Niner Shooting Trail - Rheden

Dé video van de Niner Shooting Mountain trail in Rheden

In Nederland poppen de 2.0 routes als paddenstoelen op! Er zijn steeds minder lange en rechte saaie stukken verwerkt in de nieuwe mountainbike routes. Een zeer, zeer goed ontwikkeling wat ons betreft!

Zo ook de 2.0 rode lussen van de mountainbike route Rheden (posbank) deze 2.0 routes zijn gewoon goed, heel goed!

Tijd om eens te gaan spelen: E-MUD Trail: Niner Shooting Mountain Trail

 

 

Rijders: Nico en Hielke Bikes:

Specialized Levo SL

Film en Edit: Rik Harms

Camera: Iphone 😉 en DJI Mavic Mini

Muziek: Modder…

Was deze video serieus bedoelt? Oorspronkelijk wel dus!

 

 


Mountainbiken in de Redrock region van Luxemburg

Een bezoek aan ‘Little Utah’ in Luxemburg

De redrock region van Luxemburg

Luxemburg, het land van kastelen, moeselwijn en slechts 600.000 inwoners. Na Malta is het het kleinste land binnen de Europese Unie, maar door de lage bevolkingsdichtheid ligt er genoeg mooie natuur. Daar liggen vast goede mountainbikespots. Zo is Echternach en het Müllerthal (bekend van de Mill Man Trail) bekend bij veel XC-bikers.

Wij rijden door naar het uiterste zuiden van Luxemburg, aan de Franse grens. Op uitnodiging van Visit Luxembourg zijn we naar Dudelange gekomen. In dit gebied bezoeken we “Red Rock Region”. Dit klinkt veelbelovend. En even Googlen toont beelden van prachtige rode aarde, maar nog weinig mountainbikefoto’s.

 

Mountainbiketrails dankzij de mijnwerkers

Na een nacht in hotel Cottage Logis, ontmoeten we in de ochtend onze gids voor de komende dagen. Claude is boswachter en is actief als trailbuilder. Hij is al ruim 10 jaar geleden gestart met het designen van mountainbikeroutes in het Red Rock gebied.

Claude is duidelijk onder de indruk van onze enduro-bikes en zweert dat we ongetwijfeld de meest ervaren mountainbikers zijn die hij gaat rondleiden. Maar dat zal vast wat Luxemburgse bescheidenheid zijn. We merken dat Claude flink gas kan geven op zijn trailbike en zo old-skool als hij is gebruikt hij zijn dropperpost nauwelijks. Als je deze boswachter zijn zadel ziet laten zakken, weet je dat er pas écht een steile afdaling komt.

 

We rijden delen van de Haard-Red en Haard-Black routes. De rode ondergrond die we al op foto’s zagen is ijzerrijk. En veel van het hoogteverschil in deze regio komt dan ook door de mijnbouw: door het afgraven van heuvels. In het industriële tijdperk is hier veel ijzer en staal geproduceerd. In het Musée National des Mines de Fer museum leer je daar meer over. Maar ondanks dat het regent maken wij hier vandaag geen stop om op te drogen. Over water gesproken: een gouden tip van Claude; als je bidon leeg is, bezoek dan even een begraafplaats, daar vind je altijd een kraan met fris water.

Vandaag de dag is er geen enkele ijzerindustrie meer actief en her en der zie je wat vervallen machines, transportrails, fabrieken en een groot monument voor alle overleden mijnwerkers. De dorpjes en stadjes in de regio zijn overigens niet arm of verlaten. Een stadje als Belval staat vol verlaten industrie en nieuwe hippe gebouwen en restaurantjes. Bovendien werken veel Fransen, Duitsers en Belgen in dit gebied want de lonen in Luxemburg liggen een stukje hoger dan in hun thuisland.

 

Terug naar de MTB-trails. We rijden een leuke ronde met een paar mooie technische stukken, maar het hoogteverschil is niet meer dan 100 meter dus echte lange afdalingen zijn er niet. We sluiten de middag al vroeg af met de mededeling: “we are wet enough for today, tomorrow expect more funnier trails”. Gelukkig vinden we nog een toffe laatste trail, aangelegd door de eigenaar van bikeshop Edy Schütz, vol jumps, rollers en drops. Die pakken we direct nog eens.

De inmiddels rood-gekleurde fietsen van de regen en rode modder kunnen we met een handige bikewash vlakbij de trailstart schoonmaken. Voor deze bikewash heb je wel muntjes nodig die je weer bij de bikeshop kunt krijgen.

 

 

“Little Utah”

Na een avondje Leffe Blondjes stappen we s’morgens in de auto, om vervolgens letterlijk 5 minuten later weer uit te stappen. In Luxemburg doen ze blijkbaar alles met de auto, ondanks dat de trails die we vandaag rijden gemakkelijk op fietsafstand liggen.

 

Van bovenaf kijken we in een mijnafgraving van enkele tientallen meters diep. De aarde is hier nog roder dan gisteren en het is niet gek dat dit bekend staat als ‘Little Utah’. Dit ligt op steenworp afstand van het huis van onze gids en hij staat te popelen om ons alle verschillende lijnen en drops te laten zien. Dat enthousiasme werkt aanstekelijk en we duiken achter Claude aan in blinde drops en van (kleine) kliffen die er best Redbull Rampage-achtig uit zien.

 

Van bovenaf zagen we een hele rij tablejumps en gapjumps liggen, die voor motocrossers gemaakt lijken te zijn. Niets is minder waar: dit was een bikepark. Op Pinkbike vinden we foto’s uit 2009, waarop we zien dat dit een actief (weliswaar illegaal) bikepark was met hoge starttorens en drops. Van al dit houtwerk is niets meer terug te zien. Niet dat onze gids dit heeft afgebroken. Nee, hij vond het allemaal wel mooi. Hadden we in Nederland maar boswachters zoals Claude…

 

Hij vertelt ons dat dit echt een droomplek met een zomerse zonsondergang. De rode aarde wordt zowaar nóg roder. Reden om terug te komen dus, want vandaag is het weer bewolkt en wat regenachtig. In deze ‘speelkuil’ kunnen we ons prima vermaken, maar de omliggende trails bieden niet genoeg technische uitdaging en niet genoeg hoogteverschil om je op een endurobike uit te leven. Het is eerder all-mountain met enkele technische passages. Maar als je er eens langskomt op weg naar het zuiden dan is het een stop waard om unieke foto’s te maken in dit rode landschap van de Red Rock Region.

Meer info over de mountainbiketrails: https://www.visitminett.lu/en/redrock-mtb-trails

 

Een korte samenvatting van de rode rotsen in de Redrock region van Luxemburg

 

 

 


Burscheid Enduro trails

De Enduro trails van Burscheid

Heel even, heel even dacht ik; zal vandaag dan de eerste dag worden dat we geen vette trails vinden? De trailhunt van vandaag is gebaseerd op heel veel ogenschijnlijk korte zwarte afdalingen. We hebben afgesproken op de parkeerplaats Park Platz Schöllerhof die relatief centraal ligt tussen al die trails. Om er weer een soort van route van te maken rijden we eerst noord-oostelijk richting Burscheid om af te kunnen trappen met een inkomertje. In Burscheid worden we door inwoners aangesproken dat hier niks ligt, geen trails.

Sterker nog ze kennen de “app” (zal Trailforks zijn) en benoemen nogmaals: er liggen hier geen trails! Oké, danke und auf Wiedersehen. We kijken elkaar aan en besluiten toch het pad in te rijden. Na niet al te lang stuk doubletrack, zie daar: Trails ;) Toch valt het allemaal wat tegen hier en de twijfel neemt toe, zal dit dan inderdaad de eerste mislukte trailhunt worden?

De zoektocht gaat door!

We geven niet direct op natuurlijk, de middag is nog jong dus we zoeken verder. Met wat omwegen in een erg mooie omgeving zagen we dat we de L101 moesten zien bereiken. Aan de andere kant van de weg zien we meer potentie. Eenmaal aan de andere kant van de weg beland komen we op een fireroad die kaarsrecht door het bos loopt en na een paar honderdmeter zien we ook de eerste trail het bos in duiken! Wat zich nu voor ons openbaart doet onze oude-mannen-ogen weer twinkelen als kleine kinderen in een snoepwinkel! Er kronkelen hier niet 1, niet 2, maar 3 downhill, bikepark-achtige trails naar beneden. Allemaal kombochten, drops en zelfs dubbels! We hebben vandaag ook Ralph van de Looseriders met ons mee, en hij is niet vies van een sprongetje (overigens de enige zonder E-MTB, held!) dus hij kon al helemaal zijn lol op. Enige voorverkenning is voor alle “niet-springers" een must hier. De dubbels zijn niet groot maar toch. Op Trailforks moet je opzoek gaan naar de Murmel, daar vind je alle zwarte. We draaien telkens via de Murmel Easyline weer omhoog om deze afdaling een keer 2 keer te doen, zo hebben we dus nog een reden om terug te komen.

Ook natuurlijke Enduro shizzle hier in Burscheid

Iets verderop aan dezelfde ber flank welke het beste is te bereiken middels dezelfde klim vind je wat meer natuurlijk Enduro trails. Deze trail is steil en technische zeer uitdagend. Onderweg komen we nog wat locals tegen en ze vragen ons of we hem al gereden hebben. Trots zeggen we JA hun reactie vertelde ons genoeg dat ook voor de locals deze trail als hoogstaand bekend staat. Ook hier heb je overigens meerdere keuzes onderweg, het maakt niet uit wat je kiest alles komt beneden uit.

De twee-fietslengtes river jump!

Nog steeds op dezelfde berg nu helemaal aan het einde van de fireroad liggen nog meer trails. De linker optie is brengt je naar een gebied met grote sprongen en zelfs een riverjump. Overal is een b-line te vinden. Wijzelf pakken de “kleine” drops mee en staan te verbazen over wat er allemaal is aangelegd hier. Rijd je hier aan het einde van de fireroad naar rechts dan kom je wederom op een uitdagende Enduro trail met een zeer steil einde. Slechts 2 van ons wagen zich eraan, gelukkig ligt er ook een leuke “chicken” welke voor sommige zelfs al als steil kan worden ervaren. Voldaan rollen we terug naar de auto’s. Niet om te stoppen, maar om bij te tanken! Er ligt hier namelijk nog meer :D

Altenberg Enduro trails

Vanaf onze parkeerplaats rijden we nu verhard de andere kant op richting Altenberg. Daar ligt een mooie kronkelweg welke ook veel gebruikt wordt door motorrijders. Het is makkelijk klimmen en werken vanaf hier de hele flank af. Op de kaart zien we 5 zwarte afdalingen, te beginnen met de Stein DH. Kort krachtig en ook hier weer een zeer steile sectie in de trail! Gevolgd door de Die Wellen en Blitz cirkelen we door. Allemaal gelijksoortige trails met ieder haar eigen charme. Allemaal technisch, de één moeilijker dan de ander.

Na een sterk dichtbegroeid bos komen we dan aan bij de Kochtopf trail. Beneden zien we het einde al, een natte verticale rotsplaats. We klimmen over de gravel road omhoog, onderweg kom je de trail nog een keer tegen waar je kan zien wat ons te wachten staat. Eenmaal boven start de trail wederom met een erg steile sectie met 2 drop offs erin, heftige start…. Ook hier is er een chicken route voorzien, met ieder zijn eigen lijnkeuze rollen we weer naar beneden. Ook deze is weer heel erg gaaf!

In deze regio kun je prima zonder GPS rijden. De L101 en de L310 zijn de 2 wegen vanaf waar je telkens start. Her en der vraagt het wat creativiteit om de trails te vinden. Mocht je toch liever met GPS rijden, dan kan je die hier aanvragen. Parkeerplaats Park Platz Schöllerhof is dus voor dit deelgebied de beste optie om te parkeren.


Mountainbike route Montferland

MTB-Route Montferland

Niet nieuw maar de mtb route van Montferland is zwaar ge-update!

De mountainbike route van Montferland, die zo ongeveer strak tegen de Duitse grens aanligt is gebouwd op 2 heuvels. Deze 2 heuvels zorgen in de omgeving voor een prachtig natuur gebied. Dat met de kleinschalige dorpjes eromheen en de leuke stad Doetinchem in de regio maakt dit bij uitstek een toeristische trek pleister. Daarbij komt het gelukkige voordeel dat je in deze regio vaak erg goedkoop kan tanken door de concurrentie met Duitsland, kijk dat is lekker! 

Hij had al veel Single trails

Deze route kennen we alweer een hele tijd. De 25 km (oude route) had circa 500 hoogte meters en voorzag in tal van single trail stukken. Zeker gezien de oude routes in de omgeving hier was dit in het verleden absoluut de nummer 1 om te rijden. Groot min punt vonden we altijd wel dat de afdalingen kaarsrecht naar beneden gingen. Erg jammer. Ondanks dat was het al de moeite waard om deze mountainbike route eens te bezoeken, zeker als je net nog even de grens over schiet en richting het kleine bikeparkje van Elten gaat, even spelen en hop weer terug de route op!

De update van de Montferland route

Vandaag parkeren we de bus op de parkeer plaats de Uitspanning ’t Peeske. Vanaf hier rijd je eerst een paar honderd meter vlak over brede dubbel tracks voordat je het bos in schiet. Wat direct opvalt is dat ze eenmaal in het bos “gewoon” stukjes hebben toegevoegd. Oude trail gaat rechtdoor en links en rechts liggen dan extra stukjes singletrail die door het bos slingeren. Slim.






Wat opvalt is dat ze de stijl van de oude route behouden hebben. Daar waar ze in Nijmegen, Ede en de Posbank kiezen voor echt dat nieuwe gevoel met grotere kombochten is er in Montferland gekozen voor “normale” singletrails. Dan is het aan de rijder wat hij leuker vind en hier is helemaal niks mis mee kunnen we je verklappen! Dit beeld van updates over de oude route houdt aan. Telkens herken je grote stukken zoals die er al lag en de saaiere stukken zijn ge-update met meer bochtenwerk in de singletrails.

Lange rechte afdaling, vroegah

Begrijp ons nu niet verkeerd. De updates zijn superleuk, lekker sturen en genieten. Toch verrast de route niet direct. Dat komt door het soort trail. In deze trail voel je je het beste met een XC fiets om knetterhard over de paden te vliegen. Dit gevoel houdt even aan totdat we in het voor ons 2de deel zijn. O wacht! Zo kan het dus ook. Vergeet even de regels hiervoor, we zijn nu bij “die lange rechte afdalingen” gekomen…. Die lange rechte afdalingen gaan dus niet meer recht naar beneden. Deze zijn gewoon tof te noemen! Het licht bomvol brakebumps, maar laat die maar liggen :D de remmen kunnen los en schieten naar beneden! Kappen en draaien. Heerlijk! 

Goed kijken! Links zie je oud. Een breed pad recht naar beneden. Rechts - Nieuw, smaller en veel bochten.

Een Reuze Pumptrack in op de route

De teller tikt alweer 23 km aan, we weten dat het laatste stuk terug naar de bus ook een rechte dubbeltrack is. We zullen het wel gehad hebben nu, fout! Er ontpopt zich nog meer, leuke updates langs de oude route plus een soort Reuzepumptrack, waar je chainless doorheen zou kunnen. Al pompend rijden we eroverheen. Nog een paar bochten en daar is dan de dubbeltrack. Nog even flink op de pedalen staan en we zijn terug. Leuk, heel leuk!

Op de route van Montferland is een Vignet verplicht. Voor meer info check Natuurmonumenten







trail review in verbier

Trailreview ‘Comfort Zone’, Verbier, Zwitserland.

Deze trail review is geschreven door Mark Westmaas, zelf ook een mooie review geschreven? Stuur hem in!

Om te beginnen is de naam al een beetje verwarrend…..Wat moet je verwachten? Een super lekker easy trailtje alsof je thuis op de bank zit met een zak chips? Heerlijk in je comfort zone?? Niet echt! Voor velen zal dit meer een ‘Out of my comfort zone’ zijn, maar grenzen moet je verleggen! Een trail die start bij La Chaux op een hoogte van 2.209 meter en helemaal afdaalt tot in de vallei en terugleidt naar de gondel van Le Châble (822m). Gewoon 8,5 km alleen maar dalen! Dat belooft mooi te worden!

Dit is de favoriete trail van de MTB Verbier crew en dat is niet alleen omdat deze letterlijk langs hun prachtige chalet loopt. Natuurlijk helpt het mee dat je bijna elke dag deze trail naar ‘huis’ kunt rijden rond beer o’clock, maar er is meer.






Eerst maar eens gaan rijden. De start is in een open alpenweide, super mooi uitzicht en de trail is een single trail met keien (soms onder het gras) en klein drops / jumps. Lekker begin! De bigsmile staat in elk geval al op het gezicht, eens kijken of die er nog af gaat vandaag!

Stukje gravelweg en op naar het volgende singletrailtje. En die is alweer compleet anders. De trail verandert continu, opeens rijdt je tussen een aantal oude boerderijwoningen en passen we de snelheid aan. Trail respect heet dat en de bewoners stellen het zeer op prijs. Zij hebben waarschijnlijk nog een oud jachtgeweer klaar staan en wij zijn immers maar te gast. 

We willen meer! Mooie flowy bochten worden afgewisseld met ruige switchbacks, grote stenen en dan opeens een snel stuk door het weiland op naar Sarreyer. Echt een super idyllisch Zwitsers bergdorpje met zijn prachtige houten huizen, waterfonteinen en bloemetjes…..AHUM, terug naar het biken! 



Het laatste deel van de trail is toch wel mijn favoriet! Bijna bij het bier!!!! En daarvoor nog een super afwisselende trail met een paar venijnige switchbacks en dan het laatste deel……volle bak knallen op het ‘rechte’ stuk. Echt heel recht is het niet, maar je kunt het goed overzien en ook hier lopen weleens mensen, dus je snelheid altijd aanpassen aan de mogelijkheden. Een paar flinke stenen aan het eind en we staan weer op de gravelweg en rollen verder naar beneden.

Na een stukje gravel ga je voor het bier linksaf, over het bruggetje rechtsaf naar MTB Verbier, of als je nog een keer met de lift omhoog wilt, dan ga je rechtdoor het gras in en volgt de aller aller allerlaatste trail richting de lift. Nou ja, allerlaatste. Voor dit keer dan ;) Never a last run, never a last trail, never a last beer!

https://youtu.be/HLDSri9SxZ0

Video: Mountainbike weekend in Verbier

En dan hier de video van ons Trailaddicts Mountainbike weekend in de zwitserse Alpen :D Enjoy enne niet vergeten te abonneren op ons kanaal he

https://youtu.be/_wVy882NNSI

Danny Macaskill op de Kilimanjaro


Mountainbike legendes Hans Ray, Danny Macaskill en Gerhard Czerner kregen het in hun hoofd om de Kilimanjaro te beklimmen met hun fiets om vervolgens vanaf bijna 6000 meter naar beneden te rijden. Het mountainbike avontuur bleek voor Danny op het randje van zijn max te zitten. Op een eerdere expeditie moest hij met de helicopter terug om gecontroleerd te worden op hoogte ziekte. Dit avontuurtje is niet voor de on ervaren berg mensen en is eigenlijk ook zeker niet bedoeld om ook nog eens met je mountainbike omhoog te klimmen.

Bekijk de hele video op: Danny Macaskill beklimt de Kilimanjaro

Hier alvast de trailer:

 

danny_hoogte_ziekte danny_macaskill_avontuur


the syncronicles III van Rob Heran

Syncronicles III

De ultieme droom naleven, dat is wat Rob Heran met zijn Syncronicles series wil laten zien. Mountainbiker surfen en off road rijden met zijn T3 Syncro Camper. Wat ontzettend gaaf!!!



https://youtu.be/n7fwEuMrc9M

2 bikers rijden over een berg rug met finale ligure op de achtergrond

Road trip naar Finale Ligure

Shuttlen in bike-mekka: Finale Ligure

We gaan naar Tahiti! Op twaalf uur rijden van Nederland. Camping Tahiti, welteverstaan. Middenin bike-mekka Finale Ligure (Italië) ligt ons verblijf voor de komende 5 dagen. We rijden een nachtje door om al direct om 09.30 uur op onze bikes te kunnen zitten. En even ontdooien op de trails blijkt een goede keuze...
bike trailer met al onze mountainbikes

 

Finale Ligure is bekend als laatste EWS-wedstrijd van het seizoen. Afgelopen seizoen (2017) sleepte Sam Hill hier de titel van Enduro World Series champion binnen. Op zijn endurobike met 165mm achter en 170mm veerweg voor zagen we hem over de trails vliegen. Welke bike zullen wij meenemen? Full-on downhillbike, endurobike of een hardtail? Als we eenmaal in Finale Ligure zijn, blijkt de keuze duidelijk: één met zoveel mogelijk veerweg. We gaan namelijk 3 dagen shuttlen met Bike & Sun.

Choose your weapon

En die veerweg ga je gebruiken! De trails zijn ruig en rotsig. Onze opwarm-trail die we op dag 1 (zelf vier keer klimmen en dalen) is de Briga Right en Briga Left trail, die uitkomt in het dorp. Gemakkelijk te vinden (via Trailforks), maar het gebied heeft zóvéél meer areas. Die kunnen we nauwelijks allemaal fietsend bereiken: bijvoorbeeld Melogno, Nato Base en Le Manie.

Rik Harms rijdt over een rots sectie in finale ligure

Shuttle-dag 1

Op dag 2 staat gids Matteo al om 09.00 uur op ons te wachten voor de eerste (private) shuttle-dag. We starten direct lekker hoog, bij de Rollercoaster trail. Niet hoger dan dat, want boven de 1.000 meter ligt nog sneeuw (eind maart).

Het verwachtingspatroon en het ‘jargon’ van Matteo is direct duidelijk: “an easy trail”, is er een met halve-meter drops en bezaaid met stenen. En “don’t break on the black rock” betekent: absoluut vermijden! Maar dit is wel genieten, zeg.

2 mountainbikers komen aangereden op de berg

Beneden aangekomen staat onze shuttle weer klaar om ons snel en behendig over de smalle wegen weer naar boven te manoeuvreren. We starten nog een keer bij hetzelfde punt. Finale Ligure zou Finale Ligure niet zijn, als er op dit punt niet nóg meer trails te vinden zouden zijn. Dus bovenaan schieten we een andere trail in. Wat steiler dan hiervoor. We rijden Toboga, Cacciatore, Kill Bill #1 en de prachtige Madonna della Guardia - vernoemd naar de kerk op de heuvel. We bidden dat we de genadeloze rockgarden goed doorkomen.

Tijd voor lunch! Vergis je niet bij het eerste bord: een heerlijke pasta is slechts het voorgerecht. En we zijn pas weer klaar voor de volgende ‘beating’ na een ferme espresso. De focus is terug! Klaar voor de flowy Ingegnere. Daarna blijven we op een kleinere heuvel voor nog 3 afdalingen, waaronder Little Champery. Zoveel runs hadden we absoluut nooit kunnen doen zonder gids en shuttle!

Grote kombochten met een mountainbikers

Shuttle-dag 2

Onze prive-shuttle van vandaag heeft maar liefst 2 gidsen: eigenaar Luca en gids Matteo. Die laatste kennen we inmiddels goed. Met een guitige lach en samen gedrukte wangen onder zijn fullface helm, als we weer eens stoked bij het einde van de trail komen. Luca is er vandaag bij om ons de trails langs de kust te tonen. Het belooft een zonnige dag te worden, dus we zullen de hele dag getrakteerd worden op uitzichten over de Middellandse zee.

prachtige rigeline in finale ligure

En dat klopt! We rijden tot twee keer toe over een mooie ‘ridgeline’ met aan beide kanten droge trails met losse rotsen en onderaan de zee. Hier wordt veel minder gereden, zelfs op de drukste dag van het jaar (het voorjaar en najaar zijn hier hoogseizoen). De trails hebben zelfs nog geen naam.

Dat is anders in de middag: na een lunch op een bikers-camping starten we aan de Womens DH. Deze trail ligt (logisch) naast de Mens DH. Als je Googled op Finale Ligure, dan is dít de foto die je vindt van deze bike-bestemming. Droog, open, ruig en with a view.2 bikers rijden over een berg rug met finale ligure op de achtergrond

Shuttle-dag 3

De laatste bike-dag, en dus stelt Matteo voor om terug te keren naar wat trails voor de voorgaande dagen, zodat we ze echt kunnen shredden. En wat blijkt? De trails vanaf Nato Base (Madre Nature en H Trail) zijn nu wel toegankelijk. De afgelopen dagen hebben de trailbuilders er nog wat werk verricht en we zijn de eerste die deze trail dit seizoen rijden. Glad van de vochtige lucht en mist, maar absolute fun om te rijden.

3 mountainbikers rijden een trail in met uitzicht op de zee en finale ligure

Matteo legt ons uit dat de mist en miezerregen de slechtste weerconditie is in Finale Ligure: de stenen zitten altijd onder een laagje stof. Komt er een natte laag op van mist of miezer dat verandert dat in de supergladde toplaag. Rockgardens zijn daarom beter te rijden bij harde regen (dat spoelt het stof eraf), dan bij motregen.

We durven meer trails op high speed te rijden. Wellicht ook een beetje geïnspireerd door Matteo en EWS-rijder Jonas Bähler, die vandaag met een clubje met ons meerijdt.

We zien uit naar de Legnaia trail, die we op de eerste shuttledag al reden. We dachten dat die flowy was, maar na 3 dagen in Finale Ligure blijkt het toch echt zwaar voor de armen en benen en harken we door de red rocks.

Check hier onze video: A Road Trip To Finale Ligure

Komen we terug?

We kennen trailhunters die ieder jaar hun ‘zomer-bikeseizoen’ afsluiten in Finale Ligure. En dat voornemen klinkt erg goed! De gaafste trails die je kan bedenken, dikke endurobikes op iedere straathoek, professionele guides en shuttles, goede accommodatie en niet te vergeten lekker eten!

En de schade (naast de standaard krassen op onze scheenbenen) van een ruig Finale Ligure valt nog te overzien:

  • 2 lekke banden

  • afgebroken derailleur

  • vastgelopen ketting in de chainguide

  • losgelopen rockerlink-lagers

  • losgelopen crank-bladboutjes

  • en een centimeter speling op het achterwiel

Schermafbeelding 2018-04-04 om 17.23.30


Trial-Trail Event

Trial-Trail je skills avond

Achterwiel omzetten, boomstammetje nailen of volle bak over een boomstam hoppen. Het kan allemaal! Robert Winters neemt ons een ochtend mee en gaat ons laten zien hoe het moet!

We gaan een aantal trail nuttige trial skills doornemen. Wat we allemaal gaan doen? Dat moet je gewoon meemaken!!

De ochtend kost 35,- euro en je kan je inschrijven door een ticket te kopen via bijgevoegde link.

Voor vragen, mail ons via: info@trail-addicts.com

Datum is 19 januari 2019. Vanaf 19:30 in Arnhem

Let op! Je rijd op eigen risico, lees eerst de algemene voorwaarden voordat jij jezelf inschrijft. ALGEMENE VOORWAARDEN