Mountainbiken in Aletsch Arena: 7 dikke endurotrails bij de grootste gletsjer van de Alpen
Wij kwamen een paar jaar geleden naar Aletsch Arena voor één traildag.
Of beter gezegd: Erik en Jess van MTBVerbier namen ons mee en vertelden vooraf dat hier misschien wel een van de mooiste trails van Zwitserland lag.
Dat soort uitspraken horen we vaker.
Maar bij Aletsch hadden ze gewoon gelijk.
Gigantische rotsplaten, losse stenen, technische switchbacks en uitzicht op een gletsjer die bijna niet echt lijkt. Dit was geen strak aangeharkte flowtrail waar je gedachteloos naar beneden rolt. Hier moest je blijven kijken, lijnen kiezen en vooral niet te lang naast je naar het uitzicht staren.
Inmiddels heeft de regio het mountainbiken behoorlijk serieus aangepakt. Onder de naam Aletsch Enduro worden zeven officiële endurotrails met samen 79 kilometer gepresenteerd.
Misschien wordt het dus tijd om deze bestemming opnieuw op de kaart te zetten.
Niet zomaar een rondje met mooi uitzicht
De Aletsch Arena ligt in het Zwitserse Wallis, rond plaatsen als Riederalp, Bettmeralp en Fiesch. Boven de regio ligt de Grote Aletschgletsjer, de grootste gletsjer van de Alpen en onderdeel van het UNESCO-werelderfgoed Swiss Alps Jungfrau-Aletsch.
Dat uitzicht is zonder twijfel spectaculair.
Maar het zou zonde zijn wanneer Aletsch alleen bekendstaat als een plek waar je een foto van de gletsjer maakt en daarna weer naar beneden wandelt.
De trails zijn namelijk minstens zo indrukwekkend.
Aletsch Enduro noemt zelf smalle singletracks, wortelpassages, scherpe bochten, rotsen en geëxponeerde stukken. Dat sluit precies aan bij wat wij er zelf aantroffen: natuurlijke alpiene trails waarop je je aandacht er echt bij moet houden.
Zeven officiële endurotrails
De regio vermeldt momenteel zeven endurotrails met samen 79 kilometer. Met de verschillende liften zou op één dag maximaal 6.300 meter afdalen mogelijk zijn.
Dat getal klinkt natuurlijk lekker dik.
Het betekent niet dat je even ontspannen 6.300 hoogtemeters wegklikt. De trails zijn lang, technisch en op sommige plekken behoorlijk fysiek. Ook de verbindingen tussen liften en trails kosten tijd.
Maar het laat wel zien dat dit inmiddels veel meer is dan één mooie afdaling naast de gletsjer.
Onder de belangrijkste routes vallen onder andere:
Bettmerhorn Enduro Trail
Dit is de afdaling die bij ons het meeste is blijven hangen.
Vanaf het hooggelegen terrein bij Bettmerhorn duik je een landschap in met rotsplaten, losse stenen en meerdere lijnkeuzes. Het uitzicht is waanzinnig, maar de trail vraagt eigenlijk continu je volledige aandacht.
De officiële route-informatie omschrijft de Bettmerhorn-trail eveneens als een combinatie van gletsjerpanorama, rotsplaten en historische paden.
Het is geen trail waarop je even rustig warmdraait.
Wel eentje waarvan je beneden direct weet waarom je naar Zwitserland bent gereden.
Moosfluh Enduro Trail
Vanaf de bergkam bij Moosfluh combineert deze route uitzicht over de gletsjer met aangelegde bochten en natuurlijke trailsecties.
Dat klinkt misschien toegankelijker dan Bettmerhorn, maar in hoogalpien terrein kunnen losse ondergrond, steile passages en veranderend weer een trail snel een stuk serieuzer maken.
Märjela Enduro Loop
De Märjela-route combineert een lange bergtocht met een tunnel, uitzicht op de gletsjer en technische afdalingen.
Dit is meer een complete endurodag dan alleen een lift omhoog en één trail omlaag. De regio noemt de route als een van de vier grote trails die in een ronde van meer dan zestig kilometer gecombineerd kunnen worden.
Martisberg Enduro Trail
De Martisberg-trail loopt door een ander soort landschap, met bos, struiken en een meer klassiek alpien karakter.
Daarmee krijg je binnen één bestemming behoorlijk wat afwisseling: open rotsachtig terrein bovenin en meer wortels en bosgrond lager op de berg.
Zes liften en twee verschillende bikepassen
Volgens Aletsch Enduro geven zes kabelbanen toegang tot het trailgebied. Je kunt kiezen voor een Aletsch Bike Pass of een uitgebreidere Upper Valais Bike Pass, waarmee ook Bellwald wordt ontsloten.
Dat laatste maakt de regio extra interessant.
Aletsch en Bellwald liggen dicht genoeg bij elkaar om tijdens één trip te combineren, maar bieden een ander soort rijgevoel. Zo ontstaat een serieus endurogebied waarin je meerdere dagen kunt rijden zonder iedere ochtend dezelfde lift te pakken.
De zomerdienstregeling van de Aletsch-liften loopt in 2026 officieel van 6 juni tot en met 25 oktober, maar niet iedere lift hoeft gedurende die hele periode dagelijks of onder alle omstandigheden geopend te zijn. Controleer dus altijd de actuele status voordat je vertrekt.
Hoe moeilijk zijn de trails?
Laten we daar niet te makkelijk over doen.
De officiële teksten zeggen dat de trails uitdagend zijn zonder riders te overvragen. Dat blijft natuurlijk behoorlijk persoonlijk. Wat voor een lokale endurorijder “lekker technisch” is, kan voor iemand die vooral Nederlandse routes rijdt behoorlijk heftig zijn.
Onze eigen ervaring:
- veel losse en scherpe stenen;
- grote natuurlijke rotsplaten;
- technische lijnkeuzes;
- steile stukken;
- plekken waar je niet wilt vallen;
- lange afdalingen waarin vermoeidheid gaat meetellen.
Je hoeft geen World Cup-racer te zijn.
Maar dit is ook niet de bestemming waar je voor het eerst kennismaakt met bergtrails. Ervaring met natuurlijke rode en zwarte trails, goede remtechniek en vertrouwen op steil en los terrein zijn hier wel handig.
Een fullfacehelm is niet op iedere route verplicht, maar wij zouden voor een serieuze endurodag niet moeilijk doen en hem gewoon meenemen. Kniebeschermers eveneens.
De World Cup liet zien wat hier echt ligt
Van 17 tot en met 19 juli 2026 reed de Enduro World Cup in Aletsch Arena en Bellwald.
De wedstrijd bestond uit acht stages, verspreid over twee dagen. De totale wedstrijdafstanden waren ongeveer 42 kilometer op dag één en 39 kilometer op dag twee. Pinkbike omschreef het terrein na afloop vrij treffend als lang, strak bevochten en vooral bijzonder rotsachtig.
Dat betekent niet dat alle wedstrijdstages permanent en exact in dezelfde vorm voor recreanten beschikbaar zijn.
Het bevestigt wel dat Aletsch geen marketingbestemming is waar toevallig drie aardige paadjes liggen. Dit terrein is goed genoeg en zwaar genoeg om de beste endurorijders ter wereld los te laten.
Enduro2: racen zonder World Cup-licentie
Van 12 tot en met 14 september 2026 komt Enduro2 naar Aletsch Arena en Bellwald.
Bij dit evenement rijd je in teams van twee. De inschrijving omvat drie wedstrijddagen, liftgebruik, tijdregistratie, bevoorrading, medische ondersteuning en een afterparty. De organisatie en Aletsch Arena verwachten ongeveer 350 deelnemers.
Dat is misschien wel de tofste manier om het gebied te ontdekken wanneer je van wedstrijden houdt, maar niet meteen tussen de World Cup-profs hoeft te staan.
Ook hier geldt: controleer zelf de beschikbaarheid en voorwaarden. Een plek bij een evenement is pas zeker na bevestigde inschrijving.
Waar kun je het beste verblijven?
De belangrijkste autovrije bergdorpen zijn Riederalp en Bettmeralp. Daarnaast zijn Fiesch en Mörel-Filet praktische plaatsen in het dal.
Welke plek het beste werkt, hangt af van de trails die je wilt rijden:
Bettmeralp
Handig voor directe toegang richting Bettmerhorn en trails hoog in het gebied. Je zit midden in de bergen, maar bent afhankelijker van lifttijden.
Riederalp
Logisch voor routes rond Moosfluh en de westzijde van de Aletsch Arena.
Fiesch
Praktischer wanneer je meerdere gebieden wilt combineren, boodschappen wilt doen of richting Bellwald wilt rijden.
Controleer bij het boeken altijd of je mountainbike veilig naar binnen kan. “MTB vriendelijke accommodatie” betekent in de Alpen soms niet meer dan dat er ergens achter het hotel een rek staat.
Gids of zelf rijden?
De officiële trails zijn bewegwijzerd en op de online trailkaart staan actuele statussen, moeilijkheidsgraden en routegegevens. Daardoor is zelfstandig rijden mogelijk.
Toch kan een lokale gids hier behoorlijk veel toevoegen.
Niet omdat je anders gegarandeerd verdwaalt, maar omdat:
- liftverbindingen slim gecombineerd moeten worden;
- omstandigheden per hoogte enorm kunnen verschillen;
- sommige natuurlijke trails lastiger te vinden of te beoordelen zijn;
- een local het niveau van de groep beter aan de juiste lijnen kan koppelen;
- je minder tijd kwijt bent aan zoeken en meer aan dikke trails rijden.
Wij reden destijds met MTBVerbier. Daardoor kwamen we direct op de trails terecht waarvoor we anders waarschijnlijk meerdere dagen nodig hadden gehad om ze zelf te vinden.
Dat is niet alleen makkelijk.
Dat is vaak het verschil tussen een goede dag en een topdag.
Is Aletsch een bikepark?
Niet in de klassieke betekenis.
Verwacht geen verzameling strak geshapete jumplines onder één stoeltjeslift. Aletsch draait om natuurlijke endurotrails die over een groot berggebied verspreid liggen.
Je gebruikt liften om hoogte te winnen, maar moet nog steeds verbindingen rijden, soms klimmen en goed plannen.
Zoek je vooral tables, grote kombochten en iedere tien minuten opnieuw dezelfde afdaling? Dan zijn er logischere bestemmingen.
Zoek je lange natuurlijke trails, ruig alpien terrein en een uitzicht dat je nergens anders krijgt? Dan is Aletsch juist een hele dikke bestemming.
Beste reistijd
Het officiële zomerseizoen loopt in 2026 tot 25 oktober. Voor mountainbiken zijn juli tot en met september waarschijnlijk de meest logische maanden, omdat dan normaal gesproken de meeste liften en hooggelegen routes beschikbaar zijn.
“Normaal gesproken” is hier bewust gekozen.
Op deze hoogte kunnen sneeuw, zware regen, onweer en onderhoud de situatie snel veranderen. Controleer kort voor iedere rit:
- liftstatus;
- trailstatus;
- weersverwachting;
- eventuele evenementafsluitingen;
- tijdelijke omleidingen.
Oktober kan waanzinnig mooi zijn, met rustigere trails en herfstkleuren. Wij hebben in Wallis juist vaak fantastische oktoberdagen meegemaakt. Maar een vroege sneeuwdump kan het hoogalpiene gedeelte net zo snel afsluiten.
Wij wisten al dat de trails bij de Aletschgletsjer bijzonder waren.
Wat we destijds nog niet hadden, was een compleet officieel endurogebied met zeven trails, een eigen bikepass, een World Cup en een meerdaagse Enduro2-wedstrijd.
Aletsch Arena is daarmee geen losse droomtrail meer.
Het is inmiddels een serieuze endurobestemming.
Niet de plek voor eindeloze gladgestreken flowlines. Wel voor rotsen, wortels, lange afdalingen en technisch rijden in een van de indrukwekkendste landschappen van de Alpen.
Het uitzicht is dik.
De trails zijn nog dikker.
En misschien is het vooral opvallend dat deze bestemming bij veel mountainbikers nog steeds nauwelijks op het lijstje staat.