Magura MT7 Remhendel

De beste mountainbike rem

Dit zijn de beste mountainbike remmen! vind ik ;)…

Over de discussie wat nou de beste mountainbike remmen zijn moet er eerst worden bepaald wat je er precies mee wilt doen. Ja remmen natuurlijk! Dat mountainbiken meerdere soorten categorien kent hoeven we niet meer uit te leggen denk ik. Dat je op een XC wedstrijd fiets kiest voor lichtere remmen dan wanneer je Loïc Bruni in het wiel wilt blijven op de downhill is logisch. Waarom denk ik dan toch DE beste mountainbike rem te hebben gevonden? Uitgaande van een do-it-all fiets waarmee je in Nederland veel mountainbiked, je de Ardennen mee in trekt EN dat week je Alpen mee wilt doen valt de lichte XC rem vrijwel direct af. De 4piston remmen zijn in Nederland overkill, klopt, maar in de Alpen voor dat weekje mountainbike hebben de xc varianten direct veel te weing remkracht.

Er komt nog een argument bij, namelijk wij Amateurs remmen veel meer dan de profs! Lange ritten naar beneden met slepende remmen vraagt heel veel van je mtb remmen, welke kunnen dat nou echt goed handelen?

Nee nog steeds niet klaar, ik heb namelijk nog 1 argument en deze kan confronterend zijn…. De gemiddelde amateur mountainbiker is gemiddeld ook iets zwaarder. Nee nee niet door het buikvet natuurlijk! Nee door die zware mountainbike tassen welke we mee nemen op een dag alpen ritjes 😉

De optel som maakt dat je een relatief zwaarder persoon hebt die relatief veel meer remt. En remmen die stoppen met remmen zullen je vakantie weekend of weekje echt vergallen! Weg plezier.

Magura MT7 remklauw

Conclusie monteer remmen uit de categorie Downhill wat automatisch betekend 4 piston remmen met grote schijven (tenminste voor).

Uit een eerdere poll kwam de volgende line-up met “meest favorite remmen”:

  • Shimano XT (22%, 124 Votes)
  • Hope Teach 3 E4 (9%, 48 Votes)
  • Shimano XTR (9%, 48 Votes)
  • Magura MT7 PRO (8%, 46 Votes)
  • Sram CODE RSC (6%, 31 Votes)
  • Shimano Saint (5%, 28 Votes)
  • Hope Tech 3 V4 (4%, 24 Votes)
  • Magura MT5 (4%, 24 Votes)
  • Hope Tech 3 X2 (3%, 17 Votes)
  • Shimano SLX (3%, 17 Votes)

2-piston remmen naar 4-piston remmen

De line-up is inmiddels iets achterhaald omdat er in deze line op 2piston remmen zitten welke inmiddels ook als 4 piston zijn geleverd. In het vraagstuk wat dan de beste mountainbike remmen zijn gaan we er op basis van eerder genoemde argumenten uit dat we de 4 piston remmen bedoelen.

In de Top 10 vinden we maarliefst 4x Shimano remmen. Verschillende kwaliteiten met verschillende prijs klassen. De Shimano remmen zijn gewoon goed, relatief makkelijk te onderhouden en afhankelijk van je portemonnee kies je een uitvoering. Past het in je budget pak dan de Saints. Bullet proof remmen hard dikke prima! Maar zijn dit dan de beste mountainbike remmen (volgens mijzelf) NOPE. Alle shimano remmen doen het goed maar kennen wat mij betreft te veel het AAN/UIT principe, zonder al te veel keuze daar tussen in. Dit maakt dat je snel hapt en minder kan modereren.

Ja de Hope remmen! Dat moeten ze zijn dan. Top kwaliteit super mooi afgewerkt veel mooie fancy kleurtjes en dat kan je dan verder afmatchen met nog meer fancy Hope onderdelen in de zelfde kleuren. Vet hoor. Zijn de Hope remmen goed, ja hoor zeker. Zijn dit dan de beste mountainbike remmen? NOPE. Gevoelsmatig moet je als een idioot hard knijpen om dezelfde remkracht te behalen als bijvoorbeeld de Shimano serie. Argument 2: We zijn amateurs en remmen meer, betekend dus: Pijn aan je vingers en onderarmen 🙁

Sram Code remhendel

De Sram lijn! En dan specifiek de CODE.

Andere remmen vallen af, niet omdat ze slecht zijn maar omdat ze te kort komen volgens de gestelde argumenten. De Sram Code remmen leveren en voor wat betreft de remkracht gelijkwaardig aan de shimano’s maar dan met een veel betere moduleerbare remkracht. Tussen AAN/UIT zit een wereld van rem mogelijkheden waardoor je met meer souplesse naar beneden kan rollen. De beste remmen? Bijna! maar net niet. Het onderhoud kost ze de eerste plek….

Sram code remklauw

What’s left? De Magura MT7 of MT5

De Magura MT7 remmen voorzien een gelijkwaardig gebruik als de Shimano remmen met het moduleerbaar vermogen van de SRAM remmen maar dan met meer onderhoudsgemak waarbij er wat fancy technische voordeeltjes verwerkt zijn. Zelf heb ik de MT7 remmen nog niet kunnen betrappen op feading (remdruk die verdwijnt door oververhitting). De rem hendels blijven zeer gelijkwaardig functioneren hoelang de afdaling ook duurt. Het verschil tussen de MT5 en MT7 remmen zit hem in de hendel. De MT7 geeft meer on the go afstel mogelijkheden waarbij je de hendel wat preciezer naar jou hand geometrie kan afstellen. Ook het vervangen van de 4 losse rempadjes die er in gaan geschiet middels magneetjes. De remblokjes vallen automatisch op hun plekje, handig!

Heb ik ze allemaal gereden? Ja ik heb ervaring met de XT (oud 2 piston) Saint remmen, SRAM Guide (oud en nieuw) en SRAM Code, Hope Tech V4 en de Magura MT7. Ik ben een 85 kilo zware mountainbiker die veel remt 😉 Om te bepalen wat (volgens mijzelf) de beste remmen zijn komt door betrouwbaarheid van de remmen, minste feading, makkelijkste in onderhoud. En nee, dit is NIET gesponsord!

Gefeliciteerd Magura!

Magura Mt7 Remhendel

Preview video over een rondtocht door de wilde natuur van schotland. on wandering

On Wandering

A coast to coast cycling adventure through the rugged Scottish Highlands on Shimano’s XT Di2 with Matt Hunter and Thomas Vanderham.

On Wandering from Ride Shimano on Vimeo.


Rik na stage 1 tijdens de Epic Enduro in Frankrijk

Brons met een gouden randje






IMG_6613 De Shimano EPIC Enduro!! Tja... alweer een hele tijd geleden hebben we ons ingeschreven. Bijna 5000 meters klimmen en dus ook dalen. 9 Getimede stages allemaal over dikke trails en dat over bijna 100 kilometer verdeeld... Het moest een goede stok achter de deur zijn om deze winter niet helemaal in te kakken en pas vanaf het verschuiven van de klok weer aan de conditie te gaan werken om de winter vacht weer kwijt te raken. Nee.... deze winter zouden we fit worden om in April al te pieken!
IMG_6615

12 Uur afzakken naar het zuiden.

Het blijft lastig uit te leggen voor "niet bikers" dat je op vrijdagochtend in de auto stapt en ruim 1200 IMG_6601km wegtikt om vervolgens dat zelfde geintje maandagochtend weer te doen, alleen dan voor de weg terug. Ook nu gaan we dat niet proberen uit te leggen... Passie heeft nou eenmaal niet altijd een geldige reden nodig. Vrijdag dus, we rijden met in totaal 7 man richting het zuiden. In zuidfrankrijk hebben we een pittoresk huisje gehuurd, de IMG_6590centrale verwarming is een traditionele open haard. Fikkie stoken is natuurlijk altijd leuk! Gelukkig hebben ze niet helemaal stil gestaan, de koelkast en boiler draaien gewoon op elektra. Resultaat is koud bier en een warme douche en dat is precies wat we nodig hebben ;)

 

We zijn de reis alweer vergeten!

Op zaterdag ochtend vertrekken we met de hele groep naar daar waar het zondag allemaal gaat gebeuren. Om een beetje te wennen aan de omgeving rijden we alvast wat stages die we morgen ook tegen gaan komen. De keuze valt op stage 8 en 9, tegen de tijd dat je hier op zondag aankomt ben je zo uitgeput dat je in het voordeel bent als je deze al gereden hebt. Beide stages bevallen ons onwijs goed om er lekker in te komen. Technisch en afwisselend. Snelle stukken worden afgewisseld door steile rots secties waar zelfs de beste bikers hun tanden flink in moeten zetten. De klimmetjes van plus minus 500 tot 600 meter gaan vandaag nog makkelijk. Nu zijn we nog "fit" namelijk. Eenmaal op de fiets de berg op zeggen we nog tegen elkaar dat we de reis helemaal vergeten zijn, die telt al niet meer! De omgeving is werkelijk prachtig en het weer werkt ook lekker mee. Rustig aan beginnen we weer te wennen aan de ondergronden, we zoeken grip over de rotsen en we krijgen vertrouwen om harder te gaan. Helaas knalt Martijn, onze fitboy, met iets te veel zelf vertrouwen en net wat te weinig concentratie van zijn fiets af. Vol op een afgezaagd boompje. Resultaat: een paars en dik bovenbeen...... Ergens hebben we met z'n allen de hoop dat hij zondag kan starten maar helaas... Voor Martijn is het klaar. Vanaf dit moment is het Martijn de coach..:-(

De bikes uitpakken voor een test rideOverzicht tijdens stage 8 op de shimano epiek enduroIMG_6581

Op zaterdag doorloop je de keuring en krijg je je startnummer plus chip. VERGEET NIET JE DOKTERSVERKLARING als je geen licentie hebt. Die moesten wij nog even op de valreep regelen bij de huisarts. Geen verklaring is simpelweg niet meedoen. Verder word er op de keuring gekeken of je een backprotector hebt en je velgen, voorvork, frame worden voorzien van een sticker. Bij Robin vonden ze het handig om dit stickertje op de stanchions te plakken dat deel heb je toch niet nodig Robin :D :D :D

deelnemers wachten voor de inschrijving epic enduroIMG_6583

3:30 in de ochtend....

Na een veel te korte nacht staan we enigszins chagrijnig op, Daniel, Jelmer en Robin de toppertjes van ons samenzijn zitten nu al in de auto, zij starten een half uur eerder in de eerste wave. Wij mochten dus "uitslapen"... Snel eten, alle spullen pakken, broodjes smeren, Martijn in de auto helpen en plankgas richting Olargues om ons te vervoegen met alle andere vroege vogels aan de start! Denk nou niet dat je a la Enduro style gewoon te laat kan komen aan kakken omdat het waarschijnlijk toch wel iets zal uitlopen, want dan start je dus gewoon alleen :( in de verte zagen we alle lampjes zigzaggend de berg op klimmen... Snel er achteraan!

Downhill in het donker!

Na de eerste circa 600 meter geklommen te hebben is het nog steeds donker. We hebben allebei een lamp op het hoofd en op het stuur, voldoende licht dus! De al technische trails krijgen nog een extra dimensie in het donker. Van te voren vroegen we ons af of dit je nou zou afremmen of juist niet, het werd al snel duidelijk dat je juist sneller gaat. Objecten die je normaal wel eens als "te heftig" zou kunnen ervaren pak je nu gewoon mee. Je wordt niet afgeleid door andere factoren, gewoon gaan dus!! Ondanks onze ietwat late start kwamen we bij de klim na 45min andere deelnemers tegen. Toch fijn dat we de juiste afslag hebben gepakt... Eenmaal boven begint de eerste stage en konden we een 2tal fransen inhalen, lekker voor het zelf vertrouwen! Nico vond het overigens wel nodig om direct een OTB'tje toe te passen, minder voor het zelf vertrouwen...

doorkomst langs start na stage 1IMG_6604Epic Enduro RIK

Misschien zijn we deze winter dan toch ingekakt...

De kramp zit er na afdaling 1 al direct in, ook de enkel wil niet lekker mee werken na de dubbele flikflak in stage 1. Toch rustig maar weer doortrappen. De afdalingen maken al het klimwerk wel weer goed, houden we onszelf voor, en dat is ook zo. Het is bijzonder hoeveel soorten ondergrond je tegen kan komen, rotsen wortels, loom, alles komt voorbij. Ook de variatie is goed, steile en technische secties worden afgewisseld met snelle rechte stukken in de trails. Met wat tegenslagen weten we ons door de stages heen te slaan en na een paar super dikke afdalingen en lange klimmen moeten wij (Nico en Rik) toch opgeven. Slechte voorbereiding en wat kleine tegenslagen moeten we dan maar als officiële reden opgeven. Robin weet het na een hoop technische ellende (ketting en 3x lek) tot en met Zilver te halen wat al een hele prestatie is! Daniel en Jelmer knallen de hele race tot en met goud door!

IMG_6602

De tocht is zwaar, belachelijk lang maar het is goed georganiseerd en de stages zijn echt Episch. Volgend jaar weer, maar dan fitter en beter voorbereid en ook Martijn zal dan zeker zijn revanche gaan halen!

Ondanks dat we zelf niet hebben gehaald wat we wilden halen hebben we een top weekend gehad, zaterdags lekker trail rijden en zondag hebben we kunnen proeven aan een top evenement. We hebben dan slechts Brons gehaald, maar het weekend was GOUD!

See ya next year!

 

IMG_6611







Notificaties Blijf up to date. Max 1 bericht per dag ;) we spammen niet! No Yes