DE GROTE DOLOMIETENOVERSTEEK MET DE E-MTB EN IRON MIKE

Leestijd: 8 minuten
Door Pietro Franchetti

Wat drijft een groep vrienden om aan een extreme tocht door de Dolomieten te beginnen? Het antwoord is simpel: Iron Mike.

Als je iets met mountainbiken hebt, heb je vast wel van hem gehoord. Michele Ferro, beter bekend als Iron Mike, is een legende onder MTB-liefhebbers — een pionier in het extreme rijden die al jaren de spectaculairste trails in de Dolomieten verkent en test. Maar dit keer was het niet zomaar een video voor zijn YouTube-kanaal. Dit was iets totaal nieuws: een zorgvuldig uitgestippelde E-MTB-route dwars door de Dolomieten, ontworpen om een onvergetelijke ervaring te bieden. En wij mochten als eersten de route uitproberen.

Dankzij PadBike, die dit avontuur mogelijk maakte, hadden we alle ondersteuning die we nodig hadden voor drie epische dagen in het zadel. Dankzij hun feilloze organisatie konden wij ons volledig richten op het rijden — en de adrenaline.

We wisten dat het geen wandeling in het park zou worden: 115 km aan singletrack door de Dolomieten, met 3900 hoogtemeters klimmen en 7500 meter afdalen. Maar we wisten ook dat we iets buitengewoons gingen meemaken: drie dagen vol pure adrenaline, adembenemende uitzichten en avonden in berghutten op meer dan 2000 meter hoogte — ver van de bewoonde wereld, omringd door niets anders dan de magische pieken van de Dolomieten.

Elias, Maria, Max en ik ontmoetten elkaar donderdagavond in Bolzano, met een mix van spanning en zenuwen in de lucht. We voelden dat er iets episch ging beginnen. Iron Mike zelf stond ons al op te wachten, samen met een tweede gids van PadBike — allebei klaar om ons mee te nemen op deze unieke tocht. Na een korte briefing laadden we de fietsen in de shuttle: bestemming San Martino di Castrozza. Van daaruit zouden we aan een driedaagse rit beginnen, over blootliggende bergkammen, door sparrenbossen, eindeloze afdalingen en landschappen die zo van een ansichtkaart leken te komen.

**ETAPPE 1: Van SAN MARTINO naar POZZA DI FASSA**
46 km – ↑1550 m | ↓3100 m

Bij het ochtendgloren begint ons avontuur in San Martino di Castrozza. De banden rollen over de eerste rotsachtige stukken terwijl we omhoog klimmen richting het plateau van de Pale di San Martino. Het landschap is surrealistisch: een zee van steen onder een strakblauwe hemel. De eerste afdaling is technisch, met boomwortels die onze aandacht scherp houden. Halverwege wordt Eli verrast door een bocht die scherper is dan verwacht — hij gaat onderuit in een wolk van stof. We lachen, hij haalt zijn schouders op, en we rijden weer verder.

We doorkruisen de afgelegen Garès-vallei, waar de stilte alleen wordt doorbroken door het geluid van onze banden die zich in de aarde vastbijten. Na de oversteek van de Passo San Pellegrino stoppen we bij een berghut voor een welverdiende lunch. Het tweede deel van de dag brengt ons richting Pozza di Fassa via een trail die afwisselt tussen open stukken en smalle bospaden. Een paar technische passages en onverwachte glijpartijen maken het extra spannend.

Uiteindelijk, bij zonsondergang, bereiken we een afgelegen berghut hoog boven Pozza di Fassa. En dan dringt het tot ons door — dit is geen gewone tocht, dit is een echte expeditie door de bergen. Terwijl de zon achter de pieken verdwijnt, ontspannen we in de sauna van de hut, met uitzicht op de vallei van Canazei.

**ETAPPE 2: Van POZZA DI FASSA naar CORTINA**
39 km – ↑1150 m | ↓3000 m

Na een nacht op ruim 2000 meter hoogte worden we wakker met frisse berglucht. Een snel ontbijt, en we zitten weer op de fiets. De dag begint met een panoramisch pad dat aanvoelt alsof het speciaal voor ons is aangelegd. Al snel staan we voor een keuze: een adembenemende bergkam van 3 km of een veiligere bosweg. Eén blik naar elkaar en naar Mike is genoeg — we gaan voor de bergkam.

De trail loopt perfect, speels en vloeiend — ideaal om de wielen gewoon te laten rollen. Ik probeer Mike’s lijnen te volgen, maar tevergeefs. Hoe hij zijn bike optilt en beweegt is niet te geloven — alsof hij op een soepstengel rijdt in plaats van op een e-bike van 23 kilo. Het is alsof hij geboren is op een mountainbike.

We dalen af naar Canazei en pikken een stuk mee van de Sella Ronda Flow trail. Het terrein verandert: minder obstakels, meer snelheid — een paradijs voor liefhebbers van flow. In de buurt van Arabba brengt een shuttle ons naar Cortina, waar een van de meest spectaculaire afdalingen van de Dolomieten op ons wacht. De trail naar de Fanes-watervallen is een natuurlijke achtbaan, met kombochten en drops die de adrenaline door je lijf jagen.

Als we bij de berghut aankomen, zijn we uitgeput maar euforisch. Het diner is stevig en de hut is een verborgen parel in de bergen. Geen luxe hier — alleen pure, ongerepte natuur. De sterrenhemel boven ons is een schilderij, en de stilte is totaal. Slapen op deze hoogte, boven de 2000 meter, vergeet je nooit meer.

**ETAPPE 3: Van CORTINA naar LAKE BRAIES**
21 km – ↑980 m | ↓1200 m

Laatste dag, laatste inspanningen. De klim naar Rifugio Sennes is kort maar intens. Onze benen voelen de vermoeidheid van de afgelopen dagen, maar de drang om de finish te halen is sterker dan de uitputting. En dan komt het leukste deel: een korte freeride-afdaling over een brede puinhelling, waar we soepele bochten draaien en speelse lijnen proberen, voordat we uitkomen op een meer aangelegd singletrack-pad dat ons naar de eindbestemming leidt.

En dan, plotseling, is het daar — Lake Braies. Het turquoise water weerspiegelt de omringende pieken; een perfect plaatje dat het einde van onze tocht markeert. Moe, stoffig en gelukkig nemen we een laatste pauze in een gezellige *stube*, op slechts een paar stappen van het meer. Met een bord *canederli* en een rijke kaasfondue — ronduit fenomenaal — halen we herinneringen op en lachen we om de verhalen van onderweg.

Terwijl we aan de oever van het meer zitten en terugdenken aan alles wat we hebben meegemaakt — de adembenemende trails, de eindeloze afdalingen, de avonden vol gelach in berghutten — overheerst één gevoel: de vreugde van dit alles te delen met een hechte groep vrienden, onder leiding van een levende legende als Iron Mike.

De rit met de PadBike-bus terug naar Bolzano brengt ons letterlijk en figuurlijk weer terug naar beneden. Maar één ding is zeker: dit avontuur heeft een blijvende indruk achtergelaten. De Dolomieten per E-MTB? Zo heb je ze nog nooit gezien. En wij zullen ze nooit meer vergeten.