers van trail rijden tot en met Enduro level vinden Spaarnwoude minder bij ons passen. Dat maakt het dus geen slecht park!! Als je weet wat je kan verwachten en dat is ook wat je zoekt dan is dit bike park echt de moeite waard om eens heen te gaan.



Wall Ride van bike park Holten

Bike Park Holten

Het bike park van Salland Twente in Holten

Het bike park Holten in de regio Salland Twente is een bijzondere plek. Op een relatief klein stukje grond is ontzettend veel gerealiseerd.

 

We komen vandaag wat vroeg aan en het wachten is nog tot de  poort open gaat. Even glurend door het hek zien we in een oog opslag al meerdere rockgardens, een pumptrack, dirtjumps en een gigantische North Shore stellage. Dit belooft wat! We worden heel vriendelijk opgevangen door een van de stichters van het park en na een bak koffie is het tijd om te verkennen.

 

In bikepark Holten is alles keurig met niveau’s aangeduid zodat je niet zomaar op een trail, rock garden of North shore terecht komt die boven je niveau ligt of bedacht had om te doen. Op advies rijden we eerst de blauwe route langs de randen van het park, zo krijg je een goed beeld van wat er allemaal te vinden is.

 

 

Hier kan je wel even spelen!

Na de complete ronde wisten we eigenlijk niet waar te beginnen. Ongelofelijk wat veel. We starten dan maar in de kids garden, leuk voor als je met koters deze kant op komt en ook hier voor de kids genoeg ruimte om lekker grensverleggend bezig te zijn. De eerste stappen naar de wereld top kunnen hier gezet worden hoor 😉

 

We gaan door met de verschillende rockgardens die zijn aangelegd. Niet keurig netjes op een rijtje, nee meer zoals je ze in het echt tegenkomt! We rollen wat heen en weer, ze hebben hier flink wat zand gestort maar het worden natuurlijk geen echte heuvels… Ondanks dat hoef je je echt niet te vervelen. Overal waar je kijkt ligt wel iets om je tanden in te bijten en niks is “te makkelijk” of “ te netjes”.

 

 

De North shore van Holten

Dit gigantische houten bouwwerk, loopt een aardig eind door en kent meerdere hoogtes en moeilijkheid niveau’s. We beginnen laag en rollen onze weg over de houten planken. De bochten zijn lekker uitdagend. Eenmaal uit de eerste sectie loopen we via wat rockgardens weer terug naar het begin om de hogere lijnen te proberen.

 

Er ligt een wokkel wat alleen al in aanzicht leuk is om te doen en 2 “steile” rollers waarvan er 1 uitkomt op een sprongetje en 1 op een grote wallride. Vandaag is gelukkig alles droog dus prima te doen!

 

 

De dropzone in Holten

Wat ik zelf altijd vind met drops dat het te hoog of te laag is. Zo kan je nooit echt lekker progressief opbouwen. De lage zijn vaak rollers waar je de techniek kan oefenen en de hoge zijn dan vaak breek je nek of je kan het niveau. Hier in het bikepark holten denken ze daar net zo over, ze hebben er namelijk maar liefst 4 aangelegd! Dat is echt een toegevoegde waarde voor je ontwikkeling aangezien drops toch echt bij het Enduro en Downhill rijden horen.

 

 

Dirtjump en pumptrack

Verder heeft bike park Holten nog een dirtjump zone en een pumptrack. Altijd leuk voor je techniek zo’n dirtjump parkje. In Holten ligt hij dubbel en ook hier hebben ze niet bespaard op de hoeveelheid! Mooi hoor dit allemaal.

Het dirtjump park laten we even voor wat het is, dat laten we aan de mensen over die daar goed in zijn 😉

 

 

Overall beeld van Holten

Overall is Bike Park holten een mountainbike gebied waar je voor om rijdt. Zeker voor Nederlandse begrippen is dit hyper modern te noemen waar nagenoeg elke niveau rijder zich tenminste een uur kan uitdagen (of langer…).

 

 

 

Bike Park Holten de video:

 

 



Davos2 Enduro wedstrijd

Mondraker Enduro Team race - Davos

Davos Enduro race

Ergens vorig jaar november was de inschrijving al een feit. Bram heeft in 2019 meegedaan aan de Enduro Team wedstrijd in Davos (Zwitserland) en was, ondanks het baggerweer van toen, zo enthousiast dat hij 2020 zeker weer mee wilde doen. En dit keer als driemans-team! Nieuw dit jaar is de ‘Fun Team’ categorie; hier start je niet als duo’s, maar als team van 3 tot maximaal 6 man. De inschrijving van Team Trail-Addicts is een feit. Al máánden van tevoren!

Het was lang spannend of het allemaal wel door kon gaan maar gelukkig komt het verlossende woord begin augustus. De Mondraker Enduro Team race in Davos gaat door! De afgelopen maanden hebben we wel enkele uitstapjes gemaakt naar trails nét over de grens, maar we zijn nu maar wat blij om weer naar de Alpen te mogen!






Voorbereiding

De race wordt gehouden op 3, 4 en 5 september, drie dagen volle bak knallen dus een goede voorbereiding is belangrijk. Zwitserland is duur, zoveel mogelijk zelf meenemen is dus aan te raden. Wij nemen vooral bier en vlees mee… Een betere voorbereiding kan volgens ons niet. :-) oh en onze Specialized Levo SL’s mogen deze keer niet mee dus de Stumpjumper moet ook even wat liefde hebben. Want we zijn bijna alleen nog maar op de E-MTB te vinden.
Dat is overigens qua conditie niet echt een probleem: de meeste hoogtemeters omhoog pak je in Zwitserland met de lift en ‘bergbahnen’. Maar zorg wel dat je bovenbenen en onderarmen getraind zijn om wedstrijdstages van bijna 20 minuten te rijden.

We vertrekken woensdag 2 september om iets voor 06.00u in de ochtend richting Zwitserland. En jaja zowel Bram als Nico zijn op tijd. Zo laden we rond zonsopkomst de camper in. Zo'n bus zit dan toch al weer gauw vol, maar het past. We are on our way!

Davos

Na een aantal uurtjes op de weg komen we aan in Davos op de geïmproviseerde camping, oftewel: het parkeerterrein onder de Jakobshorn lift midden in het dorp. Helaas slaagt het plan niet om nog net de laatste lift van de dag naar boven te pakken. Dan maar rustig het kampement opzetten en een biertje pakken! Morgen kunnen we tot 12.30u starten voor wedstrijdstage 1, dus dan gebruiken we de ochtend om even in te rijden.

Davos 2 Enduro Wedstrijd (voor alle foto's check Alpafoto.com)

Dag 1

Natuurlijk zijn er wat specifieke Corona-maatregelen waar we dit jaar rekenen mee moeten houden. Zo is een mondkapje in de liften verplicht en is de dagelijkse rijdersbriefing niet gezellig samen in de skihut, maar digitaal via de website en met kaarten op de Komoot app. Dit werkt supergoed! Zo zijn we vast ingelezen dat er vandaag 3 stages op het programma staan.
Vorig jaar begon de race met een proloog. Op basis van de tijd die je als team daar neerzet werd de startvolgorde van de eerste echte wedstrijdstage bepaald. Dit jaar geen proloog, maar in willekeurige volgorde starten.

Zoals gister al besloten rijden we in de ochtend vóór de eerste stage eerst even een trailtje om weer te wennen aan de hoogte, snelheid en steilheid. Samen met de Dutch Mega Bastards, er zijn meer laaglanders :-) We pakken rond 10.00u de lift omhoog voor een lekkere flowy trail naar beneden. Vrijwel direct na het induiken in een stenige singletrail rijdt Bram gelijk lek. Komt goed uit, dan hebben we dat gehad en kunnen we de eerste stage in! Wel hopen dat die salami in de band het de rest van de dagen houdt…

De start van Stage 1 is na een lange traverse vanuit de Parsenn lift. Het is wat koud als we staan te wachten om te starten, maar gelukkig zonnig en droog. Vorig jaar stonden we 3 dagen in de sneeuw en regen en reden we ridgeline-trails zonder maar íets van het uitzicht te zien. Het jasje kan direct uit als we de eerste stage induiken. Met zń drieën dus: box, box, box en gááán. Direct om de hoek ligt al een fotograaf. En later schieten in onze ooghoeken nog wat Alpenkoeien met bellen voorbij. Maar we gaan hard! Hadden we al gezegd dat het rotsig is? Na een stuiterende eerste stage klokken we 6 minuut 25. De timing start als het eerste teamlid de start passeert en stopt zodra het laatste (derde) teamlid de finish passeert. Volgens ons ging het rap, maar dat enthousiasme is iets minder groot als we horen dat de snelsten hier bijna 1,5 minuut sneller hebben gereden! Hoe en waar dan?! Tja, toch is het niet vreemd. Dit zijn EWS rijders: Gusti Wildhaber en Tim Bratschi.

https://youtu.be/5B3o5wqloJE

De volgende twee stages van vandaag worden helaas geannuleerd. We horen dat een vrijwilliger langs de track is overleden, waarschijnlijk door hartfalen. De organisatie besluit om de wedstrijd de komende twee dagen wel door te laten gaan, maar natuurlijk wel ietwat in mineur.

Omdat we er toch zijn rijden we zelf nog twee andere trails, die Bram kent van vorig jaar. Als we daar aankomen zien we al de linten hangen: dit wordt dus ook een stage één van de komende dagen. Op de Äbirügg trail maken we wat toffe uitzicht- en actiefoto’s. Wat een mooi gebied! Daarna volgt deze trail door het bos vol wortel-bezaaide singletracks. Dit is genieten. En we mogen dus nog een keer! De organisatie is iets minder strikt en serieus dan andere enduro-organisatoren. Een trail voorverkennen mag dus gewoon. Hier zien we EWS-rijder Gusti ook opnieuw om wat voorkennis op te doen.

Rik merkt wat gerammel en draait af naar de bikeshop: niet onverstandig want zijn wiellagers zijn volledig aan gort. Gelukkig gebeuren onze pechgevallen alleen buiten de wedstrijdstages om.

Bram en Nico rijden nog een laatste trail: Sertig. Bram heeft deze onthouden als een trail met veel flow én ook nog eens heerlijk lang: meer dan een kwartier afdalen. Die herinnering klopt alleen niet helemaal… Flow blijkt beperkt tot enkele segmenten. Het begin is vooral harken door enorme steenvelden, die bovendien vrij vlak zijn waardoor je er echt doorheen moet trappen en zwoegen.

De BBQ kan dus direct aan als we terug op de finisharea (tevens onze camping) zijn. Met een koud biertje lezen we de briefing van de volgende dag.






Dag 2

De uitslag van gisteren bepaalt de starttijd van vandaag. We hebben wat tijd voordat wij aan de beurt zijn en socializen met andere de ‘camping-bewoners’. De sfeer hier is fantastisch: iedereen heeft wel een BBQ, vuurkorfje, muziekje en bier bij zich. Geen gestresste wedstrijdsfeer, maar een sfeer zoals past bij de perfecte mountainbike-trip.

We pakken opnieuw de Parsenn kabeltrein omhoog, nu naar het hoogste station: bij de Weissfluhjoch op 2.665 meter hoogte. En hier begint de rampspoed voor ons. We rijden verkeerd bovenaan bij de lift. We zien linten van de wedstrijd dus blijven eindeloos doorrijden. Maar helaas zijn dit linten voor morgen en hebben we zelf écht niet goed gekeken en niet goed de briefing erbij gepakt. Stom. Nu moeten we 500 hoogtemeters terug omhoog klimmen. Met fullface helm op en op een hoogte van meer dan 2.000 meter. Fietsen wordt dus al snel voetje-voor-voetje wandelen en het zweet gutst onder de rugprotector door. Eindelijk terug boven aangekomen weten we onze weg naar de start van de eerste stage van vandaag te vinden (Stage 4 dus). Hier zien we nog net de fotograaf z’n biezen pakken. Helaas, de tijdswaarneming is al weg.

Bram rijdt alvast door naar beneden op de stage en komt onderaan de vrijwilligers van de organisatie tegen. Mooi! Nog op tijd voor Stage 5. Maar helaas zitten Rik en Nico niet in het wiel, en heeft Rik een kapotte derailleurkabel. En daarna een lekke band. En vervolgens een spaakbreuk. Stage 5 halen we dus ook niet. Balen, maar het is niet anders. Oriënteren en keuzes maken in de bergen wordt nu wel een dingetje. Stage 6 is namelijk aan de andere kant van de vallei een berg op, wellicht komen we daar ook te laat?! Een vrijwilliger raadt ons aan om rustig aan te doen en aan deze kant te blijven. We pakken een dure berglunch met 3 kindermenuutjes en rijden dan Stage 7 - de laatste (en voor ons enige) stage van vandaag.

Omdat we nu opeens voorop liggen in het wedstrijdschema starten we tussen de snelle mannen. Er werd in de briefing gesproken over een tricky section in the white rocks, maar we staan al stil voordat we daar zijn. Rik? Ja, weer Rik met een lekke band. Het is gewoon niet zijn dag. De stage is trouwens ontzettend vet en lang. Van een start bovenop de berg, naar steile rockgardens en wortelpacks in het bos. Rik rijdt hier nogmaals lek (wat doet die man toch?!) en we gooien hem het laatste binnenbandje toe om zelf de rest van de trail toch even in het ritme te komen. Voor een leuke tijd in het klassement doen we al niet meer mee.

https://youtu.be/q6IME_ohbj4

Alles is vergeven en vergeten als we ‘s avonds weer voor het campertje zitten en proostend uitkijken naar de volgende dag.






Dag 3

Opnieuw warmen we op in het ochtendzonnetje. De septembernachten zijn toch vrij koud in de daktent, en het dorp Davos ligt al op 1.500 meter hoogte. Van de vier stages van vandaag hebben we er al twee min of meer per ongeluk voor verkend.

Het Dutch Mega Bastards team heeft blijkbaar ook wat pech gehad en tijd verspeeld in de stages. Derk’s achterband is meer salami dan originele buitenband geworden. We zitten in dezelfde startgroep en besluiten de hele dag samen te rijden. In plaats van ons 3-koppige Trail-Addicts team starten we iedere stage vandaag als groep van 7 man; samen met de 4 Bastards. En dat mag gerust van de organisatie.

Stage 8 is de lange-hark-stage van de voorverkenning. We klokken hier 17 minuten volle bak afdalen. Man! Dit wordt een zware dag. Maar de stages die we gisteren gemist hebben blijken ook heel heftig te zijn met veel natte wortels en steile hellingen. Wij hebben dus misschien nog wel wat meer energie over.

https://youtu.be/KH5qe4dAHfs

Stage 9 is een flauwe stage: eerst steil klimmen (in totaal klim je over 3 dagen ongeveer 1.500 meter op eigen kracht), en vervolgens een highspeed afdaling met verraderlijke greppels.

https://youtu.be/GrTE1CeCB_M

Stage 10 is de Äbirügg trail van de voorverkenning. We duiken er weer met 7 man in, en delen volle bak high fives en boxen uit na een dikke endurostage. Davos heeft echt topklasse trails en er ligt genoeg om je dagen, misschien zelfs weken te vermaken. Het rijden in een team geeft een veel relaxtere vibe dan een individuele endurowedstrijd. In het wiel van je maten rijden is toch hetgeen wat je altijd doet, alleen rij je nu door de wedstrijdspanning tóch nog iets meer op het randje en push je net iets meer.

https://youtu.be/2Hcy7dcay34

Stage 11: we nemen je gelijk mee naar de finish daarvan. Daar is voor 5 Zwitserse Frank biertje te koop in een geïmproviseerd kraampje, halverwege de berg. Geniaal! Het is hier een groot circus vol stoked rijders die mega-enthousiast zijn van 3 dagen shredden! Maar voor we bij die stagefinish zijn rijden we een flink lange route (ja, waar we gisteren verkeerd reden) naar beneden en weer naar boven. Naar een plek met fenomenaal mooi uitzicht. Hier start je op een soort ridgeline, ga je de hoek om en vervolgens zien we de teams voor ons opnieuw een lange ridge rijden. Hoe vet! Wij schieten er joelend met 7 man in. Dit is echt de mooiste afdaling van alle die we hebben gereden. Uiteraard veel stenen, schitterende uitzichten (zie ik later op de GoPro footage), heerlijke losse dirt en wat jump-opties en verschillende lijnkeuzes. Uiteraard is alles - zoals alle trails - helemaal natuurlijk. Deze stage is ook weer 12 minuten knallen en in de laatste bochten is het mogelijk om nog even je teammaat (of rivaal) binnendoor af te steken. Dit is enduro!

https://youtu.be/s9q3w5gXfGs

Zijn we er volgend jaar weer bij? Jazeker! Het is een fantastisch event. Weliswaar is Zwitserland duur, maar de organisatie heeft alles top geregeld, zelfs ondanks wat Corona-aanpassingen.

https://www.youtube.com/watch?v=N59W-P5n9fk

Wall ride indoor Almere

Bike Park Indoor MTB

Het indoor bike park van Almere

Het indoor Bike Park van Almere met de naam “indoor MTB” is een, zoals de naam doet vermoeden, indoor bike park. Het bike park is gebouwd in een grote kas waardoor je het gevoel hebt dat je gewoon buiten bent maar het voordeel dat de trails altijd goed zijn en je ook in de winter 's avonds lekker kunt rijden aangezien het verlicht is.






Als je binnen komt lopen is het direct duidelijk, hier hebben ze elke vierkante centimeter gebruikt. Is het niet gevuld met trail dan is er wel iets anders leuks mee gedaan. Waterval, water, overal planten, boompjes en kruiden. Zie het als een indoor tropisch zwembad. Indoor tropisch mtb park dus, zeg maar….

Wat mag je verwachten van dit indoor MTB (tropisch) park

Naast de leuk uitziende horeca voorziening zijn er natuurlijk de trails. Ze hebben het zo opgebouwd dat er verschillende niveau’s beschikbaar zijn duidelijk, met kleuren gemarkeerd. Blauw is het makkelijkst, Rood en dan natuurlijk Zwart. De eigenaren geven direct al aan dat Zwart natuurlijk niet Zwart is zoals je dat in de Alpen mee maakt, maar het geeft wel goed aan wat je moet kunnen.

Op de blauwe trails rol je met veel kleine heuvels en leuke kombochten door de kas. Deze trail is bij uitstek geschikt voor jonge kinderen. Ze leren nu al allerlei technieken welke belangrijk zijn voor het echte werk. Indoor MTB geeft hierin ook clinics, je kan er van alles organiseren en ook fietsverhuur behoord tot de opties.

Wil je de blauwe trails wat “up spicen” dan pak je links en rechts de rode opties mee. Rood betekent wat rollers, wortels en kiezelpaden. Ook behoort de northshore tot de rode opties. Door alle opties waren we eigenlijk na 1 ronde al verdwaald! Je kan hier allerlei combinaties maken waardoor een ronde nooit hetzelfde is. Onze glimlach groeit eigenlijk al direct vanaf het begin. Hoe het er uitziet, gecombineerd met alle opties maakt het echt tot een top locatie.

Het indoor MTB park biedt drops, wall rides en meer

Wij kiezen in onze lijn telkens voor de Rode en Zwarte opties. De Zwarte hebben ten opzichte van Rood extra drops en sprongen. De drops zijn niet mega hoog, gewoon erg leuk! Door de combinatie van bochten, wallride, drops, sprongen en de omgeving fiets je zonder dat je het in de gaten hebt zo een uur weg! En dat is nog een goeie work-out ook, na een uur ben je kapot!

Er liggen mooie plannen om het nu al uitgebreide en leuke indoor Bike Park verder uit te breiden. Ons oordeel is dat dit een park is waar je voor om rijdt! Ben je in de regio dan is dit een geweldige spot om eens te komen kijken. Heb je kinderen? Dan kunnen zij lekker rondjes fietsen, terwijl jij jezelf kan uitdagen op specifieke features. Perfecte combinatie!







Op pad met Legenduro in de Franse Alpen

Auris-en-Oisans in de Franse Alpen

Vlaamse gastvrijheid is ongekend. Om kwart voor twee 's nachts arriveren we in Auris-en-Oisans, een dorpje halverwege de Alpe d'Huez. Pak de afslag vanaf bocht 16 en volg een fantastische smalle weg langs de klif van het bergmassief! Frédéric (Legenduro) komt ons tegemoet op het centrale parkeerpleintje van het dorp. Hij was bang om ons telefoontje te missen midden in de nacht en staat dus direct paraat wanneer we hem bellen. De huizen zijn strak op elkaar gebouwd op de schaarse vlakke plekken, dus we lopen de laatste 200 meter naar de accommodatie. Morgen gaat de wekker vroeg voor bike-dag 1!

 

 

Voor één weekend biken zijn we afgereisd van Nederland naar de Franse Alpen. Twee dagen reizen (1 heen, 1 terug) voor een weekend (anderhalve dag biken) lijkt buitenproportioneel, maar alleen al het uitzicht de volgende ochtend is het waard! Om ons heen de toppen van Pic Blanc, Parc National des Ecrins en La Meije. Het gebied bestaat uit 6 valleien, en heeft dus genoeg bikemogelijkheden.

Hit the trails!

Wij, Trail-Addicts Rik en Bram, en bikevriend Gert beginnen met een korte auto-shuttle naar Auris station 5 kilometer verderop. We zijn nog niet helemaal fit na een lange reis, dus de eerste meters shuttelen is zalig. Daarnaast hebben we bij Legenduro aangegeven dat we zoveel mogelijk verticale meters willen pakken in zo'n kortmogelijke tijd. We schuwen de uplifts dus niet en gids Frédéric weet de liften fantastisch aan elkaar te linken.

Vanaf Auris is het mogelijk een lift te pakken, maar wij peddelen een kleine 250 hoogtemeters omhoog om (na een versgemaaide Alpenweide) uit te komen bij een flowy trail langs de bergrivier. In een treintje rijden we om grote rotsblokken en over wortels parallel aan de rivier naar beneden. Niet steil, dus een fijne opwarmer. En al na een paar meter merk je dat iedereen al zijn eigen lijn zoekt op de trail. Gebruik je de rotsen om over obstakels te hoppen, of steek je kaarsrecht rechtdoor?

Op zoek naar flow in de Alpen?

Een oud gondelliftje brengt ons daarna naar het bergdorp Alpe d'Huez. Exact op de plek waar de Tour de France etappe finisht rijden wij door, naar het begin van de lift. We warmen op in het Alpe d'Huez bikepark. De eerste kombochten zijn sketchy en ik verlies mijn voorwiel in de stoffige bocht. De landing *plof* is wel zacht; het heeft al zeker anderhalve maand niet meer geregend.

Vandaag mogen we kiezen: een trail met veel wortels of switchbacks? We geven te kennen dat de switchbacks niet echt onze specialiteit zijn (waar moet je deze immers oefenen in de lage landen?), dus kom maar op met die wortels! Na een lunch bij de zendmast vervolgen we onze weg. Hey! Eén, twee, drie, vier ... dat zijn redelijk wat switchbacks achter elkaar. Frédéric grijnst: de switchback trail is toch té mooi om links te laten liggen. En, verrek, we worden er nog handiger in ook. We dalen snel en komen door het bos uit in Allemont. De finishplek van de Megavalanche, die dit weekend ook verreden wordt. Samen met deelnemers met startnummer stappen we (met een Magnum als herstelhap) in de shuttlebus die ons gratis omhoog brengt naar Oz. We zullen ook eens die Megavalanche qualifier track gaan verkennen. Frédéric (die in 2014 deelnam aan de modderigste Megavalanche editie ooit) geeft aan dat het eígenlijk een flowy track is, maar dat je de lijn wel moet leren zien - anders is het hangen en wurgen om beneden te komen. We laveren tussen de rotsen door en een verdwaalde Engelsman geeft ons tips om een bepaalde sectie snel te kunnen nemen, zelf is 'ie er flink gecrashed.

Een geweldige dag met bijna 4.000 verticale meters! De laatste verbindingstrail naar huis loopt via de Sarenne. Sommige stukken zijn aangeduid als EN (enduro) track, en andere als XC track. Maar ook op die XC tracks kun je flink wat technische passages verwachten! Dit is geen hardtail terrein.

 

Bikefriendly 'catered chalet'

In de ruime chalet wassen we de stof van ons af, checken we de krassen van de dennenbomen op onze scheenbenen en zien we de eeltplekken in onze handpalmen langzaamaan groeien. Na het eerste biertje en een verfrissende douche staat een geweldig driegangenmenu vol groentes uit eigen tuin op ons te wachten. Anne, de vrouw van Frédéric is een geweldige kokkin (oh, en biken kan ze ook!). Vanuit Les Goûts et Couleurs werken ze samen aan het concept 'catered chalet'. Je huurt een chalet-accommodatie (dus geen krappe hotelkamer) inclusief de service van ontbijt en diner. Op dit moment in La Balme, maar dat kan op verzoek ook op een andere locatie als je bijvoorbeeld tijdens wintersport graag dichter aan de piste zit. Deze avond eten ze gezellig met ons mee, en worden we stiekem wat jaloers op hun keuze om zich hier in de Alpen te vestigen.

Na de bikewash schuiven we nog even aan bij het huis van Anne en Frédéric, een paar stappen vanaf het chalet. In de schemering zien we aan de overzijde van de vallei Les Deux Alpes liggen, onze locatie van morgen. We proosten er alvast op met een glas Genepi.

Mountain of Hell

Half negen, zondagochtend. Ontbijt en in de auto! Crankworx is bezig, dus kijken naar de slopestyle kan, maar liever halen we zelf zoveel mogelijk uit deze dag! Even opwarmen op een bikepark-track. Hmm, iets teveel remputten. "Geen probleem", zegt Frédéric. We skippen het laatste stuk en duiken een overwoekerde oude trail op. Daar heb je een gids voor! Waanzinnig hoe hard je je bike durft te laten lopen over de losse rotsen. Eén dag biken in de Alpen levert je dus al direct meer skills op!

Enduro mountainbike in de franse alpen

Frédéric legt uit dat dit gebied compleet verschillend is van Alpe d'Huez, waar we gisteren zijn geweest. Hier zitten we echt in een bikepark met aangelegde tracks vol kombochten en jumps, terwijl Alpe d'Huez hoofdzakelijk natuurlijke trails heeft van het kaliber ingereden wandelpaden. Die rijden wij het liefst, dus we verlaten de bikepark-tracks. Onze gids kent óók in Les Deux Alpes 'natuurlijke' trails. Zo raast de track van Mountain of Hell - die maar één keer per jaar wordt bereden - nu onder onze noppenbanden. En hij ligt perfect! Toch stappen we een keer af. Steile rockgardens met opgewaaid zand zijn te lastig om te rijden. Daarna is het weer full throttle achter Fré aan.
Op een plek waar we even inhouden voor een foto, komt hij terug. Bang dat we van de off-camber trail af geglipt zijn? Misschien. Maar gewapend met camera én medic kit is geen overbodigheid. De rotsen zijn scherp; hier wil je niet vallen.

Hierna rijden we echt over een maagdelijke trail. Het is hoofdzakelijk een wandelpad, maar ook wandelaars komen we niet tegen. In wat krappe 'chutes' moeten we echt wat afstand van elkaar nemen om de stofwolk neer te laten dalen. Frédéric is blij dat deze ene lift aan deze kant (van Mont de Lans) van Les Deux Alpes nog draait. Met zoveel liften is het nog steeds mogelijk rustige en natuurlijke trails te vinden, en zit je niet gelimiteerd aan het bikepark.

Met geweldige bike-ervaringen en een nog een bordje lasagne om de volgende 1.000 kilometer op te kunnen teren, rijden we moe en voldaan terug naar Nederland. Het is het waard!