Mountainbike

Category Archives

Downhill, Freeride, Enduro, All-mountain

Review: De One-Up EDC tool

Hij lag alweer een tijdje op het schap. Eigenlijk vanaf het moment dat de set te bestellen was heb ik op de koop knop gedrukt. Altijd een tool bij de hand te hebben zonder je hele tas weer af te moeten doen leek me echt heerlijk!

Al met al kost het tooltje natuurlijk best wel een hoop. 59,- usd… daar komt 25 usd voor de topcap bij. Denk nou niet dat je er nu bent… De topcap wordt middels een schroefdraat in je vork gedraaid. Voor wie zich nu afvraagd waar dat schroefdraad dan normaal te vinden is heb ik nieuws: Die zit er niet…

Middels een extra toolkitje van 35 usd tap je dat schroef draad er eigenlijk in. De set is mooi compleet, er zit een zogenaamde checker in die kijkt of je binnen diameter van de vork de juiste afmeting heeft. Ook een starnut puller zit erbij.

IMG_0705
IMG_0706
IMG_0707
IMG_0708

Na alle checks te hebben gedaan trek je de starnut eruit. Middels een speciale gelijder tab je vrij gemakkelijk het schroefdraad erin. Hier kan je maar weinig fout doen. Ik had mijn Ipad met het instructie filmpje op de achtergrond aanstaan, simpel de stappen volgen en kind kan de was doen!

Eenmaal geinstalleerd is het ontzettend clean. De EDC tool past mooi in de vork, je kan er gemakkelijk bij en het biedt zelfs opbergruimte voor een patroon. Die laatste is misschien wat onlogisch. Het tooltje waar je het patroon op draait zit er niet bij en past er ook niet in. Met andere woorden: Je zal toch naar je tas moeten rijken als je band leeg is gelopen…

Het tooltje zelf is redelijk compleet. Alle meest voorkomende maten zitten er in. Ook de kettingpons met ruimte voor een nieuwe Quick-Link is aanwezig. Het enige wat ik mis is de inbus maat voor mijn RaceFace crank. Gelukkig heb ik vanuit mijn oude tooltje nog een soort overzet ringetje liggen welke ik (wederom in mijn tas) alsnog meeneem.

Is het dan een absolute must have? Nope, dat niet. Maar voor hen die regelmatig zonder tas ff snel een rondje willen knallen is het een fijn idee dat je de basis mee hebt. Reserve band kan je met een bandje aan je frame bevestigen en je kunt redelijk compleet op pad.

UPDATE:

Na alweer wat maanden in gebruik te hebben zijn we eigenlijk zeer verrast over de kwaliteit en gebruiksgemak. Het enige nadeel is dat hij nogal vaak gebruikt word 😀 Als iemand iets nodig heeft dan heb jij als eerste een tool in je handen… Iets hierboven schreef ik dat het geen “must have” is, in de basis is een helm en een fiets een must have 😉 maar daarna volgt dit tooltje toch wel redelijk snel hoor!! Super fijn. Zeker nu we steeds meer van die zware tas afwillen (om onze lichte fietsen weer zwaar te maken…) Maar goed, we zijn er blij mee.

Het gereedschap om het tooltje te installeren kan je bij ons lenen. Ophalen, anders zijn de verzendkosten voor jouw :) App mij even dan regelen we de rest.

Meer info op: One-Up Components EDC Tool

Detail foto van de One_Up Edc tool
EDC One-Up tool
OneUp-Components-EDC-Multi-Tool-Ortho-Grn-966

Ook nog interessant!

Les Hautes Rivieres WEEKEND!

Het is eindelijk zover, we gaan een weekend mountainbiken in de Franse Ardennen in het o zo bekende Les Hautes Rivieres. De kenners weten het: dit gebied is DIK!

15, 16, 17 maart 2019

Om het weekend nog iets dikker te maken dan normaal, gaan we SEMI-Shuttelen 😀 dat betekent dat jij maar de helft van alle klimmen zelf hoeft te doen. Ook betekent dit dat er een bus mee rijdt die jouw dikke vette tas meezeult! #BAM

Wat regelen we allemaal??

  1. Vrijdagnacht: een bed (kamers met circa 4 personen)
  2. Zaterdagochtend: ontbijt
  3. Hele ochtend beuken door de Franse Ardennen
  4. Lunch ergens op de trails (wel zelf smeren ;), maar wij zorgen voor brood, beleg en drinken)
  5. Een middag vol met nog meer trails, trails en trails!
  6. Avondeten (drank is niet inbegrepen)
  7. Zaterdagnacht: een bed (die van vrijdag ;), wederom in kamers met circa 4 personen)
  8. Zondagochtend volle bak trails rijden
  9. 12:00 lunch idem aan zaterdag
  10. Na de lunch rijden we nog tot circa 15:00.

Zoals gezegd rijdt elke dag de shuttle/service bus achter ons aan. We hebben plek voor 4 man in de bus waardoor je slechts 50% van de klimmen zelf moet doen.

Dit alles bieden wij voor €250,- (incl. btw) aan!

Inschrijving gaat via deze link: RESERVEER NU

Op deze rit zijn onze algemene voorwaarden van kracht, belangrijk is dat je altijd zelf verantwoordelijk bent voor je materiaal, kennis en kunde. De trails in dit gebied zijn uitdagend te noemen! Helm, knie en rugprotectie zijn dan ook verplicht. Lees hier alle voorwaarden: Algemene voorwaarden

Witten, de nieuwe trail spot

Het is eind November en de kleuren knalde prachtig het bos door. De lage November zon scheen een gouden gloed op de bomen en op het inmiddels dikke blader dek. De herfst blijft een mooi jaargetij! We zijn in Witten, een kleine 1 uur en 40 minuten rijden vanaf Arnhem.

trailaddicts_bus_witten

Witten ligt net onder Dortmund , op google maps lijkt het een behoorlijk stedelijk gebied (wat het ook is), maar net onder Witten hebben we toch iets moois weten te bereiken. In dit gebied is het gedoogd om te biken, hier daar hebben de locale bikers gebruik van gemaakt en prachtige trails aangelegd! Denk niet dat het hier vlak is want voor je het weet zit je aan de 1000 hoogtemeters en het mooie…. dan heb je nog lang niet alle trails gereden :D

yulia_banner21

Op trailforks had ik al even gespiekt

We waren op pad met Hauke en Nick. Nick is bekend in de regio en reedt daarom voorop. Op trailforks had ik al even gespiekt en er zal keuze genoeg zijn! We parkeerde de bus aan de kant van Witten waarvandaan we een klein stukje moesten klimmen. Eenmaal boven rijd Nick direct bij ons weg de eerste trail in. Al snel werden we getrakteerd op kleine opstaande berms, leuke dropjes off camber stukken en nog veel meer leuks. Hey.. dit beloofd wat voor vandaag!

witten_trail_herfst_kleuren

We rolden de rest van de trail naar beneden en eigenlijk was elk stukje om van te genieten. De trails zijn gemaakt door en voor bikers wat er voor zorgt dat er weinig onbenut blijft op de negatieve hoogte meters die voorhanden zijn. Eenmaal beneden moesten we weer een klein stukje terug naar de bus. De rest van de dag zouden we die niet meer zien namelijk. Je steekt telkens een berg over waar je her en der wat lussen maakt. Zoals al gezegd er is genoeg keuze, mooi plekje om dus vaker heen te gaan. Bij de bus moest ik mijn pedaal nog even checken, die begon toch wat vervelend lawaai te maken :( dot olie er tussen en verder!

witten_bikepark_trail

Oude Northshore stukken lagen er verlaten

Dit keer reden we de zelfde klim weer omhoog om nu aan de andere kant van de berg het pad weer op te zoeken. We hadden de keuze uit een wat stijlere trail of een die Nick zelf ook nog niet goed kende. Unaniem besloten we voor dat laatste. We rolden de berg af en kwamen op een soort spook bikepark. Oude Northshore stukken lagen er verlaten bij. Het leek wel een soort sterren hemel! Hoe langer je keek hoe meer je er zag… Overal om ons heen lagen oude verrotte sprongen, houten schansen en verloederde kombochten. Ooit moet dit echt heel erg mooi zijn geweest. Helaas konden we hier ook niet verder naar bedeneden dus zijn we terug omhoog geklommen om als nog de steilere afdaling te doen. Deze afdaling trakteerde je op een hoop scherpe leuke bochtjes, soms leek het wel off piste boarden maar dan met de fiets door de bladeren. Op de trail en de in de bochten zakte je regelmatig tot en met de assen weg in de bladeren. Met wat mooi glijers zijn we de bochten door gevlogen om allemaal heelhuids beneden aan te komen.

oud_bikepark_witten

Het onvermijdelijke, we moesten klimmen..

Stukje naar links om vervolgens rechts al de klim te zien, nee dit was er niet eentje om naar uit te kijken! Een lang pad verticaal omhoog (niet te letterlijk nemen he 😉 ). Mijn pedaal kwam steeds verder los te zitten, met wat tikken met de hiel tegen het pedaal kon ik hem nu nog in het gareel houden. Boven aan vliegen we over een traverserend pad rechtdoor, de keien en rotsen vlogen onder ons door, hier ligt het tempo lekker hoog! Her en der nog wat leuke features voor we weer aan het onvermijdelijke moesten beginnen klimmen!

huis_witten_vakwerk

De volgende afdaling was echt geweldig lekker veel wortels, bomen, boomstronken en rotsen met veel stuurwerk. Echt heerlijk! Hiervoor zit je onder andere elke keer weer zo lang in de auto, dit is een juweeltje. Qua tech level echt niet allemaal super technisch, maar fun level ligt hoog hiero. Nadat we de drukke weg overstaken kwam mijn pedaal helemaal los :( met wat zijwaartse druk de volgende klim nog overmeesterd. De afdaling hierna was steil vol met rotswanden en leuke sprongetjes, niet het ideale terrein met een los pedaal. Ondanks dat nog kunnen genieten, we moesten alleen af en toe mijn pedaal ergens tussen de bladeren zoeken.

Lospedaal_evil_raceface

Het technisch falen zorgde ervoor dat we de versnelde weg terug naar de bus moesten nemen richting Witten. Nog 1 lange klim en 1 leuke afdaling in het verschiet. Om bij de klim te komen zijn we over een nogal drukke weg een stuk naar beneden gerold. Even aanzetten en hoppa!! Daar ging mijn pedaal weer, hij stuiterde de weg op en kwam stil te liggen voor een hard remmende politie auto…. OEPS…, de agent zette de wagen stil alarm lichtjes aan en ik kon rustig mijn pedaal gaan pakken. Dussss

De laatste afdaling lag weer vol met fun. Overal leuke features in de trail, kombochtjes sprongetjes, steile stukjes. Echt alles zit er in. Hier komen we dus terug!

Trail_rotsblokken_witten

De Valposchiavo-schatkist aan de andere kant van de Bernina-pas

Dit verhaal is geschreven door Ben en Tina, Outside is Free

De Valposchiavo in feiten en cijfers

Het dal van Valposchiavo in Zwitserland telt 4.500 inwoners, maar ook zes wijnproducenten, vijf bakkers, vier slagers, twee kruidenproducenten, één brouwer, één biologische zuivelbedrijf en een pastafabriek.

homeoftrails-graubuendenbike-poschiavo-1280x853

Tot de jaren zeventig was een klein gehucht in het dal, Viano, één van de belangrijkste handelscentra voor koffie en sigaretten die Italië binnen werden gesmokkeld. Sommige van de smokkelaarspaden zijn nog steeds beloopbaar of, in ons geval, begaanbaar op de fiets.

homeoftrails-graubuendenbike-see-1280x853

100% uit onze eigen voorraadkast

Tussen de twee meren van de Berninapas Lago Bianco en Lej Nair ligt de waterscheiding tussen de Adriatische Zee en de Zwarte Zee.

100% Valposchiavo – 100% uit onze eigen voorraadkast
In de Valposchiavo is de landbouw gevarieerd. Exotisch fruit, vlees uit Argentinië of wijn uit Frankrijk of Spanje is hier vrijwel niet te vinden. In de vallei ben je onafhankelijk en hebben de melk- en vleesproductie evenals de groente- en wijnbouw een lange traditie. Onlangs spint graan opnieuw op de velden van de zuidelijke vallei aan de voet van het Bernina-massief.

homeoftrails-graubuendenbike-wild-horse-1280x853
outsideisfree-poschiavo-mtb-berninapass-homeoftrails-graubuendenbike-rhaetischebahn-1280x853

Flavio kookt sensationeel

Het gastkoppel Sandra en Flavio runnen al vele jaren met veel passie het bedrijf. Tijdens ons verblijf was het huis volgeboekt met stamgasten. Flavio vertelde ons dat ze gasten hebben die ze meerdere keren per jaar, al 10 jaarlang ontvangen. De vaste klantenkring is belangrijk voor hem en je kunt het gezin in huis voelen. Sandra en Flavio zijn uitstekende gastheren en gepassioneerde fietsers. Als je geen eigen fiets meeneemt, kun je er een huren bij La Romantica. Daarnaast is het bedrijf ook een van de dertien bekroonde “100% Valposchiavo” gecertificeerde restaurants in de vallei. En ja, we kunnen je bevestigen, Flavio kookt sensationeel!

Het is het einde van de herfst, de zon komt kort na 9 uur voor het eerst over de bergtoppen aan de oevers van het Lago di Poschiavo en begint met zijn stralen langzaa de vallei te vullen met warmte en licht.

homeoftrails-graubuendenbike-lago-poschiavo-1280x853

In de ochtend is het nog steeds koel, het meer hangt vol mist. Na een stevig ontbijt met producten van lokale producenten maken we ons klaar om te fietsen. We beginnen ons weekend met de klassieke tochten op de Bernina-pas. De RhÀtische Bahn brengt ons en onze fietsen direct van de hoteldeur naar de pas.

homeoftrails-graubuendenbike-rhb-berninaexpress-1280x853

We kunnen geen betere shuttleservice wensen. Eenmaal op de top van de pas rijden we langs het Lago Bianco naar het einde van de oever van het meer, waar een steile, brede grindweg ons naar de Alp Sasso Masson leidt. De nu geelbruine, verkleurde alpenweiden vormen een sterk contrast met de donkere wolken die nu worden opgeworpen.

homeoftrails-graubuendenbike-lago-bianco-1280x853
homeoftrails-graubuendenbike-sasso-mason-1280x853
homeoftrails-graubuendenbike-bernina-1280x853

We hebben geluk, het begint nog niet te regenen. De paden zijn verlaten. De meeste schoolvakanties zijn afgelopen eind oktober en het veranderlijke weer irriteert weinig toeristen om op de paden te blijven.

homeoftrails-graubuendenbike-photography-black-white-1280x853
homeoftrails-graubuendenbike-ben-wurmser-1280x853
homeoftrails-graubuendenbike-steinig-trail-853x1280
homeoftrails-graubuendenbike-graubuenden-mtb-853x1280
homeoftrails-graubuendenbike-biketrail-1280x853

We doen drie technische verschillende afdalingen. Na de eerste twee stoppen we in Cavaglia en warmen we op in de gezellige “Rifugio Cavaglio” met een heerlijk portie Capunet.

homeoftrails-graubuendenbike-capunett-1280x853

Vol met verse, lokale energie pakken we de laatste ronde aan. Een lange afdaling van de pas over de “Alp La Rösa” op muilezelpaden en speelse, snelle worteltrails naar Poschiavo.

homeoftrails-graubuendenbike-see-1280x853
homeoftrails-graubuendenbike-la-roesa-1280x853
homeoftrails-graubuendenbike-ben-trail-rockgarden-1280x853

Hoe eindigt een perfecte fietsdag bij ons? Natuurlijk met een aperitivo in Poschiavo. In de herfst is het weer alleen niet uitnodigend genoeg om de dag buiten op het plein te beëindigen, het begint te regenen.

homeoftrails-graubuendenbike-valposchiavo-food-853x1280
homeoftrails-graubuendenbike-birreria-pacific-poschiavo-853x1280

Een weekend in de Valposchiavo is net genoeg om het oppervlak van het ongelooflijk diverse aanbod voor mountainbikes te verkennen. Deze kleine maar mooie vallei heeft qua wandelroutes te veel te bieden.

homeoftrails-graubuendenbike-cologna-valposchiavo-1280x853
homeoftrails-graubuendenbike-cologna-1280x853

Voor zondag hebben we gekozen voor een verkorte tour (433 Poschiavo-San Romerio) zonder shuttle-ondersteuning. We beginnen direct vanuit het hotel in de richting van Poschiavo van waaruit we via een ontspannen klim langs Cologna naar de ingang van de trail komen.

homeoftrails-graubuendenbike-biketrails-1280x853
homeoftrails-graubuendenbike-leprese-853x1280

Vanaf daar rijden we terug op singletrack in een oud muilezelpad dat hoog boven het Poschiavo Lago naar het meer leidt. De ronde is de perfecte halve dagtour. Voor ons was deze trail een prachtig einde, omdat we zondagavond niet laat thuis wilden komen.

Het kruidenparadijs

De teelt van thee en kruiden kruiden speelt ook een belangrijke rol in de lokale landbouw van Valposchiavo. Met Azienda Agricola Biologica Al Canton en Raselli Erboristeria Biologica hebben twee bedrijven zich gespecialiseerd in dit nicheproduct. Beide kruidenbedrijven volgen de richtlijnen van Bio Suisse en leveren hun producten voor de productie van Ricola-kruidsuiker. Het warme en droge klimaat in de Valposchiavo, met zijn lichte, steenrijke grond, biedt de perfecte setting voor salie of tijm – soms meer dan 1000 meter boven zeeniveau.

homeoftrails-graubuendenbike-ricola-kraeuter-1280x853

Andere rassen geteeld op de velden in Le Prese zijn:

Apple Mint, Arnica, Basilicum, Savory, Nettle, Goldenrod, Elderflower, Lady’s mantle, Chamomile, Cornflowers, Lavas, Marjolein, Mallow, Orange mint, Oregano, Peterselie, Pepermunt, Goudsbloem, Roos, Salie, Duizendblad, Zonnebloem, Weegbree, Tijm, Verveine, Citroenmelisse en Citroentijm.

We zijn verliefd!
Er zijn talloze mogelijkheden om in de Valposchiavo te werken en van de vrije tijd te genieten. De Valposchiavo combineert het sportieve, culinaire en culturele genie op een heerlijk ongecompliceerde manier. We werden verliefd en komen zeker nog een keer terug omdat er zoveel dingen te ontdekken zijn.

Vanlife part 5

Of the grid 4×4

Zijn we weer 😀 Afgelopen vanlife parts gingen voornamelijk over het aanschaf proces en de buitenkant. Het is eindelijk tijd om de bus in te duiken en er echt een camper-achtig ding van te maken. We hadden het al benoemd, we gaan de bus niet echt tot een camper ombouwen. Dit om de simpele reden dat een T5 te klein is om met 4 mannen in te leven, wat toch vaak de praktijk is. We willen zoals bij veel 4×4 offroad jeep’s op, in en rondom de bus vertoeven. (check eens Overlanders of Of the grid 4×4 Australia, daar vind je echt de meest dikke auto’s!)

Schermafbeelding 2018-11-05 om 20.32.23

Jimba Jimba daktent

Belangrijk aan het concept om in, op en om de bus te kunnen leven is dat je snel alles kunt opzetten en ook weer snel weg kan zijn. Wildslapen mag in veel gebieden (ook in veel gebieden niet trouwens…) maar dan is het niet altijd even handig om je tentje te moeten opzetten. Op de Basta bikes bus van Hanneke en Daan (zie eerdere posts) ligt de Jimba Jimba. Het grote voordeel is dat deze super snel op te zetten is, betaalbaar is en heel erg licht is. Je auto of bus word door de 39 kilo niet top zwaar.

JImba_jimba_daktent

Comfortabele baantjes opgezegd

De Jimba Jimba is te verkrijgen via Daktent.nl, 2 heren die gewoon hun droom zijn gaan najagen. Comfortabele baantjes opgezegd en met gestrekt been fulltime het ondernemerschap in gesprongen. Wat een enthousiasme en precisie! Als je met deze heren praat krijg je direct zin om zelf te gaan ondernemen EN op je dak te gaan slapen 😀 hun showroom staat helemaal vol met de meest mooie daktenten, maar wij wisten al wat het zou worden: De uiterst lichtgewichte Jimba Jimba Daktent!

We zijn hier best trots op

Slapen is geregeld, koken dat moet ook nog kunnen. We houden van een goede bak koffie en die zet je met de percolator. Ook zijn we van een gebakken eitje in de morgen niet vies! Dat betekend dat we ergens een gaspitje kwijt moeten. Wederom geĂŻnspireerd door de offgrid 4×4 jeeps hebben we een keuken gemaakt in de achterdeur. Men nemen een watervast plankje, decoupeerzaag een traanplaatje, wat scharniertjes, kettinkjes en een gaspitje… e voilĂ : We hebben een buiten keuken 😀 Met alle bescheidenheid van de wereld zijn we hier best trots op!

camper_vw_keuken
camper_vw_t5_kookstel

5 mountainbikes achterin

De dubbele la is dus verdwenen. Buiten het kosten aspect zou de dubbele la er ook voor zorgen dat we altijd van alle fietsen het voorwiel moeten verwijderen. Ik heb nog een Fox model waarbij ik eerst 4 inbusjes los moet draaien voordat de as er uit kan… Het is dus handig dat als we met minder man zijn dat we de fietsen er gewoon in kunnen ” gooien”. Daarom hebben we de bagage plank boven de fietsen geplaatst en kort genoeg gemaakt dat je er 1: Makkelijk bij kan ook achterin en 2: Dat het stuur net voor de plank uit komt. Door dit ontwerp kunnen we maar liefst 5 fietsen kwijt! 2 inclusief voor band 3 met het wiel eruit en het stuur in de lengte richting. Ideaal!

bikebus_vw_t5_fiets

Next up in Vanlife part 6

  • Koplampen gepolijst een klein klusje met groot resultaat
  • Radio navigatie en tv
  • De koolbox past alsof het er voor ontworpen is
  • Bagage vak onder de achterbank
  • Aqua to go

Trailaddicts Ride Eifel

De Eifel blijft toch wel dik hoor!

Na maanden een soort verwen pakket van warmte en overvloed van zon te hebben gehad was het toch even bibberen toen we rond 7uur wintertijd onze mountainbike in de bus moesten gooien. Een klein guur windje met een temperatuur van rond de 2 a 3 graden is toch andere koek! Dit trailaddicts event zou zich gaan afspelen in de Eifel. En de Eifel, ja dat blijft toch wel dik hoor!

Bikepark, rockgardens en flow

Rond 9:30 aangekomen op het meeting point stonden zoals gewoonlijk bijna alle deelnemers klaar voor vertrek. Her en der moesten nog wat bandjes worden opgepompt maar verder ready to go! De dag startte met de langste klim welke we ook direct 2x moeten doen.

De eerste afdaling trakteert je op een soort natuurlijke bikepark trail… Huh? Ja echt! Het ligt vol met wortels stenen en puntige rotsen en her en der zitten er jumps, drops en kleine kombochten in. Na deze afdaling weet je direct wat er vandaag van je verwacht gaat worden. Het enthousiasme over deze afdaling is zo groot dat de eerste stemmen al op gaan deze op het einde van de dag nogmaals te doen.

Prachtige uitzichten en rotsformaties

Nadat we weer opnieuw omhoog zijn geklommen schieten we nu rechts verder het bos in. We steken eigenlijk de berg over naar een andere vallei, in de Eifel. Aan deze kant zit een prachtig traverserend pad met een aantal technische switchbacks waar je de mountainbike met genoeg overtuiging en skills je fiets net door heen weet te persen. We hebben tijd, dus sommige rijden deze sectie nogmaals, gewoon omdat het kan! Aan deze zijde van de berg heb je prachtige uitzichten over het dal. Later na dit traverserende pad rijden we een stuk terug naar “de drop” die kennen we allemaal wel van de foto’s…. Het is een aardige rotsformatie met een bijna steile afgrond het dal in. Rechtdoor ligt werkelijk een super dikke afdaling met een pittige rockgarden. We schieten door naar beneden om de flow en feel er in te houden!

Flow trail en terug naar het bikeparkje

We hebben bewust een stukje overgeslagen, zodat we tijd over zouden houden aan het eind van de dag, om de eerste afdaling nog eens te doen. Eerst een aardig stuk verbindingsroute, voordat we de lange flow afdaling inzetten terug naar de auto. Deze lange afdaling was al bedenkt met een pak bladeren dus her en der best even afwachten waar onze banden over heen zouden rollen. De afdaling gaat wederom lekker en iedereen komt heelhuids beneden. Even terug rollen naar het stuwmeertje waar we onze auto’s hebben staan, beetje voedsel on op naar de eerste klim! Met een kleine omweg komen we boven, allemaal voelen we stiekem onze bovenbeentjes wel. Dit keer kennen we de trail en iedereen schiet naar beneden, wat is dit lekker zeg!!! Hier zit eigenlijk alles wel in 😀

Thanks guys, wij vonden het weer een top dag!!!

nideggen_trail
nideggen_uitzicht_dal
eigel_trail_bos

Offgrid Van





A damn daar sta je dan met je oude vw busje (nee we zijn er blij mee…) maar deze Mercedes offgrid camper is wel next level!! Hoe dik zou dit zijn om mountainbike reizen mee te maken. Lekker op avontuur gaan en het maakt niet uit waar je terecht komt, je hebt toch alles al bij je.

 

4EC9EE45-2719-4293-A20B-17F8C67B8E67 0496E26E-1DD3-4B7D-8F48-3D1335AD169E 35C6ADDB-86BD-47ED-B25E-BB9016153791

Mountainbike weekend verbier dag 3 en 4

“Swiss traverse” gewoon synoniem is voor een stuk klimmen

Vandaag ontbijten we rustig. Pas als de zon in onze vallei schijnt, gaan we op pad. Vanuit de accommodatie rollen we zo richting de lift in Le Chñble. We pakken dezelfde lift in Verbier als dag 1 en traverseren een stuk richting de piek van Pierre Avoi. Inmiddels hebben we geleerd dat “Swiss traverse” gewoon synoniem is voor een stuk klimmen.

Aaneenschakeling van switchbacks

Bovenaan sturen we onze drone de lucht in. Wat een schitterend segment: we rijden over de kam van een bergrug (niet naar rechts kijken!), en komen dan bij de start van onze hike-a-bike aan. Met de fiets op de nek klimmen we een stuk. Dat voelt toch heroĂŻsch. Vanaf hier is het een aaneenschakeling van switchbacks. Steil, loose en met weinig ruimte voor fouten. Bij een aantal moet je echt even kijken welke lijn je moet nemen om niet direct over het randje te duikelen.

IMG_4177

Verbier Bikepark

Heelhuids komen we opnieuw door Verbier. Omdat het zaterdag is, is het bikepark wat drukker dan de voorgaande dagen. En ook wij laten ons verleiden voor een run in het Verbier Bikepark; deze keer de rode trail ‘Wouaiy’. Die vergt wel even wat meer van onze handen, onderarmen en bovenbenen, zeg! Op een downhill-bike zou je hier gemakkelijk alle wortels absorberen, maar wij nemen halverwege toch even een ‘armpump-break’.

de finale afdaling

De volgende run is nog een combinatie van de blauwe en rode trail. Fijn om te merken dat je een tweede keer direct met meer flow rijdt. We zijn nog niet moe (toch?), dus we gaan nog een keer met de lift omhoog voor de finale afdaling. Dit wordt er een waarbij we van 2.200 tot 800 meter afdalen. Maak je borst maar nat!

Schitterend, dit trailnetwerk

We droppen in op een snelle trail met puntige rotsen. Deze trail eindigt weer bij het chalet, dus als we het dal in kijken zien we hoeveel we nog te gaan hebben. Schitterend, dit trailnetwerk. Ook door de wandelaars worden we meestal positief aangemoedigd, ondanks dat we ze in een wolk van stof achterlaten.

de hottub al opgestookt

Twee van onze mede-bikers hebben vanuit Verbier de shortcut genomen en zijn eerder thuis. Die hebben de hottub al opgestookt als wij aankomen. Na een heerlijke maaltijd duiken wij er ook nog even in – en zitten we onder een superheldere hemel weer bij het kampvuur met prosecco, wijn en bier. Jammer dat dit al de laatste avond is.

IMG_4186

Richting La Payanne

Morgen is maandag, en een normale werkdag voor de meesten. Maar het zou zonde zijn om niet nog een laatste trail te pakken, deze zondagochtend. En wat voor Ă©Ă©n! Anders dan het bikepark in Verbier, rijden we nu de tegenoverliggende berg op richting La Payanne. Hier is niemand. Ook het natuurschoon (rode herfstige struiken) hebben we voor onszelf.

prachtige natuurlijke bostrail

We traverseren een stukje en komen op een prachtige natuurlijke bostrail. Met soms een heel kort pittig klimmetje over hoog uitstekende boomwortels, rotsblokken en net zo goed weer naar beneden over hoog uitstekende boomwortels en rotsblokken. Volg het wiel van je voorganger, dan red je het wel. Ik kan me goed voorstellen hoe heftig deze trail moet zijn tijdens een endurowedstrijd; hard on the pedals!

We raggen naar beneden. En daar aangekomen tellen we de koppen. Jep! Iedereen heeft het gered en met veel big smiles. Hiervan kunnen we nog flink nagenieten in de reis naar huis. We gaan maar eens dagdromen over onze volgende bestemmingen…

Onze video komt snel online! Stay tuned 😀

mountainbiker in de alpen vlakbij Verbier in de herfst
IMG_4158

Review: Joes no flats binnenbanden

Joe’s no flats,

Tubeless maken mountainbike banden

Mijn oude Hope Enduro Tech velgen laten zich niet zo lekker tubeless meer maken. Kan onkunde van mijn kant zijn natuurlijk… Het resultaat is dat ik gewoon oldscool met binnenbanden rijdt. We zouden een lang weekend in de Alpen gaan rijden en om niet op iedere straat hoek met een lekke band te staan heb ik de Joe’s No Flats binnenbanden er in gegooid. De voordelen van de melk maar niet het geklooi met de melk en zo.

Binnenbanden met melk

De binnenbanden zijn uiteraard wat zwaarder en ja ik realiseer me ook dat tubeless rijden meer voordelen heeft. Wat ik een beetje hoop is dat zelfs een snakebite kan worden tegen gegaan door de melk waardoor ik toch met wat minder bar in de banden kan gaan rijden. Eenmaal in Zwitserland de eerste dag door gekomen zonder problemen. Her en der toch nog aardig hard wat zaken geraakt waarvan 1x de velg hoorbaar was. We zaten allemaal lekker op het fietsje en het tempo zat er goed in. Rustig aan begon ik in de groep al te roepen dat het een geniale uitvinding is, dat was misschien iets te voorbarig….

De gids in het wiel blijven…

Dag 2 van ons Trail-addicts weekend in Verbier was qua lekke banden minder succesvol. Eerste keer lek was ook zonder aanwijsbare reden. Opmerkelijk was dat er melk in de buitenband zat, dat zal dan wel door de eerdere hits zijn geweest waarbij er toch nog iets goed is gegaan. Op een latere afdaling probeerde ik Erik van MTBverbier in zijn wiel te blijven, daar waar hij uiterst sierlijk langs of over de leistenen opstakels rijdt sta ik op servival mode 😀 de remmen gingen letterlijk los en het tempo zat er goed in. Vol trots reed ik achter de gids aan tot bijna onderin waar er 1 leisteen te veel was… Lek, dat is nummer 2 vandaag.

Lek in de verpakking

De volgende dag de banden toch wat harder opgepomt, nieuw setje Joe’s erin en gaan. Op een volstrekt onlogisch moment wordt ik weer geconfronteerd met een lekke band. Driftig zoeken we een snakebite of iets scherps maar niks kunnen vinden. Hop nieuw Joe’s no flats bandje erin in volle bak pompen met zo’n mini pompje zonder resultaat. Patroontje geprobeerd en blijkt dat de band op 2 plekken leeg loopt rondom het ventiel :(

Gelukkig waren we met 3 man sterk want mijn banden waren al op en de rest van de groep stond al een stuk verder beneden. 3x lek

Zelfs in de bus loopt hij leeg

De resterende dagen met een wat hogere banden druk en normale binnenbanden gereden zonder verdere problemen. Mijn voorband was nog wel voorzien van een joe’s en heeft het gelukkig gehouden. Vreemd is wel dat toen we weer thuis waren mijn voorband lek in de bus stond. Blijkbaar toch ergens een lek geweest wat ondanks te melk weer leeg kon lopen. Sorry Joe’s no flats, maar dat is volgens mij niet de bedoeling.  Zeker niet dat er een lekke/kapotte binnen band in de verpakking zat…

Verdict lijkt een goed plan, maar snakebites worden niet voorkomen en ook kleine gaatjes worden niet al te best gedicht.